pkkk2714

       

 

 

 

คำถามค้างคาไว้หลายปี นิ่งเงียบกรุ่นๆอยู่ภายในใจ

 

ข้าพเจ้าอยากเกิดเป็นต้นไม้ แม้ไปคนละปลายทางสิ้น

 

ชีวิตกับชาวโลกแสวงหา 

 

 

 

                      หรือหากเลือกเกิดได้

 

 ขอเกิดเป็นสัตว์กินพืชเพื่อให้กายตัวเองเป็นอาหาร

 

หล่อเลี้ยงสรรพชีวิตผู้อื่น  ไม่ทำลายล้างแล้วชีวิตทั้งหลายบน

 

โลกนี้  

 

 

ถึงที่สุดพยายามดั้นด้นไปกราบพระสงฆ์  ขอให้ท่านช่วย

กระจ่างการวางแผนล่วงหน้าหนีชีวิตปกติชาวโลกเป็นกันอยู่ 

 

 

 

             พระสงฆ์รูปนั้นแผ่ความเมมตายิ้มและไม่แปลกใจกับปริศนา 

เรื่องกิเลศของสเลเต   

 

            พยายามอธิบายให้เข้าใจเส้นทางสายพุทธศาสนาถือว่า

 

           ใช่ทางลัดที่สุดแล้วกับการเดินทางไขว่คว้าเพื่อการหลุดพ้น

 

           และง่ายต่อการปฏิบัติที่สุด 

 

           เขียนบัญญัตไว้ ๒๕๐๐ปีมาแล้ว

 

 

 

 

ทำไมหนอ…สเลเตพิลึก แปลกประหลาด

คิดต่างชาวพุทธ  ดื้อรั้นเส้นทางรอดเข้า

ป่ามุดรกพง

 

จะถึงที่หมายเดียวกันหรือก็ไม่ใช่ อาจหลง

ทางไปเลยก็เป็นไปได้ ยิ่งถาม ยิ่งเถียงกับ

พระท่าน จนท่านเอ่ยปากว่า สเลเตนี้คือ

ดอกบัวเหล่าที่สี่ ได้แค่เป็นอาหารเต่าและ

ปลาใต้น้ำเท่านั้น   

 

 

           นั่นก็คือแท้จริงชะตาชีวิตหนึ่งชาติปัจจุบันแห่งสเลเต

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลุดจากปากพระสงฆ์ องค์เจ้า....ช่างสมพรปากตัวเองแท้ๆ

 

ได้ดังใจปรารถนาหนุนนำ   ชีวิตเป็นแค่อาหารเต่าและปลา

 

 

 

 

 

 ก่อนลากราบ ยังพูดเตือนเป็นธรรมฝากไว้ พูดกับคน

ดื้อด้าน ดื้อรั้น....จงยอมรับ ไม่มีอะไรงอกงามขึ้นได้ นอกเสียจากได้

อย่างเดียว

ต้นไร้สาระ ควรนำเวลาที่มีทุกลมหายใจไปทำงานเพื่อ

             ให้เกิดประโยชน์ ธรรมะรายวันจะดีกว่า

 

         สเลเตจำคำพระสงฆ์ด้วยความขุ่นข้องในใจ

         ความทิฐิจูงมือพาสเลเตกลับบ้านอย่างใจไม่สลาย 

            แน่ๆยังไร้คำตอบ เมื่อเกิดมาแล้ว

   จะทำอย่างไรกับภพหน้าไม่ต้องทุกข์หรือสุขถ้าต้องมาเกิดใหม่  

 

 

 

 

 

 

 

 

           ผ่านไปหกฤดูกาล  สเลเตรู้จักสายลมและรู้ว่าทำไม

สเลเตจึงต้องมีเพื่อนคนนี้

 

 

 

 

 

 

   ทุกอย่างที่  สเลเตช่างสงสัย  ใคร่รู้ ไขว่คว้า อยากรู้ อยากเข้าใจ

ทุกสิ่งถามหามาทั้งชีวิต  สายลมและพี่น้องต้นไม้ทั่วโลกเป็นผู้มอบแสงสว่าง   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-10-16 11:59:44 น. general 17 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

            

 

 

                ชาวโลกเชื่อและดำรงชีวิตวนเวียนวุ่นวายยุคแห่งดาวเทียม

ไอที ไอโฟน  ไฮเทคเป็นทาสรอง

รับความต้องการของชาวโลก  

 

                         ทำไมจึงไม่ยอมเชื่อพลังงานแห่งธรรมชาติ

 

ในรูปแบบที่มองไม่เห็นคือ....พลังธรรมะนั้นมีจริงทั้งมีมานานพอกับ

จักรวาลนี้

 

 

                             อัตตาผู้มีอำนาจยักย้ายพลังงานสมดุล  

 

เช่นการขุดพลอย  แร่เหล็ก ถ่านหิน ระเบิดนิวเคลีย น้ำมันใต้

 

ทะเลทรายหรือทะลลึก  ไฟฟ้า ทองคำ

 

อำนาจตันหา เงินตรา ตลาดหุ้น ค้าอาวุธสงคราม ขายผัก

อาหารปนเปื้อนสารเคมี

 

              ในตรงข้ามขายผักปลอดสารพิษ

 

 

 

     ฝ่ายตรงข้าม อนัตตาก็เป็นพลังงานธรรมมะเบากว่าขนนก

สงบมากว่าความเงียบ 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-10-02 22:12:29 น. general 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

ข้าพเจ้าได้กล่าวถึงท่านผู้อ่านในตอนที่แล้ว   สเลเตและสายลมไปเที่ยว

ด้วยกัน    

 

            ทั้งคู่กลับมาหาข้าพเจ้าพร้อมเรื่องราวใหม่ๆ ให้ข้าพเจ้าช่วย

 

วิเคราะห์อย่างละเอียด    เพื่อตรวจสอบข้อมูลความเชื่อเป็นไปได้และมี

 

ศิลธรรมเป็นประการหลัก

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-10-02 21:17:03 น. general 4 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

              สายลมท่านใช่ไหม     ท่านกลับมาแล้วหรือ   เสียงลมหนักๆอบอุ่นเปี่ยมเมตตาเพียง

วลีเดียวจักรวาลนี้ก็เปลี่ยนพลัน 

                                       ฉันเอง…สายลมเพื่อนของท่านกลับมาแล้ว 

 

 โอ… ท่านสายลม…ข้าพเจ้าหวังยิ่งท่านไม่จากข้าพเจ้าไปไหนอีก   ทำไมการจากไปของท่านแทบทุกครั้งลงท้ายมักเป็นเช่นนี้เสมอ  

 

ระหว่างท่านและข้าพเจ้าไฉนเหมือนปลั๊กไฟสามตาหลุดง่ายดาย     ท่านจากไปที่แห่งใดข้าพเจ้าไม่เคย

คิดตั้งคำถาม ๆท่าน 

 

ทว่าทำไมการจากไปของท่านสายลมรวดเร็วยิ่งกว่านกน้อยกระพือปีกบินหายเข้าในพุ่มไม้รกมืด    

 

 

 ทำไมท่านไม่อยู่ข้างๆข้าพเจ้าให้เนิ่นนาน  สายลมปลอบโยนประโลมเวท

มนต์

 

ทุกข์และเศร้าพลันหายสลายจนลืมสิ้นเรื่องกังวลคาใจ นี่คืออำนาจพิเศษของ

เพื่อนคนนี้

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-10-01 12:51:21 น. general 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

   

 

 

                มิตรภาพยาวนานระหว่างข้าพเจ้ากับเพื่อนในระบบนิเวศวิทยาเขตร้อน 

 

              ไฉนข้าพเจ้าอวดเพื่อนๆแกล้งท่านทั้งที่พิการ หางด้วนขาดวิ่นเสียสง่า

 

           ไหวพริบหันเหเอาตัวรอด  เพื่อนตะกวดหางด้วน  สมควรจดบันทึกแจกแจงลีลา 

 

 

           พบเพื่อนสัตว์ป่าแท้ๆดั้งเดิมของป่าแก่งกระจานลือลั่นความชุกชุมสัตว์ป่าไทย         

 

 

             ตะกวดหางด้วนเดินหนีอย่างไร้ความสนใจคนสองขารุมถ่ายรูป    

 

 

 

       การทรงตัวการวิ่งหลบหลีก

 

      สมดุลธรรมชาติขาดตามหางตะกวดไปด้วย

 

อุปสรรคกรรมของท่านตามไล่ล่าท่านไม่ต่างกับชีวิตคนสองขา  

 

 

 

 

     ลำคออ้วนหนังหนาลายทำเสียงข่มขู่คำราม  กลบด้วยเสียงหัวเราะขบขัน     

 

                    ยิ่งกว่าอวดใจดำตัวเอง  เขยิบเข้าใกล้ตะกวดเพิ่มความหวาดกลัว   

ตะกวดพยายามขยับแขน ขาด้านซ้าย ข้าพเจ้าเอี้ยวไหล่ซ้ายตามติด

 

      ตะกวดอัศวินเหล่เอียงดูท่าที ลุ่มลึกอย่างผู้เสียเปรียบ     ก่อนเปลี่ยนข้างขวาขาแขนไปข้างหน้าพร้อมกัน ไหล่ขวาข้าพเจ้าเอียงเอี้ยวทำกริยาเดียวกับตะกวด   

 

            ทุกขารวม๑๔ ขา ต่างนิ่งอึดกันไปพักใหญ่ๆ   เงียบ ดูทีท่ากันและกัน

 

                สี่คนแปดขา ตะกวดสี่ขาหนึ่งตัว    

 

 

 แขนขาทั้งหน้าและหลังค่อยๆอ่อนเปลี้ยลีบสิ้นไร้กำลังเรี่ยวแรง  

เส้นเอ็นกล้ามเนื้อเหมือนตายมานานแล้ว 

                                ตะกวดได้ยิน เสียงหัวเราะและรู้ว่าวิธีนี้                                                                                                                     

           ตะกวดคือผู้ชนะ คนแปดขาทำได้เพียงหัวเราะกันดังๆ

                      จากนั้นละทิ้งไม่สนใจอัศวินกลางป่าตัวนั้นต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-07-28 21:31:23 น. general 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

ภูมิปัญญาสัตว์ป่าฝน เขตร้อน ผีเสื้อทำอย่างนี้ให้เห็นออกบ่อยๆ ใบบอนนนนนนนร้องเรียกเปาะแปะ  เปาะแปะ เปาะแปะ  (ท่านผู้อ่านคงเคยได้ยินเสียงนี้เวลาฝนตกเหมือนกัน ) มาหลบฝนตรงนี้กันเถิด    

 

                 ข้าพเจ้าเอ่ยถามใบบอนนนนน ท่านชวนใครหรือ

 

                    ข้าพเจ้าไม่ใช่ชื่อเปาะแปะ    

 

    ถ้าท่านประสงค์หลบสายฝน ใบบอนป่่าไร้ค่า ยินดีต้อนรับคุ้มครองบังฝนเพื่อท่าน  

 

ทว่าท่านควรแสดงท่าทียอมรับชื่อเปาะแปะสักนิด แม้ท่านจะมีชื่ออื่นใดก็ไม่นักหนามากไม่ใช่หรือ

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-07-15 00:51:35 น. general 18 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

               

 

 

 

 

เริ่มต้นแล้ว        โชคชะตาตามร้องขอไปในไพรกว้างพร้อมกลุ่มควันธูปสามก้านช่วงวันเวลาในผาด่างแคมป์    

 

                ใครเป็นคนกราบไหว้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เทวาอารักษ์ป่าพงไพร 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรื่องราวที่ข้าพเจ้าจะพาท่านผู้อ่านไปรู้จักนั้น  ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจริงนั้นเป็นไปตามร้องขอหรือเปล่า

 

หากเป็นความสบายใจใหญ่หลวงตามมา   ยากจะลบเลือนจากห้วงความคิดในวันหรือสองวัน

 

 

คาราวานคันที่หนึ่ง สู่โรงเรียนด่านโง ต.ห้วยแม่เพรียง อ .แก่งกระจาน

 

 

 

 

คาราวานบรรทุกของใช้ประจำวันเต็มคันรถ (ชาวบ้าน) คันที่๒ สู่โรงเรียนห้วยไผ่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-05-28 12:35:12 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

              

 

ไม่ไกลจากโรงเรียนชายป่า  รถตู้จอดหน้าบ้านตายาย

 

ของหนูหมิว

 

 

                เด็กหญิงหมิวเป็นใคร 

 

 

ข้าพเจ้าคงเคยพบเจอเธอแน่นอน   อดีตชีวิตของเด็กน้อยยังเป็นปัญหาเงียบและลำบากยากจนที่รู้กันแค่

 

ครอบครัว เพื่อนพี่น้องชาวป่าห้วยแม่เพรียง และคุณครูด่านโง 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-05-27 18:35:29 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

๑๔ พ.ค. ๒๕๕๔  น้ำยาชีวภาพกับขยะขวดพลาสติก  

 

 เดือนนี้ของทุกๆปีในรั้วบ้านหลังนี้  ผลไม้กระท้อนร่วงใส่ดินข้างรั้วบ้านดังตุ๊บ ดังตุ๊บ จนบางครั้งสะดุ้งตกใจเป็นกระต่ายตื่นตูมตัวเอกในนิทาน

 

ผลกระท้อนตามพื้นกำลังเน่ายุ่ยเปื่อยสีกลืนกับพื้นใบไม้เปื่อย

 

เสียงดังตุ๊บๆกำลังเงียบจากเดือนพฤษภาคมไปอีกครั้งแล้ว 

 

 

 

 

           หนึ่งเสียงเดินทางเข้ามาแทนที่

 

ประจำบ้านหลังนี้ตามฤดูกาลเวลาของผลไม้อีกนามหนึ่ง

 

 

 

ลูกหว้าสีม่วงเข้มหล่นได้ยินกระทบใบไม้บนพื้นดินน้อยๆ ไม่ดังมาก   นั่นทำให้ข้าพเจ้าเงยหน้าหาเพื่อนนกๆที่เข้ามากินลูกหว้า

 

ขย่มกิ่งบินไปมา ยึดกิ่งเบาๆแต่ก็ยังพลอยทำให้ลูกหว้าสีม่วงมืดงอม  รสหวานชื่นชอบลิ้มลองทั้งคนและนก 

      

 

               เผาะแผะเสียงเดียวกับสายฝนเปาะแปะในป่า 

       

 

แทบทุกก้าวกระโดดของเจ้าพวกนกน้อยที่ยืนกินลูกหว้าอยู่ท่ามกลางกลุ่มใบหว้าเขียวทึบ 

 

 

 

 

 

 

 

 

                    ผลไม้หล่นเกลื่อนทิ้งปล่อยอย่างนั้น ไม่กวาด ไม่รำคานใจทั้งสิ้น

 

ข้าพเจ้ารู้แก่ใจอีกไม่นานพวกเจ้าก็เกิดมาอีก แต่โตใหญ่ไม่ได้

 

 

           ธรรมชาติจัดสรรกันอีกตามที่เป็น แสงแดดสาดส่องลงมาไม่ถึงเจ้าต้นกล้าจะโตผงาด     

 

     กลายเป็นต้นกล้าที่ง่ายสบายต่อข้าพเจ้าแซะจากดินตรงนี้ พากันอพยพไปปลูกขยายในที่ๆข้าพเจ้าเรียนรู้ว่า 

 

เจ้าต้นหว้าพวกนี้ชอบสถานที่อย่างไรจึงจะเติบโตได้ดี  หรือนำใส่ขวดปลุกไว้แจกเป็นต้นกล้า ต่อเพื่อนบ้านกันต่อๆไป ไม่สิ้นสุด

 

 

 

 

 

                       หากปีนี้ ความคิดแปลกใหม่เคาะสติก๊อกๆ

 

ขวดเปล่าน้ำชีวภาพนิดหน่อยกลายเป็นที่อาศัยลูกหว้าเกือบเต็มทุกขวดเพื่อเปลี่ยนแปลงเร่งระยะเวลาย่อยสลายลงดิน 

 

 ไม่จำเป็นคุณค่าแค่พื้นดินอันแสนอุดมสมบูรณ์เจ้านอนเน่าที่นี่

 

   แต่สามารถเดินทางไปกับข้าพเจ้าหรือกับคนรักต้นไม้ชื่นชอบแบ่งปันกัน 

 

 

 

 

 

 

             ไม่เกิน๓๐วันเจ้าลูกหว้าแปลงร่างเป็นน้ำชีวภาพคุณภาพขับขวดพลาสติก 

 

                       ประโยชน์มากมายตามผลที่คาดไว้ผสมน้ำรดหน้าดิน    เพื่อพวกต้นไม้เติบโตงดงาม เป็นที่พบเห็นมองด้วยความชื่นชมความสวยงาม

                    

 

                       อย่างเป็นมิตรต่อธรรมชาติไม่ว่าจะคิดในมุมมองใด  

 

           

 

 เจ้าขวดพลาสติกต่อไปนี้ถูกหมุนเวียน

 

             ยิ่งกว่าจำเป็นอยู่ทุกที่ ในครัวเพื่อรอเศษอาหารใส่ปาดขวดบรรจุไปเรื่อยๆจนหมดวันหรือในมื้ออาหารแต่ละมื้อ  

 

เปลือกพืช ผัก สัตว์ จากจาน หม้อ ตะกล้า เศษผักเนื้อสัตว์เหลือกันชามจาน

 

  

 

                                สุดท้ายเดินทางเข้าขวด

 

 

 

พร้อมเติมใส่น้ำยาชีวภาพ ตามอัตราส่วน ก่อนพาพวกเจ้าขวดมีประโชน์ที่มีเพิ่มทุกวัน พร้อมเศษอาหารในแต่ละวันปิดฝาให้แน่นไปนอนไว้ที่ร่มๆในสวนข้างรั้วรวมกับขวดน้ำชีวภาพรุ่นก่อน

 

             เพื่อไว้แจกเทไหลคืนสู่แผ่นดิน หรือเป็นของฝากแก่เพื่อนผู้คนข้างบ้าน

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-05-14 15:28:10 น. general 3 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

          ความว้าวุ่นไร้สุขยังคงตามมาถึงแม้ในยามนอน หลับตาช่างสุดยากเข็นใจ

 

        นานแค่ไหนกันเวลาหลับคืนนี้ข้าพเจ้าได้พบอีกครั้ง 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-05-14 14:43:03 น. general 1 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

วันศุกร์ ๑๓ พ.ค. ๒๕๕๔

ชีวิตเป็นของข้าพเจ้าหรือข้าพเจ้ามีชีวิตเพื่อดำเนินตามกฎเส้นชะตากาลเวลา   บางครั้งบางช่วงชีวิตก็มอบความพอใจ ความเต็มตื้นความสำเร็จนั้นอย่างสม่ำเสมอ ถ้าบางครั้งเรื่องร้ายๆพัดผ่านมากระทบข้าพเจ้าก็ยอมรับว่ามันยากที่จะแก้ไขให้ฟื้นได้ดั่งใจ  เจ้าปล่อยไปเถอะ  เจ้าสับ สน  เจ้าเสียใจชวนกันรำวง สมองกลายเป็นสถานที่พวกนี้ก่อกวนเข้าไปยึดครองเต้นรำหัวเราะกึกก้องสนุกสนาน 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-05-14 14:20:11 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงคุณลุงสมศักดิื ข้าพเจ้าอยากจะช่วยซึมซับความเจ็บปวด เสียใจมากขนาดไหน

 

 

ชาวสมาชิกพรรคการเมืองใหม่ ที่อยู่ใน๑๐ เปอร์เซนต์ จะต้องเสียใจจากชาวพันธมิตรด้วยกัน ร่วมกัน vote no

 

 

 

 

แต่เมื่อข้าพเจ้าเปรียบเทียบนึกถึงประเทศไทย ปราสาทพระวิหารชายแดนเขมร ในหลวงท่านทรงชราและป่วย น้องโบว์ชาวพันธมิตร ผู้เสียชีวิต พิการใน๑๙๓วัน

 

 

 

 

พลันข้าพเจ้าตื่นพบแสงสว่างของชีวิต ยิ่งกว่าปัญหานี้ ความเสียใจของคุณสมศักดิ์และสมาชิกสนับสนุนท่าน เปรียบเทียบกันแล้ว

 

 

 

 

ข้าพเจ้าไม่อาจเอาพลังความเสียใจที่มอบให้ท่านนี้   ขอกลับคืนทั้งเพื่อระดมกำลังใจมุ่งไปที่ในหลวง ประเทศ น้องโบว์และอีก๑๐ชีวิต เพราะขณะนี้ชาวพันธมิตรก็เหลือน้อยลง น้อยลง ทุกคนกำลังจากไปด้วยเหตุผลส่วนตัว รับไม่ได้กับแกนนำลุงสนธิ ลุงจำลอง

 

 

 

 

ข้าพเจ้าบอกตัวเองได้ยินเสียงตัวเอง ต่อให้ไม่มีลุงจำลอง ไม่มีคุณสนธิ ไม่มีแกนนำรุ่นหนุึ่งรุ่นสอง    ข้าพเจ้าก็ยังสู้เหมือนเดิมไม่ถอย ท่านแกนนำสอนอบรมให้มีธรรม ให้รักษ์ชาติ ปกป้องกษัตริย์ 

 

 

 

 

ใครเป็นคนสอนข้าพเจ้าให้ชาวพันธมิตรรักกัน สามัคคีกัน มุ่งมั่นทำดีเพื่อชาติ  แกนนำทุกท่านเป็นดั่งธงที่โบกสะบัด ให้ข้าพเจ้าจดจ้อง และเฝ้าทำตามอย๋างชื่นชมในความกล้าหาญ

 

 

 

 

 

 

 

 

ท่านๆห่วงแต่ความเจ็บปวดของตัวเอง ท่านๆเดินไปจากพันธิตร ทอดทิ้งข้าพเจ้า ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของชาวพันธมิตรตัวเล็กๆไว้กลางทาง  ดั่งเช่นพ่อแม่แยกทางกัน 

 

 

 

 

ข้าพเจ้ายังไม่มีเวลาครวญคร่ำความเสียใจโดนทอดทิ้งในขณะนี้หรอก ยังไม่ใช่เวลาร้องไห้สูญเสียบุคคลที่เป็นเทียนแห่งชีวิต จริงๆ จริงใจ ชาติและในหลวงรอข้าพเจ้าทำหน้าทีของมดงานค่ะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-04-29 10:51:49 น. general 1 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

ข้าพเจ้าวิตก หวั่นและสรุป น่าจะเป็นเรื่องเร่งด่วน จดจำรวมเข้าหมวดหมู่เรื่องราวของตัวเองกับประเทศนี้ในวันนี้ หรือตั้งแต่รู้จักเจ็บปวด ประจักษ์ความรักชาติ ห่วงส่วนรวม 

 

 

คนไทย๗ คน เดินทางกลับถึงเมืองไทย ข่าวใหญ่คนไทยถูกชาติเขมรจับตัวไป ตั้งแต่๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓  

 

 

เมื่อถึงเมืองไทย ทันที คุณตายแน่ นามสกุล มุ่งมาจน นักข่าวผู้ประพฤติในธรรม(สันติอโศก) ทานมังสวิรัติ  ด่วนเดินทางขึ้นเวทีชุมนุมหน้าทำเนียบกราบพบพ่อท่านและได้มีโอกาศชี้แจง เล่าเรื่องราวต่างๆผ่านมาในคุกโหดเปรซองของเขมร

 

 

