Tanya-Rapeseed Blog

ประสบการณ์ชีวิต และการทำงานในอังกฤษ

วิ่งตามความรัก

February11

บางช่วงชีวิตของใครหลายคน อาจเคยวิ่งไล่คว้าความรัก อาจเคยได้รักนั้นมาครอบครอง หรือพบเพียงมือเปล่า … เมื่อหันมองรอบตัวเรา คุณอาจพบความรักใหม่ๆ แม้ไม่อบอุ่นหวานล้นเหมือนรักของชายหนุ่มหญิงสาว แต่รักเหล่านั้นก็เติมเต็มโลกนี้ให้งดงามเช่นกัน

 

.

 

วันนี้เป็นวันตรุษจีนที่มิได้เฉลิมฉลองกันเฉพาะในซีกโลกโน้น ซีกโลกนี้สื่อก็ให้ความสำคัญอย่างยิ่งทั้งทางทีวีและวิทยุ นั้นอาจเป็นอิทธิพลของจีนที่มีต่อโลกใบนี้ ที่ทำงานของฉันเอง ชนบทเล็กๆในอังกฤษ นายของเรายังปรับเปลี่ยนฮวงจุ้ย ตกแต่งที่ทำงานด้วยโคมจีนหลากสีสวยที่เขาไปซื้อมาจากร้านจีนในกลอสเตอร์ แถมเรายังมีบุฟเฟต์อาหารจีนเลี้ยง สว และครอบครัวของ สว อีกด้วย

เมื่อหกปีที่แล้ว ฉันไปเยือนโซโห ไชน่าทาวน์ในลอนดอน ซื้อเสื้อมาตัวหนึ่งเลยได้ใส่เพิ่มสีสัน สว และเพื่อนร่วมงานต่างชื่นชอบ 555

 

 

ที่ชื่นชมเป็นพิเศษคือเพื่อนร่วมงานชาวจีนของฉัน สามคนพ่อแม่ลูก พวกเขาทำงานเป็นเชฟที่ดูแลเรื่องอาหารให้กับบ้านหลังสุดท้าย ที่ฉันให้ความสนใจที่สุดคือ ที่อังกฤษ เป็นประเทศที่มีชาวต่างชาติอยู่อาศัยมาก ด้วยภูมิหลังด้านประวัติศาสตร์ คนต่างชาติเหล่านั้นต่างนำทักษะ ความรู้ มาผสมผสานใช้ในดินแดนแห่งนี้ ความหลากหลายทางเชื้อชาติ ภาษา วัฒนธรรม เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของที่นี่ นั่นอาจเป็นการมองด้านบวก ในขณะเดียวกันหากจัดการเรื่องเหล่านี้ได้ไม่ดีพอ ผลกระทบด้านลบอาจมีไม่น้อยไปกว่ากัน ฉันขอละไว้ ณ ที่นี้

 

ฉันเชื่อว่าทุกสังคมมีเครื่องมือกลไกควบคุมเพื่อให้คนส่วนมากที่หลากหลายความเป็นมาอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข สิ่งนั้นคือการบังคับใช้กฏหมายอย่างเท่าเทียมและเสมอภาค เป็นสิ่งเดียวที่ฉันอยากเห็นในเมืองไทย…

 

วันนี้พยากรณ์อากาศของที่นี่ทำให้คนตกอกตกใจ สื่อต่างๆก็พูดกันว่าจะมีหิมะตกหนักอีกครั้ง โชคดีที่แถวหมู่บ้านฉันไม่ได้ผลกระทบจากหิมะ มีเพียงฝนตกมาหลายวันแล้ว

 

เมื่อกลางเดือนที่แล้วเราประสบพายุหิมะที่มีผลกระทบต่อชีวิตของเราเป็นอย่างมาก ก่อนหิมะจะลงหนัก ทุกคนตื่นตระหนกไปเติมน้ำมันไว้ ปั๊มน้ำมันมีรถจอดรอยาวเหยียด

 

 

ทั้งๆที่เมื่อหิมะตกหนักเราก็ขับรถไปทำงานกันไม่ได้ ต้องพึ่งขาสองข้าง เพื่อนร่วมงานของฉันคนหนึ่งต้องเดินฝ่าหิมะกลับบ้านถึงสองชั่วโมงครึ่ง แถมยังหกล้มและป่วยเป็นอาทิตย์

จะมีก็แต่รถขับเคลื่อนสี่ล้อเท่านั้นที่ใช้ได้ในสถานการณ์เช่่นนี้ นายของฉันก็ตระเวนรับส่งพนักงานด้วยรถขับเคลื่อนสี่ล้อของเขา

 

 

ในช่วงวิกฤต การช่วยเหลือตามสมควร และการมีน้ำใจ ทำให้เราผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายไปได้ด้วยดี สว ณ บ้านหลังสุดท้าย ต่างเป็นห่วงเป็นใยพวกเราว่าจะไปทำงานอย่างไร กลับบ้านวิธีไหน เดินไกลกี่ไมล์ ใช้เวลากี่นาที ชนบทแห่งนี้ก็ยังอบอวลด้วยสายใยแห่งรัก อบอ่นแม้จะเหน็บหนาวจากหิมะเพียงใด 5555

 

 

 

 

 

 

โดยส่วนตัวฉันยังมีเพื่อนสนิทในที่ทำงาน บางครั้งอาจน้อยใจ โกรธเคืองกันบ้าง การอภัยและก้าวข้ามความขัดแย้งไป ก็ยังเป็นทักษะชีวิตที่ัใช้ได้ทุกครั้ง

 

 

 

 

สาวไทยสองคนก็ยังรักกันดีทำอาหารไทยๆกินกันบ่อยๆ แม้ ฉันต้องทนกินแกงเขียวหวานไก่ใส่ใบโหระพาของที่นี่ ที่ยังไงๆฉันก็คิดว่ามันเหมือนใบแมงลัก 5555

 

 

 

ความรักระหว่างชายหญิง ไม่ว่าจะเป็นสามีภรรยา หรือคู่รัก อาจจบลงได้ … แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้หญิงเราควรมี(รวมตัวฉันด้วย) คือเพื่อนที่แบ่งปันสุขและทุกข์ และเหนือสิ่งอื่นใดคือความรัก ศรัทธาที่เรามีต่อตัวเอง

 

 

ขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาทักทายเสมอ ขอบคุณเอ็มบล็อกสำหรับพื้นที่แบ่งปันประสบการณ์และขอบคุณผู้อ่านทุกท่านค่ะ

Comments are closed.