~La lune dans noir globe~

คุณพ่อคุณแม่คะ ลูกๆ ไปไหนในคืนลอยกระทง ?

November3

 

 

 

กว่าคืนลอยกระทงของฉันจะเข้าที่เข้าทาง เข้ารูปเข้ารอยอย่างที่ประเพณีวัฒนธรรมว่าไว้

ก็ล่วงเข้าเกือบสองทุ่ม ทั้งที่ฉันนัดเพื่อนฝูงที่จะเข้ามาที่บ้านตั้งแต่ทุ่มตรง ก็ต้องยอมเสียมารยาท

ปล่อยให้เพื่อนนั่งรอกันไปก่อน ด้วยเหตุผลบางประการที่สำคัญกว่าจะนั่งเมาท์เฮฮาอยู่กับเพื่อนฝูง

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เย็นวานเพื่อนลูกสาวชวนลูกสาวไปบ้านเพื่อนอีกคนที่ตรงปลายคลองซึ่งมองเห็นหลังคาบ้านกัน

ฉันกำชับว่าไปและกลับมาก่อนสองทุ่มเพราะพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน แล้วรู้สึกยังไงบอกไม่ถูก

คนเป็นแม่เซนส์มันแรงตามสัญชาตญานล่ะมั้ง .. แป๊บเดียวลูกโทรมาบอกว่าถึงบ้านเพื่อนแล้ว

ด้วยความกังวล ฉันก็บอกลูกว่า .. กลับบ้านเลยได้ไหม ลูกสาวกระเง้ากระงอดตามประสา

ว่าทำไมแม่อนุญาตแล้วเกิดเปลี่ยนใจกระทันหันง่ายๆ ฉันก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อ

ว่าป้า .. (เพื่อนฉัน) จะเข้ามา ความที่ลูกสาวติดใจในความเปิ๊ดสะก๊าด เปรี้ยวปรี๊ด

ของเพื่อนฉันคนนั้นมาก ลูกก็เลยกลับมาบ้านให้ฉันหมดกังวลไปหนึ่งเปลาะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่เพียงชั่วครู่ลูกสาวก็หลุดปากออกมาว่าเพื่อนที่ไปด้วยกัน นัดเพื่อนชายไว้จะไปงานภูเขาทอง

ซักลูกในรายละเอียดคร่าวๆ แล้วความเป็นแม่อีกน่ะแหละที่ทำให้ต้องเจ๋อสะเหร่อเสือกมีกะใจ

ห่วงใยไปถึงลูกสาวคนอื่นๆ ด้วย (ฉันไม่เคยเข้าใจว่าพ่อแม่สมัยนี้บางคน กล้าปล่อยลูกสาววัยไม่ถึง 14

ออกเที่ยวไกลบ้านในเวลาค่ำมืดโดยไม่ห่วงกังวลได้อย่างไร) ไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะเด็กคนนั้น

บอกแม่ตัวเองว่าไปกับลูกสาวฉัน แล้วหากเกิดอะไรขึ้นมา ใครซวยล่ะทีนี้ .. ถ้าไม่ใช่ลูกฉันและฉัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รอไม่ได้ก็รีบกระโดดขึ้นแมงกะไซค์รับจ้างไปที่บ้านเพื่อนลูกตรงปลายคลอง แต่คลาดกันซะแล้ว

เพราะเด็กคนนั้นออกจากบ้านนั้นไปแล้ว แต่โชคดียังมีอยู่ที่วินมอเตอร์ไซค์จำเด็กคนนั้นได้

และว่าเมื่อกี๊เห็นเดินอยู่ที่ทางแยกไปอีกซอย เราก็เลยรีบไปที่อีกซอย มองหาแต่ไม่เห็นเลยนึก ๆ ๆ

ว่าพอจะมีที่ไหนที่เด็กน่าจะไปบ้าง .. แล้วก็ปิ๊งทันที .. ที่วัด ซึ่งมีงานลอยกระทง

 

 

 

 

 

ฉันเดินวน ๆ ๆ หาจนทั่วแต่ไม่เห็นวี่แววของเด็กคนนั้น ความกังวลก็เพิ่มขึ้นทุกที ๆ

พยายามทำใจ .. “ลูกเราก็ไม่ใช่นี่หว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะมั้งนะ” .. แล้วโชคก็เข้าข้าง