ประเด็นของคุณ ตายแน่ ลูกศิษย์พ่อท่าน กล่าวยกย่อง ขอบคุณรัฐบาลและสถานฑูตอย่างมาก ในการช่วยเหลือทุกอย่างที่อยู่ระหว่างติดคุกอย่างระกำลำบาก 

 

ให้คำพูดเตือนสติไว้บางๆถึงการชุมนุมหน้าทำเนียบ  แต่ข้าพเจ้าต้องใคร่ครวนและตรึกตรองอย่างหนัก

 

 

 

ก่อนเขียนประโยคหรือวลีนี้ ขอให้ผู้อ่าน ควรอ่านอย่างระวังตัว อย่าเพลอตน ยอมความเศร้า สมเพช โกรธ อาจครอบงำสติของท่าน

 

 

 

คุณตายแน่กล่าวว่า

๑ยังมีคุณวีระ จองจำติดอยู่ในคุกเขมร คุณราตรี หญิงไทยอีกคนยังถูกกักบริเวณ 

๒ความแตกต่าง วิถี เสรี ของการเมืองเขมรและไทย 

 

๒ประโยค จากปากคุณ ตายแน่ เป็นเงื่อนไขสำคัญ การชุมนุมเคลื่อนไหวที่มีอยู่และต่อไปย่อมมีผลกับคนในคุก

 

 

              นี่คือการติง เตือนคนที่จะมาชุมนุมกันใช่หรือไม่

 

.......................

 

คุณตายแน่ พูดถึงเวลาในคุกคือการใช้กรรมต่อหน้าชาวอโศก และพ่อท่านรับฟังอย่างรอบคอบ 

  คุณตายแน่เพลิดเพลินชื่นชมรัฐบาลตั้งแต่ อาหาร การช่วยเหลือ ตลอดเวลาในคุกเขมรจนสามารถกลับถึงบ้าน

 

  

 

        คุณตายแน่ลืมพ่อท่านและชาวอโศก ปักหลักชุมนุมกดดันรัฐบาลให้ทำงานได้อย่างไร

 

ถ้าพ่อท่านและชาวอโศกไม่ออกมาร่วมสร้างพลังธรรมกดดัน ไม่ได้เป็นการช่วยเหลืออย่างยิ่งหรือ  

 

 

ประเด็นของท่าน ตายแน่ยกกล่าวย้ำอย่างเสียใจ นั้นข้าพเจ้าพลอยปวดร้าว น่าเห็นใจเป็นที่สุด   คนไทยในห้องแมนเนเจอร์ออนไลน์ ก่นด่า ประนาม ว่ากล่าวด้วยถ้อยคำรุนแรง ท่านทั้ง๕ยอมสารภาพในศาล  เท่ากับยกดินแดนให้เขมร 

 

ข้าพเจ้าอ่านพบแล้ว ยังเสียใจแทนท่านและท่านตายแน่ต้องเป็นผู้พบทุกตัวอักษรในห้องของเพื่อนร่วมสื่อและอุดมการณ์  ต้องขมขื่นตรอมตรมขนาดไหน  

 

ชาวพันธมิตรหลงลืมตัวเองกันแล้วหรือ ข่าวประนามท่านตายแน่ ไม่ตายในคุกเขมร แต่ต้องช้ำใจเจียนตายเพราะปากคนไทยพันธมิตรร่วมอุดมการณ์

 

หรือนี่คือหนทางวิบากกกรรม  ชนชาติชาวไทยถึงคราวแตกแยกกันเอง แม้เกิดและเรียนจนจบมหาวิทยาลัยราชดำเนินวันเดียวกัน

 

เกิดเรื่องเลวร้ายใหญ่มหาศาลเกิดขึ้นในยามนี้   สาเหตุจากคนไทยพากันมีความคิดทางลบวิบัติหรือ 

 

 

๑ คุณตายแน่นักข่าวชาวอโศก ลืมขอบคุณชาวสันติอโศก โดยเฉพาะพ่อท่าน  ผู้รับเป็นผู้นำ ต้องได้รับฟังแต่เสียงคนด่าทั้งเมือง พระก็ไม่ใช่มาประท้วงให้ชาวบ้านเดือดร้อน  รำคาน 

 

ผู้นำพาชาวอโศกปักหลักพักค้างชุมนุมประท้วง เร่งเร้า กดดันรัฐบาลช่วยเหลือท่านและเพื่อนๆทั้ง ๗ คน

 

 

๒ ชาวพันธมิตร ท่านหลายคนทำไมต้องฆ่าเพื่อนด้วยวาจานั้นเล่า คุณทั้ง๗ คนยอมรับสารภาพในศาลเป็นภาวะตามแผนของคนไทยที่อยู่เบื้องหลัง ถ้าเป็นข้าพเข้า ข่าวสารในคุกผ่านกระทรวงต่างประเทศทั้งนั้น จะหลอกล่อ กดดัน กันอย่างไร ขนาดไหนก็ได้

 

 

   อยากขอวิงวอนชาวพันธมิตรที่ไม่ไตร่ตรองปล่อยวาจาร้ายต่อท่านตายแน่ มุ่งมาจนโปรดกล่าวขออภัยให้คุณตายแน่ และเพื่อนๆเถอะ

 

 

 

 

          ท่านทั้ง๗ คน เหล่านั้นควรเป็นผู้เสีย วีระบุรุษของชาติในประวัติศาสตร์ชาติไทย 

 

          คำตัดสินของศาลเขมร

         

          เป็นหลักฐานอย่างดีที่สุด  

 

          ขึ้นอยู่กับท่านและท่านๆชาวพันธมิตร

 

           คิดให้เป็นบวกกับประเทศชาติ

 

          หรือเป็นผลลบแก่ชาติไทย

 

 

 

 

ชาวพันธมิตรและชาวสันติอโศกคือที่พึ่งทางสติปัญญาเกือบสุดท้ายของข้าพเจ้า 

หากข้อเขียนนี้ผิดหรือทำร้ายจิตใจผู้ใด ขอกราบขอขมาด้วยค่ะ

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-22 22:20:47 น. general 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

  ฮอลลี่วู๊ด ประเทศอเมริกา  จักรวรรดิจ้าวนิทานตำนานความ

 

เพ้อฝัน

 

ย้อนยุครวบอดีตผูกพันอนาคตแกแลกซี่หน้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผูกติดไสยศาสตร์ลึกลับน่าสะพึงกลัวแตกแยกกิ่งความเชื่องมงาย

 

แต่กลับตาละปัดยังมีมนุษย์เผ่าพันธุ์หนึ่งเล็กเท่าธุลีอยู่ในโลกนี้ดำเนินชีวิตปกติแสนจะล้า

 

หลังเป็นเต่าล้านปีดำรงชีวิตเยี่ยงคนธรรมดา

 

 

ข้าพเจ้าพึงใจประสพการณ์...โอกาสปะพบทักทายชื่นชมประชาชนประเทศนี้ เหง้า

 

วิญญาณความเชื่อศรัทธาความงามจริยธรรมยังคงดำรงเหนียวแน่นกว่าเผ่าพันธุ์คนใน

 

ประเทศไทย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                กลไกวิทยาศาสตร์ยุคโลกอนาคตผู้กล้าท้าทายยืนขนาน ไขข้อข้องใจพิสูจน์

 

ความพิศวงในอดีตกาลชวนสนุกเพลิดเพลินน่าติดตาม

 

 

 

 

 

 

 

     

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ประเทศเมียนม่า   คลาคล่ำพบเห็นชาวบ้านหญิงและชายใช้ชีวิตประจำวันเข้า

 

วัดปฏิบัติธรรมถือศิลนั่งสมาธิมากพอๆกับเห็นคนไทยเดินเข้าร้านเซพเวิ่น หรือร้านไก่ทอด

 

kfc 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าพเจ้าขอซ้ำความจริงนี้อีกครั้งเถอะ

 

ประเทศเมียนม่า   คลาคล่ำพบเห็นชาวบ้านหญิงและชายใช้ชีวิตประจำวันเข้าวัดปฏิบัติธรรมถือศิล

 

