Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

ข้าวหอมมะลิไทย ก้าวไกลสู่ครัวโลก

May29

 

กลิ่นและรสชาติของข้าวสวยคำแรกที่ได้ลิ้มลอง ทำให้ฉันสงสัยว่านี่มันข้าวหอมมะลิไทย…..ด้วยความคุ้นเคยและเอกลักษณ์เฉพาะของข้าวหอมชนิดนี้ ทำให้ฉันถามพยาบาลชาวฟิลิปปินส์เพื่อยืนยัน เธอพยักหน้าและบอกว่าข้าวของไทยมีคุณภาพและอร่อยกว่าข้าวของฟิลิปปินส์

 

.

 

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันถูกขอร้อง (อีกแล้ว 555) ให้มาเข้าเวรกลางคืนแทนเพื่อนที่ไปฮอลิเดย์ต่างประเทศ ความจริงฉันก็ชอบที่จะเข้าเวรกลางคืนเป็นบางครั้งเพื่อลดความจำเจซ้ำซากจากเวรกลางวัน ฉันชอบทำงานกับพยาบาลฟิลิปปินส์ เพราะเป็นชาวเอเชียด้วยกันเราสามารถแบ่งปันประสบการณ์การทำงานและการใช้ชีวิตที่นี่

 

ฉันสามารถให้ยากับคนไข้ที่เป็นเรซิเด้นท์ (ฉันมีใบประกาศนียบัตรสำหรับให้ยาคนที่เดินเหินได้ปกติแต่พยาบาลจะให้ยากับคนไข้ที่เนิร์สอยู่ในเตียง ) ในขณะที่เข้าเวรกลางวันไม่สามารถทำได้เพราะยุ่งมากและพนักงานขาดเสมอ การให้ยาคนไข้นั้นใช้เวลาเกือบชั่วโมง ยาบางอย่างสำหรับคนที่อายุมากๆ ก่อนให้ยาต้องวัดชีพจร และลงนามในเอกสารการให้ยา ฉันพบว่าที่นี่เสียเวลากับเรื่องเอกสารมาก ทำอะไรต้องรัดกุม ป้องกันตัวเองและองค์กร (การฟ้องร้องจากคนไข้หรือครอบครัวในกรณีเกิดความผิดพลาด) หลายครั้งทะเลาะกับ สว หลายท่านอยู่ในสภาวะความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่าทานยาแล้วส่วนใหญ่เถียงว่ายังไม่ได้ทานยา !!

 

ฉันและพยาบาลชาวฟิลิปปินส์ถูกเตะ ถึบ จากคุณตาที่เคยเป็นทหารเก่าสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่พม่า (ท่านคงนึกว่าเราเป็นทหารญี่ปุ่น 555)  ทุกครั้งที่เราเข้าไปเปลี่ยนท่านอนคุณตาย้ายจากซ้ายไปขวาเพื่อลดปัญหาแผลกดทับและเปลี่ยนผ้าอ้อมอนามัยทุกๆสี่ชั่วโมง จนมาถึงห้องสุดท้ายเป็นคุณยายที่เคยเป็นพยาบาลสมัยสงครามโลกครั้งที่สองเช่นกัน ประวัติของแต่ละคนล้วนน่าทึ่ง คุณยายคนนี้เคยทำงานในโรงพยาบาลที่บริสตอล (Bristol) และคืนหนึ่งฝ่ายเยอรมันทิ้งระเบิดที่โรงพยาบาลที่คุณยายทำงานอยู่

 

คุณยายยังคงหลงเหลือความทรงจำครั้งนั้น ทุกคืนคุณยายจะถือไฟฉายไว้ในมือและเดินตรวจเวร (แทนพวกเรา5555 ) ไปตามระเบียงทางเดินพร้อมบอกพวกเราให้เงียบๆอย่าส่งเสียงดังเดี๋ยวฝ่ายเยอรมันจะมาทิ้งระเบิด !!

 

ฉันและพยาบาลชาวฟิลิปปินส์ช่วยกันประคองคุณยายกลับห้องเพื่อพาเข้านอน คุณยายขัดขืนและยังสั่งให้เราสองคนหุบปาก !!

