Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

น้อยใจเพื่อน

October11

ตั้งแต่เพื่อนสนิทเอ่ยประโยคนั้นออกมา ทำให้ฉันน้อยใจ เสียใจที่สุด เธอบอกว่า ไม่ได้เลือกฉันเป็นพนักงานดีเด่น เพราะภาษาอังกฤษของฉันเทียบไม่ได้กับคนท้องถิ่น หากไปปรากฏตัวในเวทีระดับชาติ ฉันจะไม่สามารถสื่อสารได้ดีเท่าคนอังกฤษ เธอรู้ไหม.. ในประเทศนี้คนต่างชาติไม่มีที่ยืน !

 

.

 

เมื่อวาน ฉัน ซูซานน่า เจน นั่งอยู่ในห้องพักพนักงาน ห้องนี้เราใช้สำหรับทานอาหาร ดื่มชา กาแฟ ถ้าเข้าเวรสิบสองชั่วโมง (แปดโมงเช้าถึงสองทุ่ม)เราจะได้หยุดดื่มชา กาแฟ สิบห้านาทีในตอนใกล้เที่ยง พักทานอาหารเที่ยงอีกครึ่งชั่วโมงตอนบ่ายโมงครึ่ง และหยุดดื่มชา กาแฟ อีกครั้งตอนหกโมงเย็น

 

เราสามคนไม่ได้เข้าร่วมประชุมพนักงานประจำเดือน เพราะผู้จัดการสถานพยาบาลขอร้องให้คุมวอร์ด เรื่องที่คุยกันในที่ประชุมจึงเป็นการบอกเล่าต่อกันมาจากผู้ช่วยและพยาบาลที่เข้าประชุม

 

“นี่ ! รู้ไหมแทน(เพื่อนเรียกฉันอย่างนี้) แคลร์บอกว่า ตอนนี้ผู้จัดการห้ามทุกคนทานอาหารเช้าขณะทำงานด้วยนะ”

“ดี” ฉันตอบเจนนี่ “เธอใช่ไหมนำเรื่องนี้เข้าที่ประชุม”

“ใช่แล้ว” ฉันยอมรับ

 

ฉันและเจนนี่ สาวจีนจากประเทศมาเลเซีย สนิทสนมกันในระยะหลัง เจนนี่ทำงานดีทีเดียว เมื่อสามเดือนก่อน ที่ทำงานประกาศรับ ผู้ช่วยพยาบาลอาวุโสสองคน ฉันและเจนนี่สมัครด้วยกัน ฉันได้รับเลือก พร้อมกับเพื่อนร่วมงานชาวผู้ดี ฉันเสียใจที่เธอไม่ได้รับเลือก หลังจากนั้นเจนนี่ก็มีปัญหากับเพื่อนร่วมงานท้องถิ่นหลายคน พวกเขาขี้เกียจ ทำงานสู้คนต่างชาติไม่ได้ หนักไม่เอาเบาไม่สู้ ชอบแต่เขียนรายงาน

 

“วันก่อนฉันทำงานกับเนโอมิ เธอทานขนมปังปิ้งขณะเสิร์ฟอาหารให้คุณตาคุณยาย ฉันบอกเธอว่า นี่เป็นตัวอย่างไม่ดีในการทำงาน” เจนนี่ตาโต นึกไม่ถึงว่าฉันจะกล้าหาญขนาดนั้น

“เนโอมิเถียงว่าหลายคนก็ทำอย่างนี้ละ ฉันเลยแย้งว่าก็เพราะไม่มีใครเอาจริงเอาจังกับพฤติกรรมแย่ๆนะซิ”

 

เพื่อนร่วมงานหลายคนขอร้องฉันว่า หากเป็นผู้ช่วยพยาบาลอาวุโสแล้ว อย่าได้เปลี่ยนไป แต่ฉันก็ไม่สามารถหลับหูหลับกับตาเรื่องที่ไม่ถูกต้องได้ เพราะนั่นคืองานที่เราได้รับมอบหมาย

“อ้อ! ซูซานน่า เธอเลือกใคร ให้เป็นพนักงานดีเด่น เพื่อเป็นตัวแทนพวกเราไปประกวดผู้ช่วยพยาบาลดีเด่นที่สุดในสหราชอาณาจักร”  เจนนี่หันไปถามเพื่อนสนิทของฉัน

 

