เชิญร่วมประกวดนางแบบเด็ก M.Kid Model

เจ๊ๆ ... น้าๆ ... ป้าๆ ... ลุงๆ เหล่านี้ เขาเป็นญาติใครกันหว่า...

ต่อจากเรื่อง ไขปมปริศนา ปิดคดีประจำตระกูล ของครอบครัว 3 นามสกุล

http://mblog.manager.co.th/pijika/3-655/

เราเริ่มต้นกันที่ชื่อของลูกสาวผู้ตาย น.ส.รจนี พุทธ..... ผู้แจ้งเรื่องการตายของนาย อ. พี่ชายของเราที่หายสาบสูญไปกว่าสามสิบปี

ความลับดำมืดของตระกูลที่ปราศจากมรดก กำลังจะถูกเปิดเผย...

ถ้าผู้ชายเดินเข้ามาหาเรา… ฟันธง!!!

‘พลังงาน’ กำลังจะหมดลงไปทุกทีๆ มาสำรวจตัวเองกันซิ ว่าเราใช้พลังงานเปลืองแค่ไหน และเราจะช่วยกันประหยัดพลังงานได้อย่างไรบ้าง...

ทำเอาอิมแพ็ค เมืองทองธานี แทบแตก!!! เมื่อไอ้ปื้ดมาเดินชมงานมหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ประจำปี 2552

อยากชวนทุกๆ คนมาเที่ยวค่ะ

มันน่าสนใจ และมหัศจรรย์จริงๆ นะคะ โอวว... จอร์จ!!!...มันยอดมาก

ไปเที่ยวกันเหอะ ยิ่งใหญ่มั่กๆ

“มหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552”

เรื่องเล่าจากซอยนานา... จากปากคำสาวเสิร์ฟ

ใครเคยมีเพื่อนเลี้ยงเบียร์แบบนี้บ้าง... เชื่อเหอะ ไม่เคยหรอก ลองอ่านดูดิ๊...

ต่อจาก----เบื่อเพื่อนโว้ย!!!...(1)

เคยเบื่อเพื่อนมั้ยคะ... เบื่อสุดจะทน จนต้องเลิกคบ!!!

หนังสือ กับ ภาพยนตร์ ถุ้ย! นึกว่าคนละเรื่องกัน

ดูเอาเองละกันพี่น้องงงงง... แล้วจะอยากรู้ ว่าตั้งอยู่ที่ไหน

โรงแรมนี้ชื่อ 'โพไซดอน อันเดอร์ซี รีสอร์ต'

ต้อนรับ “วันสิ่งแวดล้อมโลก” 5 มิถุนายน ด้วยการช่วยกันปลุก “สำนึกสาธารณะ” ในใจตัวเองกันเหอะ...

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

อันเนื่องมาจาก "แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา" และ "สะใภ้ไกลปืนเที่ยง" ขอบคุณท่าน prypilas ที่ตั้งชื่อเรื่องให้เขียนได้ตั้ง 2 ตอนแน่ะ

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

ชอบชื่อเรื่องนี้จริงๆ ขอบคุณท่าน prypilas ที่ตั้งชื่อไว้ให้นะคะ

ขอร่วมต้อนรับการครบรอบวันเริ่มต้นการชุมนุม "193 วัน พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย" ด้วยเรื่องราว... สีชมพู...

สัตหีบครึกครื้นระรื่นนัก

คนมาพัก “ตา-กลม” ก็ถมเถ

เบื้องหลัง(ผู้หญิง)เสื้อแดง ที่รัฐไม่อาจปล่อยวาง

ในช่วงแดงเดือดแผ่นดิน (ก่อนสงกรานต์) พันธมิตรบางกลุ่ม เขาไปทำอะไรกัน???

ไปเจอหาดใกล้ๆ สงบเหมือนเสม็ดเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ติดใจแล้วซิเรา...

ไปบ้านพ่อของเพื่อน ซึ่งเป็นญาติ อ๊ะ! ยังไง...

เพื่อนๆ บอกว่า ไม่มีแม่ใคร “เปรี้ยว แซ่บ” เท่าแม่ช้านนนน... เอิ๊กๆ

ตุ๊กตาบาร์บี้ เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1959 ปีนี้เธอจึงมีอายุครบ 50 ปี

งานวันเกิดบาร์บี้ ในไทย ยังไปชมทันค่ะ

9 – 18 มีนาคม 2552 แฟชั่นฮอลล์ชั้น 1 สยามพารากอน

วิจารณ์บันเทิงพันธมิตร แตะนิด แหย่หน่อย เพื่อให้สมใจผู้ชม... และผู้เข้าแข่งขัน

ต่อจากตอนที่แล้ว ตอน 1 http://mblog.manager.co.th/pijika/1-856/

ตอน 2 http://mblog.manager.co.th/pijika/2-861/

ต่อจากตอนที่แล้ว ตอน 1 http://mblog.manager.co.th/pijika/1-856/

โอ๊ยยยยย.... นึกเรื่องเขียนไม่ออกว้อยยยยย... เซ็งคั่ก เซ็งอีหลี

“บ้านเรามีแต่ยุง มีแต่ยุง มันยุ่งหัวใจ...

เมื่อวานแวะไปอ่าน “เว็บฟ้า..........” มามันมีคนมาตั้งกระทู้แบบนี้จริงๆ ค่ะ

คืนนี้คงนอนไม่หลับ หากไม่ได้บ่นเรื่อง “นม”

“นม” มีหลายความหมาย“นม” ที่ผ่านตาฉันมีหลายเรื่อง ล้วนแล้วแต่เขียนเหมือนกันว่า “นม”

ฉันไปดูเจ้าแม่ตะเคียนมาค่ะ... แปลกแต่จริง... เหลือเชื่อ

เพื่อต้อนรับวันวาเลนไทน์...

ฉันจึงก็อปปี้มาให้อ่าน เพราะเพิ่งทราบว่าหลายท่านยังไม่เคยรับรู้มาก่อน

หลังจากทนดูหน้ามิสเตอร์โกโบรินพล่ามในสภามาพักใหญ่ อีนี้ฉานนน... ก็เริ่มรำลึกอดีต ที่ทำเอาฉันขำก๊ากมาแล้ว เล่าให้พี่น้องเพื่อนฝูงร่วมขำกันมาอีกหลายปี กะว่าจะเหยียบเอาไว้เฉพาะคนใกล้ชิด เพราะเกรงใจต้นตอ

แต่มานึกเอาได้ว่า “ต้นตอ” ของเรื่องนี้ได้เสียชีวิตไปแล้ว เมื่อเดือนตุลาคม 2549 ดังนั้น!!!... ขยายมันไปเรยยย... ก็แล้วกานนน...

มันต้องเริ่มตรงไหนดีล่ะ... ต้องให้รู้จัก “ต้นตอ” ก่อนละกันค่ะ

วันนี้นั่งอยู่หน้าคอมพ์บ้าง ออนไลน์ฟังข่าวไปด้วย ตอนไหนอยากดูก็คลิกหน้าจอ TV ขึ้นมาดู

อยู่ในช่วงดีใจได้ไม่นาน ว่าน้ำมันราคาถูก เกิดอะไรขึ้นเนี่ย... ประกาศขึ้นที 1.55 บาทต่อลิตรอีกแล้ว!?!?!

รายการ Only the Lonely ตอน “ร่วมบันทึกประวัติศาสตร์กับ มัฆวาน โปรดักชั่น” ออกอากาศ ห้าทุ่ม – เที่ยงคืนครึ่ง จันทร์ 26 มกราคม 2552 ที่ช่อง Happy ASTV3 ดูทางเน็ตได้ที่... http://tv.sappasan.com/tvth/astv3/56.php

ตัวอักษรเขียว คือเรื่องและภาพจาก FWM เห็นแปลกดีเลยนำมาฝากค่ะ

จำได้เลยว่าตอนขับรถคันแรก รุ่นพี่นักข่าวคนหนึ่งเขาอยู่ “ฐานเศรษฐกิจ” เคยให้คำจำกัดความให้ฉันว่า

“ฮอลล์เป็นผู้หญิงที่ขับรถสกปรกที่สุดในกรุงเทพ”

สุขาอยู่หนใด... ไยสุขาเจ้าจึงไม่พอ... อะจ๊าก... ขนลุกเกรียว... เรื่อง “ขี้ๆ เยี่ยวๆ” ที่ใช่แค่เรื่อง “ขี้ๆ!!!”

ชายหนุ่มใจดีคนหนึ่ง มารับพาไปงานคอนเสิร์ตการเมือง ครั้งที่ 1 จ.ชลบุรี เขามารับจากหน้าบ้านตอนบ่ายๆ และพามาส่งถึงหน้าบ้านตอนดึกๆ โดยสวัสดิภาพ

ขอบคุณน้ำใจเพื่อนใน MBlog คนนี้ และขอเก็บไว้ในความทรงจำไว้ตรงนี้

ขนมจีน - น้ำยา รสเด็ด กะทิข้น ข้นอีกด้วยเนื้อปลาแท้ๆ ของ “ป้าลี้” เป็นของนำเสนออย่างหนึ่งของแม่ ที่พวกเราสุดแสนจะคิดถึง เมื่อมาอยู่ กทม.

เพื่อนตายกันโครมๆ

แต่จะหาเพื่อนมาร่วมกินดื่มซักคนนั้น... ช่างยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ ในสภาพสังคมแบบนี้

ภาพยังไม่มาค่ะ อยู่ในกล้องเพื่อน พรุ่งนี้จะมาเพิ่มภาพให้ดูนะคะ

กรรณิกา อารีสมาน เป็นใครมาจากไหน ทำไมร้องเพลงดีจัง ทำไมมาขึ้นเวทีพันธมิตร

เนื่องมาจากฉันมัวแต่ไปอัพบล็อกให้หลาน

บล็อกเกอร์ chaleeja และ chaleejang (คนเดียวกันน่านแหละ แต่ดันขยันเปิดมาซะ 2 บล็อก) เป็นผู้แนะนำให้ฉันเขียนเรื่องนี้...

ผิดพลาด ดีงามประการใด ขอยกผลประโยชน์ให้เธอแต่ผู้เดียว แต่หากเปลี่ยนเป็นเงินได้ ฉันจะขอรับแต่เพียงผู้เดียวเช่นกัน... คริ คริ...

เราจะซักถาม ชายคนนี้ คนที่เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายนพ.ศ. 2497

รู้มั้ยว่า... เขามีชื่อเล่นที่เรียกกันในหมู่เพื่อน ๆ ว่า "ผอม"

ไอ้แม้ว... ฉุนเฉียวในฝีมือ ถึงกับตั้งฉายาเขาว่า "ทนายปีศาจ"

เปิด ASTV ออนไลน์ฟังไปด้วย หากช่วงไหนอยากเห็นภาพก็คลิกขึ้นมาดู

ข่าวการจัดตั้งคณะรัฐบาลกำลังชุลมุนวุ่นวาย แย่งตำแหน่งกันในพรรค ปชป. เองก็มี จัดคนไม่เหมาะสมลงกระทรวงอุตสาหกรรม จนบรรดาสภาอุตสาหกรรมออกมาโวย

จริงอยู่... ฉันไม่ปฏิเสธ ว่าเป็นคนหนึ่งที่แอบยินดีเล็กๆ กับพี่มาร์ค สุดหล่อ ที่ได้รับตำแหน่ง “นายกรัฐมนตรี”

เล่าเรื่องงาน งานบ้าๆ บอๆ ที่ทำให้ "งานเข้า" ตอน ตี 2 ส่งงานตี 4

และเรื่องที่ทำให้ฉันหายไปจากบล็อก

แถมความรู้สึก หลังเลิกการชุมนุม.....

