ดอกไม้ปลายปืน

เพราะเชื่อมั่น...ว่าการเขียนคือการบันทึกสังคม...ขอร่วมร้อยเรียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ในช่วงชีวิตฉัน...

ความใฝ่ฝันของเด็กหญิงคนหนึ่ง (เรื่องสั้น 7 หน้า A4--หน้า 6 - 7จบ)

 

เรื่องสั้นจากแรงบันดาลใจของเด็กหญิงผู้เติบโตมาจากวงเหล้า และพยายามอยู่ใกล้วงเหล้า อย่างไม่มีสาระ

ความยาวขนาด 7 หน้า A4 ค่ะ อัพทีเดียวจะยาวไป แต่สัญญาว่าจะรีบอัพบ่อยๆ ให้จบเร็วๆ เขียนไว้นานแล้ว จนลืมไปแล้ว เพิ่งเปิดเจอ จึงรีบนำมาเก็บไว้ที่นี้...

ตอนนี้คือหน้า 6 - 7 จบแล้วค่ะ

 

ฝันที่เป็นจริง

 

เย็นวันนั้น หลังเลิกงาน เธอกลับมาบ้านอาบน้ำแต่งตัวสวยทันสมัย ไม่โทรศัพท์หาใคร เธอเล็งที่ไว้แล้ว ว่ามันต้องเป็นที่ๆ ดูดี สะอาด ราคาแพง มีความปลอดภัย เธอไม่เคยไปที่นั่น แต่เคยเห็นตอนไปติดต่องาน ที่สำคัญมันอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักด้วย ดังนั้นเธอจึงมุ่งหน้าไปที่นั่น

 

ผับ...สวยหรู ย่านใจกลางเมือง เธอเดินก้าวเข้าไปข้างในมืดสลัว ตั้งโต๊ะห่างๆ ผู้คนที่นั่งอยู่ล้วนเป็นหนุ่มสาวแต่งกายดี ส่วนใหญ่เหมือนเพิ่งออกมาจากที่ทำงาน เพราะยังอยู่ในชุดทำงาน ทุกโต๊ะนั่งกินดื่มกันเรียบร้อย พูดคุยกันเบาๆ มีวงดนตรีสามสี่ชิ้น ร้องเพลงไทยเพลงสากลตามสมัย ไม่มีเพลงของสุนทราภรณ์ แต่ไม่ต้องห่วง เพราะประเทศนี้มีแต่เพลงอกหักกันทุกเพลงอยู่แล้ว

 

เธอสั่งเครื่องดื่มประจำชีวิต เปิดขวดใหม่ ราคาแพงที่สุดในร้าน ล้วงบุหรี่ออกมาสูบ ทำท่าเก๋ไก๋ ยกแก้วดื่ม แล้วปล่อยใจให้ลอยล่องไปกับเสียงเพลง

 ภาพจาก เด็กดีด็อทคอม

 

อืมมม...นี่ไง...ความรู้สึกของผู้ใหญ่คนหนึ่งที่มานั่งดื่มเหล้าฟังเพลง เพราะอกหัก อืมมม...มันเป็นเช่นนี้เอง...ซาบซึ้ง ตรึงใจ เข้าลึกดิ่งตรงถึงหัวใจที่ร้าวราน

 

เหล้าพร่องไปเรื่อยๆ  เพลงเพราะขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนในร้านเริ่มลุกจากไปทีละโต๊ะสองโต๊ะ เธอยังดื่มด่ำกับอารมณ์สุนทรียศิลป์แห่งการอกหัก

 

ใช่...มันต้องอย่างนี้ ใช่เลย อกหัก ต้องมานั่งดื่มเหล้าฟังเพลงคนเดียวแบบนี้นี่แหละ มันอิน มันลึก มันเป็นสิ่งที่ไม่มีอะไรเทียบเทียม

 

เพลงแต่ละเพลง ล้วนแต่ตรงใจ เป็นเพลงประจำชีวิตได้หมดทุกเพลง ถ้าจะให้ดี ตอนออกจากร้านต้องมีฝนตกด้วย เดินตากฝนกลับบ้าน อืมมม...ได้ใจเลย...เหมือนในมิวสิค วิดีโอ...

