Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

ใจถึงใจคนไทยในวันน้ำท่วม

October25

ธรรมชาติในยามปกตินั้นสวยงามและเอื้อประโยชน์ให้มนุษย์ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ สายน้ำ แต่ในยามโหดร้ายธรรมชาติก็คร่าชีวิตมนุษย์ สัตว์ ทำลายทรัพย์สิน โบราณสถานที่มนุษย์สร้างมันขึ้นมานานวันด้วยเวลาเพียงพริบตาเดียว ภัยธรรมชาติเมื่อผสมปนเปกับการบริหารจัดการที่ผิดพลาดและปราศจากองค์ความรู้นั้นยิ่งซ้ำเติมชะตากรรมของมนุษย์อีกเท่าทวี……..

 

.

ในยุคที่การสื่อสารรวดเร็วทันใจแค่คลิกเดียวก็ท่องโลกได้นั้น ฉันได้รับคำถามจากเพื่อนร่วมงานทั้งคนท้องถิ่นและคนต่างชาติแสดงความห่วงใยต่อฉัน ประเทศของฉัน และครอบครัวของฉันเป็นอย่างมาก ฉันซึ้งใจต่อความห่วงใยนั้นของเพื่อนร่วมงาน

สว หลายๆคนก็แสดงความห่วงใยต่อครอบครัวและประเทศของฉัน แม้แต่ สว ชายหลายๆคนที่ไม่ช่างพูดเหมือน สว หญิง ต่างก็แสดงความห่วงใยพร้อมทั้งเล่าขานประวัติแต่หนหลังของท่าน บางคนเคยทำงานในราชนาวีอังกฤษและเคยมาประจำการที่สิงคโปร์ อินเดีย และฮ่องกง ต่างแลกเปลี่ยนประสบการณ์การใช้ชีวิตในเอเชียตะวันออกไกลให้ฉันฟัง คนรุ่นเจ็ดสิบปีเป็นต้นมานิยมเรียกขานเอเชียว่าตะวันออกไกล

แต่ที่ซึ้งใจที่สุดคือเพื่อนร่วมงานเชื้อสายอินเดียแต่บรรพบุรุษโยกย้ายถิ่นฐานไปอยู่อัฟริกาใต้ เธอคนนี้สอบถามถึงครอบครัวของฉันที่เมืองไทยว่าได้รับผลกระทบน้ำท่วมใหญ่ครั้งนี้หรือเปล่า เธอเสริมว่า พวกเราไม่ได้ร่ำรวยและต่างกระเสือกกระสนทำมาหากินแล้วยังต้องมาประสบภัยธรรมชาติเช่นนี้

ฉันเล่าให้เมอร์เชียฟังว่าน้ำท่วมครั้งนี้สร้างความเสียหายมากเป็นประวัติการณ์ มีผูู้เสียชีวิตหลายร้อยคน ผู้ที่ได้รับผลกระทบเป็นล้านคน ประมาณการว่าความเสียหายอาจมีมูลค่าสูงถึงล้านล้านบาท และฉันเพิ่งอ่านข่าวพบว่า ผู้ว่า กทม แจ้งว่าเจ้าพระยาน้ำหนุนสูงสุด 2.40-2.46 ม.ทำลายสถิติปี 2538 อีกด้วย (http://www.manager.co.th/Home/ViewNews.aspx?NewsID=9540000136297)

ส่วนตัวฉันเพิ่งบริจาคช่วยเหลือน้ำท่วมไปเป็นจำนวนเงินไม่มาก แต่เงินจำนวนนี้หามาด้วยหยาดเหงื่อแรงงานประกอบสัมมาอาชีพ

เจ้าของบล็อกบริจาคออนไลน์ผ่านเวบไซต์นี้คะ http://www.ifund.in.th/

ช่วยกันนะคะคนละไม้ละมือตามกําลังศรัทธาเงินบริจาคทุกบาทจะส่งต่อไปให้สภากาชาตไทยคะ

ขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนช่วยเหลือน้ำท่วมในครั้งนี้ไม่ว่าจะด้วยการช่วยไปกรอกทราย หรือการบริจาค ขอบคุณเป็นพิเศษไปยังทหารที่ไม่ทอดทิ้งประชาชนและทำงานโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และขอบคุณข้าราชการในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทำงานอย่างแข็งขันและจริงจังซึ่งก็มีเพื่อนที่บล็อกอยู่หลายคนที่ทำเช่นนั้น เพื่อนในเฟซบุ้คที่ช่วยเหลือทุกทางเท่าที่ทำได้ ไม่ช่วยกันตอนที่เดือนร้อนก็ไม่ทราบจะไปทำตอนไหนนะคะ

(ภาพจากเพื่อนเฟซบุ้คทหารคนหนึ่งกำลังทานข้าวขณะนั่งเฝ้าดูสถานการณ์น้ำท่วม)

วันหยุดอาทิตย์หน้าฉันชวนน้องๆสาวไทยที่นี่ทำป้ายติดรูปไปยินรับบริจาคช่วยเหลือน้ำท่วมที่เมืองไทยในตัวเมืองกลอสเตอร์เพื่อหาทุนจำนวนหนึ่งช่วยเหลือผู้ประสบภัย เคยช่วยเหลือประเทศอื่นเมื่อเขามายืนขอบริจาคอย่างเช่นสาวจากปากีสถานครั้งน้ำท่วมมากๆที่บ้านเธอ คราวนี้จะเป็นทีของสาวไทยบ้าง…….

สาวเสื้อเขียวกำลังยืนรับบริจาคช่วยเหลือเหยื่อผู้ประสบภัยน้ำท่วมปากีสถาน

 

เจ้าของบล็อกขอส่งกำลังใจปลอบโยนและอยู่เคียงข้างผู้ประสบภัยน้ำท่วมในครั้งนี้ ขอบคุณที่กรุณาแวะมาอ่านบล็อกนี้คะ

You must be logged in to post a comment.