อย่างน้อยที่สุดการพิพากษายุบพรรคการเมือง 3 พรรคในวันเดียวกันภาพของงานปิดพรรคการเมืองด้วย “ผ้าดำ” คลี่กระจายลงมาจากบนตึก ก็ทำให้เราเห็น "ธาตุแท้" ของ “เติ้ง”

บุรุษผู้เห็นแก่ตัว มากกว่าประเทศชาติ มากกว่าการรักษาสถาบันที่ประคับประคองชาติเรามายาวนาน

สุวรรณภูมิ 3 ธันวาคม 2551ผู้คนล้นหลามเกินแสน อาหารปรุงสดๆ ใหม่ๆ ก็ล้นหลามค่ะ

บรรยากาศการฉลองชัยชนะ (จริงรึเป่าวะ) ที่สุวรรณภูมิ คืนวันที่ 3 ธันวาคม 2551

นรกที่ขุมส่ำสัตว์ พปช. ร่ำร้องหา กำลังมาเยือน...

รอเวลาจัดการกับคนชั่ว....

จาก Entry เดิมๆ ที่ฉันทุ่มเวลาไปกับการเสริมพลังให้พันธมิตรฯ จนแทบไม่ได้ทำงาน (และงานจ็อบภาคดึกรายการ TV ที่ ASTV3 ก็ไม่มีเวลาให้ไปทำ เพราะสถานีไปถ่ายทอดกู้ชาติเต็มวัน) แต่วันจันทร์นี้ฉันได้กลับไปทำงานภาคกลางวันแล้วค่ะ.... ไม่ต้องห่วงฉานนนนนน...

ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน 2551 ฉันแทบไม่ได้ทำงานทำการ เพราะวิ่งวุ่น เดินทางไปมาราวกับเป็นลูกสาวเจ้าของโรงกลั่นน้ำมัน เพื่อไปรวมพลังที่ทำเนียบ ดอนเมือง และสุวรรณภูมิ และปฏิบัติการแนวรบด้านอินเตอร์เน็ต

กระแสเสียงโหมกระพือ สาปแช่ง ด่าทอ ประณาม การลุกฮือในปฏิบัติการม้วนเดียวจบของ “พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย” ที่อาจหาญ (หรือเหิมเกริม) ทำลายเศรษฐกิจของชาติ ด้วยการยกพลไปปิดสนามบินสุวรรณภูมิ

หลังจากนั้น ขบวนประท้วงหน้าอาคารทำเนียบชั่วคราว ที่สนามบินดอนเมือง ยังเคลื่อนพลไป “ปิดสนิท” สนามบินดอนเมือง เรียบร้อยเบ็ดเสร็จ(อีก) แล้วครับทั่น!!!

พาเยี่ยมชม และชวนร่วมในประวัติศาสตร์ของการชุมนุมพันธมิตรฯ ที่สักวันหนึ่งจะกลายเป็น “ตำนาน” กับตลาดนัดชื่อเก๋ PAD Marketท่ามกลางบรรยากาศของบ่ายอันระอุ ทั้งสถานการณ์การเมือง และแสงแดด อาทิตย์ 23 พย. 2551 ค่ะ

ขอเล่าข้ามวันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน 2551 ไปก่อนนะคะ และขอบ่นหน่อย...วันอาทิตย์ ตอน 14.00 น. ฉานนนน... ไม่เจอเพื่อนๆ MBlog เลย อุตส่าห์ไปรอตามนัด แต่ในที่สุดเราก็ได้เจอกัน จะมาเล่าทีหลัง ตอนนี้ขอเล่าข้ามไปตอนบ่ายอีกวันนะคะ

หลังติดตามข่าวการยิงระเบิดชนิด M 79 ลงในกลุ่มผู้ชุมนุมพันธมิตร วันเว้นวัน พันธมิตรบาดเจ็บล้มตาย กันได้แทบทุกวัน

ตำรวจระดับบิ๊กก็ออกมาพูดว่า M 79 ใครๆ ก็มีกันได้ ใครก็ยิงได้ โห... มันหาง่ายปานนั้นเลยหรือ เพ่...

ถามว่าพรุ่งนี้กลัวไหม

กลัวซิ...

เกิดมาเคยไปรบทัพจับศึกกะใครเขาที่ไหน

กะอีแค่ ตบตี ชกต่อย ยังไม่เคย

อย่างดีก็แค่ตาจ้องตา ปะทะสงครามน้ำลาย

แค่ขึ้นโรงพัก ไม่เคยขึ้นศาลด้วยซ้ำ

มิวส์กับหมู่ดาวกีต้าร์

ผู้หญิงทำได้มากกว่า...ฟังเพลง...

สุรักษ์ สุขเสวี

ฉันขอขัดขืนแกนนำพันธมิตร ซักหน่อยเหอะ... หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบไปเมื่อคืนก่อน... ขอแนะนำอะไรดีๆ ของ “แกรมมี่” นิดดดส์... นึง อ๊ะจ๊า!...

มันเป็นปรากฏการณ์พิเศษของวงการหนังสือ... ที่นิยายเรื่องหนึ่ง เป็นชีวิตของผู้หญิงที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแต่งเพลง “มิวส์” เรื่องเริ่มตั้งแต่ทำไมเธอจึงชอบเสียงเพลง จากเด็กวัยรุ่นบ้านนอกริมคลองดำเนินสะดวก ย้ายตามพ่อแม่มาอยู่ กทม. ไล่ล่าความฝันจนกลายเป็นนักแต่งเพลงชื่อดังของแกรมมี่

เก๋มากๆ ก็คือ ทุกเพลงที่มิวส์แต่งในหนังสือเล่มนี้ กลายเป็นเพลงจริงๆ ในซีดี แถมมาให้ฟังเป็นซาวนด์แทรค ให้เปิดคลอๆ ฟังตอนอ่านด้วยค่ะ...

แม้บางท่านอาจไม่ชอบอ่าน น.ส.พ.หัวสี

แต่ฉันเชื่อว่าหลายคนชอบเขา... "ชัย ราชวัตร"

เขาเป็นคนเก่ง ทันสถานการณ์ ดูการ์ตูนชิ้นใหม่ของ ชัย ราชวัตร ซิคะ...เยี่ยมจริงๆ

เมื่อวันที่ 11 พย. 2551 ที่ผ่านมา น้องสาวเล่าว่าพี่ช่างคนหนึ่งในร้านไปงานศพคนข้างบ้านมา แล้วมาเล่าให้ฟังว่า...

ฉันชอบเพลงท่อนนี้จัง… “ถึงเวลา...ส่งนางฟ้า...กลับสวรรค์” ทำให้คิดถึงเรื่องชาติภพ ชีวิตก่อนและหลังความตาย และที่สำคัญ... การประกอบกรรมทำดี เมื่อมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์ จะส่งผลให้ไปสู่ที่ดีๆ

ผู้หญิงสมัยนี้แต่งตัวไม่เหลือไว้ให้คนมองได้จินตนาการแล้วหรือคะ...

ตอนฉันยังเด็ก ที่อุตรดิตถ์... มีงานลอยกระทงประจำปีของจังหวัด ในวัดธรรมาธิปไตย ณ พศ. นี้ไม่รู้ว่างานลอยกระทงของจังหวัดเป็นยังไงไปแล้ว แต่ไม่รู้เป็นไง... วันนี้ฉันกลับรำลึกถึงงานลอยกระทงวันเก่าๆ (ของคนแก่ๆ) ขึ้นมาฉับพลัน!!!...

เห็นไหมว่า เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ข่าวจาก---ผู้จัดการออนไลน์ – นิตยสาร WHO เปิดตัว “ขัตติยา สวัสดิผล” นักกฎหมายสาวสวย บุตรสาวคนเดียวของ “เสธ.แดง” ยืนยันแม้พ่ออยู่กับนปช. แต่ตัวเองร่วมชุมนุมกับพันธมิตรฯ แถมยังซี้ปึ๊กกับ “อาปอง” อัญชลี ไพรีรัก

วันนี้หมดภาระงานอันหนักอึ้งไปแล้ว... ก่อนจะเตรียมมือรับงานใหม่ที่จะประดังเข้ามาอีก ขณะขับรถกลับบ้านก็มีเพื่อนสนิทโทรมานัดกินข้าว (อาจบวกยอดข้าวไปด้วย) เพื่อนบอกว่า อยากเจอมาก จึงรับนัด

นัดเจอกันที่บ้านฉัน พอดีโทรศัพท์มือถือของฉันแบตหมด เลยชวนเพื่อนมานั่งเล่นบนบ้าน ชาร์จแบต เพื่อนเห็นเราดู ASTV จึงเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง

ความจริงยังมีเรื่อง “นาโน” จะเล่าอีก แต่พักไว้ก่อน พรุ่งนี้ยังมีงานนาโนวันสุดท้าย “งานยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร” (เกี่ยวไหมเนี่ย)

ตอนนี้มีเรื่องอยากบันทึกไว้ ใครอยากอ่านก็ตามมาค่ะ...

จะมีงานเกี่ยวกับ “นาโน” ครั้งแรกในไทย 6 – 8 พย. 2551 นี้ ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ในฐานะที่ไปเป็นทีมงาน PR เลยนำมาเล่าสู่กันฟังไว้ค่ะ จะได้เป็นคนทันสมัยไปด้วยกัน... (แว่บจากงาน มาแอบอัพบล็อก) ประชาชนทั่วไปเข้าชมงาน และประชุมหาความรู้ได้ฟรีค่ะ

จะมีงานเกี่ยวกับ “นาโน” ครั้งแรกในไทย 6 – 8 พย. 2551 นี้ ในฐานะที่ไปเป็นทีมงาน PR เลยนำมาเล่าสู่กันฟังไว้ค่ะ จะได้เป็นคนทันสมัยไปด้วยกัน... (แว่บจากช่วงเชิญสื่อมวลชน มาแอบอัพบล็อก)

เดิมทีบล็อกนี้เปิดมาเพื่อบ่นเรื่องจิปาถะ... (เข้าทำนองกระโถนระบายของเสีย) ไม่ได้คิดว่าใครจะมาอ่านหรอก แต่ทำตามความชอบเขียนส่วนตัว เมื่อก่อนบันทึกในสมุด ตอนหลังใช้คอมพิวเตอร์จนชินเลยเขียนหนังสือไม่ค่อยจะได้ มือไม้มันแข็ง รัวนิ้วชักสบายกว่า จึงเปิดบล็อกมาบ่น... ฉะนี้แล...

วันนี้เพลียใจเรื่องการสั่งอาหารมาก ไม่เคยได้ตามที่สั่ง ทั้งที่เป็นร้านที่กินกันบ่อยๆ ทั้งที่ย้ำแล้วย้ำอีก...