 

เธอมองตรงไปที่ประตู เล็งหาฝน...เอ...ฝนจะตกไหมนะ ตกหน่อยเถอะน่า จะไม่ขึ้นแท็กซี่เลย จะเดินตากฝนกลับบ้าน ร้องเพลงคนเดียวในใจ เพราะเราอกหัก เราต้องสุดๆ ไปเลย

 

มีกลุ่มคนนั่งอยู่โต๊ะหนึ่ง ด้านหน้าเธอ ท่าทางเป็นหนุ่มสาวออฟฟิศ ผู้ชายคนที่นั่งหันหลังให้ประตูนั้น หันหน้ามาทางเธอ เธอเห็นแล้วหล่ะ ว่าเขามองเธอมานานแล้ว แต่เธอไม่แปลกใจ เพราะผู้หญิงมานั่งดื่มเหล้าคนเดียวต้องมีคนมองอยู่แล้ว เธอทำใจมาแล้ว

 

เธอเพ่งมองประตู เพราะอยากเห็นเม็ดฝนหล่นโปรยปราย จะได้รีบเช็คบิลกลับบ้าน แต่เจ้าหมอนั่นดันนั่งรับสายตาเธอเต็มๆ สงสัยเขาคิดว่าเธอมองเขา

 

หน้าตาเขาดูจืดๆ ตัดผมสั้น ผอมสูง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่ง ยังมีเนคไทผูกปมเรียบกริบติดปกเสื้อ ท่าทางของเขาเหมือนหนุ่มออฟฟิศทั่วๆ ไปคนหนึ่ง ไม่มีอะไรสะดุดตา

 

บริกรมาเก็บเงินหรือทอนเงินที่โต๊ะเขาเธอไม่แน่ใจ เพื่อนๆ ของเขาค่อยๆ ลุกขึ้นทีละคนสองคน เขายังนั่งอยู่ มองตรงมาที่เธอ ตอนนี้เธอเริ่มนึกสนุกที่จะจ้องตอบ

 

เขาจ้องมาแล้ว จ้องอีก ไม่ยิ้ม แต่พยักหน้าเหมือนผงกหัวหงึกๆ เธอหันไปข้างหลัง เอ...หรือเขามีเพื่อนนั่งอยู่ข้างหลังเธอ เขาชวนเพื่อนกลับ เธอหันหลังไปก็ไม่เห็นมีใครอยู่ข้างหลังเธอ มีแต่ผนังร้าน ดังนั้นเขาต้องพยักหน้าเรียกเธอแน่ๆ

 

เขาทำท่าเหมือนไม่อยากจะลุก เพื่อนๆ เขาเดินไปเกือบถึงประตูแล้ว เขายังนั่งพยักหน้า ผงกหัวเหมือนจิ้งจก เธอนั่งมองเฉยดวงตาแน่วแน่ เขาค่อยๆ ขยับจะลุก แต่หน้ายังพยักพะเยิดอยู่ไม่หยุด จนเขาลุกขึ้นยืนเต็มตัว หน้ายังพยักหงึกๆ

 

เธอจึงส่ายหัว - อมยิ้มเขาพยักหน้า เธอส่ายหัว  เขาพยักหน้า เธอส่ายหัว  เขาพยักหน้า เธอส่ายหัว  เขาพยักหน้า เธอส่ายหัว  เขาพยักหน้า เธอส่ายหัว  เขาพยักหน้า เธอส่ายหัว   

 

เสียงเพื่อนเขาร้องเรียก เขายังไม่หยุดพยักหน้า เธอก็ไม่หยุดส่ายหัว

 

เขาคิดอะไรเธอไม่รู้ แต่เธอคิดว่า ไอ้หมอนี่มันไม่แน่จริง ถ้ามันลุกมาคุยด้วยสักนิด ชวนดีๆ สักหน่อย อาจไปเปลี่ยนบรรยากาศนั่งดื่มกับมันได้สักพักหนึ่ง นี่ดันมาผงกหัวเป็นจิ้งจกอยู่ได้ ใครจะบ้าเดินตามไปวะ...

 

เสียงเพื่อนเขาเปิดประตูเข้ามาร้องเรียก เขาขยับเท้าไปอีกนิดเดียว แต่ยังคงผงกหัวหงึกๆ ไม่หยุด ก่อนที่จะหันหลังตามเพื่อนกลับไปด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเสียดาย

 

จนเขาละหลังพ้นประตูไป เหลือเพียงประตูที่ปิดสนิทกับความว่างเปล่า...

 

เธอเริ่มรู้สึกผิดตื้นตันขึ้นมาเต็มลำคอ...

 

…. …. …. …. ….

