~La lune dans noir globe~

พักโฆษณา : 800 บาท

June27

 

 

 

สำหรับฉัน .. 800 บาท อาจจะซื้อกางเกงขาสั้นสีสวยๆ ถูกใจได้ 2 ตัว

หรือไม่ก็เสื้อยืดผ้านิ่มๆ จากฮ่องกงหรือเกาหลีได้ซักตัว .. หรือไม่ .. ก็ค่าเบียร์

ขวดเล็กในผับซัก 6 ขวด ฯลฯ  800 บาทของฉัน คงจะหมดไปกับเรื่องสร้างความสุขเพียงชั่วคราว

สนองความอยากของตัวเอง โดยไม่คำนึงถึงความเหนื่อยยาก .. กว่าจะได้เงินมา 800 บาท

นั่นคงจะเพราะฉันยังไม่เคยต้องตะเกียกตะกายหาเงิน 800 บาท 

 

 

.

 

 

งานเอกสารและบัญชีที่ฉันทำก็แค่เดือนละวันเดียว แต่ทำให้ฉันสบถกับการตรวจสอบตัวเลข

และลงลายเซ็นท้ายใบเสร็จรับเงินอยู่บ่อยครั้ง ด้วยความรู้สึกว่ายุ่งยากและช่างสิ้นเปลืองเวลา

เปลืองเวลา 1 ชั่วโมงของฉัน ที่ฉันน่าจะได้ใช้นั่งฟังเพลง นอนเล่น หรือคุยโทรศัพท์

หรือแม้แต่นั่งหายใจให้หมดเวลาไปเรื่อยๆ

 

 

 


เสาร์ที่แล้ว .. ฉันว่าจ้างให้คนแถวบ้านมาตัดต้นกระดังงาไทยที่สูงราวๆ ตึก 4 ชั้น

อันที่จริงเขาเป็นรายที่ 3 ที่ตกลงรับงาน .. และลงมือทำ  สองรายแรกนั้นรับปากว่าจะทำงาน

แต่เมื่อมาเห็นลำต้นที่ทั้งสูงเสียดฟ้า และใหญ่ขนาดอ้อมโอบของผู้ชายตัวใหญ่ๆ

ทั้งสองรายก่อนหน้านั้นก็คืนคำ ส่ายหัวว่าไม่ไหวจริง ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ฉันยืนรอคำตอบด้วยความเบื่อหน่าย ระหว่างที่ปล่อยให้รายที่ 3 นี้ไปพิจารณาลำต้น

ของกระดังงาไทยที่เขาจะต้องตัด พลางลอบกัดเขาอยู่ในใจว่า .. ก็คงไม่ได้เรื่องเหมือนรายอื่นๆ

นั่นแหละ แต่ผิดคาด เมื่อเขาเดินหน้าตายิ้มแย้มกลับมาหาฉันและตกปากว่างานนี้ยาก แต่เขาทำได้

แล้วเขาก็กลับบ้าน ไปเอาอุปกรณ์การตัดไม้ของเขา ซึ่งมีแค่พร้าเล็กๆ 1 อัน ขวานขนาดปกติ

และเชือกไนล่อนขนาดใหญ่อีกหนึ่งขด

 

 

 

 


แต่เขาไม่ได้กลับมาคนเดียว .. เขามาพร้อมลูกมือ ซึ่งฉันคิดว่าน่าจะเป็นน้องชายอีกหนึ่งคน

แล้วเขาก็ไม่ปล่อยให้เวลาหมดไปโดยไร้ประโยชน์ เหน็บขวานไว้ที่หลัง แล้วเขาก็กระดืบพลางป่ายปีน

ขึ้นไปจนถึงยอดต้นกระดังงาอย่างคล่องแคล่ว ส่วนฉันแหงนเงยมองพลางตะโกนถาม

เพื่อความแน่ใจอีกครั้งว่าเขา .. ไหวแน่นะ .. เพราะฉันก็ไม่ต้องการให้ใครได้รับบาดเจ็บ

จากการทำงานให้ฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


เขาตอบด้วยการเงื้อฟันกิ่งแรกของต้นกระดังงา ก่อนปล่อยมันร่วงหล่นมาที่โคนต้น

โดยที่มีลูกมือของเขาคอยลากเก็บไปตรงที่ว่างที่ฉันบอกให้นำกิ่งไม้ที่ตัดแล้วไปกองรวมไว้ตรงนั้น