'สุภาพสตรีไม่พูดคำว่าหุบปากนะคะคุณยาย' ฉันบอก

คุณยายมองหน้าพร้อมทั้งตวาด 'Fxxx off !!!' ฉันเกือบลงไปดิ้นที่พื้นพรมด้วยความคาดไม่ถึงและขบขัน 55555

 

ในที่สุดฉันและพยาบาลชาวฟิลิปปืนส์ก็ประสบผลสำเร็จในการพาคุณยายเข้านอนในเตียง ยกที่กั้นเตียงขึ้นทั้งสองข้าง ลดระดับเตียงให้ต่ำที่สุดในกรณีที่คุณยายอาจปีนลงจากเตียง นำเฟรมที่ช่วยเดินไว้ห่างๆเตียง แนบกระดิ่ง(Nurse bell) สำหรับเรียกกรณีต้องการความช่วยเหลือ

 

หลังจากนั้นเราก็มานั่งพัก หูคอยฟังเสียงกระดิ่ง บางคืนโชคร้ายจะมีกระดิ่งเรียกทั้งคืนหากคุณยาย คุณตา ไม่สบาย อาเจียน อยากเข้าห้องน้ำ ท้องเสีย หากป่วยมากๆพวกเราก็เรียกคุณหมอฉุกเฉินหรือรถพยาบาล หลายรายแสดงเจตนารมย์ไม่ให้ปั๊มหัวใจไม่ให้ส่งโรงพยาบาลขอตายอย่างสงบ คืนไหนที่มี สว เสียชีวิตพวกเราจะยุ่งมาก เพราะต้องเช็ดตัวทำความสะอาดและแต่งตัวศพ เรียกครอบครัวให้มาดู(ส่วนใหญ่ไม่มาเพราะเป็นยามวิกาลและคาดหวังว่าจะเสียชีวิตอยู่แล้ว) หลังจากนั้นพวกเราก็ต้องแจ้งไปยังคุณหมอประจำตัวให้มาลงนามในใบมรณบัตร เรียกบริษัทที่รับจัดการศพมารับ พวกเขาจะมากันสองคนขับรถคันใหญ่ๆที่ใช้ในงานศพมาพร้อมเปลพยาบาล พวกเขาจะแต่งตัวด้วยสูทสีดำเต็มยศให้เกียรติแก่ผู้เสียชีวิต การนำศพออกไปจากสถานพยาบาลจะห่อหุ้มศพอย่างดีด้วยถุงบรรจุศพสีดำรูดซิปไม่มีภาพอุจาดตาให้เห็น

 

คืนนั้นเราโชคดีไม่มีใครเรียกกระดิ่งต้องการความช่วยเหลือมากนัก และตีสองเป็นเวลาที่พนักงานกลางคืนทานข้าวกัน นี่ย่อมไม่ใช่เรื่องที่คนปกติทำกันเพราะคนส่วนใหญ่หลับใหลฝันดีอยู่บนเตียง แต่คนส่วนน้อยที่ทำงานกลางคืนมีกิจกรรมที่แตกต่างออกไป ทั้งนี้เพื่อให้ร่างกายตื่นอยู่ตลอดเวลาและงานที่พวกเราทำนั้นเป็นงานที่ใช้แรงกายมาก

 

 

สามีพยาบาลชาวฟิลิปปินส์เพิ่งมาส่งอาหารให้ภรรยาเวลาตีสอง เธออุ่นไก่ย่างและข้าวหอมมะลิในไมโครเวฟ เพื่อนสาวชาวอัฟริกันบริติชก็นำอาหารมาจากบ้านเหมือนกันเป็นข้าวผัดและปลาเทราต์ทอด ข้าวที่เธอใช้เป็นข้าวบาสมาติ เหมาะกับอาหารอัฟริกันและอินเดีย ฉันลองชิมอาหารของเธออร่อยดี มีข้อสังเกตว่าพนักงานกะกลางคืนส่วนใหญ่เป็นคนต่างชาติทั้งนั้นมีคนท้องถิ่นบ้าง คงตรรกเดียวกับเมืองไทยที่งานยากๆถูกครอบครองจากคนต่างด้าวที่มาจากประเทศเพื่อนบ้านที่นี่ก็เช่นกัน

