我的抽屉里 Drawer of Memories

September 25, 2014

ภาพจีนโบราณ#11 : “ขี่ม้าท่องภูยามวสันต์” โดย “โจวเฉิน” ศิลปินผู้ถ่อมตัวแห่งราชวงศ์หมิง

ภาพ  "ขี่ม้าท่องภูยามวสันต์" วาดโดย โจวเฉิน(周臣) สมัยราชวงศ์หมิง ม้วนภาพ ขนาด 185.1 x64 ซ.ม.  ปัจจุบัน เก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พระราชวังต้องห้าม (กู้กง) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน

ภาพ “ขี่ม้าท่องภูยามวสันต์” วาดโดย โจวเฉิน(周臣) สมัยราชวงศ์หมิง ม้วนภาพ ขนาด 185.1 x64 ซ.ม. ปัจจุบัน
เก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พระราชวังต้องห้าม (กู้กง) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน

 

ภาพ “ชุนซานโหยวฉี(春山游骑)” เป็นภาพที่บรรยายถึงธรรมเนียมโบราณในการขี่ม้าเดินทางท่ามกลางภูเขาในวสันต์ฤดู ในภาพประกอบด้วยภูสูงผาชันสลับซับซ้อน หอน้อยโดดเด่นอยู่ท่ามกลางหุบผา ดำรงระเบียบอยู่ในความวุ่นวาย ทิวทัศน์ระยะใกล้คือไม้ดอก หน้าผา ลำน้ำ และบุคคล ซึ่งหนึ่งควบม้า หนึ่งนำทาง หนึ่งแบกหาม เดินข้ามสะพาน เหนือภูสูงสนใหญ่แน่นขนัดทั้งทรงพลังและมีชีวิตชีวา

ภาพเหมือนศิลปิน โจวเฉิน วาดโดย ฮวา ก้วนฮุ่ย นักวาดภาพสมัยราชวงศ์ชิง

ภาพเหมือนศิลปิน โจวเฉิน วาดโดย หวา ก้วนฮุ่ย นักวาดภาพสมัยราชวงศ์ชิง

ศิลปินโจวเฉิน(周臣) นามเดิมตงชุน เป็นชาวเมืองอู๋(ปัจจุบันคือเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู) อายุขัยทั้งสิ้น 80 กว่าปี เป็นจิตรกรผู้มีฝีมือในสมัยราชวงศ์หมิง ทว่าผลงานของเขากลับไม่เป็นที่รู้จักมากเท่ากับลูกศิษย์ 2 คน คือ ถังเอี่ยน(唐寅) และ โฉวอิง(仇英) แม้ว่าแท้ที่จริงแล้ว ผลงานของถังเอี่ยนหลายต่อหลายชิ้นที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันนั้น เป็นผลงานของอาจารย์โจวเฉิน ที่ให้ศิษย์ถังเอี่ยน ลงพู่กันแทนเท่านั้น นอกจากนี้ศิลปินโจวเฉินยังมีความสามารถด้านการประพันธ์โคลงกวีอีกด้วย

 

ภาพ "ซานลู่ซงเซิง" ของศิลปินถังเอี่ยน

ภาพ “ซานลู่ซงเซิง” ของศิลปินถังเอี่ยน

 

ด้านซ้ายของภาพ ชุนซานโหยวฉี ระหว่างกลุ่มก้อนหินผา ปรากฏนาม “ตงชุนโจวเฉิน” จารึกอยู่ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับภาพ “ซานลู่ซงเซิง( 山路松声)” ซึ่งแปลว่า เสียงสนบนทางเขา ของศิลปินถังเอี่ยนอันโด่งดังแล้ว ไม่ว่าจะเป็นรอยตัดของเงื้อมเงาชะง่อนผา ลายเส้น-แสงเงา ที่ละเอียดแข็งแกร่ง รอยพู่กันแบบหน้าขวานตัด ล้วนมีความคล้ายคลึงกัน และบ่งชี้ว่าเป็นรูปแบบงานของสำนักซ่งใต้ แต่ฝีพู่กันของโจวเฉินจะมีความหนักแน่นและเคร่งครัดมากกว่า ขณะที่ลายเส้นของถังเอี่ยนจะผ่อนคลายพลิ้วไหว ภาพ ขี่ม้าท่องภูยามวสันต์ ของโจวเฉินมีความสลับซับซ้อน เก็บรายละเอียดของมิติใกล้ไกลทั้งหมดอย่างดี ขณะที่ภาพของถังเอี่ยนนั้นแม้จะเน้นมิติของภาพเช่นเดียวกัน แต่ช่องว่างระหว่างวัตถุใกล้และไกลมักจะละเว้น ไม่ลงรายละเอียด

 

ภาพ "เซียงซานจิ่วเหล่า(香山九老)" ของโจวเฉิน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเทียนจิน

ภาพ “เซียงซานจิ่วเหล่า(香山九老)” ของโจวเฉิน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเทียนจิน

 

นอกจากนี้สิ่งที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดระหว่างศิลปินศิษย์อาจารย์คู่นี้คือชื่อที่จารึกบนภาพ โดยโจวเฉิน นิยมจารึกชื่อในบริเวณที่ไม่สะดุดตา ดังเช่นในก้อนหินของภาพนี้ นอกจากนั้นยังมักไม่มีโคลงกวีประกอบ ขณะที่งานของผู้เป็นศิษย์อย่างถังเอี่ยน มักจะเขียนชื่อจารึกประกอบโคลงกลอนอย่างอ่อนช้อยงดงาม ส่วนใหญ่จัดวางไว้ในบริเวณพื้นที่ว่างที่ดึงดูดสายตา หรือบางครั้งใช้วิธีเขียนด้วยตัวอักษรใหญ่เพื่อให้สะดุดตา

 

ภาพ "หลิวหมิน(流民)" ของ โจวเฉิน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะ คลีฟแลนด์ สหรัฐอเมริกา

ภาพ “หลิวหมิน(流民)” ของ โจวเฉิน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะ คลีฟแลนด์ สหรัฐอเมริกา

 

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผลงานของโจวเฉินจะไม่เป็นที่รู้จักเท่ากับศิษย์ทั้งสอง แต่ในฐานะศิลปินที่สามารถฝึกฝนลูกศิษย์ขึ้นมาให้เป็นจิตรกรเอกแห่งยุคได้นั้นย่อมการันตีได้ว่า เขาคือจิตรกรที่ไม่ธรรมดาเช่นเดียวกัน

 


RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.

© 2019 我的抽屉里 Drawer of Memories  Hosted by mblog Sites