septimus' blog

Posts from ‘February, 2013’

มหากาพย์มหาภารตะ ฉบับแปลของอาจารย์กรุณา และอาจารย์เรืองอุไร กุศลาสัย

   


มหาภารตะ(ภารตะที่ยิ่งใหญ่
= เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์ของชาวอินเดีย)
ได้ชื่อว่าเป็นมหากาพย์ที่ยาวที่สุดในโลกวรรณคดี คาดว่าใช้เวลาแต่งถึง 600 ปี(ระหว่าง
300 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 300)
จนเสร็จสมบูรณ์เป็นมหากาพย์

หากอ้างตามฉบับของท่านนรสีมหานแล้วมหากาพย์นี้จะมีเพียงประมาณ
4 พันบรรทัดเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกับใจความหลักของเรื่อง

ส่วนที่เหลือจะเป็นตำนานหรือนิทานปรัมปราที่แทรกเพิ่มเติมเข้าไปเป็นลักษณะเลี้ยวเข้าซอย
จนทำให้มหาภารตะมีลักษณะเสมือนการเดินทางที่ยาวไกลอ่านไปฟังไปนานๆพอเคลิ้มๆแล้วชวนงงได้ง่าย
เนื่องจากแวะไปตามตรอกซอกซอยเจอแยกที่ไหนเลี้ยวแวะเข้าไปหมด

จนมีคำประกาศในบรรพที่1 บทที่1 โศลกที่261 ของมหากาพย์เองว่า อะไรก็ตามที่มีอยู่ในมหาภารตะยังหาได้ในที่อื่นอีก
แต่ อะไรก็ตามที่ไม่มีในมหาภารตะจักหาไม่ได้ในที่อื่นใดอีกแล้ว

   

มหากาพย์มหาภารตะ เล่าโดย อ.วีระ ธีรภัทร

‘มหากาพย์มหาภารตะ’ เป็น 1 ใน 2 มหากาพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอินเดียโบราณ

เนื้อเรื่องหลักเล่าถึงเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างเจ้าเการพและเจ้าปาณฑพ พี่น้องแห่งราชวงศ์กุรุ แต่ต้องมาทำสงครามเพื่อยุติข้อขัดแย้งที่ทุ่งกุรุเกษตรเป็นเวลา 18 วัน

พวกเจ้าปาณฑพได้รับการยกย่องว่าเป็นฝ่ายธรรมะ ในขณะที่พวกเจ้าเการพได้รับการตำหนิว่าเป็นฝ่ายอธรรม

สงครามบนทุ่งกุรุเกษตรที่เกิดขึ้น มิใช่เพียงแค่การทำสงครามธรรมดา แต่เป็นสงครามที่บรรยายถึงการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรมซึ่งเกิดขึ้นตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ และในมหากาพย์มหาภารตะเองยังประกอบด้วยเรื่องแทรก ตำนาน คติสอนใจ หลักธรรมคำสั่งสอนในเรื่องต่างๆ ครอบคลุมชีวิตและสังคมของมนุษย์ในโลกทั้งหมด

ผู้เขียนได้แบ่งหมวดหมู่ในการแปลเรียบเรียงและเล่าใหม่เป็นหนังสือ ‘เรื่องเล่าจากมหากาพย์มหาภารตะ’ ออกเป็นชุด 4 เล่มจบด้วยกัน คือ …
เล่ม 1 ว่าด้วยกำเนิดพี่น้องเการพและปาณฑพ
เล่ม 2 ว่าด้วยเหตุแห่งสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร
เล่ม 3 ว่าด้วยสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร และ
เล่ม 4 ว่าด้วยผลพวงแห่งสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร