~La lune dans noir globe~

life-time

November27

 

 

 

เผลอแป๊บเดียวเดือนที่ 11 ของปีก็กำลังจะผ่านไปแล้ว

เวลา 12 เดือนใน 1 ปี นี่ช่างผ่านไปไวจริงๆ

และนึกๆ ดูแล้วเวลาก็ยิ่งเหมือนว่าจะหมุนวนไวขึ้นกว่าเดิม

 

.

 

 

ตั้งแต่ป่วยเมื่อสัปดาห์ก่อน ลูกสาวที่แยกห้องกันนอนตั้งแต่อนุบาลก็กลับขึ้นมานอนด้วย

แล้วก็ติดหนึบไม่ยอมย้ายกลับห้องตัวเองเสียแบบนั้น แม่ลูกเลยนอนเบียดกัน

เพราะที่นอนฉันเป็นที่นอนเดี่ยว แต่เราต่างคนต่างสวมหน้ากากเลยไม่ถึงกับหายใจรดหน้ากัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ก่อนลูกจะหลับฉันมองลูกชัดๆ พิจารณารูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนแปลงจนไม่เหลือเค้าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ

ซึ่งขี้แง เอาแต่ใจตัวเองอย่างแต่ก่อน จนฉันยังเคยอดหวั่นไม่ได้ว่าลูกโตขึ้นจะกลายเป็นคนอ่อนแอ งี่เง่า

ด้วยความที่เมื่อเล็กอยากได้อะไรก็จะมีคนคอยหามาประเคนให้ตลอด แต่แล้วเวลาก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก

เผลอแป๊บจากลูกเล็กที่ต้องคอยอุ้มไปไหนมาไหน ตอนนี้ตัวสูงเท่ากันซะแล้ว และความเอาแต่ใจ

ก็กลายมาเป็นว่าชอบเอาใจคนอื่น ไม่ใช่เอาใจเพื่อประจบประแจง แต่เอาใจเขามาใส่ใจเรา

ที่เคยห่วงว่าหากลูกโตแล้วยังติดเอาแต่ใจตัวเองก็หมดห่วงไป

 

 

 

 


วานนี้เพื่อนที่อยู่ห่างไกล ก็เมลมาบอกข่าวดีว่าได้เป็นป้าแล้ว เพราะน้องชายเพื่อนที่แต่งงานไปหลายปีก่อน

เพิ่งจะได้ลูกสาวเมื่อเช้าวาน ที่เคยเป็นน้ามาตลอดด้วยความที่อายุน้อยกว่าเพื่อนๆ ในกลุ่มราวสองปี

มาครั้งนี้ก็เลยได้เป็นป้ากับเขาบ้างแล้ว หลานสาวคนล่าสุดคลอดออกมาด้วยน้ำหนักที่ไม่เบาเลย

สี่กิโลถ้วน ซึ่งกว่าจะมีโอกาสได้เห็นได้อุ้มก็คงจะอีกหลายเดือน

 

 

 

 

 

ผ่านไปจะ 11 เดือนอยู่รอมร่อ นับได้ว่าปีนี้เป็นปีหนึ่งที่รู้สึกว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในชีวิต

ทั้งดีและทั้งร้าย เป็นหนึ่งปีที่ชีวิตถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหลังจากที่ห่างจากความรู้สึกนี้มานาน

เวลาที่ประสบกับปัญหาต่างๆ นานาก็ได้แต่ท่องคาถาว่า “อดทน” ซึ่งก็ได้ผลทุกๆ ครั้ง

คงจะเพราะเวลาผ่านไปไวด้วยกระมังที่ทำให้มีความรู้สึกว่าผ่านแต่ละปัญหาได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน

ถ้ามัวแต่ freeze หยุดเวลาไว้กับปัญหาก็มีหวัง ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในช่วงเวลาที่ชีวิตมีความสุข เคยได้ยินบางคนบอกว่าอยากจะหยุดเวลาแบบนั้นไว้ให้นานๆ

แต่สำหรับฉันแล้วไม่เคยคิดอยากจะหยุดเวลาเอาไว้กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพราะฉันว่าน่าจะสนุกกว่า

ถ้าจะปล่อยให้ชีวิตได้ผจญกับอะไรต่ออะไรที่ต้องผ่านเข้ามาในวงจรของชีวิต และได้ล่องผ่านสิ่งต่างๆ ไปเรื่อยๆ

ไม่ใช่แต่จะตรึงตัวเองอยู่กับที่เฉยๆ

 

 

 

 

 

บ่อยครั้งจะได้ยินเสียงกระแนะกระแหนจากเพื่อนฝูงว่าฉันชอบหาเรื่องลำบาก

ทั้งที่หากอยู่นิ่งๆ เฉยๆ ชีวิตก็สุดแสนจะสุขสบาย ว่าไปนั่น .. ซ้ำซากจำเจมันจะสุขได้อย่างไร

ในเมื่อสัญชาตญานความเป็นมนุษย์สั่งให้เสาะแสวงหาซ่อกแซ่กซุกซนไปเรื่อยๆ

ความงดงามของชีวิต หากมัวยึดมั่นถือมั่น ปักหลักว่าต้องสตัฟฟ์รูปแบบชีวิตไว้แบบนั้นแบบนี้

ในขณะที่เวลาก็หมุนไปเรื่อยๆ ทั้งผู้คนที่ต้องพบเจอก็เปลี่ยนหน้าไปทุกบ่อย เรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา

ก็สารพัดสารพัน ชีวิตคงจะไม่ต่างจากโขดหินบนชายหาด รอวันแต่จะถูกกัดกร่อนจนที่สุดก็พังทลาย

 

 

