ดอกไม้ปลายปืน

        จาก Entry เดิมๆ ที่ฉันทุ่มเวลาไปกับการเสริมพลังให้พันธมิตรฯ จนแทบไม่ได้ทำงาน (และงานจ็อบภาคดึกรายการ TV ที่ ASTV3 ก็ไม่มีเวลาให้ไปทำ เพราะสถานีไปถ่ายทอดกู้ชาติเต็มวัน) แต่วันจันทร์นี้ฉันได้กลับไปทำงานภาคกลางวันแล้วค่ะ.... ไม่ต้องห่วงฉานนนนนน...

สัปดาห์ที่แล้ว ดร.ปุ้ย เพื่อนรุ่นน้องพิธีกรคู่หู ไปราชการปักกิ่ง จะเหลือเพียงฉันกับน้องโย แห่งบ้าน Blacklily ทำรายการกัน 2 คน ไม่ใช่ปัญหา แต่ปัญหาคือ พันธมิตรฯ เราไปบุกยึดสนามบินดอนเมือง และสุวรรณภูมิ ทางสถานี ASTV ได้ถ่ายทอดสดเวทีทำเนียบ ทางช่อง NEWS1 ASTV1 และเอาช่อง ASTV3 ไปถ่ายทอดดอนเมือง และย้ายไปถ่ายทอดสุวรรณภูมิ เราจึงไม่มีรายการให้ไปทำ จันทร์ถึงศุกร์ เต็มสัปดาห์ 

เราจึงลืม ดร.ปุ้ย ไปเลย...

ในเอ็นทรีหนึ่ง ของบล็อกฉัน http://mblog.manager.co.th/pijika/th-39878/ ดร.ปุ้ย คอมเม้นท์มาจากปักกิ่งว่า

ความคิดเห็นที่ 30, เว็บไซต์ : http://www.kmutt.ac.th

Take care na ka everybody. Very cold in Beijing tonight.

I will come back to Thailand this Saturday and will join with u asap.Miss all of u ,my lovely PAD  

pui/bangmod | 26 พฤศจิกายน 2551 | 22:25:48

---------------- ---------------- ----------------

          ฉันก็ตอบไป แล้วก็ลืมมมมม... ว่า ดร.ปุ้ย น้องผู้น่ารักของฉัน อยู่ปักกิ่ง พวกเราทำงานไปด้วย และไปชุมนุมสลับๆ กันไป ทั้งที่ ทำเนียบ ดอนเมือง สุวรรณภูมิ แถมน้องโย ไปเป็นการ์ดอาสาด่านหน้าที่สุวรรณภูมิอีกด้วย และ ดร.นรินทร์ วิทยากรร่วมทุกวันจันทร์ ก็พาลูกชาย น้อง “อดัม” ไปเป็นการ์ดอาสาที่ ดอนเมือง อีกด้วย 

        พวกเราจึงมีเรื่อง (โทร) คุยกันมากมาย มากพอที่จะลืมไปว่า ดร.ปุ้ย กับเพื่อนซี้ “ดร.เอ๋ย” อยู่ปักกิ่ง จะกลับมาวันเสาร์นี้ 

           จนวันจันทร์ วันนี้ (ที่เขียนไม่ใช่ที่อัพบล็อก) ลุงจำลองประกาศตอนบ่ายว่า ขอร้องคนที่จะปักหลักพักค้าง ย้ายไปนอนที่ดอนเมือง หรือสุวรรณภูมิ เพราะไม่อาจให้พ่อแม่พี่น้องพันธมิตรนอนรอระเบิด M 79 ได้อีกแล้ว

ฉันก็คิดว่า ASTV3 อาจถ่ายทอดรายการปรกติได้ จึงโทรหา ดร.ปุ้ย เพื่อนัดแนะสคริปท์รายการ ดังที่ทำกันมาตามปรกติ 

เสียงปลายสายตอบกลับว่า

“หมายเลขนี้ ไม่สามารถติดต่อได้... บลาๆๆๆๆๆ...”  

