pdhirapat blog

Just another weblog

pdhirapat blog

Posts Tagged ‘สหรัฐ’

“นิวยอร์ก” ไปคนเดียวก็เที่ยวได้…. (7)

ผมจบตอนก่อนหน้านี้ด้วยการพาคุณข้ามเรือเพื่อไปชมสัญลักษณ์ที่สำคัญที่สุดของมหานครนิวยอร์กอย่างเทพีเสรีภาพ ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะลิเบอตี้นอกเกาะใหญ่อย่างแมนฮัตตัน ในตอนนี้หาเราจะพูดถึงนิวยอร์กในอีกด้านหนึ่งของเหตุผลที่ผู้คนทั่วโลกตั้งใจเดินทางมาที่นี่คงหนีไม่พ้นการมาชื่นชมผลงานทางด้านศิลปะ เพราะมหานครแห่งนี้เป็นแหล่งรวบรวมงานศิลปะทั้งที่เราจะเห็นได้ตามพิพิธภัณฑ์ต่างๆ หรือตามท้องถนนก็ตาม   หากจะเริ่มการข้ามมายังอีกฝากหนึ่งของมหานครนิวยอร์ก คงจะเลี่ยงไม่ได้ที่จะเริ่มต้นด้วยสะพานสำคัญที่สุดสะพานหนึ่งนิวยอร์กนั้นคือ สะพานบรูคลินครับ   ถือว่าเป็นหนึ่งในคำแนะนำของผมเลยก็ว่าได้ครับว่าหากมีเวลาเพียงพอสำหรับการอยู่ที่นิวยอร์กลองหาเวลาไปเดินข้ามสะพานเลื่องชื่อแห่งนี้ครับ ผมเชื่อว่าคุณจะไม่ผิดหวังกับบรรยาย กับอารมณ์ตลอดการเดินข้ามฝั่งจากเกาะแมนฮัตตันเพื่อไปยังฝั่งบรูคลินด้วยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตรเลยทีเดียว     เบื้องล่างของสะพานที่เคยเป็นสะพานแขวนที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างสะพานบรูคลินคือแม่น้ำสายหลักสายหนึ่งของนิวยอร์ก คือ แม่น้ำอีสต์ หนึ่งในแม่น้ำสายหลักของเมืองนิวยอร์ก   ตลอดทางเดินข้ามสะพานแห่งนี้เต็มไปด้วยผู้คนตลอดทั้งวัน ด้วยเสน่ห์เหลือหลายของสะพานแห่งนี้ทำให้ในหลายๆจุดบนสะพานแห่งนี้เป็นจุดฮิตยอดนิยมที่ผู้คนที่เดินข้ามไปมาตรงแวะถ่ายรูปตลอดเส้นทาง แต่หากคุณเลือกที่จะเดินข้ามสะพานแห่งนี้อาจจะต้องระมัดระวังจักรยานด้วยนะครับ เพราะเส้นทางด้านบนสะพานมีทั้งทางคนเดินและทางจักรยานครับ   สะพานบรูคลินแห่งนี้อาจจะแตกต่างกับหลายสะพานในหลายๆ ที่ เพราะหากคุณเดินเริ่มต้นจากสะพานด้านหนึ่งก็จุดลงสุดท้ายของสะพานอีกด้านก็จะอยู่ที่ปลายสะพานอีกด้านหนึ่งเลย จะไม่มีจุดลงช่วงข้ามแม่น้ำเหมือนสะพานอีกหลายๆ แห่ง นั้นทำให้เส้นทางบนสะพานจะเริ่มต้นและสิ้นสุดที่ปลายสะพานทั้ง 2 ด้าน   หลังจากใช้เวลาประมาณ 30-45 นาทีหรืออาจจะมากกว่านั้น ก็จะไปถึงยังทางลงอีกด้านหนึ่งของสะพาน เมื่อข้ามไปถึงยังฝั่งบรูคลิน ผมแนะนำให้เดินย้อนกลับมาทางด้านติดแม่น้ำอีสต์ที่เราเพิ่งเดินผ่านมาเมื่อซักครู่บนสะพานเลยครับ เสน่ห์ของสะพานบรูคลินของใครหลายๆ คนที่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นรูปถ่ายส่วนใหญ่จะอยู่บริเวณด้านล่างสะพานบรูคลินฝั่งนี้เลยครับ   หากเดินย้อนตามถนนเพื่อไปยังด้านใต้สะพาน คุณอาจจะสะดุดตากับร้านอาหารร้านหนึ่งที่มักจะมีผู้คนมายืนต่อแถวยาวเรียงจากประตูร้านออกมาบนถนนยาวเลยทีเดียวครับ นั้นคือร้านพิซซ่าชื่อดังของย่านนี้ ถ้าหากมีโอกาสผมก็แนะนำให้ลงหาเวลาไปยืนต่อแถวเพื่อเข้าไปชิมครับ   เดินต่อไปยังด้านใต้สะพาน จะพบกับอีกหลายจุดที่นักท่องเที่ยวจำนวนมากเลือกใช้เป็นมุมในการถ่ายรูป โดยด้านใต้สะพานดูเหมือนจะเป็นจุดหลักที่จะมีนักท่องเที่ยวไปถ่ายรูปในมุมมองที่ย้อนจากด้านล่างขึ้นไปยังสะพานด้านบนเพื่อจะได้เห็นโครงสร้างของสะพานที่ถูกโยงด้วยสลิงมากมายเลยทีเดียวครับ ถัดออกไปทางด้านซ้ายมือจะเป็นท่าเรือเริ่มจาก 1 […]