นั่งสมาธิมากพอๆกับเห็นคนไทยเดินเข้าร้านเซพเวิ่น หรือร้านไก่ทอดkfc 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เวลากรุณามากพอทีเดียว เก็บเกี่ยวความรู้  ท่องเที่ยวธรรมะตามวัด

 

…ชมวิถีชีวิตคนไม่มีประชาธิปไตยสองข้างทาง  จริงแท้เจอะเจอเพียงครั้งเดียว

 

ก่อนลาขาด…นาทีถัดไป 

 

คงใช่ถ้าทึกทัก… เข้าชมภาพยนตร์สามมิติจบหนึ่งตอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-14 10:11:06 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

คำถามจากอดีตกาล..ชนเผ่าชาติพม่าเข้มแข็งในการรุกรานสู้รบปกครองแผ่นดิน 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชนชาติมอญสายเลือดเข้มแข็งชนเผ่านี้มุ่งมั่นยึดธรรมเคร่งครัดสืบทอดแผ่ขยาย

 

 

พุทธศาสนา

 

 

อีกชนเผ่าหนึ่ง ชาวป่ากระเหรี่ยงพุทธ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยิ่งใหญ่ซึมซับในจิตวิญญาณ เคารพเทิดทูลกราบไหว้สักการะพระพุทธเจ้า…ชนเผ่าใด

 

 

พม่า หรือชาว มอญ เคยกุมอำนาจปกครองกระทั่ง

 

    สร้างพระธาตุอินทร์แขวน อาณาจักรโบราณครั้งสมัยพุทธกาลเข้มแข็งบน

 

 

หน้าผาสูงหมิ่นเหม่ ระยะยาวนานเกินกว่าหนึ่งพันปีกลางป่าลึก 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ชาวโลกต่างยกย่อง   พระธาตุอินทร์แขวน....หนึ่งหน้าผาปริศนาธรรม  ผู้ที่รอนแรม

 

เพื่อกราบพระธาตุเท่านั้น  ต่างติดค้างคำถามคาใจกลับบ้าน   หินเกลี้ยงกลมไฉนคงตั้ง

 

ตรงค้ำฟ้า

 

 

 

 

 

หลักฐานควรเชื่อถือ  ข้าพเจ้าเป็นเพียงแมลงหนึ่งตัวขึ้นไปกราบไหว้เพื่อสักการะ กราบ

 

ไหว้พระธาตุอินทร์แขวนและ

 

        

            ขอพรจากเทพผู้พิทักษ์คุ้มครองรักษาชาวพุทธตั้งแต่อดีตกาล

 

 

 

 

 

  บันทึกคืนนี้ ….เทพทั้งหลายสถิตย์บนยอดเขาพระธาตุอินทร์แขวนต่างแต่งกาย

 

 

ด้วยชุดประจำเผ่าชาวกระเหรี่ยง 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไขปมผู้ปกครองดินแดนในอดีตชวนสงสัย  กลางป่าลึกชนชาติกระเหรี่ยงพุทธ

 

 

เคยยิ่งใหญ่และผู้สร้างอาณาจักรโบราณก่อน   เผ่าชาติมอญสลับ

 

 

ชนชาติพม่าได้ปกครองประเทศนี้ล่วงเลยจนถึงปัจจุบัน  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-10 10:57:48 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

ปรัชญา-ฟิสิกส์-ธรรมสาระ-ขันติ  เส้นทาง  การคมนาคมสู่ยอดพระธาตุอินทร์แขวน (สูงกว่าระดับน้ำทะเล ๓,๖๑๕ ฟุต)

 

 

 

 

 

 

 

 

ธรรมสมาธิย่อมมิได้อยู่ที่ยอดพระธาตุเพียงลำพัง  เชิงเขาพระธาตุแห่งนี้กลาด

 

เกลื่อนมายาชีวิต      

 

 

   ชวนครุ่นคิดวิถีอาระยะพุทธชนชายขอบภูเขา คุณสมบัติสิ่งแรกเปิดใจมีเมตตาเสียก่อน

 

 

    เจดีย์พระธาตุฟิสิกส์ปริศนาธรรม ตั้งหมิ่นเหม่บนหินเกลี้ยงกลมสีเหลือง

 

ทองอร่ามดั่งผลไม้ไทยชื่อลูกจัน

 

 

          เบื้องล่างลึกถัดจากหน้าผาสูงชันเป็นป่าไม้ทึบหนาแน่น

 

 

            เจดีย์พระธาตุกับหินกลมเกลี้ยง รอการกราบไหว้ผู้มีชะตาร่วมศรัทธาพุทธ

 

ศาสนานานเนื่องนับพันปี  

 

 

 

 

            ข้าพเจ้ายังไม่สมควรพาท่านผู้อ่านขึ้นสู่ยอดพระธาตุอินทร์แขวน 

 

หากมีหน้าที่รายงานพลังงานฟิสิกษ์จักรวาลนี้...คลื่นมนุษย์เป็นผู้ถ่ายทอดพลังสู่อีก

 

คนหนึ่งทั้งข้างหน้า ข้างๆ และข้างหลังรวมทั้งข้างล่างและบน

 

 

 

 

 

        วิธีการขึ้นไปบนยอดพระธาตุด้วยสองขาของข้าพเจ้าหรืออาศัยแรงกายพลังงาน

 

คนชาวมอญเชื้อสายพม่าทั้งหมดแปดขา    (ไม่รวมข้าพเจ้าผู้นั่งสังเกตการณ์เงียบๆ

 

และไหวเอนตัวมาตามแรงโยกจังหวะเท้าทั้งแปดชาวเสลี่ยงก้าวไต่เนินลาดเอียง

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-09 15:59:45 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

แก๊สธรรมชาติ   ประเทศชาวหงสาขายส่งประเทศแดนข้างเคียงชนชาติสยาม  

 

        ผู้คนเจ้าของดินแดนแห่งนี้ใช้อะไรแทนพลังงานแก๊ส 

 

     ชายเก็บฟืนชาวหงสา ควันโขมงจากกิ่งไม้คุลอยขึ้นหาอากาศด้านบนเอนไปในทิศตรงกันข้ามชายตัดฟืนยืนคุยกันเงียบ    ข้างพระราชวังพระเจ้าบุเรงนอง ยามเวลาแค่บ่ายโมง   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชีวิตพื้นเพธรรมดาหรือจงใจเกียจคร้าน...นิ่งพินิจ ลึกกว่าภาพหลอกตาเพียงภายนอก 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอกลักษณ์ มีดพร้า รองเท้าแตะ  ขมวดปมเอวผ้าโสร่ง จักรยานรุ่นโบราณ หาฟืนข้างทางชายทุ่ง 

 

      สะดวกสบายกายอยู่ประเทศนี้ไม่ต้องขวนขวายทำงานสะสมเงินตรา…ขยันใช้แรงงานตัวเอง กับสมองเก็บเศษไม้ตามพื้นดินสามารถหุงข้าวกินได้ทุกมื้อ 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-08 21:27:51 น. general 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชายไร้อาภรณ์ความมั่งมี  แสดงงานศิลปะประจำวันรับใช้พระศาสนา 

 

เพื่อนชื่อเพ้อฝันเอ่ยปริศนาอีกหนึ่งแล้ว?  