 

นี่เองนะ...ที่ผู้ใหญ่เขาตักเตือน  ว่าเป็นลูกผู้หญิงอย่าไปไหนคนเดียวค่ำๆ มืดๆ ตามลำพัง ยิ่งมานั่งดื่มเหล้าสูบบุหรี่คนเดียวในผับ ใครเขาจะรู้ว่าเราไม่ได้คิดมานั่งล่อเหยื่อ

 

เธอบรรลุธรรมในบัดดล ขืนอยู่ต่อเธออาจใจอ่อนไปกับใครสักคนที่เข้ามาพูดคุยด้วยแน่ๆ แล้วถ้ามันไม่บริสุทธิ์ใจ เธอจะไปเรียกร้องอะไรจากใครได้ ก็เธอแส่หาเรื่องออกมาคนเดียว

 

ฝันที่เป็นจริง มันไม่เป็นจริง ฝนก็ดันไม่ตก...ไม่ได้ขยายผลการอกหักเลย...ให้ตายซิ!...

 

เธอรีบจ่ายเงิน วิ่งออกไปเรียกแท็กซี่กลับบ้าน...เธอไม่กล้าแม้แต่จะหนีบเหล้าราคาแพงขวดนั้นติดมือมาด้วย น่าเสียดาย...ดื่มไปไม่ถึงเศษหนึ่งส่วนสี่ของขวดด้วยซ้ำ...

 

จนทุกวันนี้...เธอยังไม่กล้ากลับไปที่นั่นอีกเลย...

 

เป็นที่น่าแปลกใจอย่างยิ่ง เธอหายจากอาการอกหักโดยสิ้นเชิงอีกด้วย...

 

********************** จบ **********************

 




Tag: เรื่องสั้น, ความใฝ่ฝันของเด็กหญิงคนหนึ่ง, จรินยา ศักดิ์ศิริ, จริญญา

เขียนโดย pijika ที่ 2008-05-23 19:19:21 น. 12 ความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1, เว็บไซต์ :

อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้อ่านนิยาย ยังคงงงๆอยู่ว่านายคนนั้นพยักหน้าทำไม หรือว่าสาวเจ้ากำลังเมา ถึงได้มองภาพเบลอไปหมด


    | xanax71 | 23 พฤษภาคม 2551 | 21:07:03

ความคิดเห็นที่ 2, เว็บไซต์ :

เอ...หรือฉันเขียนไม่ดี

ผู้ชายคนนั้นพยักหน้าชวนเชิญค่ะ
(ลองคิดถึงคนที่มองหน้าเราแล้วพยักหน้าหงึกๆ ซิคะ)

มันจะชวนไปกะมัน โดยไม่ลงทุนเดินมาจีบซักกะติ๊ด

ใครจะไปด้วยล่ะ พยักหน้าเป็นจิ้งจกอยู่ได้


    | pijika | 23 พฤษภาคม 2551 | 21:12:06

ความคิดเห็นที่ 3, เว็บไซต์ :

5555555
ขอบคุณค่ะคุณพิจิกา ไม่ได้ว่าเขียนไม่ดี (ไม่กล้าว่ามืออาชีพหรอกค่ะ) ออกตัวไว้แล้วว่าไม่ถนัดอ่านนิยาย

ไอ้เราก็นึกภาพ ว่าพยักหน้าหงึกๆเหมือนจิ้งจกจริงๆ (คุณนึกภาพตามสิ เหมือนคนไม่เต็มน่ะ อิอิ)


    | xanax71 | 23 พฤษภาคม 2551 | 21:22:07

ความคิดเห็นที่ 4, เว็บไซต์ :

ขอให้สนุกกับงานค่ะ ดูแลสุขภาพด้วยน่ะ

อ่านนิยายเรื่องนี้แล้วให้ข้อคิดดีค่ะ นี่เองนะ...ที่ผู้ใหญ่เขาตักเตือน ว่าเป็นลูกผู้หญิงอย่าไปไหนคนเดียวค่ำๆ มืดๆ ตามลำพัง ยิ่งมานั่งดื่มเหล้าสูบบุหรี่คนเดียวในผับ ใครเขาจะรู้ว่าเราไม่ได้คิดมานั่งล่อเหยื่อ


    | phakri | 23 พฤษภาคม 2551 | 21:22:44

ความคิดเห็นที่ 5, เว็บไซต์ :

เป็นผู้หญิงต้องระวังยิ่งผู้ชายชอบคิดลึกและเข้าข้างตัวเองด้วย


  | winhid | 23 พฤษภาคม 2551 | 22:43:51

ความคิดเห็นที่ 6, เว็บไซต์ :

นึกว่า เค้าชักกระตุก
เส้นกระตุกอะไรประมาณนั้น
แหม พยักหน้าเชิญชวนหรือครับ :)))