ฉันเกิดมาแบบคนครึ่งๆ กลางๆ เสมอ... (แต่ไม่กลาง - กลวงนะ)

เริ่มจากจังหวัดที่เกิด ก็ครึ่งๆ กลางๆ จะเหนือก็ไม่เหนือ จะกลางก็ไม่กลาง อุตรดิตถ์ เป็นจังหวัดที่คนเหนือไม่ยอมรับว่าเหนือ เพราะคนในตัวเมืองไม่พูดภาษาเหนือ ภาคกลางก็ไม่ยอมรับให้เป็นภาคกลาง เพราะมีบางอำเภอที่คนพูดเหนือ บางอำเภอพูดและกินอาหารเหมือนคนอิสาน เพราะอยู่ติดชายแดนลาว เท่าที่สังเกต บ้านเกิดฉันมีภาษาพูดมากกว่า 7 ภาษา

คุณคิดถึงแผนที่ประเทศไทย ตรงรอยหยักระหว่างภาคเหนือกับภาคอิสาน อุตรดิตถ์ เป็นจังหวัดที่ “แอบ” อยู่ตรงนั้นแหละค่ะ ติดกับ สุโขทัย พิษณุโลก และ แพร่ อีกมุมติดลาว!!!...

ไอ้น้องชายคนนี้ เรียนมัธยมปลายมากับน้องสาวคนเล็กของฉัน ต่างคนต่างแยกย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยคนละแห่ง ตอนนี้มันทำงานออกาไนซ์ และบังเอิญบริษัทที่มันไปทำงาน รับงานของ นปก.!?!?!?!?!

สำหรับคนทั่วไปที่ไม่ชอบพันธมิตร

สำหรับนักวิชาการสานเสวนา

สำหรับนักวิชาการริบบิ้นขาว

สำหรับพวกกลาง... กลวง

สำหรับคนมีปัญญาสูงส่ง แต่หน่อมแน้ม...

พวกคุณไม่เห็นด้วยกับพันธมิตร กล่าวหาพันธมิตรทำตัวเป็นพวกใช้กฎหมู่เหนือกฎหมาย เรียกร้องไม่มีที่สิ้นสุด เรียกร้องเรื่องเกินฝัน ถึงกับต้องรอให้ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกก่อน ถึงจะทำได้

พันธมิตรทำเศรษฐกิจย่อยยับ คุณเชื่อฟอร์เวิร์ดเมล์ใส่ร้ายโจมตี เชื่อว่าพี่แจ๊ค ธัญญา กุนแก้ว เป็นขอทานขาด้วนมาก่อน ทั้งที่ตอนนี้พิษจากแผลขาขาดทำให้เขายังนอนซมอยู่ในห้อง ICU เชื่อว่า ตี๋ ชิงชัย ศิลปินในเครือข่ายศิลปิน ซึ่งมี อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ยืนยันหลายตลบ ว่าเขาเป็นคนดีธรรมะธรรมโม กำระเบิดอยู่ในมือซ้าย ทั้งที่มือขวาที่ใช้วาดภาพหาเลี้ยงตนเองและลูกเมีย “ขาด” ไปแล้ว ทั้งที่แพทย์จาก 2 รพ.ยืนยันว่าเป็นพวงกุญแจประเภทเครื่องราง

ไม่เป็นไร...

ไม่เชื่อ ไม่เข้าพวก ไม่เป็นไร...

ไม่มาชุมนุมด้วย... ไม่เป็นไร...

แต่... คุณไม่รู้อะไรเลยหรือ...

คุณเคยเหนื่อยสุดๆ ไหม เหนื่อย... ง่วงสาดดดดด... หิวโคตรๆๆๆๆ

คุณจะทำอย่างไร คุณจะเลือกอะไรก่อน ระหว่าง "กิน" กับ "นอน"

เหตุการณ์ในวันที่ 7 ตุลาคม ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจล้อมปราบผู้ชุมนุมพันธมิตร 4 ระลอก

ณัฐวุฒิ ใสเกื้อ บอกว่า ไม่ใช่สลายการชุมนุม แค่ “เปิดทาง”

สื่อ และคนทั่วๆ ไป เรียกว่า “สลายการชุมนุม”

แต่... ฉันขอเรียกว่าเป็นการ “ล้อมปราบ” ถึงขั้น “รุมกระหน่ำยิงฆ่าอย่างโหดเหี้ยม”

ฉันได้รับความคิดเห็นที่ 171 คุณ o2mini จากเรื่องเดิม

“คำบอกเล่าของคนที่อยู่ใกล้น้องโบว์ก่อนเสียชีวิต”

จึงนำมาอัพบล็อก เพื่อให้ได้อ่านกันเยอะๆ และอยากให้เก็บไว้เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ การต่อสู้ทางการเมืองไทย... อีกเรื่องหนึ่ง

บันทึกนี้เขียนเมื่อตอนตี 3

บ่ายวันนี้ (13 ตค. 2551) ทำงานยังไม่เสร็จเลย เพื่อนโทรมาบอกว่า หากไปช้าจะเข้าไปไม่ทัน เพราะตอนเสด็จจะปิดถนน ห้ามคนเข้าไปในวัดจนกว่าจะเสร็จพิธี เลยตัดสินใจทิ้งงาน รีบไปงาน... งานพระราชทานเพลิงศพน้องโบว์

ช่วงนี้เหน็ดเหนื่อยใจเหลือเกิน กับการบิดเบือนข่าว จงใจใส่ร้ายป้ายสีฝั่งพันธมิตร ใส่ร้ายแม้กระทั่งคนตาย คนสูญเสียอวัยวะ แม้กระทั่ง!!!... การบิดเบือนความหมายข่าวจากสำนักข่าว AP แปลอังกฤษเป็นไทยผิดความหมายไปไกล...

วินาทีชีวิตของน้องโบว์ อังคณา รักปัญญาวุฒิ จากปากคำพยาบาลอาสา...

ปฏิบัติการ “ดาวกระจุย” ที่พันธมิตรทุกคนสามารถร่วมแก้ลำ รัฐบาล รัฐตำรวจ ทรราชฆาตกร ได้อย่างง่ายๆ และสาสมใจ...

จากบทความ

สาวมือตบเสื้อฟ้า โดย บัณรส บัวคลี่ 2 ตุลาคม 2551 14:01 น.

มีคอมเม้นท์มาให้หมายเลขโทรศัพท์ของตำรวจเชียงใหม่ ที่จับพี่เบญ สาวมือตบเสื้อฟ้า มาช่วยกันโทรไปถามตำรวจเชียงใหม่กันเหอะ

พาไปรู้จัก “พี่แข็กสมุย” หรือ คุณสามารถ เรืองศรี พ่อยกพันธมิตร ตัวจริงเสียงจริง ด้วยรักและศรัทธา...

ไม่มีเวลาเขียน จึงอัพภาพวันที่น้องๆ เยาวชนจัดงาน DIT (Democracy in Town)@มัฆวานให้ชมกันไปก่อนนะคะ

เรื่องนี้เป็นครั้งแรกที่ pijika ไม่ได้เขียนเอง แต่เพื่อนเขียนส่งมาให้ทางอีเมล์ จึงนำมาลงบล็อกเอาไว้ เพื่อความเข้าใจอันดี และอยากให้เอาใจครบทุกๆ กลุ่มค่ะ

บันทึกเรื่องนี้ เขียนเพื่อเก็บไว้เป็นส่วนหนึ่งของ การรายงานถึงการบริหารบ้านเมืองแบบไร้วุฒิภาวะของผู้นำหุ่นเชิด ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนค้าขาย กันตัวเองลืม

ที่บ้านฉัน น้องสาวคนหนึ่งของฉัน ทำกิจการเสื้อผ้ากับแฟนของเธอ จากร้านเล็กๆ ที่ จตุจักร ออกแบบเสื้อผ้าได้แปลกตา ลงแฟชั่นในนิตยสารบ่อยๆ และมีจัดแฟชั่นโชว์กันบ้าง ตามโอกาส จึงได้รับการชักชวนขึ้นไปขายที่ “สยามพารากอน” ตั้งแต่เริ่มเปิดมา

เที่ยงคืนครึ่งเกือบตีหนึ่ง ฉันจัดรายการทีวีเสร็จ เตรียมตัวจะออกไปที่ชุมนุมกันเหมือนเดิม ยังไม่แน่ใจว่าพวกเรา ดร.นรินทร์ ดร.ปุ้ย กับน้องโย อยากไปจุดไหน มัฆวาน หรือทำเนียบรัฐบาล ใจฉันอยากไปทางนางเลิ้ง เข้าไปในทำเนียบ แต่ก็คิดว่าต้องตามใจเสียงข้างมาก

ยังไม่ทันได้ไป ทีม รปภ. ของสถานีบอกว่า ตอนนี้เราออกไปไม่ได้ เพราะ นปก. หรือ นปช. ตั้งแถวจะมาบุกเราแล้ว กำลังเดินมาจากสนามหลวง จำนวนเยอะมากๆ ที่ทราบเพราะมีโทรศัพท์รายงานมา

เสียงลือเสียงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย...

ขอบันทึกเสียงต่างๆ เกี่ยวกับการต่อสู้ทางการเมือง ที่ฉันได้สดับตรับฟังมาไว้ ว่าการเป็นพันธมิตรนี่มันลำบากในการดำรงชีวิตจริงๆ นอกจากจะลำบากตอนไปนั่ง – นอน - ยืน - เดิน ชุมนุมแล้ว ขับรถไปก็กลัวโดนทุบ โดนเรือใบ นั่งแท็กซี่ไป มันก็ไม่ค่อยจะรับ เสียค่ารถไป – กลับ ครั้งละ 500 บาท แน่ะ...

ยังต้องซื้อมือตบอีก ซื้อเสื้อ ผ้าโพกหัว เข็มกลัด ฯลฯ เสียเงินจิปาถะ ด้วยนะ ยังกะรวยจริงกู เรื่องที่ลำบากกว่านั้นคือลำบากใจ กับคนรอบข้างค่ะ...

อันที่จริง การไปร่วมชุมนุมพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นอกจากได้ร่วมขับไล่รัฐบาลเลวสุดขั้ว ชั่วสุดขีดแล้ว ก็มีเรื่องแอบแฝงอยู่หลายอย่างนะ

เรื่องนี้เขียนไว้หลายวันแล้ว เป็นเรื่องประทับใจที่เกิดขึ้นจากการไปทำงานร่วมกับข้าราชการหลายกรมกองของกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ และทีมงานออกาไนเซอร์หลายร้อยชีวิต จากที่คิดว่าคนทั่วไปไม่ชอบพันธมิตร กลายกลับเป็นอีกอย่าง

หลังจากบุกทำลายแผงเหล็ก ฉันกำลังรอความพร้อมจากพี่น้องเพื่อนฝูง ทุกคนกำลังเร่งลุยงานกันให้จบ ก่อนที่จะออกไปเป็นทัพหลังให้กับการชุมนุมในทำเนียบ เลยขอมาอัพบล็อก บอกกล่าวกันก่อนว่า...