 

 

  ท่านผู้มาจากสยาม  ปรารถนา…ลงมือทำบุญ…ขัดเคลือบปิดทองทับสังกะสี  ด้วยท่าทางทะมัดทะแมงไม่ต่างกับชายผู้นี้หรือไม่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ศิลปะหลังคาวัด สังกะสีเคลือบแผ่นทอง  มนต์น้ำบ่อข้างบันไดวัด คอยตักราดอาบไล้ ขณะที่มือลูบน้ำเจิ่งนองทั่วแผ่น 

 

ทุกโบสถ์อารามหลังคาทนแดด ฝน วัฐจักรหลากฤดู นับเนื่องพันปี  แผ่นตะกั่วเคลือบทองงดงามหรูหรา

 

 

          ความไม่เหมือน ต่างกันไกล  หลังคาโบสถ์วัด ไม้สักแผ่นน้อยทับเรียงหรือดินปั้นกระเบื้องเผา วัฒนธรรมล้านนาแห่งสยาม 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      ในหนึ่งทิวา เช้ากระทั่งบ่ายกล้าอ่อนแสง      ชายคนนี้เริ่มงานลำดับแผ่นทองเชิงชายลำดับที่๕

 

 

 

 

 

ก่อนนาฬิกาแดดเดินสุดทิศตะวันตก  …งานปิดทองเสร็จสิ้นเพียงหนึ่งตารางเมตรในหนึ่งวัน เป็นภาะระกิจกุศลประจำเช่นนี้มาช้านาน 

 

 

จากรุ่นสู่รุ่น  หากจบหมดสิ้น....หมายถึงสิ้นยุคศาสนาพุทธแผ่นดินแห่งนี้เป็นแน่

 

 

 

      ฝังใจเรื่องดีเข้าข้างตัวเอง  ชายผู้นี้คือเทวดาปลอมตัวเป็นชายยากจน   อาศัยวัดพระธาตมุเตา (พระเจดีย์ชเวนอดอว์) เลี้ยงชีพด้วยการรับจ้างขัดแผ่นทอง 

 

 

         เฉลยปริศนาธรรม บุญกุศลทาน เนรมิตเสกได้ทุกวันนาที  ทุกที่….แม้ร่ำรวยความยากจน  รวมทั้งไร้สิทธิ์ลัทธิประชาธิปไตย 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

              จิตใจหากตั้งมั่นยึดพระธรรมแล้ว  จิตย่อมนำไปอยู่ ณ ที่ต้องการเสมอ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จงไปวัดทำบุญด้วยความจน   ช่วยเหลือวัดตามฝันแห่งศรัทธา 

 

 

 

 

 

 

โปรดมาเยี่ยมเยือน สร้างกุศลร่วมช่วยกันขัดสังกะสีเคลือบทอง  บำรุงพุทธศาสนา

 

 

 

 

แรงกายแรงพลังงาน ล้วนสร้างเส้นแสงบุญทานพลังสะอาดเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-08 15:39:53 น. general 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

ดอกไม้ไร้ยาฆ่าแมลง ข้าพเจ้าจึงสามารถเป็นได้ทั้งตะกล้าไม้ไผ่ ยิ่งกว่าทั้งหมดข้าพเจ้าอยากเป็นดอกไม้สีอะไรก็ได้ในตะกล้ายืนเบียดกันแน่นร่วมกับพี่น้องดอกไม้ดอกอื่นๆ  

 

               

  ผู้หญิงชาวมอนแห่งเมียนม่ากำลังเทินตะกล้าดอกไม้ทั้งหมดนี้ไปที่ไหน ?   

 

 

 

 

 

 

 

ทางลัดบินหรือก้าวกระโดดเร็วกว่าการเดิน  ข้าพเจ้าแปลงเป็นแมลงตัวเล็กๆ ....

 

เกาะตามศรีษะตาละแม่หญิงพม่า  แต่กลับต้องพบความล้มเหลว

 

  

 สองหญิงวันรุ่นสลับผลัดเปลี่ยนจับแหวกเส้นผมหาเหา…ในสวนสาธารณะต้นไม้ป่าเอเชียใต้

 

              ก้อนหินแกรนิตในสวนขนาดใหญ่  ข้าพเจ้าตัดสินใจกระโดดหลบซ่อนตัวจากมือดำๆแข็งแรง

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-08 11:09:06 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

มากกว่าเดือนได้แล้ว ผ่านไป  ข้าพเจ้ายังคงลื้อความน่ารักสวยงามออกจากกระเป๋าความจำไม่หมดเสีย

 ความงวยงง มหัศจรรย์  ชื่นใจ  นาๆถ้อยรำพันหล่นเกลื่อนไม่ต่างใบไม้ร่วงบนพื้นหญ้า

 

 

 

 

        ถ่านฟืนลอดรอยขาดพัดใบลานเก่าบอกนิมิตข้างหน้า ควันฟืนเพื่อนใหม่ชื่อความเพ้อฝัน  

  เพื่อนคนนี้ชวนเป็นได้ทั้งอดีต ปัจจุบันและอนาคต ช่างพาไปเที่ยวทุกที่และเป็นเรื่งแปลกพิศดาล ทุกที่แห่งหนเพื่อนพาไป ดั่งรู้ใจ ข้าพเจ้าปราถนาอยู่แล้วลึกๆในใจ

การคบเพื่อนต่างถิ่น ข้าพเจ้าต้องทำตามกติกา มารยาทเจ้าของบ้านสองถึงสามข้อและไม่ยากเกินไปที่จะลองคิดตาม

 

 

กติกาที่๑  การรับคลื่นภาพปัจจุบันซ้อนอดีตมีข้อสังเกตุง่ายๆ   ความทรงจำประทุถาโถมดั่งเปลวไฟสะบัดโหมฟืนพะเนียงแตกเป็นพลุอึดใจเดียว 

 

อดีต…มีเวลากับทุกภาพต่อหนึ่งลมหายใจก่อนกดชัดเตอร์ เท่ากับเวลาเปลวไฟไหวกระพือหนึ่งครั้ง

 

 

 

 

 

กติกาที่๒ การพบเห็นย้อนมิติอดีตกาล ข้าพเจ้าต้องปฎิบัติตามกฎเช่นเดียวกับท่านอื่นๆ.....เดินเข้ารูหนอนเครื่องย้ายเวลา 

 

 

 

 

 

กติกาที่๓ หลับตาครั้งหนึ่งเท่ากับยอมปล่อยภาพแห่งอดีตพัดผ่านไปราวพายุลมร้อน          กระจกหน้าต่างรถไม่ได้กีดกันแสงสว่างเข้ามาในรถ  

           

          หากทว่าทำหน้าที่แยกกั้นมิติเวลาให้วิ่งสวนทางกันไปอย่างรวดเร็ว

 

กติกาที่๔ ….หมุนนาฬิกาย้อนหลัง หนึ่งชั่วโมง ,ไขว้การจราจร….สวนทางสลับมิติเวลาอดีต ปัจจุบันระหว่างพม่ากับสยาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2011-01-08 09:07:32 น. general 0 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คนสองขา โปรดบอกด้วยทำไมจึงพามาที่นี่ มันสำคัญมากใช่ไหม  ข้าพเจ้ามองคุณ

 

 

ยายป่าแก่มากๆ    คนสองขาคุณยายมักเรียกข้าพเจ้าอย่างนั้นเสมอ

 

 

 

 

 

 

ที่นี่คือที่ไหน  มองรอบๆก่อนนะคุณยายป่าน้อย….ข้าพเจ้าต้องจับคุณยายเพื่อนป่าไว้แน่น   

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณยายโยกแกว่งใบไม้ร่าเริง….คิดว่าใช่แล้ว  พวกเราเคยเดินทางผ่านมาในสถานที่แห่งนี้  คนที่นี่มักใช้เวลาชีวิตพูดคุยแต่เรื่องของป่า   ภาพวาด ภาพถ่าย  ตัวหนังสือ มีความผูกพันธุ์บริสุทธิ์กลิ่นหอมย็นสบายใจยามเข้ามา

 

 

 

 

คนtwsใฝ่ใจใคร่รู้ เรื่องรักธรรมชาติแท้จริง ต้องเสียสละอะไรบ้าง

 

 

ผู้คนดินแดนtwsซื่อสัตย์รักธรรมชาติเท่ากัน ดอกไม้ กล้วยไม้ นกป่าหรือสัตว์ป่าแม้แมลง ผีเสื้อ   คนในดินแดนนี้ รักป่ามากกว่าชีวิตตัวเอง 

 

 

 

 

 

 

 

 

จริงหรือ ดินแดนนี้รักป่ากว่าชีวิตตัวเอง  ข้าพเจ้าช่างเริ่มงง คุณยายป่าน้อย รู้บางอย่างมากกว่าข้าพเจ้าได้อย่างไร 

 

 

 

 

