pdhirapat blog

Just another weblog

pdhirapat blog

Archive for February, 2016

ความทรงจำดีๆ เกิดขึ้นเสมอที่นี่ “ไต้หวัน” (ตอนจบ)

วันสุดท้ายของการเดินทางแม้ว่าผมจะยังอยู่ที่เมืองไถจงซึ่งอยู่ห่างจากเมืองไทเปประมาณ 1 ชั่วโมงโดยรถไฟ แต่ไฟลต์บินของผมก็อยู่ช่วงค่ำนั้นทำให้ผมยังพอมีเวลาที่จะไปไหนมาไหนได้อย่างน้อยก็อีกครึ่งวัน   เพื่อนมารับผมที่โรงแรมที่พักช่วงประมาณ 10 โมงครึ่งก่อนจะเราจะออกเดินทางขึ้นไปบนเขานอกเมือง ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางประมาณ 35 นาที ด้านบนเขาที่ค่อนข้างสูงแต่ยังคงความสมบูรณ์ค่อนข้างมาก เราเดินทางมาเกือบจะถึงจุดสูงสุดของเขา ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านอาหารญี่ปุ่น จุดหมายปลายทางสำหรับมื้ออาหารกลางวันของผมในวันนี้   จากลานจอดรถที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมากสำหรับร้านนี้ แต่ก้าวแรกจากทางเดินเข้าหน้าร้านความคิดทั้งหมดของผมก็เริ่มเปลี่ยนแปลง บรรยากาศญี่ปุ่นมากจากทางเข้าถึงด้านหน้าของร้านที่ถูกสร้างแยกออกเป็น 2 ส่วน คือ ด้านอาคารไม้ที่ถูกรอบด้วยกระจก และศาลาทรงญี่ปุ่นอีก 2 หลังที่อยู่ด้านข้าง เสียงเพลงจากเครื่องดนตรีคล้ายพิณดูเข้ากับบรรยากาศในตอนนั้นมาก ทั้งอากาศที่ค่อนข้างเย็น การตกแต่งและการประดับร้านด้วยสไตล์ญี่ปุ่นแบบ 100% ดูลงตัวได้อย่างมาก ผมเดินขึ้นไปยังโต๊ะที่ถูกจองไว้ล่วงหน้าบริเวณชั้น 2 ของร้าน   บรรยากาศด้านนอกจากโต๊ะที่ผมนั่ง สุดปลายตาคือฟ้าอีกอยู่อีกด้านหนึ่งของภูเขา เมฆเคลื่อนตัวอยู่ในระดับต่ำกว่าสายตาเพราะร้านอาหารอยู่บนเขาที่ค่อนข้างสูง ป่าไม้ที่ดูเหมือนจะยังสมบูรณ์มากทำให้ผมแทบอยากจะหยุดหายใจซะตรงนั้น   ระหว่างรออาหารที่ถูกสั่งไว้แบบเป็นเชต ผมและเพื่อนใช้เวลาในช่วงระหว่างรอกับการเดินลงมาถ่ายรูปด้านล่าง บรรยากาศจากการตกแต่งร้านทำให้ผมรู้สึกประทับใจร้านอาหารร้านนี้เป็นอย่างมาก ผมใช้เวลาถ่ายรูปในมุมต่างๆ อยู่สักพักใหญ่ก่อนจะกลับขึ้นไปเพื่อรอกินอาหารกลางวัน   อาหารแต่ละจานถูกทยอยขึ้นมาเสิร์ฟ ต้องเรียกว่าเต็มมากครับสำหรับทั้งบรรยากาศ รสชาติอาหาร ปริมาณ และการบริการ ผมให้ 10 คะแนนเต็มสำหรับทุกหัวข้อ เราใช้เวลาต่อในช่วงหลังอาหารกลางวันกับการกลับเข้าไปในเมือง […]

ความทรงจำดีๆ เกิดขึ้นเสมอที่นี่ “ไต้หวัน” (ตอนที่ 4)

เช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นมาแต่เช้าเพื่อมาสูดอากาศบริสุทธิ์ของที่นี่ก่อนที่จะต้องโบกมือลาในช่วงสายๆ โปรแกรมสำหรับวันนี้เพื่อนผมจะพาไปยังอีกเมืองชายทะเลเพื่อไปกินอาหารท้องถิ่นของเมืองนั้น นั้นคือ สารพัดเมนูที่ทำจากหอยนางรม   ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมงผมเริ่มเห็นบรรยากาศของเมืองชายทะเล เริ่มได้กลิ่นไอของความเป็นเมืองติดทะเลโดยเรามุ่งตรงไป เรามุ่งตรงไปยังร้านที่ดูเหมือนจะมีคนต่อคิวยาวออกมานอกร้าน เมนูที่ถูกโต๊ะสั่งเหมือนกันมี 2 อย่าง คือ คล้ายๆ กับ ออส่วนแต่จะเน้นทอดให้กรอบมากกว่าที่เมืองไทย โดยไส้ของออส่วนจะเป็นอาหารทะเลทั้งกุ้ง ปลาหมึกและที่ขาดไม่ได้คือหอยนางรม อาหารอีกชนิดที่เหมือนจะถูกสั่งทุกโต๊ะนั้นก็คือ ซุปใสหอย สำหรับผมแม้ว่ารสชาติอาจจะจืดไปหน่อยแต่ก็อร่อยนะครับ  อาหารมื้อนั้นเหมือนจะเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยสำหรับเรา ผมเรายังเดินทางต่อไปยังอีกแห่งเป็นตลาดชายทะเล มีของกินให้เลือกกินมากมายที่นั้น   เราใช้เวลาในการกินอาหารทะเลอยู่ซักพักใหญ่ก่อนจะกลับเข้าตัวเมือง เพราะค่ำคืนนี้ผมจะพักค้างคืนที่เมืองไถจง ก่อนจะกลับเข้าเมืองไทเปในวันรุ่งขึ้น ในตัวเมืองเพื่อนผมพาแวะไปยังวัดสำคัญอีกวัดหนึ่ง โดยโชคดีของผมที่วันนั้นทางวัดมีงานสำคัญประจำปีพอดี งานที่ผมว่าคล้ายๆ กับงานงิ้วหรือศาลเจ้าต่างๆ ในหลายพื้นที่ของไทย และก็มีความคล้ายคลึงกับพิธีกินเจ ที่จะมีการเดินแห่เจ้า และส่งเจ้ากลับยังศาลเจ้าที่เทพเจ้าแต่ละองค์ประทับอยู่ พิธีกรรมแบบนี้จะมีเพียง 1 ครั้งในปี ผมจึงว่าโชคดีที่ผมได้เห็นพิธีกรรมในปีนี้ด้วย   ด้านข้างของศาลเจ้านั้นมีตลาดขายของ ที่เป็นตลาดเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ มีผู้คนมากมายที่มาเดินเลือกซื้อสินค้าที่มีขายตลอด 2 ข้างทางเป็นระยะทางเป็นกิโล สำหรับผมค่อนข้างตื่นตาตื่นใจนะครับเพราะแม้ว่าจะมีความคล้ายคลึงกับตลาดในบ้านเรา แต่สินค้าก็ต่างออกไป หลายอย่างที่ผมต้องขอให้เพื่อนอธิบายว่ามันคืออะไรเลยทีเดียว   ในช่วงค่ำของวันนั้นเรามีนัดกินอาหารค่ำมื้อพิเศษกัน เพราะเมนูสำหรับมื้อนั้นจะมีขายเพียงช่วงฤดูหนาวเท่านั้น นั้นคือ แพะหม้อไฟ […]

ความทรงจำดีๆ เกิดขึ้นเสมอที่นี่ “ไต้หวัน” (ตอนที่ 3)

ผมออกเดินทางในช่วงสายโดยการขึ้นรถไฟความเร็วสูงจากไทเปมุ่งหน้าไปยังไถจง (Taichung) โดยใช้เวลาประมาณ 50 นาที “ไถจง” อีกหนึ่งเมืองที่มักจะปรากฎชื่อในแผนการเดินทางของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมายังเกาะไต้หวัน   เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของไต้หวัน และจุดมุ่งหมายของนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปยังทะเลสาบสุริยันจันทรา สถานที่ขึ้นชื่อของไต้หวันที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะต้องไปเยือน แต่สำหรับผมการเดินทางมาในครั้งนี้ผมจะไม่ได้ไปยังทะเลสาบแห่งนี้เพราะผมเคยไปมาแล้วในครั้งที่แล้วเมื่อช่วงปีที่ผ่านมา   จากสถานีรถไฟไถจง กลุ่มของผมจะเดินทางต่อไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งโดยรถยนต์เพื่อไปยังพาพักตากอากาศของเพื่อนชาวไต้หวันของผมหนึ่ง โดยเป็นบ้านพักติดภูเขา บรรยากาศคล้ายๆ กับเขาใหญ่ หรือปากช่องบ้านเรา แต่ที่ผมชอบบ้านหลังนี้นอกจากจะติดกับภูเขาแล้วยังมีลำธารเล็กๆ ด้านล่างที่ให้ความเป็นส่วนตัวอย่างมาก ระหว่างเดินทางไปยังบ้านผม เพื่อนเจ้าถิ่นที่ขับรถตัดสินใจจะแวะพาผมไปยังวัดแห่งหนึ่ง ซึ่งจริงๆ แล้วผมเคยมาเมื่อปีที่ผ่านมา แต่ผมก็ยังอยากจะไปวัดนั้นอีกอยู่ดี วัดนี้ซ่อนตัวอยู่หลังตลาดเล็กๆ โดยชาวไต้หวันมากมายที่เดินทางมาที่นี้เพื่อสักการะ อธิษฐานขอพรในเรื่องต่างๆ กับเทพเจ้าที่นี้   ผมอาจจะพูดได้เลยว่า วัดแห่งนี้น่าจะน้อยมากที่นักท่องเที่ยวจะเดินทางไปถึงได้ เพราะไม่ว่าจะเป็นตัวสถานที่ที่อยู่ห่างออกไปจากตัวเมือง ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะปรากฎข้อมูลในหนังสือแนะนำท่องเที่ยว และด้วยความยืนยันจากเพื่อนชาวไต้หวันของผม ผมน่าจะเป็นเพียงชาวต่างชาติไม่กี่คนที่เคยเดินทางมาที่นี่   “God of Land” คือเทพเจ้าองค์ที่ทุกคนที่เดินทางมาที่นี่หวังจะมาขอพรเพื่อเป็นสิริมงคลกับชีวิต ขั้นตอนของการสักการะก็ดูเหมือนจะไม่แตกต่างอะไรมากนักกับการไหว้วัดจีนในประเทศไทย ธูปกระถางละ 3 ดอกกับการไหว้ 3 ที่รวมเป็น 9 ดอกถูกจัดเตรียมไว้เป็นชุด พร้อมกระดาษไหว้ปึกใหญ่ที่ถูกจัดเตรียมไว้คู่กัน […]