จากกิ่งเล็กที่เกะกะถูกตัดเรียบร้อยหมด เขาก็ลงมือกับลำต้นด้วยขวานอันเดิม ฉันเห็นเขาเงื้อฟัน

อยู่แบบนั้นพักใหญ่ ลำต้นของกระดังงายักษ์ก็ตกลงมายังพื้น ทำซ้ำดังเดิมทีละท่อน ๆ

ตัดพลางพักพลาง คนข้างล่างอย่างฉันได้แต่ลุ้นว่าเขาจะไม่ร่วงลงมาเพราะว่าหมดแรง

 

 

 

 

7 โมงเช้า .. ถึงเที่ยง งานตัดลำต้นกระดังงาไทยก็เสร็จลุล่วง

จากผลงานและความยากลำบากที่ฉันสัมผัสด้วยสายตา ทำให้ฉันโปะเงินค่าจ้างเพิ่มเข้าไปให้เขา

อีกสามร้อย จากเดิมที่เราตกลงกันไว้ที่ 500 บาทตามที่เขาเรียกมา จึงเพิ่มเป็น 800 บาท

เขา .. ซึ่งอายุมากกว่าฉันหลายปีโข ยกมือขึ้นไหว้ฉันเป็นการขอบคุณ ด้วยความยินดี

ฉันรู้สึกอย่างนั้น และทำให้ฉันรับไหว้แทบไม่ทัน

 

 

 


อันที่จริงแล้วผลงานการตัด ก็ไม่ได้เรียบร้อย แนบเนียนเหมือนอย่างเมื่อครั้งที่ทางเขต

นำเลื่อยไฟฟ้ามาตัดให้หรอก แต่ผลงานแฮนด์ เมดที่ทำด้วยใจ ด้วยความมุมานะ ด้วยความตั้งใจ

นี่ต่างหากที่ทำให้มูลค่าของผลงานมีราคาเพิ่มมากขึ้นโดยปราศจากการเรียกร้อง

ถึงสภาวะเศรษฐกิจอันย่ำแย่ หรือแม้แต่ค่าเสี่ยงภัยจากการทำงาน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมซื้อกับข้าวกินทั้งบ้านไปได้ตั้ง 8 วัน ” .. เขาเอ่ยออกมาเช่นนั้น

ก่อนที่เราทั้งสามคนจะแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน ไม่ทันจะเดินกลับออกมาจากสวน

เด็กผู้ชายอายุราว 6 ขวบก็เดินตรงมาที่เรา

 

 

 


ไปลูก พ่อเสร็จแล้ว วันนี้จะกินหนมอะไร เมื่อวานบอกว่าอยากกินเป๊บซี่ใช่ไหม

ไป .. ซื้อเป๊บซี่กัน ..
”  เขาบอกลูกชายของเขา พลางทั้งสามคนก็เดินคุยกันอย่างยิ้มแย้ม

ฉันได้ยินแว่วๆ ว่าเด็กชายถามพ่อเขาว่าเหนื่อยมั้ย .. ต้นเบ้อเริ่มเลย .. แต่ฉันยืนอยู่ไกล

เกินกว่าจะได้ยินคำตอบของเขา

 

 

 

 

800 บาท .. ในมือเขามีค่าต่อหลายชีวิตในครอบครัว

มันมีค่ามากต่อการดำรงชีพต่อไปของพวกเขา

ค่าต่อการหาอาหารมาประทังชีพเพื่อที่จะได้กรำงานหนักในวันต่อๆ ไป

 

 

 


ฉันยอมรับว่าทุกๆ ครั้งที่ฉันได้ยินข่าวเรื่องการแจกเช็กช่วยชาติ 2,000 บาท

อาการหมั่นไส้ติดหมัดที่ฉันมีต่อรัฐบาลมันคุโชนขึ้นมาทุกที

 

 

 

 

เปล่า .. ฉันไม่ได้คิดอิจฉาริษยาพวกที่ได้รับเช็ก และไม่ได้ต่อว่าผู้ที่ได้รับเช็กช่วยชาติด้วย