 คนสองขาอย่างเจ้า นี่คือตำตอบอีกหนึ่ง   ป่าสื่อสารผ่านกันทางใบไม้แตะและโยกไหวผ่านเงาแสง บอกต่อ จากเหนือถึงใต้ พระอาทิตย์ขึ้นและตกคือสัญลักษณ์ชีวิตชาวป่าแท้จริง

 

 

เพื่อนสายลม แสงแดดแล้วยังมีลำธารเจ้าหน้าที่เดินทางพาดอกไม้ ลูกไม้ไปปลูกตามข้างป่าที่ห่างออกไปไกลแสนไกลด้วยเล่า 

 

 

 

เห็นหรือยัง..มิติง่ายๆไม่ซับซ้อน ป่าสื่อสารกันทั่วโลก

 

 

 

แม้นกป่าอพยพก็เป็นนักเล่าที่ดี  คนสองขาอย่างเจ้า ถ้าใส่ใจมองความธรรมดาเป็นความงามมหัศจรรย์ทุกวัน  

 

 

 

 

 

คุณยายป่าน้อยแก่ๆชรา เพราะกรากกรำ ผ่านวิบากกาลเวลา

 

 

 

 

 

จากความสวยสะพรั่งสมบูรณ์ วันนี้เพื่อนป่าเคยล้อมรอบคุณยายพบจุดอวสานทยอยสลายตามกันไปเป็นลำดับหน้าหลัง 

 

 

 

 

 

 

 

 

ประตูอุทยานแห่งชาติป่าแก่งกระจาน ห่างจากคุณยายป่าน้อยแค่เดินลัดไม่ทันหม้อข้าวเดือดก็ถึงกันแล้ว กลับถูกแบ่งแยกเป็นบ้าน เป็นถนน เป็นไร่

 

 

 

ทุกอย่าง ถูกบังคับเปลี่ยนแปลงแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม 

 

 

 

 

 

 

 

 

เจ้าคนสองขาข้างกายป่าน้อย เจ้าคิดอะไร กำลังจะทิ้งป่าแก่ๆแล้วหรือ  

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าพเจ้ารีบย้ำ….อย่างเดียวป่าทุกแห่งในโลกนี้ คือผู้กรุณาต่อข้าพเจ้า 

 

 

 

กว่าข้าพเจ้าจะรู้ความหมายเดียว….ป่ามิได้รักคนรักษ์ป่า

 

 

หากป่ารักมนุษย์ชาติทุกคนในโลกใบนี้เท่าเทียมกันทั้งสิ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

ป่ามีความหมายนิยามยากแก่การเข้าใจ ยอมสูญสลาย

 

                   กลายเป็นเถ้าธุลี เหลือแต่ร่องรอยอดีต    

 

 

 

ป่าแต่งบทกวีไว้ผ่านลมเหมันต์ ลมมรสุม ลมร้อน สายฟ้า

 

 

 

แสงแดดร้อนหรืออุ่นนุ่มนวล     เพียงกาลเวลาเป็นผู้นำพา 

 

 

 

 

         ฤดูบรรจบวนเวียนเหมือนโลก กลับไปกลับมา จำๆลึกๆซึ้งถึงความดีข้างใน  ชีวิตของป่าทั้งโลกนี้ขอยอมให้หมดสิ้น 

 

 

 

 ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคนสองขาเช่นข้าพเจ้าเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าพเจ้าขอเล่าเรื่องให้เพื่อนๆในห้องนี้ tws  คุณยายป่าน้อย มีรูปร่างเล็ก ๓๐ไร่ คุณเต็มบุญ   เพื่อนรักที่สุดของตาเกิ้ลแห่ง outdoor of Thailand ซื้อป่าแปลงน้อยมาจากนายสวัสดิ์พรานเก่า

 

 

 

ก่อนนั้นภรรยานายพรานเป็นผู้จับฉลากได้คุณยายป่าน้อย ตอนที่ได้มาป่ายังคงสวยงามสดใส ทว่าชะตายังคงลิขิต 

 

 

ครอบครัวพรานยากจน ต้องอพยพจากป่าผืนรักสู่โรงงานมหาชัย  ให้ป่าดูแลตัวเอง ตามยถากรรม  

 

 

 

ความรักป่าเต็มหัวใจพรานพี่หวัดคอยกลับมาดูแลป่าเสมอ  พี่หวัดมักเดินเข้าดูต้นมะค่ายังอยู่หรือไม่ ตาน้ำ น้ำลึกจนดูเป็นสีดำเป็นปกติหรือไม่  

 

 

 

วิบากกรรมกำนันคนเก่าคอยหาทางยึดและแปลงป่าให้เป็นลานกางเต๊นท์นักท่องเที่ยว   นำผืนป่าแห่งนี้เขียนเสนอโครงการ sml   

 

 

 

 

 

 

 

 

ชาวผาด่าง หน่วยงานราชการที่ดูแลโครงการจัดสรรที่ทำกิน หรือแม้แต่เอกชนพยายามช่วยคุณยายป่าน้อย  ยื้อไว้สำเร็จทุกครั้งจากอำนาจหลอกล่อเจ้าเลห์ 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เมื่อลองใคร่ครวญ หากปล่อยคุณยายป่าน้อยไว้เฉยๆ  เป็นความลับเป็นสมบัติ ส่วนตัว

 

 

 

คุณยายป่าน้อยกระซิบเส้นทางพอลางเลือน   

 

 

ที่เหลือต้องคิดเป็นจนเข้าใจเกิดเป็นป่าต้องไม่ไร้ประโยชน์

 

 

ป่าต้องเป็นประโยชน์นั่นคือความหมายชีวิตคำว่าป่า    

 

 

 

 

 

 

 

 

ดินแดน tws

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้าพเจ้าไม่ควรเก็บคุณยายป่าแก่ๆนี้ไว้กับตัวเองนั่นเป็นเรื่องผิดพลาด  

 

 

คุณยายป่าน้อยควรเป็นห้องเรียนรู้

 

 

 

คุณยายป่าน้อยพยายามยืนด้วยสังขาร 

 

 

คุณยายป่าน้อยยังไม่ลืมหน้าที่ป่าต้องเป็นป่า 

 

 

 

 

 

 

 

 

หากป่านี้มีคนเข้ามา ศึกษาค้นคว้าทำบันทึกอดีตร่องรอย

 

 

 

คุณยายป่าน้อยจนถึงปัจจุบัน 

 

 

วิมานสนามเด็กเล่น สอนเด็กน้อยปีนป่ายเกาะเกี่ยวเถาวัลย์ 

 

 

หัดเดินหาปริศนาธรรมชาติซ่อนตามต้นไม้

 

 

 

แมลงตัวน้อยโยกกเยกขาเก้งก้างบนลานสเกตต์ผิวน้ำกระจก

 

 

ทักทายประทับใจนกน้อยทุกคู่ชวนกันเฝ้าทอรัง

 

 

กำเนิดลูกน้อยตามทางต้นไม้เตี้ย พุ่มหรือสูงแค่สายตาเอื้อมถึง

 

 

 

เกมเดินตาหาปริศนาแห่งธรรมชาติสุดแสนมากมิตรภาพ

 

 

                  

                    ป่าให้คนสองขาทุกคนที่มาเยือน   คนสองขาคืนน้ำใจกลับให้ป่าอย่างไม่รู้ตัว้งไม่รู้ว่าเกิดขึ้นเมือ่ไร 

 

 

 

http://board.trekkingthai.com/board/show.php?forum_id=18&topic_no=219171&topic_id=222044

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2010-11-23 06:50:40 น. general 7 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

เรื่องป่าแก่งกระจาน ท่านเถาวัลย์…ฆาตกรล้างเผ่าพันธุ์  ข่าว ทีวีหนังสือพิมพ์ เสนอ ชี้นำหมุนเหวี่ยงความผิดทิศทางเดียว 

 

 

 

 

 