ภาพข่าวจากช่อง Thai PBS ช่อง Nation ช่อง NBT และอื่นๆ แตกต่างจาก ASTV มากๆ ภาพตำรวจลุยไปในฝูงชน ใช้กำลังเล็กๆ กับพันธมิตร แม้จะนิดหน่อยแต่มันก็เจ็บนะ ถ้าเป็นฉันโดนคงแค้นน่าดู มันผลักล้ม 5 รุมหนึ่ง เหยียบ ใช้ไม้พลองหวดก้น

ไอ้สัตว์! มึงเป็นใครวะ บังอาจมาตีกู แค่เห็นยังแค้น

21.46 น. พฤหัสบดี ที่ 28 สิงหาคม 2551 ที่บริเวณทำเนียบรัฐบาล ท่ามกลางการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อนประชาธิปไตย

ตำรวจประตู 7 เขียนจดหมายน้อยขึ้นมาบนเวทีพันธมิตรฯ บอกว่าเขาส่งกำลังตำรวจมา มาแต่ตัวตำรวจ แต่มีอาหารให้ไม่ครบมื้อ และไม่มีอะไรให้เลย

ฉันรู้จักคำว่า “กรมกร๊วก” ครั้งแรกตอนเรียนปี 1 จากปากอาจารย์พิเศษคนหนึ่ง เขาเป็นข้าราชการสังกัดกรมประชาสัมพันธ์ (กรม ปชส.) ทำงานอยู่ห้องแรกๆ ชั้น 1 บนศาลากลางจังหวัดเล็กๆ ทางภาคเหนือตอนบน

คิดถึง

องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.) ชวนคนไทยเปิดมุมมองใหม่ เรียนรู้และเข้าใจโลกของผู้พิการทางสายตา กับนิทรรศการชุดล่าสุด “บทเรียน...ในความมืด Dialogue in the Dark (DID)” จากเยอรมัน ในงานมหกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ปี 2551 วันที่ 8 -22 สิงหาคม นี้ ที่ไบเทค บางนา

ตลอดปี 2546 ฉันได้ทำหน้าที่ดำเนินรายการวิทยุที่ FM 97.5 Mhz. เวลาเที่ยงคืนถึงตีสาม ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เป็นรายการประเภท ทอล์ค วาไรตี้ ชื่อรายการ “นินทาผู้ชาย” เราทำกัน 4 สาว สลับกันมานินทา โดยฉันเป็นเจ้าบ้านประจำทุกคืน

การทำรายการของเรานั้น จะมีประเด็นมานินทาเม้าท์แตกกันอย่างสนุกสนาน และรับสายสดจากผู้ชมทางบ้าน มีโทรศัพท์มาเยอะมากๆๆ มีแฟนรายการยั่งยืนมากมาย ชนิดที่โทรมาปุ๊บรู้ปั๊บว่าคนนี้จะคุยเรื่องอะไร จำเสียงจำสไตล์การคุยกันได้ และ...จนทุกวันนี้ เรายังพบเจอกันอยู่หลายคน

ในกลุ่มของแฟนคลับ มีสาวน้อยเสียงใสคนหนึ่ง เธอโทรมาตั้งแต่วันแรกของการทำรายการ และโทรมาแทบทุกวัน เรื่องราวที่เธอนำมาถ่ายทอดนั้นมีเสน่ห์ เธอเป็นคนคุยสนุก น้ำเสียงน่าฟัง ไม่ว่าเราจะคุยกันในประเด็นอะไร เธอเข้าเรื่องได้ตลอด บางวันฉันยังให้เธอร่วมจัดรายการทางโทรศัพท์ตลอด 3 ชั่วโมงเลย เธอชื่อ “ศศิ”

แฟนานุแฟนรายการ ยามเช้าริมเจ้าพระยา บนเวทีพันธมิตร และ ASTV

ห้ามพลาด

ล้วงลึกหัวใจแกร่ง ฝีปากกล้า ปอง – อัญชลี ไพรีรัก ค่ะ

เจาะลึกเบื้องหลังวาทะเด็ด

ทำไมต้อง “จุ๊บๆ รักนะ... ผู้ใหญ่โง่”

มีศิลปินที่ขึ้นเวทีพันธมิตรมากมาย ที่หลายคนไม่รู้จัก ประมาณว่า หรั่ง ร็อคเคสตร้า,วงซูซู, คาราวาน, พี่ตั้ว, น้องจอย, อะไรแบบนี้ ก็รู้จักกันอยู่แล้ว แต่มีหลายคนสงสัยว่าเขาเหล่านี้คือใคร มาจากไหน เลยเก็บมาเล่าเอาไว้ค่ะ เพื่อให้ทราบว่าแต่ละท่านนั้น ไม่ใช่ย่อย

แฉ ปตท. อัปยศ ผูกขาดก๊าซ NGV

ผู้ใช้ก๊าซ NGVโวย ปตท. ผูกขาด NGV ทั้งขึ้นทั้งล่อง หาเรื่องเก็บเงินเพิ่มค่าปรับหัวถังไม่เป็นธรรม ต้องจ่ายใต้โต๊ะจึงจะผ่านการตรวจสอบ วอนผู้ที่จะติดตั้ง NGV อย่าหลงเป็นเหยื่อรายต่อไป

ติดตั้งแสนแพง แต่ไม่มีปั๊มให้เติม

มิถุนายน 2548 สถาปนิกหนุ่ม เจ้าของรถฮอนด้า CRV (สามีของเพื่อนสนิทฉันเอง) ทนกับราคาน้ำมันแสนแพงไม่ไหว พอดีกับที่ ปตท.ออกโปรโมชั่น ติดตั้งถัง NGV ราคา 40,000 บาท ปตท.ออกให้ 10,000 บาท จึงตัดสินใจจ่ายเงิน 30,000 บาท ติด NGV ซึ่งทุกครั้งต้องเติมน้ำมันก่อน เพื่อจุดสตาร์ท ประมาณ ¼ ของถัง ถึงจะเติม NGV ได้ แค่ครั้งละ 15 กก. ราคา 3,000 บาท เพราะไม่มีก๊าซให้เติม

ในปี 2548 เขาเคยใช้น้ำมันเดือนละ 12,000 บาท พอติด NGV จะประหยัดได้ประมาณเดือนละ 7,000 – 8,000 บาท แต่ก็พบปัญหาไม่ค่อยมีปั๊มให้เติม

หาปั๊มยากมาก แม้ทุกวันนี้มีปั๊มเพิ่มขึ้น แต่ก็ไม่มีก๊าซ หลายครั้งต้องไปเข้าคิวรอ 2 ชั่วโมง จึงจะได้เติม บางวันถึงคิวก๊าซหมดพอดี อดเติม

ปัจจุบันรถ NGV มีสิทธิ์เติมได้แค่ครั้งละ 10 กก. เท่านั้น วิ่งได้ประมาณ 100 กม. ต้องหาที่เติมใหม่ นับเป็นความทุกข์ร้อนของผู้ใช้ NGV มาก เขาต้องไปทำงานชลบุรี บ่อยๆ จาก กทม.-ชลบุรี เขาเสียเวลาเดินทางเพิ่มในการที่ต้องไปเข้าคิวเติม NGV 2 รอบ รวม 4 ชม.

ก่อนหน้านั้น ปตท.สัญญากับผู้ใช้บริการว่า จะเพิ่มสถานี แต่ไม่เคยทำได้เกิน 20% บอกว่าจะมี 100 มีแค่ 20 บอกว่าจะมี 200 มีแค่ 40 ไม่เคยได้รับความสะดวกเลย เท่าที่ใช้บริการมา

(โปรดคลิกอ่านต่อ)

เหตุเกิด : วันอังคารที่ 8 กค. 51

มีคนในแวดวงนักเขียน โทรมาหาฉัน เพื่อขอให้ฉันไปช่วยงานเกี่ยวกับวงการนักเขียน (ช่วยงานเพื่อสังคม ไม่ได้เงิน) เขาเป็นผู้ชาย อายุมากกว่าฉัน แต่ฉันเข้ามาในวงการนักเขียนก่อนเขา เราอายุไล่ๆ กัน เขาจึงเหมาเรียกฉันว่าพี่ ฉันเลยกด (ซ้า) ว่าแกเป็นน้อง อาศัยขาใหญ่กว่า

เขาเป็นนักเขียน หรือน่าจะเริ่มเป็นนักเขียนเรื่องสั้นแนวเพื่อชีวิต จบปริญญาตรี และทำงานอยู่ในแวดวงนักเขียน

เขาจะให้ฉันช่วยไปงาน ไปทำอะไรนิดๆ หน่อยๆ ในงานนั้น ตามที่ผู้ใหญ่ (ขาใหญ่กว่าฉัน) ในวงการขอมา

ฉันเลยบอกว่า

“อืม...ช่วงนี้พี่มีงานเขียนต้องเร่ง มีงานอีเว้นท์ต้องทำ ต้องหาแขกรับเชิญทุกวัน และสคริปท์รายการก็ต้องช่วยๆ สลับกันทำ และต้องไปทำรายการตอนดึกๆ เหมือนเดิม แถมยังต้องแบ่งเวลาไปชุมนุมอีกด้วยนะ ขอดูเวลาก่อน ว่าพี่จะไปได้ไหม”

เขาถามว่า (ต่อไปนี้ฉันจะแยกสีว่าสีแดงคือคำพูดฉัน สีเขียวคือคำพูดเขานะคะ จะได้อ่านง่ายๆ)

พวกเราไปเข้าห้องน้ำ รถสุขา กทม. ได้พูดคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง จึงนำหัวข้อการสนทนามาเล่าสู่กันฟังค่ะ

เป็นหนึ่งในบันทึกประวัติศาสตร์ฉบับประชาชน

ก่อนที่จะเห็นน้ำตาของผู้คนแถวเวทีพันธมิตร และผู้ที่ติดตามข่าวทั่วประเทศ ฉันเขียนเรื่องนี้ก่อนวันที่ 8 กรกฎาคม นะคะ นำมาปรับนิดหน่อย

ฉันได้มีโอกาสพบปะ สัมภาษณ์ ม.ล.วัลย์วิภา จรูญโรจน์ นักวิจัย 9 สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันอังคารที่ 1 ก.ค. 2551 ที่ผ่านมา

ทำให้ฉันเข้าใจชัดๆ เกี่ยวกับ ประสาทพระวิหาร และ เขาพระวิหาร อย่างถ่องแท้

ประสาทพระวิหาร คือสิ่งปลูกสร้าง ซึ่งเป็นส่วนของปราสาทบนยอดเขาพระวิหาร

เขาพระวิหาร คือภูเขาในประเทศไทย มีชะโงกชะง่อนไปทางกัมพูชา ซึ่งเป็นหน้าผา เห็นประเทศกัมพูชาเป็นที่ราบต่ำอยู่ข้างล่าง ด้านหน้าเป็นประเทศไทยมีทางขึ้นไปประสาทพระวิหารที่อยู่บนยอดเขา