“นิวยอร์ก” ไปคนเดียวก็เที่ยวได้… (6)

ถ้าหากว่า “ไทม์สแควร์-เซ็นทรัลพาร์ค-วอวล์สตรีท” คือจุดหมายปลายที่คุณพลาดไม่ได้เมื่อมาเยือนมหานครนิวยอร์กแล้ว จุดหมายสำคัญอย่าง “อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ” น่าจะกลายเป็นอีกจุดหมายที่สำคัญและพลาดไม่ได้มากที่สุดเมื่อคุณมาเยือนนิวยอร์กเช่นเดียวกัน   การเดินทางข้ามจากฝั่งแมนฮันตันเพื่อไปยังเกาะลิเบอร์ตี้ซึ่งเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพมีด้วยกันหลากหลายวิธี ทั้งการข้ามเรือจากทางตอนใต้ของแมนฮันตันจาก Battery Park สวนสาธารณะทางตอนใต้ซึ่งนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเลือกวิธีการข้ามไปชมอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพด้วยวิธีนี้ การข้ามเรือจากแบตเตอรี่พาร์คถือว่าเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวมาใช้บริการค่อนข้างมาในแต่ละวันโดยเฉพาะอย่างยิ่งวันเสาร์และอาทิตย์ ซึ่งอาจจะต้องใช้เวลาในการต่อคิวเพื่อขึ้นเรือถึง 1-2 ชั่วโมงเลยทีเดียว การตรวจสัมภาระต่างๆ ก่อนจะขึ้นเรือก็ไม่ต่างจากการตรวจสัมภาระเวลาจะขึ้นเครื่องบินเท่าไหร่นัก มีการตรวจอย่างละเอียดทั้งของในกระเป๋า และเครื่องมือสื่อสาร ฯลฯ   ใช้เวลาสำหรับการข้ามเรือจากแบตเตอรี่พาร์คเพื่อข้ามไปยังเกาะลิเบอรตี้ไม่นานนักนักท่องเที่ยวก็จะสามารถเลือกได้ว่าจะลงไปเยี่ยมชมเดินโดยรอบบริเวณเกาะลิเบอร์ตี้หรือจะเลือกที่จะอยู่บนเรือเพื่อไปต่อที่ Ellis Island เกาะเอลลิส ตลอดระยะทางระหว่างเกาะแมนฮันตันจนถึงเกาะลิเบอร์ตี้นักท่องเที่ยวจะได้เพลิดเพลินกับการถ่ายรูปกับอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพทั้งในระยะใกล้และระยะไกลรวมถึงภาพเกาะแมนฮัตตันจากอีกมุมมอง ประวัติโดยย่อของอนุสาวรีย์แห่งนี้ เทพีเสรีภาพเป็นของขวัญที่สหรัฐอเมริกาได้รับได้มอบจากประเทศฝรั่งเศสในการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีในการประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1776   ฝรั่งเศสถือได้ว่าเป็นพันธมิตรในสงครามปฏิวัติอเมริกาซึ่งเป็นการต่อสู้กันระหว่างสหรัฐอเมริกากับประเทศอังกฤษ ซึ่งตั้งแต่ปี 1984 องค์การ UNESCO ได้ประกาศขึ้นทะเบียนให้เทพีเสรีภาพเป็นมรดกโลกอีกด้วย   ความสูงของเทพีเสรีภาพจากฐานจนถึงปลายคบเพลิงมีความสูงถึง 93 เมตร มีบันไดวนที่สามารถเดินขึ้นไปถึงยังมงกุฎด้วยจำนวนขั้น 162 ขั้น ขณะที่เกาะเอลลิสอีกหนึ่งเกาะที่มีความสำคัญไม่น้อยกับนิวยอร์ก เกาะเอลลิสถือได้ว่าเป็นเกาะที่ทำหน้าที่เสมือนด่านตรวจคนเข้าเมืองของสหรัฐอเมริกา โดยรัฐบาลอเมริกาได้ซื้อเกาะดังกล่าวมจากทายาตระกูลแซมวล เอลลิส โดยได้มีการเปิดใช้มาตั้งแต่ปี 1892 ก่อนจะปิดตัวลงในช่วงปี […]