มหันต์ภัยทำร้ายจิตใจคนรักป่า ….เถาวัลย์ยักษ์  ควรรีบดำเนินงบประมาณเงินแผ่นดินมูลค่ามหาศาล เร่งกำจัด เหล่าพันธุ์เถาวัลย์ จำเป็น ด่วน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คนสองขารักป่าตื่นตระหนก ตามข่าว   แย่ยิ่งกว่า....เกิดรอยปริตัวแตกแยก…คนสองขาพิทักษ์เถาวัลย์ ตรงกันข้าม …ฝ่ายรีบเร่งกำจัดเถาวัลย์ช่วยชีวิตต้นไม้

 

 

 

 

 

 

 

ตัด ล้ม ฆ่า  หั่น บั่น สั่นสะเทือนใจ  รีรอทำไม  กระโจนเข้าสู่ป่าเถาวัลย์

 ถกปัญญากับเพื่อนๆรักป่าแก่งกระจาน หัวหน้าทีมปกป้องเถาวัลย์ คุณทอม (จำลอง วิลัยเลิศ ชาวพันธมิตร แก้ปัญหา ยกธรรมชาติเป็นตัวตั้งเสมอ ) 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2010-11-21 10:10:44 น. general 6 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2010-11-02 16:49:47 น. general 15 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

๗ปี ข้าพเจ้าเรียนรู้เพิ่มเติม ฤดูฝนของป่าแก่งกระจานเคียงคู่กับเสียงเครื่องบินทำฝนหลวง

๗ปี ปรากฎการณ์ฝูงแมลงปอมากมายบินเกลื่อนฟ้าป่าแก่งกระจาน   หากเริ่มหนาตา ความหมายของป่า เหมันต์ลมเหนือสลับปรับเปลี่ยนย้ายสายฝนใกล้จบแล้ว

 

 

ข้าพเจ้ายังไม่พร้อมอำลาสายฝน

 

เริ่มเดือนพฤษภาคม  ๒๕๕๓ 

 

แทบทุกครั้ง ป่าทำหน้าที่สร้างเมฆฝน   ต้องทำงาน...ฝนต้องตก หนาเม็ดหนาตา ต้นไม้สีเขียวสะพรั่งสุดสายตา  เหมาะสมแล้วคือหน้าฝน

 

แต่บางอย่างกลับเป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีนัก 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2010-10-10 15:17:23 น. general 21 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

 

 

เดือนสิงหา สะกิดเตือน กลางเดือนจงสังเกตุ  ช่วงเวลาการพบเพื่อนต่างสายพันธุ์….

เร่งเตรียมเปิดรอหน้ากระดาษ บันทึกฤดูกาล สัตว์ปีกเพื่อนแสนรัก บินอพยพกลับป่าแก่งกระจานกำลังใกล้คืบ   

นกตัวแรก ชื่ออะไร คือตัวที่หนึ่ง ที่มาถึง กิน นอน หาน้ำหวาน ผลไม้ หนอนตัวอ้วนๆ แม้แต่มดและแมลง

 

 

 

 

ทุกชีวิต….ความหมายเพื่อนถูกมอบให้ทุกตัว ทุกต้น  แม้พวกเขา อาจไม่เคยนับข้าพเจ้าเป็นมิตร 

 

 

 

 

สัตว์ป่าที่นี่เพิ่มมากกว่าเดิม   มิตรภาพมากตามชาวผาด่างเริ่มเอะใจ  ด้วยใจกรุณาต่อกันสัมผัสด้วยดวงตายามมองพบสบตากัน นกป่าตาแป๋วร่าเริงสุดๆ กล้าแสดงความเป็นเจ้าของต้นไม้

 

 

 

ปารตี้รวมนกกินน้ำผลไม้  นกหลายชนิดหลายสีสลับแวะเวียนเพลิดเพลินใต้ใบไม้หนาพุ่มใหญ่ ผลไม้ แดงฉ่ำ เขียวสดใสหรือแดงก่ำ เหลืองสด ขาไต่ก้าวไปด้านข้าง ห้อยหัวลงเด็จลูกไม้สีสุกปากงับบีบน้ำหวานพร้อมเนื้อผลไม้ แหงนคอกลืนน้ำหวานลงไป 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

๒๑ กรกฎาคม หลงลืมเพื่อนสัตว์ป่าผู้สวยงามได้อย่างไร  อีเห็นแห่งผาด่าง

 คางด้านล่างจรดปลายหางเป็นพวงสีน้ำตาลทอง หัวถึงหางด้านหลังเป็นสีดำสนิทขนยาวมีหยดน้ำฝนเกาะใสกลมเล็กๆ  สีขนตัดกับหญ้าสีเขียว

 ยิ่งงามเมื่อกระโดดข้ามหยอกเย้าต้นหญ้าอิ่มน้ำฝน ผ่านหน้าไปมาสองสามรอบ  

อีเห็นทำเหมือนไม่แน่ใจ  ลีลาข้าพเจ้าไม่แตกต่างกันสักนิด  สองชีวิตอยากเห็นกันและกัน  แน่นอนต้องทำให้ดี…ไม่ควรแสดงตัวจนอีกฝ่ายเห็นตัว

 

 

 

 

 

ฤดูกาลของนกกินปลี อกสีเพลิง แดงเข้มขนเงาแสงแดงกลายเป็นสีแดงสดแวววับ   เทศกาลแต่งหล่อจีบสาวใช่หรือ ไล่จีบตัวเมีย ข้างระเบียง บางทีใกล้หน้าต่างห้องน้ำภูสีหมอก

 

 

นกโพระดกธรรมดา  เกาะต้นแสมสารทิศผาด่าง  เพียงหนึ่งคู่ ชาวผาด่างต่างซักถาม ไหน ไหน อยู่ต้นไหน เรื่องยากนิดหน่อย นกสีเขียวกับใบไม้สีโคโลฟิลด์แห่งฤดูวสันต์ นกคู่นี้บินมาพร้อมกับความยากชี้เป้า  ชี้ชวนให้ชาวผาด่างดูชม

 

 

 

 

จงมอง ๑๒ นาฬิกา ยอดไม้สุดแสมสาร ลงมา ๒เมตร กลางลำต้น กิ่ง๙นาฬิกา โคนกิ่งไร้ใบเขียวเกะกะ  นกสีเขียวหันหลังตัวอ้วนเข้ากับใบไม้ทุกใบในละแวกนั้น  กลมกลืนจนแยกใบไม้กับนกไม่ได้ …รอ รอให้นกขยับร่างเคลื่อนไหว   เสียงของทุกคนเห็นแล้วค่ะ ตัวใหญ่กว่านกโพระดกตีทอง แต่สีสันไม่สวยเท่านกโพระดกตีทองนะค่ะป้ากุ้ง เรื่องเดิมๆของชาวผาด่างโหวกเหวก นกไม่รีรอบินไปซ่อนต้นไกลกว่า...ทว่าแค่ต้นถัดลึกมืดเข้าไป  นกหายตัวเก่ง

 

 

 

 

นกหัวขวาน สีน้ำตาล  ดีกว่าบันทึกเคยเขียนไว้   พวกเจ้าพร้อมครอบครัว มากว่า ๔ อาจถึง ๕ตัว บินร้องเพลงจังหวะต้นตระกูลเก่าแก่ 

 

 

 

 

ต้นไทร นกหัวขวานบินถลาเกาะซ้ายมือของลำต้น  อึดใจเดินถัดๆเกาะลำต้นไม้อ้วนอ้อมหลังโผล่อีกด้านขวามือ  ความลับเปิดแล้ว  จงบันทึกไว้ด้วย นกหัวขวานบินลงพื้น สองสามตัวตามลงพื้นดินไปด้วย ไม่มีคำตอบว่าพวกเจ้ากินอะไรจากพื้นดินตรงนั้น  รังมดหรือมดเดินแถว  อาหารเจ้านกหัวขวานรับหน้าที่กินมด….ทุกต้นในป่าทั่วโลก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เขียนโดย pkkk2714 ที่ 2010-08-02 00:36:25 น. general 2 ความคิดเห็น ลิงก์ไปยังบทความนี้

[1/9] ถัดไป>