ด้านล่างนั้น ในแนวสันปันน้ำ (แนวที่ฝนตกแล้วน้ำไหลไปประเทศใด ดินแดนสันปันน้ำนั้น ถือเป็นของประเทศนั้นๆ ซึ่งฝนตกไหลมาทางประเทศไทย แนวสันปันน้ำด้านหลังภูเขาพระวิหาร จึงยังเป็นดินแดนของไทยอยู่) ดังนั้นภูเขาพระวิหารทั้งลูก จึงเป็นดินแดนของประเทศไทย

โดยแนวสันปันน้ำนี้ ได้ตกลงแบ่งกันตามหลักสากลโลก รับรู้ตกลงกันมานานหลายปีแล้ว ก่อนที่ฝรั่งเศสจะมาฟ้องศาลโลกว่า ประสาทพระวิหาร เป็นของกัมพูชา

ศาลโลกตัดสินให้ประสาทพระวิหารเป็นของกัมพูชา บันไดทางขึ้นเป็นของไทย ตั้งแต่ขั้นที่ 162 ลงมา โดยที่ทางไทยมีการโต้แย้ง ขอสงวนสิทธิ์ไม่ยอมรับ เพราะภูเขาที่ตั้งปราสาทนั้น เป็นดินแดนไทยทั้งภูเขา

ทำไม!!!... มันถึงเกิดมาเป็นเรื่องล่ะ ทำไมเมื่อก่อนไม่มีคนพูดถึง บางคนคิดว่าเป็นของกัมพูชาทั้งเขา ทั้งปราสาทไปตั้งนานแล้ว ก็เรื่องมันมีมาตั้งแต่ฉันยังไม่เกิด ฉันจะไปรู้อะไรล่ะ ฉันก็คิดอย่างนั้น ขืนรู้ก่อนเกิดไอ้ปากหะมามันจะค่อนแคะเอา

(เขียนหลายวันแล้ว เพิ่งมีเวลาอัพค่ะ)

การที่กลุ่มพันธมิตรกระบี่ พากันไปต้อนรับ เป็ด เจ้าของวาทะ “ทางเสือ เสือเดิน ทางหมา หมาเดิน” ที่หน้าโรงแรมกระบี่ เมอร์เรลไทน์ เกิดขึ้นได้อย่างไร และเกิดแบบนี้มาทำไม เพื่ออะไร

ที่จริงแล้ว ฉันคิดว่าคนไม่ได้รังเกียจพรรคพังประชาชน มากไปกว่าการรังเกียจ เป็ด เย่ดโนโอเคโคคาโคล่าแอ๊คอาท ก๊าบๆๆๆ

เพราะอาการ “แอ๊คอาท” ยโส วาจาหาเรื่อง มีดีอย่างเดียว คือรักลูก แต่ดันกลายเป็นข้อเสียที่สูด เพราะรักลูกในทางที่ผิดมาตลอด ปกป้อง ไอ้ปื้ด ที่จ่อยิงระยะเผาขนฆ่าดาบยิ้ม ตำรวจกองปราบในเครื่องแบบ

แต่ละครั้งที่เย่ดโนโอเคโคคาโคล่าแอ๊คอาท ออกมาให้สัมภาษณ์สื่อต่างๆ ล้วนแล้วแต่เป็นการ “สร้างปริมาณผู้คนให้พันธมิตรฯ” ทั้งเรียกแขก ทั้งเพิ่มจำนวนคนมาชอบ เพิ่มคนให้เกลียดตัวแกเองขึ้นเรื่อยๆ

(เขียนไว้หลายวันแล้ว เพิ่งว่างอัพค่ะ)

อาจเป็นปฏิบัติการ ลับ ลวง พรางปฏิบัติการ สร้างพวกพ้อง

ปฏิบัติการ หาแนวร่วม (ทางตั้ง) ของฝ่ายตรงข้ามพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย

เมื่อพันธมิตรฯ มีดารา – นักร้อง มาขึ้นเวทีทั้งปราศรัย ร้องเพลง แต่งเพลง ฝ่ายตรงข้ามก็ต้องหาดารา มาเป็นแนวร่วมบ้าง เพื่อกลบกระแสอันร้อนแรงของเวทีพันธมิตรฯ ที่เริ่มโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ มีศัพท์แสลงแว่บออกมาให้เห็น มีประเด็นข่าวไม่เว้นวัน แม้กระทั่งหนังสือพิมพ์หัวเขียว ยังเล่นคำ “ดอกเตอร์เย่ดโนโอเคโคคาโคลา” อย่างเต็มปากเต็มคำในเนื้อข่าว

เป็นที่น่าสงสัยของฉัน (ส่วนตัว) ฉันได้ยินคนลือกันว่า “ศรราม” มาร่วมชุมนุมด้วยตั้งแต่เวทีมัฆวานฯ แต่ฉันไม่เคยเห็นกับตา และฉันถือเป็นมารยาทที่จะไม่นำมาเปิดเผยในบล็อก หรือทางรายการโทรทัศน์ หากเจ้าตัวเขาไม่อยากเปิดเผย จนกระทั่ง ดาราสาวคนหนึ่ง ขึ้นมาบนเวทีชมัยมรุเชฐ เธอออกมาเต้นกับวง ซู ซู ก่อน แล้วก็พูดคุยกับพิธีกร เธอแสดงหนังอะไรสักเรื่องนะ ประมาณชื่อ “เจาะเวลาหาโก๊ะ” อะไรทำนองเนี้ย...

สัญญาณดาวเทียมของ ASTV เริ่มเสีย รับไม่ได้ ตั้งแต่วันดีเดย์ ศุกร์ 20 มิถุนายน โน่นแน่ะ วันนั้นเปิดเว็บไว้ให้คนที่บ้านดู แล้วตัวเองรีบไปแสดงตัว

หลังจากนั้นทุกอย่างก็ตะกุกตะกักมาเรื่อยๆ ดูได้บ้าง ไม่ได้บ้าง อาศัยว่ามีเน็ต ก็มานั่งเมื่อยอยู่หน้าจอ (แทนที่จะได้นอนดู)

เมื่อยจริงๆ นะ แสบตาด้วย

ขนาดไปดูที่หน้าทำเนียบฯ ยังนอนดูได้สบายกว่าเลย (ฮ่า)แต่ร้อนหน่อยนะ พื้นถนนมันอมความร้อน

บ้านใกล้เรือนเคียง ที่ลาดพร้าว กทม.บ้านเราอยู่ติดกัน โผล่หน้ามาก็ป๊ะกันบ่อยๆ มีบ้าง ที่ฉันไปขอจอดรถหน้าบ้านเธอ,มีบ้าง ที่รถเธอมาจอดหน้าบ้านฉัน บ้านเธอเป็นร้านเกมส์คอมพิวเตอร์, บ้านฉันเป็นห้องเสื้อสวยหรู

ฉันไม่รู้ว่าเธอติดตามข่าวการเมืองมานานแค่ไหน พอๆ กับที่เธอก็ไม่รู้ว่าฉันน่ะ เสพข่าวการเมืองเป็นชีวิต

แต่แล้ววันหนึ่ง ฉันเห็นพวกเธอใส่เสื้อแดง คาดหัวด้วยผ้าแดง ส่งเสียงเฮฮากันเกรียวกราว ท่าทางฮึกเหิมราวกับจะไปออกศึก ในช่วงที่กลุ่ม นปก.ออกต่อต้าน คมช. และบุกบ้านป๋าเปรม

เนื่องจากฉันมีปัญหาด้านการรับชม ASTV มาหลายวันแล้วค่ะ ถามน้องๆ แถวสถานี ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่มีใครทราบ บอกว่าต้องแจ้งไปที่แผนกช่าง ฉันโทรศัพท์ไปไม่มีคนรับสาย ฉันเลยเขียนจดหมายแล้ว FAX ไป

อยากหาคนร่วมลุ้น ว่าเมื่อไรจะมีคำแนะนำ จากช่างของ ASTV และหาคนเก่งๆ แถวนี้ช่วยแนะนำวิธีแก้ไข

นี่คือจดหมายบรรยายรายละเอียด สถานการณ์ที่รับชมไม่ได้

มีคนมากมาย ที่ไม่ชอบแม้ว ไม่ชอบออหมัก ไม่ชอบเย่ดโนโคคาโคล่า ไม่เอาเหล่ ไม่เอาห้อย แต่ก็ไม่เห็นด้วยกับพันธมิตรฯ แถมไม่ชอบสีขาวอีกด้วย ... แน้!...อ้อ! แล้วยังหมั่นไส้ประชาธิปัตย์อีกด้วยหล่ะ...

หลายคนอ่านแล้วก็งง เอ๊ะ! แล้วมันจะเอาอย่างไรกันวะ ไม่เอาอะไรซักอย่าง

คนไทยมีคนหลายจำพวก

และหรือ... คนไทยส่วนใหญ่ไม่นิยมลุกมาปกป้องสิทธิของตัวเอง

บ่ายโมงโดยประมาณ... แท็กซี่แล่นลงจากทางด่วนยมราช ก็ถูกบังคับยูเทิร์นทันที ตำรวจเตรียมสกัดรถไว้เต็มกำลัง

ฉันพร้อมอยู่แล้ว ที่จะถูกทิ้งกลางทาง ที่ใดที่หนึ่ง จึงลงเดิน

เดินๆๆๆๆๆ ตั้งแต่ทางรถไฟ ข้ามถนน ไปผ่านบริเวณรั้วสนามม้า ยิ่งใกล้แยกเข้าไป เริ่มมีผู้คนมากมาย ฝูงชนมาจากทุกสารทิศ พากันมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน คือ... ทำเนียบรัฐบาล เราทักทายกัน วิ่งตามๆ กันไป สาวๆ กลุ่มหนึ่งมาจากชลบุรี ส่วนฉันก็มาจากลาดพร้าว

พอไปถึงกลุ่มคนเยอะ เสียงปรบมือ โห่ร้องต้อนรับเราเกรียวกราว

“เฮ!... พวกเราเข้ามาได้อีกแล้ว”

เราก็โบกสองมือรับยิ้มร่า (ราวศิลปินดังเชียวแกเอ๊ย!)

ประเทศไทย ไม่ใช่สมบัติผลัดกันชมของนักการเมือง!

ประเทศไทย เป็นของชาวไทยทุกคน!

ประเทศไทย เป็นสมบัติที่ชาวไทยทุกคนพึงมีหน้าที่ปกปัก รักษา!

ลุกขึ้นเถิด... พี่น้องไทย... อย่าให้ชีวิตสูญเปล่า...