แต่ฉันเพียงแค่มีความหวังว่า .. ซักวันรัฐบาลจะก้มลงมองผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ

ทางการเงินจริงๆ แม้ว่าคนกลุ่มนี้จะไม่เคยจ่ายเงินภาษีให้กับประเทศ เพราะรายรับไม่ได้

อยู่ในระดับที่จะต้องจ่ายเงินภาษี แต่พวกเขาก็เป็นคนไทยเฉกเช่นเดียวกันกับคนไทยทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในขณะที่เราๆ บ่นพึมว่าเศรษฐกิจมันแย่ อย่างนั้นอย่างนี้ ซักวินาที .. ฉุกใจคิดถึงคนที่มีรายได้ต่ำ

กว่าเราหน่อยดีมั้ย ว่าแล้วพวกเขาล่ะอยู่กันอย่างไร .. ในเมื่อข้าวของ ข้าวปลาอาหาร ต่างๆนั้น

พวกเขาก็ต้องซื้อในราคาที่ไม่ได้แตกต่างกันกับเรา

 

 

 

 

รัฐบาลเลิกเอานิสัยส่วนตัว .. เงินต่อเงิน .. มาใช้ในการบริหารประเทศซักทีเถอะ

เพราะนอกจากมันจะไม่ได้ช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศให้ดีขึ้นแล้ว

ฉันยังมองเห็นเส้นแบ่งชนชั้นทางสังคมที่ชัดเจนยิ่งขึ้นอีกด้วย

ว่าคนจน .. กระเสือกกระสนอย่างไร มันก็เป็นได้แค่คนจนๆ อยู่วันยันค่ำ

 

 

 

 

23 Comments to

“พักโฆษณา : 800 บาท”

  1. June 27th, 2009 at 11:12 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะคุณเคนจิ ประโยคสุดท้ายเป็นบทสรุปแห่งเรื่องราวทั้งหมดทั้งมวล

    ที่กระชับ เข้าใจง่ายดีค่ะ 555555

    goodnight ค่า ;)))))


  2. June 27th, 2009 at 11:09 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะน้อง fakhairung ขอบคุณค่า

    พี่ว่าเขาไม่สนใจที่จะใส่ใจมากกว่าน่ะค่ะ เพราะเขาอาจจะไม่แน่ใจว่าคนพวกนี้จะมีแก่ใจออกไปเลือกตั้ง

    สู้มุ่งไปที่กลุ่มคนที่เขาคาดว่าน่าจะได้คะแนนเสียงแน่ๆ ดีกว่าน่ะค่ะ มันไม่แฟร์น่ะค่ะ ไม่แฟร์เอามากๆเลย

    goodnight ค่ะ ;)))))


  3. June 27th, 2009 at 11:05 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะน้องอ้อม เรื่องแพนด้ากับช้าง พี่จะเอาไว้ว่ากันวันหลังค่ะ 5555 ยิ่งเมื่อวานฟังอีตาสรยุทธหลุดปากบางคำออกมาในรายการข่าวเช้าของเขาด้วยแล้ว พี่งี้ฉุนกึ๊กทันที

    กระดังงาไทย ต้นจะใหญ่กว่ากระดังงาอีกชนิดน่ะค่ะ ใหญ่กว่ามากกกกกกกกก กิ่งจะทิ้งตัวลงมาจากลำต้น แล้วกิ่งไม่แข็งหรอกค่ะก็เปราะ- หักง่ายน่ะค่ะ ดอกก็จะใหญ่กว่าด้วยค่ะ และมีกลิ่นหอมกว่า

    ต้นนี้ใหญ่ขนาดว่า พ่อพี่เคยพูดว่า ถ้าจะดมกลิ่นต้องไปยืนรอกลิ่นที่อุโบสถวัดแถวบ้านน่ะค่ะ 555 จะได้ความสูงระดับเดียวกับดอกบนยอดไม้ 55555

    goodnight จ้า :)))))


  4. June 27th, 2009 at 10:59 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะท่านศร ถมไม่เต็ม เพราะหาเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอเหลือไปถมน่ะค่ะ :

    แต่เรื่องหนักเอาเบาสู้ ยกให้เลยค่ะ

    goodnight ค่ะ :)))))