“นิวยอร์ก” ไปคนเดียวก็เที่ยวได้…. (2)

ผมอยากจะเริ่มต้นการเดินทางมายังมหานครที่นักท่องเที่ยวหรือนักเดินทางจากทั่วโลกมีความใฝ่ฝันว่าครั้งหนึ่งจะต้องเดินทางไปให้ได้อย่างมหานครนิวยอร์ก ด้วยการตอบคำถามที่ว่าทำไมมาเที่ยวคนเดียว มาไกล และมานานขนาดนี้   คำตอบของคำถามนั้น ผมขอตอบเพียงสั้นๆ ว่า “ผมมาใช้ชีวิตครับ” คำว่าใช้ชีวิตของผมคือการเดินทางมาเพื่อให้รู้ ให้ได้ลอง ให้ได้เดินถูกๆ ผิดๆ หลงบ้างถูกทางบ้าง เจออะไรที่ตั้งใจบ้าง เจออะไรที่ไม่คิดว่าจะเจอบ้าง นั้นแหละครับการใช้ชีวิตในแบบของผม   คุณเคยลองนับก้าวการเดินในแต่ละวันบ้างมไหมครับว่าในแต่ละวันคุณเดินเฉลี่ยเป็นจำนวนกี่ก้าว บางคนอาจจะเฉลี่ยเป็นหลักหมื่น หลายคนอาจจะอยู่ที่หลักพัน แต่สำหรับผมอยู่ในหลักไม่กี่พันเท่านั้นเองครับ เพราะส่วนใหญ่กับการเดินทางในบ้านเมืองเราผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่เลือกที่จะเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว และหลีกเลี่ยงที่จะเดินเท้าจากการใช้ชีวิตปกติ   จากคนที่เฉลี่ยการเดินอยู่ในหลักไม่กี่พันก้าว กลับกลายเป็นคนที่มีอัตราการเดินเฉลี่ยในช่วงประมาณ 1 เดือนที่ใช้ชีวิตในแทบตะวันออกของสหรัฐอเมริกาอยู่ในระดับมากกว่า 20,000 ก้าว ลองคิดดูครับว่าการเดินเฉลี่ยที่มากขึ้นถึง 5 เท่ากลายเป็นหนึ่งจุดที่ผมเรียกมันว่า “การใช้ชีวิต” ผมขอเริ่มการเดินทางที่ส่วนใหญ่เป็นการเดินเท้าด้วยการแบ่งแยกมหานครนิวยอร์กออกเป็น 3 ส่วนใหญ่ นั้นคือ ฝั่งเกาะแมนฮัตตัน (Manhattan) ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของการเดินทางในครั้งนี้ของผม, ฝั่งควีน (Queens) แหล่งรวมอารยธรรมของผู้คนหลายกลุ่มบนโลก, และฝั่งบรูคลิน (Brooklyn) อีกหนึ่งย่านที่มีเสน่ห์ของนิวยอร์ก โดยจริงๆ แล้วนิวยอร์กจะมีอีก 2 เขตคือ บรองซ์ (Bronx) และสเตตัน […]

“นิวยอร์ก” ไปคนเดียวก็เที่ยวได้…. (1)