จึงเกิดพุทธิปัญญาว่า เอ... พันธมิตรฯ (เรา) มาปิดทั้ง 2 สนามบิน 5 วันมาแล้วนี่หว่า... ดร.ปุ้ย จะกลับวันเสาร์ แล้วจะกลับมาได้ยังไงวะ... 

ว่าแล้วก็วางสายโดยโง่ (ไม่ใช่โดยดี) ไปเขียนอีเมล์ห่วงหา โหยหา ถึง ดร.ปุ้ย และ ดร.เอ๋ย เผื่อคุณเธอๆ จะไปนั่งเปิดเน็ตอยู่แถวๆ สนามบินปักกิ่ง 

ค่ำๆ วันจันทร์ เวลาที่ใครต่อใคร ก็โทรหากัน เพื่อบอกให้ไปดู “พระจันทร์ยิ้ม” ฉันก็ได้รับโทรศัพท์จาก ดร.ปุ้ย... 

“มาแล้วค่ะ ถึงแล้ว... อยู่อู่ตะเภา”

 เราทักทายกันกรี๊ดกร๊าดดดดด บลาๆๆๆๆๆๆๆ (ขอข้ามไป เพราะไม่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน)

            “คนกรุงเทพฯ โกรธมากเลยค่ะ แต่คนใต้ไม่โกรธเลย บอกว่าจะมาร่วมปิดสนามบินต่อด้วยค่ะ”

           แล้วปุ้ย กับ ดร.เอ๋ย ลำบากไหมคะ 

            “นิดหน่อยค่ะพี่... ได้แถม 3 วัน แต่ไม่เป็นไรค่ะ ไม่โกรธพันธมิตรเลย แล้วไปเจอกันนะคะ”

          เธอสองคน... คือคนที่เจอพิษ “พันธมิตรปิดสนามบิน” โดยตรง หลงทางรอนแรมอยู่ปักกิ่งแถมฟรีๆ อีก 3 วัน อย่างไม่คาดคิด

         แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ 2 ดร. สาว เป็นพันธมิตรตัวจริงเสียงจริง ทั้งโอนเงิน ฝากเงิน และไปร่วมชุมนุม ร่วมรวมพลังวันเป่านกหวีดทุกครั้ง ตลอดเกือบ 7 เดือนที่ผ่านมา...

          นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... แม้จะลำบากเพราะพันธมิตร แต่หากคุณเข้าใจพันธมิตร คุณก็จะเข้าใจในทุกๆ สิ่งที่เกิดขึ้น.... 

เขียนโดย pijika ที่ 2008-12-02 01:46:32 น. 4 ความคิดเห็น

มันถล่มเราอีกแล้ว เสียชีวิตไปอีกหนึ่งคนค่ะ ทำไมไม่ปิดโทเวล์กันค่ะ

    | phakri | 02 ธันวาคม 2551 | 02:12:09

คุณพัชค่ะ...

ไม่รู้จะตอบยังไง.... เศร้าค่ะ...

    | pijika | 02 ธันวาคม 2551 | 02:25:43

คงจะเป็นเรื่องย่กนะพี่ที่จะบังคับให้พวกเค้ามองพ้นปลายจมูกตัวเอง
เพราะสบายกันจนเคยตัว .. เพราะมองแต่ตัวจนลืมห่วงชาติ
ไม่สนแล้วล่ะครับว่าใครมันจะว่ายังงัย .. สำนึกแก่ตัวเอง
ถึงสิ่งที่ทำก็พอแล้วสำหรับเหล่าพันธมิตรฯ
จงภูมิใจในสิ่งที่ทำในวันนี้เถอะพี่น้องทั้งหลาย

อรุณสวัสดิ์นะครับพี่

    | prypilas | 02 ธันวาคม 2551 | 08:08:47

ก๊าบ... คุณพราย
ไม่ได้เข้ามาตอบเลย งานยุ่ง
และไปสุวรรณภูมิมา

เพิ่งเข้าบล็อกนี่แหละค่ะ

    | pijika | 04 ธันวาคม 2551 | 00:00:48