  5. June 27th, 2009 at 10:54 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะคุณ hakung อยากให้เห็นภาพตอนที่เขาเดินยิ้มออกไปด้วยกันจังเลยค่ะ

    เหงื่อซ่กแต่หน้ายิ้ม เจ้าตัวเล็กก็ช่างพูดด้วยค่ะ วิ่งมาดูพ่อว่าตัดต้นไม้เสร็จหรือยัง ท่าจะอยู่กันหลายคนค่ะครอบครัวนี้

    ข้างใน โรงงานปิดไปสองโรงแล้วค่ะ ปิดไปตั้งแต่วิกฤติใหม่ๆ หนึ่งโรง มาปิดตอนสงกรานต์อีก 1 โรงงาน แต่ส่วนมากก็ยังไม่กลับบ้านกันนะคะ พวกผู้หญิงดีหน่อย ไปหารับงานฝีมือมารวมกลุ่มกันทำน่ะค่ะ พวกผู้ชายหางานลำบากกว่า เพราะก่อสร้างอะไรตอนนี้ก็ไม่ค่อยดี ที่รับจ้างทั่วไปก็ไม่ค่อยมีคนเรียกไปทำอะไร วงเหล้าตามหน้าบ้านเช่า ก็น้อยลงด้วยค่ะ อาจจะเป็นผลกระทบที่ดีเพียงข้อเดียวของวิกฤติเศรษฐกิจ นอกนั้นลำบากลำบน ทนกันต่อไปค่ะ

    goodnight ค่ะ :)))))


  6. June 27th, 2009 at 10:48 pm       kenjionline Says:

    เขาว่ากันว่า…
    ทรัพยากรในโลกมีเพียงพอสำหรับทุกคน
    แต่ไม่พอสำหรับคนโลภเพียงคนเดียว

    จะให้ทุกคนมาจัดสรรทรัพยากรก็คงวุ่นวาย
    คงจะตกลงกันไม่ได้ ก็เลยต้องหาตัวแทนมาทำการแบ่ง

    การเมือง คือศาสตร์ว่าด้วยการจัดสรรทรัพยากร

    นักการเมือง คือคนที่มาทำงานการเมือง
    หรือแปลอีกชั้นคือ คนที่เราให้เขามาจัดแบ่งทรัพยากรให้เรา

    การเลือกตั้ง คือวิธีการที่จะทำให้ได้มาซึ่ง พวกคนเหล่านั้น

    ถุย….. คืออาการที่เกิดขึ้นเวลาเห็นการจัดสรรของนักการเมืองเหล่านี้


  7. June 27th, 2009 at 10:46 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะพี่กุ้ง จากผลงานแล้ว หนูว่าเขาสมควรได้รับเพิ่มน่ะค่ะพี่

    หนูตะโกนถามอยู่หลายครั้งค่ะ ว่าไหวมั้ย ไม่ไหวก็ลงมา เพราะต้นมันใหญ่มากค่ะพี่ หนูก็กลัวเขาหล่นด้วย แล้วจะไม่คุ้ม แต่เขาก็ยังตัดต่อจนเสร็จน่ะค่ะ

    เป็นค่าความมุมานะพยายามค่ะพี่ :)

    goodnight ค่า ;)))))


  8. June 27th, 2009 at 10:42 pm       sazzie Says:

    สวัสดีจ๊ะเจี๊ยบจัง จริงค่ะ ยิ่งตอนนี้สำหรับคนที่เขารับจ้างแบบนี้นะ เงินมันยิ่งหายากกว่าเดิมอีก

    เพราะใครประหยัดอะไรได้ก็อยากจะประหยัด จากเคยจ้างพวกรับจ้างทั่วไปนี่ ก็หันมาทำกันเองน่ะค่ะ

    ศศิยังเก็บแก้วมังกรให้เขาไปด้วยล่ะ เพราะที่บ้านปลูกไว้เหมือนไม้ประดับน่ะ ออกลูกมาไม่ค่อยได้กินหรอกค่ะ

    ก็ถามเจ้าตัวเล็ก กินเป็นมั้ย พอบอกว่าเป็นเลยเก็บให้ไปหมดเลย

    goodnight ค่ะ :)))))


  9. June 27th, 2009 at 10:37 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะคุณชาญ 555 แต่ไม่ต้องปีนขึ้นไปตัดต้นไม้ใช่มั้ยคะ ?