พี่จะรวมเ่ล่มตอนไหนครับ
จะได้เอาไปมอบใ้ห้ห้องสมุดเด็กประถมที่สุรินทร์


    | bonkalasin | 23 พฤษภาคม 2551 | 23:47:12

ความคิดเห็นที่ 7, เว็บไซต์ :

อ่านตั้งแต่ตอนที่หนึ่งถึงตอนนี้..โอ.ตาสว่างเหมือนอ่านิยายเลยค่ะคุณพิจิกา...เคาะโต๊ะ อยากอ่านอีกค่ะ


    | peacock | 24 พฤษภาคม 2551 | 00:41:15

ความคิดเห็นที่ 8, เว็บไซต์ :

คุณเมย์คะ ไอ้พยักหน้านี่เรื่องจริงนะคะ ฉันนำเรื่องคืนหนึ่งในชีวิต (จริง) มาแต่ง ฉันไปจริงๆ เจอไอ้หนุ่มหน้าจืดพยักหน้าชวนเชิญเป็นจิ้งจกจริงๆ พยักอยู่ได้!...แมร่ง! ถ้าลงทุนเดินมาคุยด้วยซักหน่อย...จะเหลือเรอะ!...ฮ่า...คริ คริ...


    | pijika | 24 พฤษภาคม 2551 | 12:21:27

ความคิดเห็นที่ 9, เว็บไซต์ :

ขอบคุณ คุณphakri ค่ะ
เรื่องนี้เขียนไว้เพราะอยากบันทึกช่วงหนึ่งในชีวิตไว้เป็นเรื่องสั้นๆ โดยมีประเด็นที่สอดแทรกหลายเรื่อง
1.บอกผู้ใหญ่ อย่าเลี้ยงลูกในวงเหล้า
2.อยากกัดจิกเพลงอกหัก
3.มีแฟนในวงเหล้า มันไม่จีรัง
4.(แบบที่คุณเห็น) ผู้หญิงไม่ควรไปผับดึกๆ ดื่นๆ เพราะผู้ชายชอบคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะคิดเหมือนตัวเอง

ผู้ชาย (กลุ่มหนึ่ง)ไปผับ เพราะจะไปมองหาผู้หญิง Fun ง่ายๆ พอคิดอย่างนี้ตั้งแต่ออกจากบ้าน เลยคิดว่าผู้หญิงที่ไปผับทุกคน จะคิดเหมือนตัวเอง

ความจริงมีผู้หญิงมากมาย ที่ไปผับ เพราะสังสรรค์กับเพื่อน, อยากดื่ม, อยากเสพบรรยากาศ

และความจริงก็มีผู้หญิงที่ไปผับ เพราะไปมองหาผู้ชาย หรืออยากจบลงที่มีเซ็กส์กับใครสักคนก่อนกลับบ้าน

โลกนี้มีทุกรูปแบบ แต่อย่าเหมารวม


    | pijika | 24 พฤษภาคม 2551 | 12:27:40

ความคิดเห็นที่ 10, เว็บไซต์ :

คุณwinhid พูดถูกค่ะ นี่แหละ คำแนะนำจากผู้ชายจริงๆ

ขอบคุณมากค่ะ


    | pijika | 24 พฤษภาคม 2551 | 12:28:50

ความคิดเห็นที่ 11, เว็บไซต์ :

โถๆๆๆ ถึงว่านายบอนหาว่าพี่เป็น เทพ โพธิ์งาม

เรื่องรวมเล่ม ตอบไว้ในตอนแรกของเรื่องนี้นะคะ


    | pijika | 24 พฤษภาคม 2551 | 12:29:55

ความคิดเห็นที่ 12, เว็บไซต์ :

ขอบคุณ คุณนกยูง peacock เอ๊ะ! เห็นคุณเรียกตัวเองว่า ยูงทอง แต่ฉันทำไมชอบคิดว่าคุณชื่อนกยูง นะ
เรียกชื่อผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ

ขอบคุณที่มาอ่านและเม้นท์ค่ะ จะพยายามหามาให้อ่านค่ะ เขียนไว้เยอะ แต่ไม่เป็นคอนเซ็ปท์เดียวกัน มันยังรวบรวม ไปส่งพิมพ์ไม่ได้ค่ะ
เอาเป็นว่า จะหามาอัพบล็อกเก็บไว้ในนี้ ให้คุณอ่านค่ะ

สัญญา


    | pijika | 24 พฤษภาคม 2551 | 12:32:43

ส่งความคิดเห็น


ชื่อ *

อีเมล์ *


เว็บไซต์



Validate code