เพราะแค่หันกลับไปมองตรงทางที่เดินไปหยุดถอนหายใจ ก็เห็นเด็กคนนั้นเดินอยู่กับเพื่อนชาย

สัญชาตญานความเป็นแม่เดือดปุดๆ ขึ้นมาทันที .. ตรงรี่เข้าไปหาเด็กทั้งคู่

เพื่อนลูกเมื่อเห็นฉันก็ทำท่าตกใจเล็กน้อย สะบัดมือเพื่อนชายที่เดินกุมมือกันออกทันที

ฉันพยายามเก็บอาการ ทำท่าสบายๆ ที่สุด และถามเพื่อนลูกว่า มาเที่ยวกันเหรอ

ไปที่บ้านแม่สิ ทำอะไรกินกันเต็มเลย นี่แม่มาซื้อกระทงให้เพื่อน .. ( โกหกไปเรื่อยๆ )

แล้วต้อนให้เดินตามมาจนถึงวินมอเตอร์ไซค์ที่จอดรอฉันอยู่ตรงหน้าวัดและก็ไม่รอคำตอบล่ะ

ว่าเด็กจะไปหรือไม่ไป แต่ต้อนให้ขึ้นรถและบอกน้องวินให้พาเข้าไปที่บ้านเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ต้อนขึ้นรถให้มาส่งที่บ้านได้สำเร็จแล้ว ฉันก็รีบโทรประสานงานกับเพื่อนที่บ้านว่าส่งเด็กไป 2 คน

รอรับด้วยและให้เป็นปกติที่สุด อย่าไปทำให้เด็กมันตื่นเพราะเราไม่รู้ว่าเด็กคบหากันในระดับไหน

แต่ดูๆ แล้วน่าจะเพิ่งเริ่มคบๆ กัน

 

 

 

 

 

โล่งอกจากเรื่องที่กังวลแล้วฉันก็เลยใช้เวลาเดินเตร็ดเตร่อย่างรวกๆ รวดเร็วดูงานวัด

ระหว่างรอวินมอเตอร์ไซค์วนรถกลับมารับฉัน ซึ่งงานวัดมีงานออกร้าน มีการประกวดนางนพมาศ

มีเวทีการแสดง ฯลฯ และที่ท่าน้ำของวัดก็มีเด็กวัยรุ่นหนุ่มสาว ซึ่งส่วนมากจะนั่งกันเป็นคู่ๆ อยู่จนแน่นท่า

เห็นแล้วก็หวังว่าจบจากวัดก็กลับบ้านกันนะหนูๆ อย่าไปต่อที่อื่นเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรื่องรักษาประเพณีขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมต่างๆ นั่นเป็นการดีแล้ว เห็นแล้วก็ชื่นใจ

แต่อีกใจก็ห่วงถึงช่องโหว่ของช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองประเพณีนิยมนี่ล่ะ

ตรงที่เทศกาลนั้นเป็นงานกลางคืน ซึ่งถ้าเด็กมีวุฒิภาวะสูงพอที่จะปล่อยออกนอกบ้านตามลำพังได้

ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ปล่อยปละละเลยไม่สนใจว่าลูกจะไปไหนๆ นั่นคือปัญหา

แน่นอนว่าเด็กวัยรุ่นเป็นช่วงวัยที่ดื้อรั้นและดิ้นรนมากที่สุดเพื่อที่จะให้ได้มาในสิ่งที่พวกเขาคิดว่าต้องการ

ไอ้ครั้นจะไปหักด้ามพร้าด้วยเข่าก็ดีแต่จะเจ็บเข่าเสียเปล่าๆ ด้วยว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ

ยิ่งห้ามพวกเขาก็ยิ่งอยากจะเอาชนะ ที่ว่าเช่นนี้ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะบอกว่า ฉันดีเลิศกว่าพ่อแม่คนอื่นๆ

แต่เพราะฉันเองเคยเกเรมากๆ มาก่อน มันเลยทำให้ฉันพอจะเดาทางได้ว่าอะไร ยังไง

และโชคดีว่าสังคมสมัยที่ฉันเกเร มันไม่ได้มีซอกหลืบหลุมดำมากมายเหมือนอย่างสังคมทุกวันนี้

 

 

 

 

 

