Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

นาย และนายของนาย

December30

การสร้างหรือเริ่มความสัมพันธ์นั้นไม่ยาก แต่สิ่งที่ยากยิ่งกว่าคือการรักษาความสัมพันธ์นั้นให้ดี มั่นคงและยืนยาว ….จนวันนี้ไม่น่าเชือว่าฉันและนายยังคงติดต่อถามข่าวคราวกันเสมอในช่วงเวลา 11 ปี นับย้อนหลังจากการเป็นนายและเลขานุการอยู่ 4 ปี

 

.

 

สัมพันธภาพระหว่างนายและเลขาไม่ได้ราบรื่นเสมอไป นายเป็นคนใจร้อน ขี้โมโห หุนหันพลันแล่น พูดจาแรงๆพอเลขาไม่พอใจก็มาขอโทษทีหลัง เป็นอย่างนี้เรื่อยไป รวมถึงเป็นคนประหยัดมากเงินเดือนหลายแสนแต่ทานข้าวกลางวันวันละยี่สิบห้าบาท ฉันเลยนินทานายอยู่เนืองๆ แต่ก็ดูเหมือนว่าทั้งสำนักงานเราจะสนิทกันเพียงสองคน เวลามีเรื่องไม่สบายใจเราก็ปรับทุกข์กันสองคน แม้แต่เรื่องหัวใจ……

 

 

นายเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันเห็นคุณค่าและความสำเร็จจากการทำงานหนัก นายมีส่วนผลักดันให้ฉันก้าวเข้าไปทำงานในองค์การสหประชาชาติ เพราะนายก็เคยเป็นส่วนหนึ่งขององค์การนี้ในต่างประเทศ เมื่อโครงการที่เราทำงานกำลังจะจบลง เมื่อฉันร่อนใบสมัครไปยังองค์กรต่างๆ นายบอกฉันว่าต้องกล้ามีฝันที่ยิ่งใหญ่และเดินตามรอยฝันนั้น นายบอกว่าประสบการณ์จากการทำงานจากนายนั้นได้เตรียมพร้อมให้ฉันก้าวสู่งานที่ยากกว่าเดิม

 

โครงการที่เราทำเป็นความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลเบลเยียมในโครงการนำร่องช่วยเหลือชาวบ้านในหลายจังหวัดให้มีทักษะอาชีพและช่วยเหลือด้านเงินกู้เพื่อก่อตั้งธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง(SME) ตามรอยของธนาคารกรามีนในบังคลาเทศ(มูฮัมหมัด ยูนูสนายธนาคารและนักเศรษฐศาสตร์ชาวบังกลาเทศผู้ริเริ่มและพัฒนาแนวคิด “ไมโครเครดิต” หรือ การให้กู้เงินโดยไม่ต้องใช้หลักทรัพย์ค้ำประกัน โดยจะให้กู้แก่ผู้ประกอบการหรือชาวบ้านซึ่งยากจนเกินกว่าจะมีคุณสมบัติพอเพียงที่จะกู้เงินจากธนาคารทั่วไป นอกจากนั้น ยูนูสยังเป็นผู้ก่อตั้ง “กรามีนแบงค์” หรือ ธนาคารกรามีน อีกด้วย ทั้งยูนูสและธนาคารที่เขาก่อตั้งขึ้นได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกันในปี พ.ศ. 2549 สำหรับ “ความพยายามในการสร้างพัฒนาการทางสังคมและเศรษฐกิจจากเบื้องล่าง”)ขณะเดียวกันก็ให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคและความรู้แก่บุคลากรภาครัฐของกระทรวงอุตสาหกรรมในระดับจังหวัดด้วย

 

นายของนายดูแลงานด้านพัฒนาที่สถานทูตในกรุงเทพฯ ฉันรู้จักนายของนายจากการที่ท่านมาดูงานภาคสนามที่เราทำอยู่ บางครั้งท่านมาดูงานคนเดียว ขณะที่นายของฉันไปเยี่ยมบ้านที่บรัซเซลล์ บางทีฉันก็มีโอกาสได้ติดตามทั้งนายและนายของนายไปดูงานจังหวัดอื่นๆเวลาที่ รมต.หลายๆท่านมาจากบรัซเซลล์

 