 

 

……กลิ่นและรสชาติของข้าวสวยคำแรกที่ได้ลิ้มลอง ทำให้ฉันสงสัยว่านี่มันข้าวหอมมะลิไทย…..ด้วยความคุ้นเคยและเอกลักษณ์เฉพาะของข้าวหอมชนิดนี้ ทำให้ฉันถามพยาบาลชาวฟิลิปปินส์เพื่อยืนยัน เธอพยักหน้าและบอกว่าข้าวของไทยมีคุณภาพและอร่อยกว่าข้าวของฟิลิปปินส์……

 

เธอให้ฉันลองชิมแกงสีเขียวซึ่งเธอบอกว่าเป็นยอดผักชนิดหนึ่งแกงกับกะทิ รสชาติมันๆอร่อยดี (ฉันนึกถึงแกงขี้เหล็กของไทย) เธอบอกชื่อแกงแต่ฉันจำไม่ได้…… สงสัยฉันอยู่ในสภาวะความจำเสื่อมระยะเริ่มต้น 5555

 

พยาบาลชาวฟิลิปปินส์ดีใจที่ฉันช่วยทานอาหารของเธอ ฉันเข้าใจว่าเธอคงเหมือนฉันที่ไม่กินทิ้งกินขว้าง รู้คุณค่าของข้าวหอมมะลิที่ต้องนำเข้าจากไทย ราคาแพงและหายาก (ต้องไปซื้อที่ร้านจีนในเมือง เทสโก้มีขายเช่นกันแต่ราคาแพงกว่าร้านจีนมากและบรรจุถุงขนาดเล็กเท่านั้น) เธอถูกสอนโดยครอบครัวการกินทิ้งกินขว้างนั้นเป็นสิ่งไม่ดีอาจนำโชคร้ายมาสู่ และชาวนานั้นยากลำบากเพียงใดกว่าจะผลิตข้าวแต่ละเม็ดให้เราได้ทาน

 

 

 

ฉันบอกเธอว่าคนไทยก็ถูกสอนให้เห็นความเหนื่อยยากของชาวนา เราถือว่าเขาคือกระดูกสันหลังของชาติ เรายังคุยกันเรื่องข้าวไทยต่อไป ฉันพูดติดตลกแต่หมายความตามนั้นว่าคนไทยส่งออกข้าวเป็นอันดับต้นๆนำเงินเข้าประเทศ แต่ประเทศของเธอส่งออกแรงงานมีฝีมือที่นำเงินเข้าประเทศจำนวนมหาศาล ก่อนที่เพื่อนพยาบาลชาวฟิลิปปินส์จะมาทำงานที่อังกฤษนั้นเธอเคยทำงานที่ซาอุดิอาระเบียถึง 18 ปี พบรักกับสามีชาติเดียวกันที่โน่นเขาเป็นวิศวกร ก่อนเธอเป็นพยาบาลที่อังกฤษ เธอก็เป็น ผช พยาบาลแบบฉันอยู่ระยะหนึ่ง

 

ฉันเชื่อว่าคนเราจะอยู่ที่ไหนก็ประสบผลสำเร็จในชีวิตได้หากมีความพยายามที่มากพอ แต่บนแผ่นดินของคนอื่นอาจต้องใช้ความพยายามเป็นเท่าตัวมากกว่าแผ่นดินแม่ ขอบคุณที่กรุณาแวะมาอ่านคะ

 

เรื่องที่เกี่ยวข้อง ;

ผู้ใหญ่ลีและนางมา(2554)

http://mblog.manager.co.th/rapeseed/2554-75/

ฉันทำความสะอาดและแต่งตัวศพ

http://mblog.manager.co.th/rapeseed/th-115404/

 

You must be logged in to post a comment.