Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

มรดกโลก:จิตสำนึกเด็ก

October12

'กรุงบาธ'…….อาจมีความหมายหลากหลาย….เมืองสปาเก่าแก่ครั้งโรมันครอบครองดินแดนแห่งนี้ เมืองมรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี ค.ศ.1987….หรือเมืองพำนักชั่วคราวของกวีเอกแห่งอังกฤษ เจน ออสเตน ผู้ถูกยกย่องให้เป็นพลเมืองกิติมศักดิ์ของที่นี่ เมืองท่องเที่ยวติดอันดับโลก …..สำหรับฉัน บาธมีความหมายมากกว่านั่น…….

 

.

 

กรุงบาธนั้นเป็นผลผลิตและผลพลอยได้จากการท่องเที่ยวของคหบดี ซึ่งเรียกกันว่าแกรนด์ทัวร์ (Grand Tour) คนชั้นสูงของยุโรปในช่วง ค.ศ. 1660 – ค.ศ.1840 นิยมเดินทางท่องเที่ยวไปตามยุโรปเมืองต่างๆเป็นปีๆ ไปทีเหมือนกองคาราวานเช่าโรงแรมอยู่มีคนรับใช้มีแม่ครัวพ่อครัวเดินทางไปกับคณะทัวร์ด้วย ไปเรียนภาษาฝรั่งเศส ไปเที่ยวชมสถาปัตยกรรม และนำมาดัดแปลงทีอังกฤษ กรุงบาธเองก็ได้รับแรงบันดาลใจจากการเดินทางท่องเที่ยวไปยังอิตาลี

 

กลางศตวรรษที่สิบแปด การท่องเที่ยวแบบแกรนด์ทัวร์นั้นก็หันเหปลายทางไปยังอเมริกาใต้ อเมริกา และต่างประเทศอื่นๆ และไม่จำกัดเฉพาะคหบดีชั้นสูงอีกต่อไป กลุ่มที่เดินทางท่องเที่ยวไปต่างประเทศก็รวมชนชั้นกลางและรวมถึงกลุ่มศาสนาด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พลเมืองกิติมศักดิ์ของบาธ นักเขียนชื่อดังระดับโลก เจน ออสเตน นั้นมีถื่นพำนักอยู่ที่บาธถึง 5 ปี เธอไมชอบที่นี่ บางคนบอกว่าเธอเกลียดกรุงบาธด้วยซ้ำไป มีคนบอกอีกเหมือนกันว่าหากเจน ออสเตนยังมีชีวิตอยู่ถึงวันนี้ สภาพแวดล้อมระหว่างปี ค.ศ.1801-1806 จะไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนักกับวันนี้

 

 

 

 

 

 

 

สิ่งที่ฉันทึ่งและประทับใจในการไปเยือนเมืองต่างๆของที่นี่คือ สวนที่เขียวขจีที่คนสามารถไปเดินเล่นและพักผ่อน ฉันเห็นคนท้องถิ่นชอบทำสวน รักต้นไม้ และสิ่งทีประทับใจที่สุดทีฉันมีต่อบาธคือสวนสาธารณะที่เขาปลูกจิตสำนึกให้เด็กๆเห็นความสำคัญและเห็นคุณค่าของต้นไม้ ฉันอ่านพบกวีง่ายๆที่นักเรียนประถมศึกษาเขียนเกี่ยวกับต้นไม้ไว้ อ่านแล้วได้ข้อคิดว่าการปลูกฝังการรักธรรมชาติและเห็นประโยชน์ของมันนั้นต้องสอนกันตั้งแต่เด็กๆเป็นต้นไป เขาจะได้รักษาและหวงแหนต้นไม้ และรักษาสิ่งแวดล้อม

 

 

นี่คือป้ายที่เด็กนักเรียนประถมศึกษาเขียนเกี่ยวกับต้นไม้ไว้ที่สวนสาธารณะพาเหรด (Parade Garden)

 

 

ฉันอาจเป็นเพียงต้นไม้…


ฉันอาจเป็นเพียงต้นไม้

หากปราศจากฉัน

ใครกันละ จะซึมซับน้ำตาจากสวรรค์

ฉันยึดผืนดินให้เป็นแผ่นเดียวกัน

เฉกเช่นครอบครัวใหญ่

ฉันทำให้พวกคุณมีชีวิตอยู่ได้

โดยผลิตอ็อกซิเจนให้หายใจ

ฉันเป็นร่มเงาให้แก่สัตว์โลกทั้งหลาย

ได้อาศัยอยู่ภายใต้ร่มเงาของใบไม้

 

เขียนโดยเบลล่า นักเรียนประถมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์มาร์ตินส์การ์เด้น

 

ข้อความของนักเรียนตัวน้อยกระชากใจฉันอย่างแรงชนิดที่ว่าเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนบล็อกนี้ ใจจริงอยากเขียนเรื่องท่องเที่ยวบาธ แต่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยขณะนี้ก็ไม่ใช่กาละเทศะที่ถูกต้องที่จะเขียนเรื่องบันเทิง ติดตามข่าวเรื่องน้ำท่วมก็ยังเศร้าไปด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แม่น้ำนี้ชื่อเอวอน เป็นแม่น้ำสายเดียวกันที่ไหลผ่านเมืองบ้านเกิดของเชกสเปียร์ซึ่งไม่ไกลจากกรุงบาธสักเท่าไหร่

 

 

 

 

 

 

ที่ไหนใกล้น้ำก็จะมีหงส์ ห่าน เป็ด และนกนางนวล

 

 

 

 

งานสร้างสรรค์อีกชิ้นหนึ่งของนักเรียนประถมศึกษาที่กรุงบาธคือการปลูกดอกไม้ที่ใช้สีของยูเนียนแจ็กเพื่อเฉลิมฉลองเป็นเกียรติและเป็นที่ระลึกในพิธีเสกสมรสของดยุคและดัชเชสแห่งเคมบริดจ์คะ มีอักษรย่อ K,W ด้วย

 

 

 

 

 

บล็อกนี้ขออนุญาตนำเที่ยวกรุงบาธในวันเครียดๆจากน้ำท่วมเมืองไทยและการบริหารจัดการเรื่องน้ำท่วมที่ล้มเหลว ดูภาพสวยๆแก้เครียดก็แล้วกันนะคะ ขอบคุณที่กรุณาแวะมาอ่านคะ

 

 

 

You must be logged in to post a comment.