~La lune dans noir globe~

Posts tagged with Live

โอกาส-อากาศ

December8

 

 

 

 

 

..

 

 

 

ทูตสวรรค์แห่งป่าพะโต๊ะ

November11

 

 

 

 

** “ไม้ร่ม หมายถึงต้นไม้ที่ต้องมีร่มเงา ธรรมชาติอโศก หมายถึงอยู่กับธรรมชาติ

ที่ไม่มีความโศกเศร้าเสียใจ ผมเป็นศิลปินโดยแท้ เป็นศิลปินที่เป็นทูตจากสวรรค์ ไม่ใช่ศิลปินจำแลง

ถ้าดูงานที่ผมทำจะเห็นได้ว่าเป็นเรื่องราวของการต่อสู้ในชีวิตของผมที่มาอยู่ในโลกยุคนี้ ต่อสู้กับชีวิต

ไหนจะต้องกัดก้อนเกลือกิน ไหนจะต้องแบกภาระพาสังขารตัวเองไปอาบน้ำประแป้งแต่งตัวกว่าจะมาวันนี้ได้”

 

 

สิ่ง(ที่ยัง)มีชีวิต ..

October18

 

 

 

เพราะเป็นช่วงเวลาปิดเทอม ทุกๆ บ่ายถ้าฝนไม่มีเค้าว่าจะตกหนัก

เรา .. ฉันและลูกๆ จะชอบนั่งเล่น นอนเล่นกันที่ศาลาท่าน้ำ รับลมเย็นๆ แดดอ่อนๆ

ที่มีร่มไม้ใหญ่บังแสงให้ ลูกๆ นั้นมักจะนั่งๆ นอนๆ คุยกันประสาพี่น้อง

สังเกตดูว่าปีนี้เสียงเม้งล้งเล้งที่น้องสาวมักชอบแว๊ดๆ ใส่พี่ชายก็ดูจะเงียบลงไป

กลายเป็นนั่งคุยกันเบาๆ ด้วยสารพัดเรื่องของวัยรุ่น ทั้งเพื่อน ทั้งโรงเรียน ทั้งเกมส์

เพลงใหม่หนังใหม่ ฯลฯ

 

 

เรื่องราวเช้านี้ ..

October6

 

 

 

ทุกเช้า ฉันจะเห็นป้าแกนั่งอยู่ตรงนั้น หน้าห้องแถวซอมซ่อริมคลอง

ในมือของแกจะถือไม้ไผ่ลำยาว ทุกๆ คราวที่แกเห็นเป้าหมายลอยมาตามคลอง

แขนพูนเนื้อแต่ล้าเรี่ยวแรงด้วยวัยและสังขารจะรีบยกลำไม้ไผ่จ่อตรงไปยังเป้าหมาย

ก่อนจะเขี่ยมันเข้ามาใกล้ๆ จากนั้นแกก็จะก้มตัวลงไปเก็บเป้าหมาย

ขึ้นมาจากน้ำคลองโสโครกด้วยความทุลักทุเล

 

 

พักโฆษณา : เรื่อยเปื่อย(2)

September6

 

 

 

สมัยนี้ออกไปไหนๆ ฉันจะสังเกตได้ว่า ผู้คนที่ร่วมทางนั้นมักจะมีกล้องถ่ายรูปติดมือด้วยเสมอ

ไม่รู้ว่าจะเป็นเพราะราคากล้องสมัยนี้ถูกลงไปเยอะ เลยทำให้กล้องกลายเป็นหนึ่งของเล่นจำเป็น

ในยามที่จะต้องออกจากบ้าน หรือเป็นเพราะการถ่ายภาพเป็นงานอดิเรกยอดนิยม

ของคนสมัยเราไปซะแล้ว เวลาๆ ไปไหนๆ แม้จะไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวก็ตาม

แล้วพบเห็นใครซักคนกำลังยกกล้องขึ้นเล็งไปยังมุมใดมุมหนึ่ง จึงกลายเป็นภาพเจนตา

 

 

Life is beautiful ..

September1

 

 

 

ครั้งล่าสุดที่ได้พูดคุยกับเพื่อนสนิทที่คบหากันมา 24 ปี เพื่อนที่แค่มองตา

ก็รู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรหรือเพียงแค่ฉันเอื้อมมือ เธอก็จะหยิบของที่ฉันอยากจะหยิบ

ส่งให้ได้ในทันที เราเติบโตมาด้วยกัน ผูกพัน สนิทสนมกลมเกลียว

แม้จะขัดใจขัดคอกันบ้างแต่ก็ไม่เคยทำให้สัมพันธภาพต้องหยุดชะงัก

 

 


เราคุยกันถึงผู้คนที่เราต้องพบปะ สนทนา ทั้งทางหน้าที่การงานและในชีวิตประจำวัน

จังหวะหนึ่งเธอก็เอ่ยออกมาว่า

 

 


” มึงต้องให้เวลาคนพวกนั้น แล้วเขาจะรู้ว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิด “