pdhirapat blog

Just another weblog

pdhirapat blog

Posts Tagged ‘ประสบการณ์เดินทาง’

แบกเป้จากศูนย์สู่”หลังคาโลก” (12) : บทสรุปการเดินทาง จีน – ทิเบต บนเส้นทางของผม

วันสุดท้ายของการเดินทาง ผมมีเวลาในช่วงเช้าถึงเที่ยงในมหานครฉงชิ่ง ก่อนที่จะต้องเดินทางกลับประเทศไทย เราตัดสินใจที่จะไปเดินซื้อของฝากในอาคารที่ไม่ห่างจากโรงแรมมากนัก   อาคารหลังใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นติดกับแม่น้ำเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเยือนมหานครแห่งนี้ อาคารในรูปแบบจีนโบราณ   ดูจากภายนอกที่ว่าค่อนข้างน่าสนใจเลยทีเดียวครับ การผสมผสานระหว่างความโบราณแบบจีนกับกลิ่นอายของตะวันตกดูจะผสมผสานกันได้อย่างลงตัว ภายในมีร้านค้า ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึกมากมาย ถ้าผมจำไม่ผิดพลาดอาคารจะมี 9 ชั้น ด้านบนจะมีลานกว้างที่ตกแต่งให้นักท่องเที่ยวได้ถ่ายรูปวิวของมหานครแห่งนี้ได้อย่างดีทีเดียว   สินค้ามากมายสำหรับนักท่องเที่ยว เราสามารถต่อรองราคาได้ตามปกติ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นร้านค้าขายของที่ระลึก หากคุณซื้อหลายชิ้นผมขอแนะนำใหัต่อรองเลยครับ ราคาจะลดลงได้มากทีเดียว   ในแต่ละชั้นของอาคารหลังนี้จะประกอบไปด้วยโซนต่างๆ เช่น โรงแรม ร้านอาหาร เฟอร์นิเจอร์ กำไล สร้อยคอ หินสีต่างๆ ฯลฯ ให้เลือกสรรตามที่นักท่องเที่ยวต้องการ เราใช้เวลาไม่มากกับการเลือกซื้อของฝากจากที่นี่ เพราะโปรแกรมสุดท้ายก่อนที่จะเราจะกลับไปเก็บของเพื่อเตรียมตัวไปสนามบินนั้นคือ การไปกินหม้อไฟแบบจีน รูปร่างหน้าตาก็คล้ายๆ กับสุกี้บ้านเราครับ มีให้เลือกทั้งบัฟเฟต์ และสั่งเป็นจาน   แต่รสชาติที่ต่างไปแน่นอนนั้นคือน้ำซุปครับ เรียกได้ว่าเผ็ดมากๆ แม้กระทั่งกับคนที่กินเผ็ดได้อย่างผม อาหารก็มีให้เลือกมากมาย หลากหลาย   หลังจากกินเสร็จก็ได้เวลาที่เราจะต้องไปเตรียมกระเป๋าเพื่อไปยังสนามบินระหว่างประเทศของมหานครฉงชิ่งเพื่อกลับเมืองไทย   ใช้เวลาประมาณ 35 นาทีจากโรงแรมที่พักใจกลางเมืองเราก็มาถึงอาคารสนามบินระหว่างประเทศ อาคารไม่ใหญ่นักแต่ดูเหมือนนักท่องเที่ยวจะค่อนข้างมากที่เดินทางเข้าออกจากที่นี่   […]

แบกเป้จากศูนย์สู่”หลังคาโลก” ทิเบต (11) “ฉงชิ่ง” วัฒนธรรมร่วมสมัยของจีนยุคใหม่

ไฟลต์บินค่อนข้างเช้าจากเมืองบายี ในเขตทิเบต สู่ 1 ใน 4 มหานครของประเทศจีน เราเลือกที่เดินทางแต่เช้าเพื่อจะได้ในเวลาในช่วงบ่ายและเย็นในการสำรวจเมืองฉงชิ่ง   สนามบินขนาดไม่ใหญ่แต่เป็นสนามบินใหม่ที่เพิ่งสร้างขึ้นไม่นาน ผู้โดยสารมากหน้าหลายตาต่อคิวโดยสารภายในประเทศ พื้นที่ด้านในสนามบินเล็กกะทัดรัด แม้ว่าจะระบบการตรวจสอบสัมภาระจะดูยุ่งยากไปซักหน่อย แต่เราก็ใช้เวลาไม่นานกับการจัดการทั้งหมด   หลังจากเข้าไปด้านใน ร้านขายของที่ระลึกที่กลายเป็นด่านสุดท้ายในเขตทิเบตที่เราจะสามารถซื้อของที่ระลึกได้จากทิเบตได้ หินทิเบตประเภทต่างๆ ขนมหลายชนิดบ้างก็ทำจากเนื้อจามรี หรือ ยัคนั้นเอง   ผมอดไม่ได้ที่จะลองซื้อของพื้นเมืองอย่างขนมที่มีหน้าตาคล้ายลูกอมที่มีส่วนผสมเป็นเนื้อจามรีมาลองกินดู รสชาติแปลกทีเดียวครับ สำหรับลูกอมที่มีกลิ่นเนื้อสัตว์   ถึงเวลาต้องเดินทางออกจากทิเบต ดินแดนที่ทุกคนเรียกว่า “หลังคาโลก” จุดหมายต่อไปคือการกลับเข้าไปสู่เมืองศิวิไลซ์อีกครั้ง   เราใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง ก่อนเครื่องบินค่อยๆ ลงจอดในสนามบินขนาดใหญ่ สนามบินฉงชิ่งซึ่งมีทั้งส่วนที่เป็นการเดินทางภายในประเทศ และส่วนที่เป็นอาคารสำหรับการเดินทางระหว่างประเทศ   เนื่องจากเราไปกัน 6 คนจึงต้องแบ่งออกเป็น 2 กรุ๊ปเดินทางไปยังโรงแรมที่พักที่อยู่กลางนครฉงชิ่ง ระยะทางประมาณเกือบ 30 กิโลเมตรใช้เวลาเดินทางโดยแท็กซี่ประมาณ 45 นาที ค่าโดยสารก็ถือว่าไม่แพงมากครับ จากสนามบินถึงกลางเมืองประมาณ 80-90 หยวนเท่านั้นเอง แผนสำหรับวันนี้หลังจากเช็คอินที่พักเป็นที่เรียบร้อยเราวางแผนที่จะเดินทางไปยังตลาดเก่าที่ถือว่าเป็นจุดหมายสำคัญสำหรับนักท่องเที่ยวที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 25 […]

แบกเป้จากศูนย์สู่”หลังคาโลก” ทิเบต (10) ผมเรียกที่นี่ว่า “ซัมบาลา”

260 กิโลเมตรกับ 14 ชั่วโมงในความทรงจำของผมเกิดขึ้นในวันนี้ วันที่เรามีนัดเดินทางกลับจากเมืองโพมิไปยังบายี เมืองที่เราพักค้างแรมช่วง 2 วันที่แล้วเพื่อเตรียมเดินทางโดยเครื่องบินไปยังมหานครฉงชิ่ง เส้นทางเดิมที่เราเคยใช้เดินทางเราจะย้อนกลับไปทางนั้   ฝนตกในช่วง 2 วันที่ผ่านมาทำไมผมอดคิดไม่ได้ว่าเส้นทางกลับในวันนี้แม้ว่าผมจะเพิ่งเดินมาน่าจะยากลำบากมากขึ้นอย่างแน่นอน ระยะทางแม้ว่าไม่ไกลมากนักเพียงแค่ไม่ถึง 300 กิโลเมตรแต่ต้องผ่านภูเขานับสิบนับร้อยลูก ทางขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ทางแคบแบบว่ารถสวนกันระยะห่างไม่เกิน 1 คืบสำหรับผมแค่คิดก็แอบใจหายแล้วครับ เราออกเดินทางเช้าขึ้นจากวันที่เราเดินทางมาเพื่อหวังว่าจะไปถึงเมืองโพมิไม่ค่ำมากจะได้มีเวลาเดินเล่นในเมือง รวมถึงเรายังคาดหวังที่จะได้แวะจุดพักรถบางจุดที่เราผ่านมาแต่ไม่ได้แวะช่วงก่อนหน้านี้ด้วย   70 กิโลเมตรแรกเราทำเวลาได้ค่อนข้างๆ ดีมาก ใช้เวลาเพียงไม่ถึง 1 ชั่วโมงครึ่ง รถเริ่มชะลอตัวลง ผมคิดว่ารถด้านหน้าคงรอเข้าแถวข้ามสะพานที่เราเคยใช้ข้ามมา เพราะเจ้าหน้าที่จะปล่อยให้รถผ่านได้เพียงทีละคัน และจะต้องสลับไปมาทั้ง 2 ฝั่ง ประมาณรถที่ต่อด้านท้ายเริ่มมีปริมาณสะสมมากขึ้น 1 ชั่วโมงก็แล้ว  2 ชั่วโมงผ่านไปรถตู้ที่ผมนั่งมาเคลื่อนที่ได้ไม่เกิน 10 เมตร จริงๆ คงต้องเรียกว่าจอดสนิทเลยก็ว่าได้ เพราะคนขับต้องดับเครื่องมานานมากแล้ว ไกด์ผมลองเดินไปดูสถานการณ์ด้านหน้าเพราะเรามั่นใจแล้วว่าคงเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ปกติขึ้นแน่ๆ รถถึงติดมากขนาดนี้ ผ่าน 3 ชั่วโมงเข้าสู่ชั่วโมงที่ 4  ที่เราเหมือนจอดสนิทอยู่กับที่ นักท่องเที่ยว รวมถึงผู้คนชาวทิเบตจำนวนไม่น้อยที่ลงเดินไปด้านหน้า เพื่อหาสาเหตุเรื่องที่เกิดขึ้น […]