pdhirapat blog

Just another weblog

pdhirapat blog

“หลวงพระบาง” มรดกโลกที่น่าไปเยือน (ตอนจบ)

001-75

ผมตื่นเช้าอีกครั้งสำหรับเช้าวันสุดท้ายในเมืองหลวงพระบาง กิจกรรมที่ดูเหมือนจะเป็นความโชคดีของผมที่เดินทางมาหลวงพระบางครั้งนี้ คือ การได้อยู่ร่วมเฉลิมฉลองการครบรอบ 20 ปีของเมืองหลวงพระบางที่คณะกรรมการมรดกโลก องค์การยูเนสโก ได้ขึ้นทะเบียนให้เมืองหลวงพระบางเป็นมรดกโลกตั้งแต่ปี ค.ศ.1995

 

โดย 3 สาเหตุหลักที่ทำให้หลวงพระบางได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกได้แก่

 

1.เมืองหลวงพระบางเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน

2.ภูมิศาสตร์ เมือง มีความโดดเด่นทั้งในเรื่องการวางแผนเมือง การความมีเอกลักษณ์ของเมือง

3.การดำรงรักษา สถาปัตยกรรมของเมืองไว้ได้โดยไม่เปลี่ยนแปลง

 

ในการเฉลิมฉลองในวันนั้น ได้มีการจัดตั้งขบวนเพื่อโชว์เอกลักษณ์ของชาวบ้านโดยรอบหลวงพระบาง มีหมู่บ้านที่เข้าร่วมในพิธีนี้มากกว่า 40 หมู่บ้าน และมีประชาชนในพิธีอีกหลายพันคน

 

การแสดงเอกลักษณ์ของหมู่บ้าน และชนเผ่าต่างๆถูกจัดแสดงแบบเรียบง่ายผ่านขบวนที่ถูกสร้างสรรค์มาอย่างลงตัว บ้างก็มีการแสดงการเต้น บ้างก็มีการแสดงผลงานทางด้านศิลปะ การแสดง ฯลฯ และจุดไฮไลต์สำคัญของขบวนในพิธีนี้ก็คือ การนำช้างที่เดินเท้ามาจากต่างถิ่นร่วมอยู่ในขบวนกว่า 20 เชือก โดยมีช้างเผือกสัตว์มงคลนำขบวนช้างเข้าร่วมพิธี

002-85 003-83 004-84

ผมไม่แปลกใจกับภาพของผู้คนจำนวนมากมายที่เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองในครั้งนี้ ทั้งชาวบ้าน นักศึกษา นักเรียน คนทำงาน ถูกขอให้ส่งตัวแทนเข้าร่วมงานทุกครอบครัว ขณะเดียวกันนักท่องเที่ยว และประชาชนต่างถิ่นต่างก็ให้ความสนใจกับการเฉลิมฉลองครั้งนี้มากเลยทีเดียว

 

ขบวนเริ่มตั้งต้นขบวนประมาณ 6 โมงครึ่งในตอนเช้าก่อนจะเริ่มเดินทีละขบวนเพื่อมุ่งหน้าไปยังวัดเชียงทอง วัดสำคัญที่สุดของชาวหลวงพระบาง ด้วยจำนวนขบวนที่ค่อนข้างมาก และผู้คนในแต่ละขบวนที่มีจำนวนไม่น้อยทำให้ใช้เวลามากกว่า 3 ชั่วโมงถึงจะครบทุกขบวน

 

สำหรับขบวนสุดท้ายที่ถือว่าเป็นไฮไลต์ของขบวนการเฉลิมฉลองในครั้งนี้ ขบวนแห่ช้าง ช้างเผือก สูงสง่านำขบวนช้างอีก 19 เชือกเข้ามาบนถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มาคอยดูขบวนการเฉลิมฉลองในวันนี้ โดยช้างทั้ง 20 เชือกก็มุ่งหน้าไปยังวัดเชียงทองและจะมีการทำขวัญช้างซึ่งเป็นอีกพิธีที่มีความสำคัญของชาวลาว

 

เสร็จจากการดูการเฉลิมฉลองการครบรอบ 20 ปีของการขึ้นเป็นมรดกโลกของหลวงพระบาง ผมมุ่งหน้าเดินไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าดังของเมืองหลวงพระบาง ซึ่งถือว่าเป็นที่นิยมของคนในท้องถิ่นมาก โดยร้านจะต้ังอยู่บริเวณเลยพิพิธภัณฑ์หลวงพระบางออกไป

 

หลังจากกินก๋วยเตี๋ยวเรียบร้อย ผมก็พร้อมที่จะต้องกลับไปจัดกระเป๋าเพื่อเดินทางกลับประเทศไทยในช่วงบ่ายของวันนั้น

 

สำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจจะเดินทางมาเที่ยวที่ประเทศลาว ข้อแนะนำของผมสำหรับการเดินทาง อย่างหนึ่งที่คุณควรจะต้องเตรียมนั้นคือ แบงก์ 20 บาท เพราะข้าวของส่วนใหญ่ ของกิน ขนม ผลไม้ ส่วนใหญ่จะถูกตั้งราคาไว้ที่ 5,000 กีบ หรือ 20 บาท ซึ่งนั้นทำให้บางอย่างอาจจะดูว่าราคาถูกไปทีเดียว แต่ก็มีหลายอย่างที่อดทำให้ผมรู้สึกไม่ได้ว่าแพงเอาการเลยทีเดียว

 

ช่วงที่น่าไปเที่ยวหลวงพระบางที่สุดก็น่าจะเป็นช่วงประมาณสิ้นปีถึงช่วงต้นปีอย่างที่ผมเดินทางมาแหละครับ เพราะว่าอากาศถือว่าค่อนข้างดีมาก อุณหภูมิน่าจะอยู่ระหว่าง 10-20 องศาเท่านั้น แต่หากมาในช่วงฤดูร้อน คงบอกได้คำเดียวครับว่าร้อนมากสำหรับเมืองอยู่ในหุบเขาแบบนี้

005-70 006-71 007-73  009-77

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.