ไหนๆ ก็อยู่ในสถานการณ์ชุมนุมประท้วง “ปักหลักกินนอนบนถนนราชดำเนิน” กันมาเกือบเดือนแล้ว เพื่อขับไล่รัฐบวยฯ

หลายคนชอบถามกันจั้ง!... ว่าใครมาเป็นรัฐบาลก็ไม่เอา ใครเข้ามาก็ประท้วงขับไล่ นี่หากสมัครไป อภิสิทธิ์ มา จะมาประท้วงกันอีกไหมใครมาเป็นนายกฯ ก็ไม่ถูกใจพวกพันธมิตรฯ ถามย้ำมาอีกแน่ะ ว่า “ถ้าไม่ใช่คนนี้แล้วจะเอาใครมาเป็น”

“ฮัลโหลๆ เย่ด โน โอเค โคคา-โคล่า แอ๊คอาร์ต สั่งปิดเคเบิ้น ที่บังอาจถ่ายทอดรายการจาก เอ เอ๊ด ทีวี”

ที่รัก... ฉันขอโทษ ที่เพิ่งรู้ตัวว่ายัดเยียดเรื่องราวของการชุมนุม ของ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยให้เธอมากเกินไป

เธอบอกว่า... ฉันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ

จากคนที่ดูรายการตลกด้วยกัน หัวเราะคิกคักด้วยกัน ไล่เอาหมอนตีกัน เคยเกี่ยวก้อยกันไปห้องอาหาร นั่งกินดื่มฟังเพลง แล้วกอดคอกันเมากลับบ้าน

จากที่เคยไปนั่งเล่นบ้านเธอ ดูหนังแผ่น DVD ทำอาหารกินกัน ใช้ช่วงเวลายามว่างอยู่ด้วยกัน

กลายเป็นว่าฉันอยู่ติดบ้าน แทบไม่ยอมไปไหน หากไม่มีธุระจำเป็นจริงๆ ฉันไม่เคยดูรายการอื่นๆ อีกเลย นอกจากข่าวๆๆๆ

โทรทัศน์ของฉันเปิดแช่ไว้แต่ช่อง ASTV NEWS1 จะขยับไปช่องอื่นต่อเมื่อจะเช็คข่าวของช่องอื่นๆ

กับคนบางคน ควรค่าแก่คำหยาบคายเท่านั้นหรือ

กับคนบางคน ฟังวาจาสุภาพไม่กระแทกรูหู มันหนาจนไม่สะดุ้งหรือ

แม้ฉันได้รับคำสั่งสอนตั้งแต่เด็กให้พูดจาสุภาพ มีคะมีขา

แต่ฉันก็ยอมรับ ว่าหลายครั้งที่กล่าวคำหยาบอย่างอดไม่ไหว

ในขณะที่หลากหลายองคาพยพในสังคมไทย พากันติติงถึงคำหยาบบาดใจบาดหูบนเวทีพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย อืม..ม...ใครบ้างล่ะ

เรียนท่านสื่อมวลชนผู้ทรงเกียรติทั้งหลาย

ฉันติดตามอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์หัวสีแพรวพราวและดูฟรี TV ของพวกท่าน ทั้งข่าว บทความ การ์ตูนล้อ ฯลฯ ซึ่งมีข่าวการเคลื่อนไหวของ “พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย” แม้จะรายงานเพียงเล็กน้อย แต่มากด้วยลีลาถากถาง เยาะเย้ย มุ่งประเด็นการทำลายเศรษฐกิจ การทำให้รถติด ทำให้เด็กๆ ไปโรงเรียนสาย ฯลฯ การไม่ให้โอกาสรัฐบาล (นอมินี) ซึ่งเพิ่งทำงานได้สามเดือนกว่าๆ

รวมทั้งการเสนอข่าวการแก้ตัวของตำรวจ ที่ออกหมายจับอดีตอธิบดีสุนัย (กรม DSI.) ว่าตำรวจทำถูกต้อง การนำเสนอบทความในท่วงทำนองสมน้ำหน้า คตส. ที่กำลังจะถูกดำเนินคดี เนื้อหาเอนเอียงความชอบธรรมให้ระบอบทักษิณ

เมื่อวานก่อน ฉันนั่งอยู่หน้าคอมพ์ ได้รับอีเมล์แปลกๆ มาเผยแพร่แนวความคิดสีส้ม เป็นการผสมกันระหว่าง สีเหลือง (พันธมิตร) กับ สีแดง (นปก.) แบบว่า จะอยู่ตรงกลาง งั้นเหอะ

ฉันเลยตอบไปว่า ไม่เอา ไม่ยุ่ง สีส้ม ไม่เอาสีไหนทั้งนั้น จะเอาสีแดง ขาว น้ำเงิน ของธงชาติไทย (ที่ไม่มีชื่อของไอ้ผีบ้าบอลที่อังกรี๊ดดด...แปะติดมาด้วย) เท่านั้น บ้านเมืองถูกครอบงำไปหมดทั่วทุกหย่อมหญ้า จะมา ส้มๆๆๆๆๆๆ ได้ยังง้ายยยยยย....

ยังไม่ทันไรเลย เดินไปที่จอโทรทัศน์ เจอสีขาวอีกแว้ว!!! ครับทั่น...

เฮ้อ...ออกมากันหญ่ายยย...

ดอกไม้...ดอกไม้จะบาน...

บริสุทธิ์กล้าหาญ จะบานในใจ

ที่นี่...และที่อื่นๆ...

ดอกไม้สดชื่น...ยื่นให้มวลชน...

ขอยืมบทกวีและเพลงนี้มาขึ้นต้น... เมื่อคิดถึงหมู่มวลดอกไม้ที่บานสะพรั่งกลางถนนราชดำเนินมาเป็นสิบวันแล้ว

มวลดอกไม้เหล่านี้ คลาคล่ำอยู่กลางถนนของมวลชน

จากปากคำของหมัก กลายเป็นการเชิญแขก ภาษาชาวบ้านที่สามีอยู่ไม่ติดบ้านเขาเรียกว่า‘มนต์เรียกผัว’ ค่ะ คือร่ายมนต์ปุ๊บ ผัวกลับบ้านปั๊บ หมักพูดปุ๊บ เรียกแขกให้มัฆวานทันที แห่แหนกันมาเป็นหมื่นๆ

ชาวบ้านจูงลูกเด็กเล็กแดงที่เพิ่งหัดเดินมากันเพียบ ขวดนมตกกลิ้งไปโดนน้ำหมาก อาซิ้ม อาซ้อ อากง อาเฮีย อาแปะ ลุงๆ ป้ามูมู่ สาวๆ หนุ่มๆ ไทยแท้ตัวดำๆ และกระดำกระด่างอย่างฉัน ยังอดใจไม่ไหว เพื่อนฝูงคึกคัก เริ่มจากน้องโย โทรมายิกๆ จะไปกี่โมง

ตามรอยนายบอน กาฬสินธุ์ เทียบความเหมือนของสนธิ (ลิ้ม) กับคุณปานชัย ฉายาสนธิน้อย พันธมิตรจากบุรีรัมย์

คุณอนุรักษ์ พันธมิตรพิษ’โลก มาด้วยใจกับเงินในกระเป๋า 2,000 บาท เงินหมดเมื่อไรก็กลับไปหาเงินใหม่ และมาใหม่

คุณโก้ พิจิตร แฟน ASTV ตั้งแต่ชื่อ 11 นิวส์วัน

นายใหญ่ตำรวจพูด “ถ้าตอนดึกคนไม่ถึงสามร้อยเราจะสลายการชุมนุม เพราะเหตุผลไม่พอที่พวกพันธมิตรจะมาปิดถนน”

เอ๊า!!!...แล้วรถคันหญ่ายย...ที่มาปิดกั้นสะพานมัฆวานฯ น่ะ ปะตราตำรวจทนโท่ไม่ใช่เหรอ...แผงเหล็กที่มาปิดห้ามผ่านน่ะ ตำรวจทำไม่ใช่เหรอ...

เหตุผลที่เวทีพันธมิตรต้องปักหลักตรงนี้ เพราะเราอยากอยู่เรอะ!!!

ยิ่งพูดยิ่งเพิ่มจำนวนผู้ชุมนุมนะคะ...

เมื่อคืน (จันทร์ 26 พค. 2551) วางแผนไว้ว่า ทำงานเสร็จเที่ยงคืนครึ่ง จะไปร่วมชุมนุมต่อที่ราชดำเนินกับ ดร.นรินทร์ ซะหน่อย เพราะไหนๆ คืนนี้เขาก็มาทำงานกับเรา อุดมการณ์เดียวกัน และเขาเป็นผู้ชาย คงดูแลเราได้

แต่ ดร.นรินทร์ บอกว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นตีสี่ มีสอนเช้า ไกลมาก

แต่ (อีก) ดร.ปุ้ย ร้องบอกมาว่า ปุ้ยไปด้วยๆ ปุ้ยเตรียมชุดกางเกงมาแล้ว อ้าว! ไม่ได้นัดกันซักหน่อย แอบเตรียมชุดกางเกงมาเหมือนกันแฮะ

ความลำบากยากเย็นของการทุ่มสุดตัว ต่อสู้กับระบอบทุนสามานย์นั้น ยังมีเกร็ดเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ของคนตัวเล็กไว้ด้วย

เมื่อคืน ยามใหญ่ พูดในรายการยามเฝ้าแผ่นดิน ถึงเบื้องหลังการต่อสู้ ก่อนจะมาเป็น พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ให้หลายคนรับทราบกันไปแล้ว

ฉันขอมาตบท้าย เล่าสู่กันฟัง เรียกน้ำย่อย ก่อนจะไปรวมตัวกันในวันพรุ่งนี้ 15.00 น. อาทิตย์ 25 พฤษภาคม ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

ความยาวขนาด 7 หน้า A4 ค่ะ อัพทีเดียวจะยาวไป แต่สัญญาว่าจะรีบอัพบ่อยๆ ให้จบเร็วๆ เขียนไว้นานแล้ว จนลืมไปแล้ว เพิ่งเปิดเจอ จึงรีบนำมาเก็บไว้ที่นี้...

ตอนนี้คือหน้า6 -7 จบแล้วค่ะ

ความยาวขนาด 7 หน้า A4 ค่ะ อัพทีเดียวจะยาวไป แต่สัญญาว่าจะรีบอัพบ่อยๆ ให้จบเร็วๆ เขียนไว้นานแล้ว จนลืมไปแล้ว เพิ่งเปิดเจอ จึงรีบนำมาเก็บไว้ที่นี้...

ตอนนี้คือหน้า4 -5 ค่ะ

เรื่องสั้นจากแรงบันดาลใจของเด็กหญิงผู้เติบโตมาจากวงเหล้า และพยายามอยู่ใกล้วงเหล้า อย่างไม่มีสาระ

ความยาวขนาด 7 หน้า A4 ค่ะ อัพทีเดียวจะยาวไป แต่สัญญาว่าจะรีบอัพบ่อยๆ ให้จบเร็วๆ เขียนไว้นานแล้ว จนลืมไปแล้ว เพิ่งเปิดเจอ จึงรีบนำมาเก็บไว้ที่นี้...

ตอนนี้คือหน้า 2 - 3 ค่ะ

เรื่องสั้นจากแรงบันดาลใจของเด็กหญิงผู้เติบโตมาจากวงเหล้า และพยายามอยู่ใกล้วงเหล้า อย่างไม่มีสาระ

ความยาวขนาด 7 หน้า A4 ค่ะ อัพทีเดียวจะยาวไป แต่สัญญาว่าจะรีบอัพบ่อยๆ ให้จบเร็วๆ เขียนไว้นานแล้ว จนลืมไปแล้ว เพิ่งเปิดเจอ จึงรีบนำมาเก็บไว้ที่นี้...