 

 

 

13 Comments to

“life-time”

  1. November 28th, 2009 at 1:37 pm       initmate Says:

    เวลาเหมือนติดปีกบินหนีเราจริง ๆ ค่ะ แป๊บ ๆ ผ่านไปแล้ว …

    เราก็เป็นป้ามาปีก่า ๆ แล้ว … เร็วจริง ๆ ^^


  2. November 27th, 2009 at 10:22 pm       comenubb Says:

    เราหยุดเวลาไม่ได้…

    แต่เราเก็บมันไว้ในความทรงจำได้…ทั้งของเราเองและของคนรอบข้าง :)


  3. November 27th, 2009 at 9:07 pm       showshow Says:

    สวัสดีครับป้าเพื่อน55555 ใช่เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ หากเรามองย้อนหลังกลับไป แต่ถ้ามองไปข้างหน้ามันเหมือนกับว่าเมื่อไหร่มันจะผ่านเข้ามาซะทีนะ โดยเฉพาะวันที่ 30 อิอิ //หายป่วยแล้วก็ขอให้แข็งแรงๆสุขสดชื่นนะ :)


  4. November 27th, 2009 at 7:53 pm       ana123 Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    หายป่วยแล้ว ดีจังเลย

    :)))


  5. November 27th, 2009 at 5:29 pm       natayaa Says:

    หวัดดีน้องศศิ

    ก่อนอื่นต้องส่งความคิดถึงมาโอบกอดน้องสาวแรงๆ ก่อนเลย

    แหม อ่านเรื่องวันนี้แล้วขอยืดอกว่าเข้าใจมั่กๆ อินจริงๆ โดยเฉพาะตอนเห็นลูกโตขึ้นเนี่ย ของพี่มันสูงกว่าพี่ไปเสียแล้ว พี่เลยแหย่เขาว่า เป็นอกตัญญูด๊อเทอร์ เหอๆ ในฐานะที่สูงกว่าแม่ เดินด้วยแล้วอาย

    น้องมะปรางน่ารักจังเลย จากที่อ่าน ของพี่มีกวนตีนแล้วล่ะ แต่ก้อเข้าใจ เพราะจำได้ว่า ทำเอาไว้กับคุณยาย เอิ้กๆ

    กรรมติดจรวดพุ่งปรู๊ดมาเลยเชียว ดีที่ทำใจได้ ทำให้ไม่ตบตีกัน แม่ลูก

    ขอสุขสันต์กันทั้งครอบครัวเลยนะคะ


  6. November 27th, 2009 at 3:44 pm       peacock Says:

    คุณป้าตุ๊กตามารายงานตัวค่ะ.. ว่าเป็นป้ากับเค้าแล้วเหมือนกานนน…
    เฮ้อ…อายุเป็นเพียงตัวเลขใช่มั้ยคะน้องศิ…

    *_*


  7. November 27th, 2009 at 2:27 pm       Pok Says:

    สวัสดีจ้า ให้หวังว่าตอนนี้สบายดีแล้วนะจากการเจ็บป่วยน่ะ

    การได้เฝ้ามองความเจริญเติบโตของลูกนี่ กินกันไม่ลง
    บางทีแอบจ้องเวลาเค้านอนหลับ เออว่ะ นี่มันโตขนาดนี้เชียวเหรอ :))
    ตอนนี้เราไม่ต้องโน้มตัวไปอุ้มแล้ว แต่ต้องแหงนหน้าขึ้นมอง


  8. November 27th, 2009 at 1:36 pm       lady007 Says:

    ตักตวงช่วงแห่งความสุขในแต่ละวัยไว้เยอะ ๆ นะคะ คุณศศิ เพราะพอหมดแล้วก็หมดเลย

    อยากบอก อบากบอกว่า ก็มีที่ตัวพี่เลดี้ หลุดเอง อย่างน่าเสียดาย…


  9. November 27th, 2009 at 12:52 pm       singlemom Says:

    ลูกก็โตขึ้นทุกวันแต่พวกเราก็ยังไม่ยอมแก่ จริงมั๊ย 555
    ดีจังที่หลานสาวโตขึ้นแล้วเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี
    น้องสาวฉันก็เป็น จะมีอยู่แค่ช่วงหนึ่งที่เกเรจนเหนื่อยใจ
    แต่พอถึงจุดหนึ่งเธอก็เปลี่ยนแปลงไปจนน่าใจหาย
    เด๋วนี้พอน้องอยากได้อะไรก็แทบจะประเคนให้เลย
    ฉันโชคดีที่อย่างน้อยก็มีน้องมาแบ่งเบา รวมทั้งช่วยเลี้ยงลูกชายให้ด้วย
    เพราะเธอน่ะแมนมั่ก ๆ 555


  10. November 27th, 2009 at 12:47 pm       kokoseven Says:

    แจมตลอด


  11. November 27th, 2009 at 11:52 am       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะคุณคัมภีร์ราม shuttt upppppppppppppppppp อย่ามาย้ำรอยตีนกากันแบบนี้นะยะ 555555
    ก็คงไม่ต่างกันซักกี่ริ้วหรอกย่ะพ่อคุ๊ณ 5555

    good day ค่า ;)))))


  12. November 27th, 2009 at 11:33 am       cumpreram Says:

    …ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า…ผ่านไปอีกหนึ่งปีแล้ว…..
    ..คุยเรื่องเก่า เล่าความหลัง นั่งมองลูกหลาน กราบกรานพระ-เจ้า..เข้านอนหัวค่ำ..เอ๊ก..เอิ๊ก..เอิํก…


  13. November 27th, 2009 at 11:22 am       sazzie Says:


You must be logged in to post a comment.