เมื่อเดินทางไปดูงานร่วมคณะกับท่าน ฉันได้ซึมซับวิธีทำงาน การพูดจาอย่างนักการทูต การแลกเปลี่ยนบทสนทนา ท่านให้ความเอ็นดูฉันเป็นอย่างมาก ฉันทึ่งในสิ่งที่เห็น ท่านให้ความกรุณามากมักหยอกล้อว่ามีสิ่งดีๆที่เมืองไทยอีกหลายอย่างที่เธอไม่รู้มาก่อน เมื่อตามไปดูโครงการความร่วมมือระหว่างรัฐบาลเบลเยียมและเอกชนของไทย เปิดโลกทัศน์ของฉันให้กว้างไกล นายของนายนั้นชอบเดินทางทั้งไปทำงานและท่องเที่ยว ท่านเดินทางไปทำงานในหลายประเทศทั้่วโลกเกือบทั่วทุกทวีป ท่านเขียนหนังสือในยามว่าง และหวังว่าจะได้ตีพิมพ์ในวันหนึ่งข้างหน้า ท่านบอกว่าการเขียนหนังสือเป็นการเตือนความทรงจำที่ดี ทำให้ความทรงจำนั้นไม่หายหรือตายไปกับคนเขียน การเขียนบล็อกบันทึกเรื่องราวต่างๆของฉันนั้นส่วนหนึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากท่าน

 

ฉันพบท่านครั้งสุดท้ายเมื่อท่านเกษียณอายุก่อนกำหนด ท่านพำนักอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ใจกลางกรุงเทพฯ ท่านเล่าให้ฟังว่าชีวิตหลังเกษียณอายุเหงาจากการที่เคยตื่นเช้าฝ่าการจราจรที่บ้าคลั่งในกรุงไปยังที่ทำงาน แต่วันที่ไม่ได้ไปทำงานแล้วได้แต่มองนอกหน้าต่างเห็นคนอื่นๆไปทำงาน ฉันล้อท่านว่าหากฉันเป็นท่านฉันจะเฉลิมฉลองอย่างใหญ่โตและนอนอยู่บนเตียงทั้งวันและจะมีความสุขมากหากไม่ต้องออกไปทำงาน ท่านบอกว่าวันหนึ่งหากฉันเกษียณอายุฉันจะไม่พูดแบบนี้ นันเป็นครั้งสุดท้ายที่มีโอกาสได้สนทนากับท่าน

เมื่อวานเป็นวันเกิดนายของฉันครบรอบ 54 ปี เขาบอกมาทางอีเมล์ว่าเขาไม่หนุ่มแล้วก็ยังไม่แก่หรอกนะ คุยกันสัพเพเหระตามประสานายและลูกน้องและแบบเพื่อนเก่า นายแยกส่งอีเมล์พิเศษอีกเมล์หนึ่งใช้ชื่อนายของเขา

เมื่อเห็นหัวเรื่องของอีเมล์ ใจหาย รู้ว่ามีสิ่งที่ไม่ปกติเกิดขึ้น อ่านอีเมล์แล้วช็อคทีเดียว คุณปีแอร์ เร็กแมนส์ ซึ่งเป็นนายของนายได้เสียชีวิตลงอย่างสงบที่โรงพยาบาลเอกชนมีชื่อเสียงของกรุงเทพฯ การจากไปอย่างกระทันหันของท่านทำให้ฉันเศร้าทีเดียว หลังเกษียณอายุท่านใช้เวลาหลายปีใน กทม และเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้าท่านได้ตัดสินใจจะกลับไปเบลเยียมใช้ชีวิตหลังเกษียณที่นั่นกับญาติและครอบครัว

 

วันเศร้าๆแบบนี้นายและฉันเห้นพ้องต้องกันว่าเราจะใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากับเวลาที่เหลืออยู่ สิ่งที่สำคัญในชีวิตมิใช่เงินทองแต่คือการมีสุขภาพที่ดี

บันทีกท้ายปีคะ ขอบคุณที่แวะมาเยือน

 

บันทึกนี้แด่คุณปิแอร์ เร็กแมนส์ ผู้เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนแก่ฉันและความทรงจำดีๆต่อท่านและความดีที่ท่านทำต่อผู้ยากไร้ในประเทศไทยและเพื่อนบ้าน

You must be logged in to post a comment.