    จริงๆ นะ ศศิก็เคยบ่นเรื่องข้าวของแพงใช่ป่ะคะ .. จนมีอยู่วันนึง ศศิซื้อลูกชิ้นปิ้ง ติดกับร้านลูกชิ้นปิ้ง จะขายกับข้าวถุง 10 บาทน่ะค่ะ

    แต่วันนั้นกับข้าวถุง 10 บาทหมดแล้ว เหลือแต่ปลาตัวเล็กๆ ทอดเป็นกองๆ กองละ 20 บาท กองไม่ใหญ่อ่ะค่ะ ซักครึ่งกอบมือได้

    ป้าที่เข็นขนมถ้วยขาย แกก็พอดีมาขายหมดตรงนั้น แล้วแกก็หันไปซื้อปลากองๆ นั้นน่ะค่ะ แล้วตอนแกหยิบเงินเหรียญบาทขึ้นมานับส่งให้คนขายกับข้าว ..

    ภาพที่แกระมัดระวังเหรียญในมือจะหล่นจากมือ กับการนับทีละบาทๆ ก่อนจะส่งให้คนขายน่ะค่ะ ที่ทำให้ศศิรู้สึกจุกขึ้นมาเฉยๆ

    แล้วก็แว๊บขึ้นมาในใจว่า ในขณะที่ข้าวของต่างๆขึ้นราคา แล้วเรารู้สึกว่าแหม มันแพงจังนะ .. แพงกว่าเดิมมากนะ

    แต่ยังมีคนที่เขารายได้น้อยกว่าเรามาก ที่เขาก็ต้องซื้อข้าวของในราคาเดียวกับเราน่ะค่ะ

    goodnight ค่ะ ;)))))


  10. June 27th, 2009 at 10:24 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะน้อง specter หายากยิ่งกว่างมเข็มในทะเลทรายโกบีอีกค่ะ

    คงจะมีแต่รับ’ทานน้อย กับรับ’ทานมากน่ะค่ะ

    ให้ไปแล้วพี่ยังนั่งคิดนะว่า น้อยไปมั้ย เพราะตอนแรกพี่กะว่าตัดซักชั่วโมงก็เสร็จแล้ว

    ไปๆ มาๆ งานใหญ่กว่าที่พี่คาดไว้น่ะค่ะ ปาเข้าไปครึ่งวันกว่าจะเสร็จ

    อีกสองรายเขาปฏิเสธเพราะว่าต้นมันสูงมากน่ะค่ะ กิ่งให้เกาะก็ไม่ค่อยมี กลัวตกกันน่ะค่ะ

    goodnight ค่า :)))))


  11. June 27th, 2009 at 10:20 pm       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะคุณบี แวะไปอ่านความเข้มแข็งของคุณบีมาแล้ว

    เก่งค่ะ keep walking นะคะ

    goodnight ค่ะ :)))))


  12. June 27th, 2009 at 9:01 pm       fakhairung Says:

    พี่ศศิแต่งบล็อกได้สวยจังค่ะ…

    แวะมาอ่านเรื่องดีๆ…

    ที่คน “ลืมกำพืด”อย่างที่พี่ศศิเรียก
    มักไม่ค่อยเข้าใจ..

    อิอิ


  13. June 27th, 2009 at 8:54 pm       simply Says:

    อืม อันนี้นับรวมถึงการสร้างบ้านแพนด้า .. ขณะที่ช้างไทยไร้ที่อยู่ด้วยรึเปล่าคะพี่ หุหุ (คนละเรื่องเดียวกัน)
    ..