หรือคุณไม่เคยสงสัยเลย แถมยังขาดมันไม่ได้ด้วยซ้ำ

ฉันคงเป็นคนหนึ่งที่อยู่ในข่ายนั้น

ไม่ต้องคิดถึงสาวน้อยรุ่นใหม่ที่ฮิตไม่ใส่กางเกงใน ตอนรถล้ม หกคะเมนอ้าอวดหวอเป็นข่าวใหญ่ (ได้ดังใจเธอ)

น้องสาวกับแฟน มีรถยนต์เก่าๆ อยู่ 1 คัน ดันเป็น วอลโว่ 740 ทำไมต้องพูดว่า ดันเป็น มีปุจฉา ค่ะ

บังเอิญฉันเดินไปหาคุณอ้อน (ชื่อเรียกแบบเล่นๆ ของชายหนุ่ม) ที่ไปประชุมงานอยู่บริษัทเพื่อน ห่างบ้านฉันไม่กี่ก้าว

ไปถึงเขาเลิกงานกันแล้ว กำลังโจ้เบียร์อยู่ที่โต๊ะสนาม หน้าบริษัท 4 คน ชาย 3 หญิง 1 พอเห็นฉัน ก็ร้องทัก รินเบียร์ให้ทันที ก่อนก้นจะหย่อนถึงเก้าอี้ซะอีก

ในวงนั้น ฉันสนิททุกคน แต่มีชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง ฉันปรายตาต่ำลงโดยไม่ตั้งใจ จึงได้เห็นปริมาณขวดเบียร์ที่กลิ้งอยู่แถวนั้น บ่งบอกจำนวนในกระเพาะพวกเขาว่าโขอยู่

คุณอ้อนถามฉันว่าทำไมมาช้า ฉันตอบว่า ดู “รายการยามเฝ้าแผ่นดิน” อยู่ คืนนี้ (ศุกร์) คุณสนธิมาจัดเองในรอบ 6 เดือนเชียวนะ มันส์โคตรๆ เลยแหละ...

แล้วเราก็คุยกันถึงลำตัดการเมือง ที่ผ่านมา หัวเราะกันสนุกสนานถึงคำร้อง แต่ละคำๆ พูดกันแล้วหัวเราะก๊ากๆๆ กัน

นายคนแปลกหน้าโพล่งออกมาว่า

“ถ้าไปพูดแบบนี้ที่อิสาน อาจโดนเหยียบตาย”

ฉันไม่ชอบมีเรื่อง แต่ได้ยินแล้วของขึ้น เลยสวนกลับไปว่า

“ถ้าใครก็ตาม อิสาน เหนือ ใต้ กลาง มาทำอะไรฉัน ฉันก็จะจัดการเหมือนกัน กลัวที่ไหน”

ฉันยอมรับความแตกต่างทางความคิด โดยไม่ต้องการใช้กำลัง แต่หากใครทำกับฉัน ฉันก็สู้ตายเช่นกัน

....... (มีต่อใน Link)

นับตั้งแต่เช้าวันเกิดเหตุ 3 พค. 2551 มาจนวันนี้ 8 พค. ปาเข้าไป 5 – 6 วันแล้ว เพื่อนมนุษย์หลายๆ ชาติทั่วโลกพยายามยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ แต่กลับติดขัดกับวีซ่าขบวนการขอเข้าประเทศ!?!?

ทั้งที่เข้าไปเพื่อนำอาหาร น้ำ ยา เครื่องนุ่งห่ม การช่วยเหลือไปให้ประชาชนของเขา?...ประชาชนมากมายที่กำลังเดือดร้อนอย่างแสนสาหัส นับจำนวนมิได้ อีกทั้งเขาเองก็มิได้มีกำลังจะดูแล

ฉันเดินออกไปไม่มองหน้าใคร ไม่หยุดทักเพื่อนฝูงที่มาช่วยงานเปล่าๆ แบบฉันอีกหลายคน เดินๆๆๆๆ เดินไปน้ำตาคลอ ชีวิตฉันอยู่ในสังคมการงานที่ดีมาตลอด ไม่เคยมีใครตะคอกใส่ฉันแบบนี้

ฉันเดินดุ่มๆ ออกไปจนถึงถนน คิดออกจากงานไปเลย จะเดินกลับไปขับรถออกจากงานกลับไปนอนเล่นที่บ้านดีกว่า กูไม่ช่งไม่ช่วยละโว้ย...ปื้ดเอ๊ย!

และนี่คือเรื่องที่ฉันเจอกับตัวเอง (เป็นเรื่องที่รู้เรื่องแรก เรื่องพระ เรื่องเด็ก มารู้ทีหลังตอนจบงานแล้ว เพิ่งมานั่งเล่าสู่กันฟังตอนเลิกงานค่ะ)

ฉันก็ไปช่วยงานตั้งแต่แดดเปรี้ยงๆ จัดโต๊ะวางคอมพิวเตอร์ เตรียมทีมรวมคะแนนการประกวดหนูน้อยสงกรานต์ เพราะเราต้องทำชื่อ – สกุล – หมายเลข ของผู้เข้าร่วมประกวดทุกคน และในแต่ละคนที่เข้าประกวด ต้องมีช่องให้คะแนนของกรรมการ 5 คน 5 ช่อง ทำโปรแกรม excel ไว้ ช่องสุดท้าย ก็ทำรวมคะแนนอัตโนมัติ แค่ enter ผลรวมก็มาเอง เตรียมยกคะแนนสูงสุดขึ้นบนสุด เพื่อหาคนที่ได้เข้ารอบ 10 คน และ รอบ 1 – 2 – 3 เพื่อให้เร็วที่สุด และถูกต้องที่สุด

ปรกติฉันจัดงานแบบนี้บ่อย เด็กเข้าประกวด 300 คน ก็เคยทำมาแล้ว เราต้องทำรายชื่อและหมายเลขเด็กไว้ก่อน พอเด็กขึ้นเดินเวที ก็รอคะแนนจากกรรมการมากรอก (ช่วงหลังเวทีรวมคะแนน บนเวทีต้องมีการแสดงคั่นเวลา---จึงเป็นเหตุให้มันหาช่องทางแด๊กซ์ค่าการแสดงเด็กๆ ไป) ที่เคยจัดเองเรารับสมัครเอง เมื่อมีคนมาสมัครประกวด เราก็ไล่ๆ ใส่ลำดับไปเรื่อยๆ ทุกวันๆ จนปิดรับสมัคร แต่ตอนนี้ ทางหน่วยงานเขาเป็นผู้รับสมัครเอง ฉันก็ต้องไปขอรายชื่อและหมายเลขจากพวกเขา (ใช่ไหม)

ฉันเดินไปที่โต๊ะรับสมัคร มีรายชื่ออยู่บ้างแล้ว แต่ยังมีผู้ปกครองพาเด็กๆ แต่งชุดไทยมาสมัครอยู่เรื่อยๆ ฉันก็ไปขอรายชื่อเด็ก นังเปรตมันเห่าใส่ทันทีเลยค่ะ...ว่า

“ไม่ให้!!!...”

ฉันก็งง อ้าว...ทำไมต้องไม่ให้กันด้วยล่ะ มาช่วยทำงานนะเนี่ย (คิด)

“ไม่ได้เอาไปเลยค่ะ ขอจดไปก็ได้ จะเอาไปใส่คอมพิวเตอร์ไว้ เตรียมลงคะแนนค่ะ”

ลูกน้อง 3 – 4 คน ของหล่อน ก็ทำทีเข้าใจ จะให้ฉันยืมไปคัดลอกใส่คอมพ์ แต่หล่อน (เปรต) แว้ดๆ มาอีก

“ไม่ให้ อย่าให้นะ ทำไมไม่รู้จักทำเอง”

เอ๊า!... กูจะทำเองได้ยังไงวะ ก็มึงเพิ่งรับสมัคร กูจะเสกชื่อ+หมายเลข มาจากไหน ถ้ามึงไม่ให้ (คิด)

ฉันก็พยายามอธิบาย แต่อีเปรตก็ไม่ยอมฟัง หาว่าฉันไม่รู้จักทำอะไรเอง ต้องมาเอาจากมัน ฉันมึนมาก นี่มันคนรึเป่าว่ะ ทำไมพูดไม่รู้เรื่องได้ขนาดนี้

ฉันเลยทำท่าเดินออกไป ก็มีคนพูดว่า ที่พิธีกรมีอยู่ชุดนึง ตอนนี้พิธีกรยังไม่ขึ้นเวที ไปเอาจากพิธีกรไป๊ พวกเดียวกันไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องมาเอาจากพวกเรา

โห...มียังงี้ด้วย หวงแม้กระทั่งรายชื่อผู้สมัคร แม่ง! ทำยังกะเอาไปต้มกินได้ เออ...ไปเอาจากพิธีกรก็ได้วะ...

หลังจากนั้น ฉันก็ไปขอยืมรายชื่อจากพิธีกร (มันถ่ายเอกสารมา ยังมีไม่ครบ) ก็ใช้ไปแค่นั้นก่อน

แล้วก็ทำหน้ามึน (ไม่สบตาใคร—ขี้เกียจเห่าแข่งกะหมา) เดินเข้าไปลอกชื่อ - หมายเลข เด็กที่คนมาสมัครรายใหม่ๆ ทีละรายสองราย ที่โต๊ะพวกมัน จนครบ

(มีต่อใน Link นะคะ---โปรดตามเข้าไปอ่านเด้อ...)

หลังจากที่ฉันรู้เรื่องภัตตาหารเช้าอันสุดทุเรศไปแล้ว ฉันก็ได้รู้อีกเรื่อง

เมื่อ ปื้ด ผู้รับจัดงานเล่าเอง เพราะเรื่องนี้ปื้ดเจอกับตัวเอง

นังข้า-ราชการ เปรตตนนี้ ยังมีพฤติกรรมเลวร้ายอีกค่ะ เรียกว่าหล่อนไม่เว้น ทั้งพระ ทั้งเด็กเลยค่ะ

ไดอารี่ที่รัก...อุ๊บ! บล็อกที่คิดถึง ฉันหายไปนานแล้ว เพราะ...

ไปมัว อึ้งกิมกี่ กับ อุปนิสัย ดุ (ชิบ!) ตวาดแว้ดๆๆๆๆ ของข้าราชการกลุ่มหนึ่ง จนเพิ่งจะโงหัวขึ้นนี่แหละ...อยากรู้มั้ยล่ะ...ตามมาซิคะ...

พบ...คุณสุวิชชา เพียราษฎร์ (เจ้าของบล็อก.....หาคนมาเฉลยในเม้นท์เองดีก่า) คืนนี้ค่ะ

ห้าทุ่มเศษๆ ถึงเที่ยงคืนครึ่ง ช่อง Happy Variety Channel ASTV3

(แฮ้มภาพมาจาก เว็บผู้จัดการ)

สาเหตุที่เขียนถึงหนังสือเล่มนี้เพราะ...