เอาเป็นว่าถ้าคิดจะปล่อยให้ลูกได้ท่องโลกลำพังก็ปล่อยแบบมีสายป่านแห่งความรักความห่วงใย

ผูกติดเอวลูกไว้ด้วยดีกว่า เวลาที่ลูกชักจะไกลออกไปนอกทางจะได้กระตุกกลับมาได้ง่ายหน่อย

อย่าปล่อยลูกเหมือนว่าวที่สายป่านขาดเลย .. ถ้ายังไม่พร้อมจะน้ำตาไหลพรากเป็นทาง

 

 

 

18 Comments to

“คุณพ่อคุณแม่คะ ลูกๆ ไปไหนในคืนลอยกระทง ?”

  1. November 6th, 2009 at 10:31 am       chanpanakrit2 Says:

    ปลอดภัยก็ดีแล้วขอรับพี่น้อง


  2. November 5th, 2009 at 5:20 pm       alphabet Says:

    ลอยกระทง เป็นวันที่น่าห่วงกว่าวาเลนไทน์อีกค่ะพี่


  3. November 5th, 2009 at 1:59 pm       specter Says:

    คุณแม่พูดเสมอว่า “เอาไว้หนูมีลูกแล้วหนูจะรู้ว่าแม่เป็นห่วงหนูขนาดไหน”

    อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยรักษาสุขภาพด้วยนะคะพี่ศศิ
    :)


  4. November 4th, 2009 at 1:55 pm       septimus Says:

    สวัสดีค่าคุณศศิ เป็นคุณแม่หัวยุ่งอีกตามเคยนะคะ …แม้จะไม่ใช่ลูกตัวก็เถอะ แต่ก็เป็นเพื่อนของลูก… อีกหน่อยพอน้องเค้าโตมีวุฒิภาวะแล้วคงได้กลับมารำลึกถึงบุญคุณของคุณศศิแน่ๆค่ะ

    Happy day ค่า

    *__^


  5. November 4th, 2009 at 12:59 pm       hongdarun Says:

    สวัสดีครับพี่ศศิ

    ผมหายหน้าหายตาไปเดือนกว่า
    วันนี้กลับมาทักทายกันใหม่ในวันต้นหนาว
    คิดถึงพี่และทุกๆท่านครับ
    อย่าลืมแวะไปอ่านเรื่องราวใหม่ๆนะครับ

    พี่ศศิสบายดีนะครับ
    ดูแลสุขภาพด้วยอากาศเปลี่ยนแล้ว


  6. November 4th, 2009 at 11:16 am       athenaz Says:

    morning ka sazz ^^

    good%252520morning%252520ALE%252520heart%252520shaped%252520wreath%252520w%252520flowers


  7. November 4th, 2009 at 10:28 am       แม่ของแป้ง Says:

    นับถือค่ะ/ขอปรบมือให้กับยอดคุณแม่ค่ะ/ดูไม่ง่ายๆ เลยนะคะกับการที่จะทำอย่างที่คุณ saZZie ทำ/เพราะคำพูดนี้หละค่ะ “ลูกเราก็ไม่ใช่นี่หว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะมั้งนะ” หลายคนก็จะให้มันผ่านไป …


  8. November 3rd, 2009 at 1:09 pm       aorengja Says:

    สวัสดีค่ะคุณศศิ โตขึ้นเพื่อนลูกสาวคุณศศิคงดีใจนะคะที่มีคนเป็นห่วงในสวัสดิภาพในคืนนั้นค่ะ : )


  9. November 3rd, 2009 at 12:58 pm       อิอิ Says:

    ไง ศศิ คืนวันฮาลาวีน เจอผีไหม

    แล้ว หันหัวให้ผี เป็นไงบ้าง ดีป่ะ


  10. November 3rd, 2009 at 12:30 pm       leelawadee2u Says:

    ที่บ้านก็มีวัยกระเตาะอยู่หนึ่ง ลูกก็ไม่ใช่ หลานก็ไม่เชิง แต่เมื่อรับมาเลี้ยงดูแล้ว ก็ต้องมอบสิ่งดี ๆ ให้กับเขา แม้วันนี้เขาอาจไม่เข้าใจ แต่เมื่อรอดปากเหยี่ยวปากกาไปได้ สักวันเขาจะภูมิใจในตัวเอง…ที่บ้านพี่หวังอย่างนี้ละศศิ