ซูซานน่า นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนหันมาทางฉัน “ขอโทษนะแทน ฉันไม่ได้เลือกเธอ เพราะคิดว่าคนที่จะไปยืนอยู่ที่ลอนดอนเพื่อเป็นตัวแทนของเรา ควรจะเป็นคนท้องถิ่น เพราะเธอพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่าเรา เพื่อจะได้รับชัยชนะเหนือสถานพยาบาลอื่นๆ ฉันควรจะเลือกเธอ แต่ด้วยเหตุผลนี้ฉันเลยเลือกมาร์กาเรตแทน”

 

ฉันรู้สึกผิดหวังมากมาย เพราะคาดหวังว่าซูซานน่าจะเลือกฉัน เราเคยยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กันเสมอ ในทุกกรณีพิพาทจากเพื่อนร่วมงานชาวผู้ดี ฉันอึ้ง จนมุมด้วยเหตุผลของเธอ

“เหรอ !  แล้วเธอเลือกใครเป็นพยาบาลที่ดีที่สุด” ฉันถามซูซานน่า

“ฉันไม่ได้เลือกเวอร์ลี่(พยาบาลชาวฟิลิปปินส์) ด้วยเหตุผลเดียวกันที่ไม่เลือกเธอ” ซูซานน่าตอบไม่ตรงคำถาม

“ที่ฟิลิปปินส์เขาใช้อังกฤษเป็นภาษาราชการ เวอร์ลี่พูดภาษาอังกฤษได้ดี เธอเป็นพยาบาลในต่างประเทศมากว่ายี่สิบปีแล้ว”

“เมื่อฉันเป็นผู้ช่วยพยาบาลในชุมชน ฉันได้รับเลือกให้เป็นผู้ช่วยพยาบาลดีเด่นหนึ่งในยี่สิบคนในภาคตะวันตกเฉียงใต้นี้” ฉันบอกเจนนี่และซูซานน่า

“ฉันไม่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนไปประกวดที่ลอนดอน เพราะคนที่ได้รับเลือก เธอมีผลงานที่โดดเด่นที่สุด ช่วงที่อังกฤษประสบปัญหาน้ำท่วม เธอไม่หยุดงานแต่ใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อไปดูแลคนไข้ของเธอ แม้น้ำจะท่วมตั้งครึ่งค่อนรถ ตอนหิมะตกหนักเธอก็เดินลุยหิมะตั้งครึ่งเข่าไปดูแลคนไข้ ใช้เวลาเป็นวันๆ เธอสมควรได้รับรางวัล ฉันเห็นด้วย”

 

 

 

 

อย่างไรฉันก็ไม่เห็นด้วยกับซูซานน่าที่คิดว่า ฉันหมดสิทธิ์จะต่อกรกับคนท้องถิ่น เพราะการสื่อสารและภาษา เพื่อนร่วมงานที่นี่หลายต่อหลายครั้งไม่สามารถสะกดคำง่ายๆ เช่น ซุป(Soup) หรือ ฮาร์ท(Heart)  เคยอยากถามคนท้องถิ่นว่า เรียนจบการศึกษาภาคบังคับหรือเปล่า แต่เกรงว่าจะเป็นการสร้างศัตรู (มีเยอะแล้ว 5555)

 

“แทน แต่ฉันเลือกเธอนะ” เจนนี่บอก ฉันขอบคุณเธอเบาๆ สำหรับเจนนี่ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะโหวตให้ อาจเป็นเพราะระยะหลัง เจนนี่ถูกปฏิบัติอย่างแย่มาก ฉันรับฟังและช่วยเหลือเธอเท่าที่สามารถช่วยได้

 

เพื่อนหลายคนโหวตให้ฉัน เพื่อไปเป็นตัวแทนแข่งขันในระดับประเทศที่ลอนดอน ถ้ามีข่าวคืบหน้าจะแวะมาอัพเดทบล็อกให้ทราบคะ

 

บล็อกนี้ขอระบายความน้อยใจต่อเพื่อน เจ้าของบล็อกกำลังตรอมใจต่อความคาดหวังของตัวเอง

 

 

เจ้าของบล็อกหายไปหลายเดือนเพื่อเรียนเขียนนิยายกับครูเหน่ง กีรติ ชนา ขอบคุณเพื่อนๆและผู้อ่านทุกท่านนะคะ ขออภัยที่ไม่ได้ตอบคอมเม้นท์ในบล็อกเก่า

 

You must be logged in to post a comment.