    ดูในภาพแล้วต้นสูงลิ่วมากเลยค่ะ
    กระดังงาไทยนี่มีลักษณะพิเศษยังไงคะพี่ .. หนูเคยเห็นแต่แบบที่เลื้อยเป็นซุ้มๆ


  14. June 27th, 2009 at 8:48 pm       11arrows Says:

    “…คนจน…ก็ถมไม่เต็ม
    แต่ใจไม่เค็ม ทำงานเข้มแข็ง…”

    พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ เขาว่าอย่างนี้


  15. June 27th, 2009 at 6:54 pm       hakung Says:

    เป็นพ่อที่น่ารักจริงๆ
    บอกไม่ถูกว่าจะยิ้มหรือจะยังไงดี
    เพราะเป็นครอบครัวที่เป็นส่วนใหญ่ของ
    ประเทศเราจริงๆ ที่รายได้กับรายจ่ายไม่สมดุลกันเลย

    ประทับใจค่ะ


  16. June 27th, 2009 at 5:03 pm       pkkk2714 Says:

    โชคดีกับน้องด้วยได้ทำทานเผื่อแผ่ ให้คนตัดต้นไม้

    สร้างวันแห่งความหวังให้ครอบครัวหนึ่ง

    รู้ว่าคนไทยรักกัน


  17. June 27th, 2009 at 4:58 pm       initmate Says:

    เงินจำนวนเท่ากัน … แต่ต่างคนก็ต่างทำให้มันมีคุณค่าที่ต่างกันเนอะ

    เมื่อเรารู้สึกว่า ” พอแล้ว ” เงินจำนวนนั้นก็บวมพองขึ้นมาเยอะเลย

    เรื่องราวอบอุ่นดีจังค่ะ ศศิ

    เราเหมือนได้ยินเสียงเด็กน้อยคนนั้นถามพ่อเค้าด้วยเลยอ่ะ …

    เิงินที่ให้เพิ่มอีก 300 นอกจากสุขใจคนให้แล้ว

    อบอุ่นใจเลยมาถึงคนอ่าน Entry นี้อย่างเราเลย :)

    ขอบคุณนะจ๊ะ ศศิ


  18. June 27th, 2009 at 3:08 pm       chanpanakrit2 Says:

    แปดร้อยบาทอย่าว่าแต่เขาเลย

    กับผมก็ตั้งอาทิตย์นึงเหมือนกัน


  19. June 27th, 2009 at 12:32 pm       specter Says:

    พี่ว่า นักการเมืองที่ทำด้วยมีจิตสำนึกสงสารประชาชนจริงๆ ไม่หวังเงินทอง ยังมีหลงเหลือในประเทศเราอีกหรือ????

    ดีแล้วจ้า พี่ ศศิ ที่ให้เงินเขาเพิ่ม เขาเรียกว่าหนักเอาเบาสู้ รายอื่นๆที่ไม่รับทำคงรวยแล้วมั้งพี่ เขาถึงไม่รับ

    สุขสันต์..วันเสาร์นะจ๊ะ


  20. June 27th, 2009 at 12:20 pm       siwaya2517 Says:

    แวะทักทายคุณศศินะค่ะ..มีความสุขมาก ๆ ค่ะ


  21. June 27th, 2009 at 10:10 am       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะพี่เมย์ หนูว่าใช้คำว่า “ลืมกำพืด” น่าจะเหมาะกว่าค่ะ

    เพราะแต่ละรายเวลาหาเสียงก็ล้วนแต่ขุดความยากลำบากของชีวิตตัวเองในวัยเยาว์ออกมาบอกเล่าทั้งนั้น

    แต่ไม่รู้จับพลัดจับผลูกันอีท่าไหน จู่ๆ ก็รวยเงินถุงเงินถังขึ้นมาได้อย่างพลิกหน้ามือเป็นหลังเท้าเลยน่ะค่ะ

    คนจนถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสร้างนโยบายต่างๆมากมาย แต่นโยบายกลับไม่เคยเอื้อประโยชน์ลงไปถึงมือคนจน อย่างแท้จริงเลยซักครั้งเดียว

    สังคมนิยมดีกว่ามั้ยคะแบบนี้ ? จะได้เท่าเทียมเสมอภาค อิอิ

    good day ค่ะพี่ ;)))))


  22. June 27th, 2009 at 10:04 am       xanax71 Says:

    หึหึ..นิสัยส่วนตัวคือ นิสัยคนที่ไม่เคยลำบากแบบคนที่คลุกดินจริงๆ ใช่มั้ยศศิ


  23. June 27th, 2009 at 9:48 am       sazzie Says:


You must be logged in to post a comment.