    ที่บ้านพี่ก็ไม่ปล่อยไปไหนเหมือนกัน หากจะทำรายงานกัน ก็ไม้ต้องนัดไปที่อื่น ให้นัดมาที่บ้าน ให้อยู่ในสายตาค่ะ

    รายนี้น่าห่วงเหมือนกัน ดื้อเงียบ แต่ที่บ้านก็พยายามอย่างเต็มที่ ก็สุดแล้วแต่เค้าค่ะ ว่าต้องการเลือกทางเดินชีวิตแบบไหน

    น้องมะปรางโชคดีนะคะ ที่มีแม่ที่เผื่อความห่วงใยไปยังเพื่อน ๆ ของน้องมะปรางด้วยนะคะศศิ

    สุขสันต์วันลอยกระทงย้อนหลังจ้า

    :)


  11. November 3rd, 2009 at 12:01 pm       athenaz Says:

    พี่ค่อยยังชั่ว ไปรับที่ BTS ปากซอย ดึกหน่อยก็ตรงเวลา แถวจุฬาก็ไม่เปลี่ยวดีค่ะ

    น่าห่วงนะคะ หากเส้นทางมีเปลี่ยวๆ มุมมืดบ้าง..

    happy day ka
    P athenaz :))


  12. November 3rd, 2009 at 11:38 am       cumpreram Says:

    …เมื่อคืนนั่งดูรถอยู่หน้าบ้าน..เด็ก ๆ ซ้อนมอไซค์ออกไปเป็นคู่ ๆ…สมัยนี้..ดูจะไม่ค่อยมีใตรใส่ใจกันสักเท่าไร..ผมไม่มีลูกก็ดีไปอย่างนะ…เอิีก..เอิ๊ก…


  13. November 3rd, 2009 at 11:25 am       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะน้อง lv เมื่อคืนไปลอยที่ไหนมาจ๊ะ 😉

    good day ค่า ;)))))


  14. November 3rd, 2009 at 11:19 am       lostview Says:

    สวัสดีค่ะ พี่ศศิ

    :)


  15. November 3rd, 2009 at 11:06 am       sazzie Says:

    สวัสดีค่ะพี่เลดี้ เมื่อคืนนี้คลองตรงบ้านหนูคนน้อยค่ะ ผิดคาดว่าเป็นวันจันทร์แล้วคนจะไม่ไปเที่ยวที่ไหน

    กลายเป็นว่าเพื่อนๆ ที่มาจากข้างนอก บอกว่ารถติดมากๆๆๆๆๆๆ คนไปเที่ยวข้างนอกกันน่ะค่ะ

    ส่งเพื่อนปรางกลับบ้านตอนสองทุ่มกว่า เข้ามาบ้านแล้วหนูต้องมาอบรมกันต่อค่ะว่า
    เป็นเพื่อนต้องคอยปรามๆ กัน ไม่ใช่เพื่อนแยกไปไหน ไปเลย .. แบบนั้นไม่ดีน่ะค่ะ ทุกวันนี้ข้างนอกนั่นอันตรายมาก

    ไม่ต้องข้างนอกหรอกค่ะพี่ แค่ในซอยบ้านหนูก็อันตรายแล้ว เพราะมันมีวัยรุ่นจับกลุ่มกันหน้าเกมส์น่ะค่ะ
    พอวัยรุ่นเหมือนกันเดินผ่าน มันจะมองกันแบบ .. น่าห่วงสวัสดิภาพค่ะ

    good day ค่ะพี่ ;)))))


  16. November 3rd, 2009 at 10:57 am       sazzie Says:

    Lyrics | Nirvana Lyrics | Smells Like Teen Spirit Lyrics


  17. November 3rd, 2009 at 10:57 am       lady007 Says:

    มีลูกสาวคนเดียวบอกจะไปลอยกระทงที่จุฬาฯ แต่กลัวเร็วมากจนทุกคนในบ้านแปลกใจ เธอบอกว่าคนเยอะมาก ร้อนก็ร้อน ถอยดีกว่า ฮ่า ๆๆๆๆ

    รำวง วันลอยกระทงสร้างกริตเตอร์ | ฟังเพลง | เกมส์


  18. November 3rd, 2009 at 10:56 am       sazzie Says:


You must be logged in to post a comment.