1. ทึ่ง! ในเบื้องหลังการกำเนิดของ ASTV แม้ตัวเองจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับ ASTV ก็ตาม

2. ต้องการตอบคำถามแฟนรายการ

3. อยากได้หนังสือฟรี---ฮ่า!!! (เพราะเล่มนี้ยืมเขามาอ่าน)

ต่อจากตอนที่แล้ว

อ่าน “ASTV ขบถสื่อโทรทัศน์ไทย” แล้วจะอยากดู ASTV

ดู ASTV แล้วต้องอ่าน “ASTV ขบถสื่อโทรทัศน์ไทย”

เรียนด้านวารสาร / นิเทศ ยิ่งพลาดไม่ได้ เพราะนี่คือประวัติศาสตร์การเปลี่ยนแปลงสื่อโทรทัศน์ในเมืองไทย

เพราะ ASTV ไม่ใช่แค่เคเบิ้ลทีวีธรรมดาๆ แต่เป็นทีวีแหกกฎ ขบถรัฐ เพื่อเบิกตาประชาชน

ในเล่มนี้ฉันชอบข้อเขียนภาคผนวกท้ายเล่มของ บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา มาก เขาเป็นอาจารย์คณะวารสารฯ ธรรมศาสตร์ และเป็นคนแรกผู้ให้กำเนิดคำนิยาม “ปรากฏการณ์ สนธิ ลิ้มทองกุล” ฉันเคยตกอยู่ในภาวะครุ่นคิดเหมือนเขา แต่ไม่สามารถวิเคราะห์ทางวิชาการได้อย่างเขา

กลับมาในส่วนของข้อ 2 ตอบคำถามแฟนรายการของฉัน---

สาเหตุที่เขียนถึงหนังสือเล่มนี้เพราะ...

1. ทึ่ง! ในเบื้องหลังการกำเนิดของ ASTV แม้ตัวเองจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับ ASTV ก็ตาม

2. ต้องการตอบคำถามแฟนรายการ

3. อยากได้หนังสือฟรี---ฮ่า!!! (เพราะเล่มนี้ยืมเขามาอ่าน)

ต่อจากตอนที่แล้ว

แต่พออ่านจบ ฉันเปลี่ยนความคิด---เป็น---

คนที่ไม่ได้ชม ASTV ทั้งที่เกิดมาในยุคนี้ ได้พลาดเหตุการณ์สำคัญของประวัติศาสตร์การเปลี่ยนแปลงสื่อในไทยไปแล้ว (นอกเหนือจากที่คุณจะไม่ “รู้ทันประเทศไทย”---ไม่ได้เป็น “ยามเฝ้าแผ่นดิน”---ไม่ได้เป็น “คนในข่าว”---ไม่ได้รู้เรื่อง “NEWS HOUR”---ตอนบ่ายๆ ไม่ได้ไป “สภากาแฟ” อดกิน “กาแฟสด” ตอนเช้า ---ไม่รู้เล้ยย ว่านอกจากสภาผู้แทนราษฎรแล้วประเทศนี้ยังมี “สภาท่าพระอาทิตย์”---บลา บลา บลา แล้วคุณจะซึ้งกับคำว่า ‘”Only the Lonely” ตอนดึกๆ ได้ยังไง---(วงเล็บซ้อนวงเล็บ---ซักหน่อย---) แฮ่!...)

ASTV เป็น TV แหกกฎช่องแรกในเมืองไทย ที่ตั้งสถานีโดยไม่ผ่านกฎหมายการแพร่ภาพโทรทัศน์ในเมืองไทย... นำวิธีการส่งข่าวของสำนักข่าวต่างประเทศมาใช้ โดยการส่งรายการทั้งหมด แบบเรียลริตี้ (สดๆ) ไปทางไลน์อินเตอร์เน็ต แล้วไปยิงขึ้นดาวเทียมที่ฮ่องกง ถึงจะส่งสัญญาณมาที่จานรับดาวเทียมหลังคาบนบ้านคุณ หรือจานของผู้ให้บริการเคเบิ้ล รวมทั้งทุกประเทศทั่วโลก ที่สัญญาณดาวเทียมสาดส่องไปถึง ...

(โปรดตามลิ้งค์ไปนะคะ...)

สาเหตุที่เขียนถึงหนังสือเล่มนี้เพราะ...

1. ทึ่ง! ในเบื้องหลังการกำเนิดของ ASTV แม้ตัวเองจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับ ASTV ก็ตาม

2. ต้องการตอบคำถามแฟนรายการ

3. อยากได้หนังสือฟรี---ฮ่า!!! (เพราะเล่มนี้ยืมเขามาอ่าน)

การดูแลหลังขายชั้นเยี่ยม!?!?! ของ True Hi speed Internet

จนต้องเกิดปฏิบัติการตามล่าหาสัญญาณTrueสุดขอบฟ้า

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

บ่นๆๆๆๆทรู ตอนสาม--โมเด็มสุดขอบฟ้ารอบสอง

การดูแลหลังขายชั้นเยี่ยม!?!?! ของ True Hi speed Internet

จนต้องเกิดปฏิบัติการตามล่าหาสัญญาณTrueสุดขอบฟ้า

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ตอนที่แล้ว ขณะเขียนอยู่เกิดไวรัสมาพรึ่บพรั่บ จึงต้องหยุดถอดสาย เอาคอมพ์ไปล้างอีก...กลับมาตามล่ากันต่อ ซึ่งที่จริงตอนนี้น่าจะชื่อว่า ...โมเด็มสุดขอบฟ้า...

การดูแลหลังขายชั้นเยี่ยม!?!?! ของ True Hi speed Internet

จนต้องเกิดปฏิบัติการตามล่าหาสัญญาณTrueสุดขอบฟ้า

เรื่องจริงไม่อิงนิยาย

ต่อจากตอนที่แล้ว เรื่องเกี่ยวกับนายไม่ปลื้ม ที่ฉันภูมิใจที่ไม่เคยปลื้ม............

เขียน 14 มีนาคม 2551 แต่อัพไม่ขึ้น

เมื่อกี้ก็อัพไม่ขึ้น เลยลองใหม่อีกที...

ฉันเคยคิดว่า ฉันอาจเป็นคนส่วนน้อยของประเทศนี้ที่ไม่เคยปลื้มอะไรง่ายๆ และไม่เคยปลื้ม นายไม่ปลื้ม ทั้งที่คนเขาปลื้มกันโครมๆ

ตอนนี้ ไม่ปลื้มไม่ทำให้ฉันผิดหวังเล้ยยย...ที่ฉันไม่เคยชอบนาย...

20 รอบแล้ว....ล็อคอินใหม่ 10 กว่าครั้งแล้ว ครานี้ไม่ขึ้นไปละนะ...นอนดีก่า

เรื่องเล่ามันส์ๆ ไม่เกี่ยวกับใคร ไม่ได้ว่าใครไม่เฉลยว่าเป็นใคร

เอ๊ะ!แล้วมรึงเขียนทำไม---ก็ตรูอยากเขียน---อยากอ่านตามมา....โดยพลัน!!!

อ่านแล้วโปรดอย่ากลับไปอ่านซ้อเจ็ดไม่เกี่ยวกันจริง...จิ๊งงงงง...

สุริยะใส...ชื่อนี้ใครตั้งให้...มีแฟนหรือยัง...จะแต่งเมื่อไร...

และ...เชิญชม......

คอนเสิร์ต "ถักทอประชาธิปไตย สายใยไทย-พม่า" กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว...

ประตูเปิด 17.00 น. บรรเลง 18.00 น. ร่ำลา 22.00 น. ศุกร์ 29 กุมภาพันธ์ นี้...

ใครจะไปดู มาเร้วววววววววววว......

concept ในการเปิดบล็อกของฉันคือต้องการมาบ่นเรื่องทั่วๆ ไปในสังคม ที่แก้ไขไม่ได้ด้วยตนเอง

อินเทรนด์ที่สุดตอนนี้ ต้องบ่น MBlog ค่ะ...

อยากบันทึกเรื่องนี้มานานแล้วแต่นั่งหน้าคอมพ์ทีไรลืมมันทุกที

ขอเขียนไว้หลังจากนินทามันแบบมันส์ปากในวงเหล้ากันมานานนนนน...จนเกือบเป็นตำนาน...

ช่วยด้วยๆๆๆๆ ทำไมเราไม่เห็นช่องตอบคอมเม้นท์ในเรื่องที่แล้วของเราล่ะ

ทนไม่ได้ เมื่อเห็นการคอรัปชั่น

กินสินบาท คาดสินบน...

ขอบ่นอีกนิด...เมื่อตำรวจ 2 หน่วยงาน มากินทับกัน...

เรื่องราวของคุณอาสาวชาวพุทธ ที่ไปงานศพหลานชายวัยรุ่นผู้ซึ่งเพิ่งเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และประทับใจกับวิถีมุสลิม อันเรียบง่ายและพอเพียง....

ฉันไม่ได้ทำงานพิธีกร รายการ Only the Lonely อย่างเดียว

บางคนไม่ทราบก็คิดว่าฉันทำงานนี้เท่านั้น แต่ไม่ใช่หรอก ตอนที่ค่าจัดรายการเยอะๆ รายรับอื้อซ่า ฉันก็ยังทำงานอื่นๆ อยู่ดี

แล้วนี่มาตอนนี้ ฉันก็ยิ่งต้องทำงานอื่นๆ อีก เพราะมันไม่พอกิน แต่มีเหตุผลที่ฉันไม่รับจัดงานๆ หนึ่ง ที่มันชั่วมาก ทำไมฉันจึงไม่ยอมรับทำ...

ตอนนั้นเซ็งเรื่องการเมื่องมากๆๆๆๆๆ ไปไหนต่อไหนก็เจอคนที่คุยกันไม่ค่อยจะได้

เลยบ่นเรื่องนี้ไว้เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2550 เวลา : 3:20:00

ฉันเป็นกรรมการ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย มาหลายสมัย

จึงมีเรื่องราวเกี่ยวกับแวดวงนักเขียนมากมาย เลยลองเขียนส่งให้เว็บสมาคม และนำมาอัพบล็อกด้วย

ตอนนั้นรู้สึกว่ามันยาว เลยเอาแบ่งไปใส่คอมเม้นท์ด้วย แปลกๆ แฮะ...ตลกดี ทำไปได้ไงเนี่ย...

เรื่องของแขกรับเชิญในรายการ ที่สุดๆ คนหนึ่ง

เขียนเมื่อ 22 มิถุนายน 2550 เวลา : 17:21:00

ตุ๊กตากระดาษ สอนเราเรื่องความต้องการที่ไม่เคยพอ

เรื่องที่ 3 ของ MBlog ค่ะ เขียนเมื่อ 14 มิถุนายน 2550 เวลา : 17:55:00

นี่คือเรื่องที่สองค่ะ..เขียนเมื่อ

14 มิถุนายน 2550 เวลา : 0:00:00 ตอนนั้นยังตั้งเวลาไม่เป็น ไม่ได้ดูเลยว่าต้องตั้งเวลา คลิกป้าบไปมั่วๆ

เพราะตั้งใจเขียนบล็อกเพื่อบ่น เรื่องแรกที่ฉันเขียนอัพบล็อก คือเรื่องนี้ เขียนเมื่อ...

6 มิถุนายน 2550 เวลา : 4:02:00

ทดลองใส่รูปหน่อยนะ...ว่างๆ จะกลับมาแก้ไข...คริ คริ....

เฮ้อ...ลองดูนะ...