มีคำถามกับตัวเองขึ้นมาว่า ช่วงหยุดพักของตัวเองจะไปไหน จะทำอะไรดี….   คิดกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบกับหลากหลายสถานที่ที่อยากได้แต่ด้วยเวลาที่ไม่เอื้ออำนวยมากนัก สุดท้ายผมได้ข้อสรุปกับการเดินทางมายังดินแดนที่คนบนโลกขนานนามว่า “Big Apple”   “นิวยอร์ก” หนึ่งในดินแดนที่ดูเหมือนจะมีหลากหลายนิยามจากนักเดินทางทั่วโลก   ผมใช้เวลาล่วงหน้าประมาณ 3 อาทิตย์ก่อนการเดินทางกับการวางแผนคร่าวๆ จองตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรม แล้วก็หาข้อมูลสถานที่ต่างๆ ที่ควรจะไป และสถานที่บางแห่งที่ต้องไป   จากเมืองไทยต่อแรกของการเดินทางผมมุ่งหน้าไปยังสนามบินอาบูดาบีโดยใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง กระเป๋าเดินทางที่ถูกเช็คตรงไปยังจุดหมายเดินทางในต่อที่ 2 ทำให้ผมไม่ยุ่งยากกับการเปลี่ยนไฟลต์มากนัก ช่วงเวลาประมาณ 3 ชั่วโมงกับการรอเปลี่ยนไฟลต์เดินทางหากใครยังไม่ทราบ 3 ชั่วโมงนี้อาจจะไม่มากสำหรับนักเดินทางหน้าใหม่ๆ เลยครับ   ขั้นตอนหลายๆ ขั้นตอนของการตรวจคนเข้าเมืองเหมือนตามปกติที่เราเดินทางไปยังประเทศต่างๆ เมื่อเดินทางไปถึงยังประเทศนั้นๆ เราจะต้องผ่านกระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของประเทศนั้นๆ แต่สำหรับการเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาโดยผ่านอาบูดาบี กับข้อมูลที่ผมทราบว่ามี 3 สายการบิน คือ Etihad Airway, Qatars Airways และ Emirates Airlines   ขั้นตอนของการตรวจคนเข้าเมืองของสหรัฐอเมริกาจะถูกยกมาอยู่ที่สนามบินอาบูดาบีเลย โดยเมื่อคุณผ่านการประทับตราอนุญาตให้เข้าสหรัฐอเมริกาเมื่อมาถึงสิ่งที่คุณทำก็คือ เดินลงจากเครื่องบินแล้วตรงไปยังสายพานที่รอรับกระเป๋าเดินทางได้เลย   […]

ปาฏิหาริย์ที่แม่น้ำฮัดสัน

ผมเป็นคนที่ชอบดูหนังที่สร้างจากเรื่องจริง….   155 คน คือจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดของเที่ยวบิน AWE1549 ของสายการบินยูเอสแอร์เวย์ด้วยเครื่องบินแบบแอร์บัส เอ 320 ที่บินขึ้นจากท่าอากาศยานลากวาร์เดีย ในมหานิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาที่เตรียมจะมุ่งหน้าไปยังท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์ดักลาส รัฐนอร์ธแคโรไลนา   ย้อนหลังกลับไปเมื่อ 15 มกราคม 2009 ช่วงเวลาบ่ายสามโมงเศษ เที่ยวบิน AWE1549 ได้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตามแผนการเดินทางตามปกติ ก่อนจะเริ่มไต่ระดับไปที่ประมาณ 3,000 ฟุตเครื่องบินได้ชนเขากับฝูงนกและห่าน หรือที่เรียกกันว่า Bird Strike ผลจากการชนทำให้เครื่องยนต์ทั้ง 2 เครื่องเกิดดับกระทันหัน   จากสนามบินต้นทางจนถึงช่วงเวลาเกิดเหตุห่างกันเพียง  3 นาที บนการตัดสินใจของกัปตัน เชสลีย์ บี. “ซัลลี” ซัลเลนเบอร์เกอร์ (Chesley B. “Sully” Sullenberger) ผู้ช่วยนักบินเจฟฟรี สไคลส์ (Jeffrey Skiles) ซึ่งต้องตัดสินใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด   การตัดสินใจบนเหตุและผลจากสิ่งที่เกิดขึ้น เพื่อนำเครื่องบินกลับไปลงจอดอย่างปลอดภัย เหตุการณ์ในหนังที่ถูกสร้างอ้างอิงจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง จนในท้ายที่สุดสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนั้นนำมาซึ่งตำนานของการรอดชีวิตของจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 155 […]