~La lune dans noir globe~

Posts tagged with เพื่อน

The adventures of Tom Sawyer (ในมุมมองขนาดกะทัดรัดของคำว่าเพื่อน)

June3

 

 

 

ร้างจากการอัพบล็อกเป็นระยะๆ สารภาพว่าเหตุผลหลักคือไร้อารมณ์เพราะสถานการณ์บ้านเมืองไม่นิ่ง

ฐานะพลเมืองของประเทศจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่ใจสลับกับหงุดหงิด ความคิดอ่านจะขัดเกลาคำออกมาเป็นเรื่องราว

จึงรุงรังเละเทะ ดั่งนั้นแล้วจึงคิดว่าไม่เขียนอะไรเลยน่าจะดีกว่า เมื่อว่างด้วยเหตุผลที่ว่ามานั้นแล้ว ฉันจึงใช้เวลาที่ว่าง

ไปกับการเก็บ .. อ่านหนังสือที่สะสมไว้ ทั้งหนังสือใหม่ หนังสือเก่า บางเล่มซื้อมาหลายปีจนลืมไม่เคยหยิบอ่าน

ก็มาได้อ่านเอาในคราวนี้ บางเล่มอ่านแล้วหลายรอบ ก็ยังชอบจะหยิบขึ้นมาอ่านใหม่ บางเล่มยืมเขามามั่ง

ก็เพิ่งจะมีโอกาสได้อ่านก่อนส่งคืนเจ้าของ และบางเล่มอ่านไปนานแล้วจนลืมว่าเนื้อหาเป็นยังไง ฉันก็ได้ใช้เวลา

ในการอ่านทวนอีกคราหนึ่ง

 

 

อยากให้เธอได้มาอยู่ตรงนี้จัง ..

September7

 

 

 

” อยากให้เธอได้มาอยู่ตรงนี้จัง .. ” ฉันกรอกความรู้สึกจริงใจผ่านมือถือ

บอกเพื่อนซี้ปึ้กที่เป็นผู้มองโลกในแง่ดีพอๆ กับฉัน เจ้าหล่อนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียง

กระวนกระวายในทันทีทันใดว่า ..” ทำไมวะ ไม่แฮ๊ปปี้เหรอ .. “

 

 

ถนนสายชีวิต ..

June18

 

 

 

หลายคืนก่อนฉันรื้อหาอัลบั้มภาพเก่าๆ และเจอะอัลบั้มหนึ่งที่เก็บภาพฉันกับกลุ่มเพื่อน

ตั้งแต่สมัยพวกเรายังอยู่มัธยมปลาย ฉันค่อยๆ เปิดดูภาพเหล่านั้น .. ดูไปก็ยิ้มไป

 

 

 

หลายภาพทำให้แอบคิดไม่ได้ว่า .. ” กล้าทำแบบนั้นไปได้ยังไง ”

กับการโพสต์ท่าทางตลกๆ บางภาพก็ออกจะหลุดโลก หลายๆ ภาพเป็นภาพหมู่

ที่ถ่ายกันเล่นๆ ในห้องเรียนและทำให้ฉันคิดถึงเพื่อนๆ ว่าป่านนี้เพื่อนคนนี้อยู่ที่ไหน ..

เธอคนนั้นได้เป็นแอร์โฮสเตสสมใจมั้ย .. เธอคนนู๊นล่ะตอนนี้ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง

 

In Memory of Mommam

June14

 

 

 

” นมกับอาหารอยู่ในกล่องครับ .. ไปแล้วนะ ..อืมม ไม่ซน ๆ ไปแล้วนะ .. “

 

 

ฉันยังจำประโยคแรกที่ผู้นำส่งบอกกับฉัน ก่อนที่เขาจะทรุดลงนั่งร่ำลา

กับสิ่งที่อยู่ในกล่องกระดาษสีน้ำตาลเจาะรูนั้นได้ดี

 

 

 

พอเขาเดินพ้นกำแพงบ้านไป ฉันก็อุ้มกล่องกระดาษสีน้ำตาลใบนั้นเข้าบ้าน

เจ้าตี๋น้อย.. ดัลเมเชี่ยนวิ่งเก้งเก้งเข้ามาดมๆ และพยายามตะกายตัวฉันเพื่อจะดูว่าอะไรอยู่ในกล่อง

ฉันบอกให้มันรอก่อน แล้วฉันก็หาที่เหมาะ ข้างโต๊ะคอมพ์เก่าของฉันวางกล่องนั้นลง

ก่อนที่จะช้อนลูกสุนัขไทยบางแก้วตัวกลม ขนหนานุ่มออกมาจากกล่อง

แล้วฉันก็เพ่งพินิจพิจารณามัน ในขณะที่ตี๋น้อยเองก็สนใจเจ้าตัวเล็กนั่นอยู่ไม่น้อย