septimus' blog

เบื้องหลังการมีวินัยของคนญี่ปุ่น

Photobucket

 

 

 

เพราะเด็กญี่ปุ่นได้รับการฝึกเช่นนี้เอง เมื่อเกิดภัยพิบัติรุนแรงขึ้น จึงไม่แตกตื่นอลหม่านเหมือนหลายๆประเทศ

 

ประเทศไทยเมื่อไหร่จะเอาอย่างบ้าง เลิกเอาใจลูกหลานกันได้แล้วยัง กลับมาฝึกให้พวกเขา

รู้จักความเข้มแข็งและมีระเบียบวินัยกันตั้งแต่เด็กกันเถอะ…

 

                                                     …เป๊ปซี่…

 

 

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

PhotobucketPhotobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

.

Photobucket

 

 

ที่มา Fw: อนุบาลญี่ปุ่น

 

 

69 Comments

  1. Title

    […]one of our visitors a short while ago encouraged the following website[…]

  2. Title

    […]usually posts some extremely interesting stuff like this. If you’re new to this site[…]

  3. septimus says:

    Photobucket

    The TV showed an old man who was rescued after being stranded in a house for 42 hours. Smiling at the camera, he said, “I experienced the tsunami from the Chile earthquake and saw everyone get back on their feet. We can rebuild again.” What we do from here on out will make all the difference.

    @mameo65
    M9.0 makes this among the biggest earthquakes ever, so let’s make our love and energy for rebuilding the biggest ever too.

    @junyaishikawa
    My two-year-old son put on his shoes and tried to go outside, with a shout of “I’m going to go arrest the Earthquake!”
    The courage and sense of justice residing in his tiny body gives me strength. Everyone, let’s stand strong and get through this.

    @hirata_hironobu

    Photobucket

    I just got a message from my Korean friend: “You’re the only country in the world to have fallen victim to nuclear attacks. You lost the Second World War. Every year there are typhoons. Earthquakes happen. You’re even struck by tsunamis. You’re just a tiny island-nation, but you wouldn’t be Japan if you didn’t get up again every time. Stay strong, stay very strong.”

    I can’t help but cry.

    @copedy
    In terrible gridlock where only one car could get through each time the light changed, people calmly and compassionately made way for others as they drove. It’s a complicated intersection, and traffic would sometimes become completely paralyzed for five minutes at a time, but in the course of ten hours I never heard anyone honk except in gratitude. During this fearful but also heartwarming time, I came to like Japan more and more.

    @micakom
    After I became exhausted waiting on the train platform, a homeless person gave me a piece of his cardboard. “Lie on it, its freezing out.” Even though we are always ignoring them. It was so touching.

    @aquarius_rabbit
    Free Suntory vending machines, free SoftBank WiFi hotspots…people from every corner of society are working together, and inspiring people from around the world to help as well. Since the Hanshin earthquake sixteen years ago, when the government hesitated to accept support from other countries and delayed sending in the Self-Defense Forces, Japan has undoubtedly become a stronger country.

    @dita_69
    In supermarkets that were a mess after the earthquake, people simply picked things up from the floor and quietly lined up to pay for their groceries. Inside a crowded train that had just started to run, an elderly person gave his seat to a pregnant mother. Scenes such as these apparently left foreigners speechless. These are true stories. Incredible, Japan.

    @kiritansu
    Shops at Tokyo Disneyland handed out sweets and candies to the people trapped inside the park after the earthquake. Several high school girls wearing flashy clothes and makeup came and took more than they needed, making me upset for a moment. The next minute, I saw them giving the candies out to the children in the shelter. Mothers with small children couldn’t move around, so I was thankful for what they did.

    @unosuke

  4. septimus says:

    prayforjapan
    ============

    My three-year-old daughter was working very hard to carry her stuffed toys somewhere, and saying, “I’m taking them to a safe place, because an earthquake’s coming.” Later when I went to bed and turned up my blanket, I found all the stuffed toys lying there. It brought a smile to my face and I am glad that she thinks my bed, where we always sleep together, is her safest place.

    @@inomsk
    I started to cry when I heard this story from a friend in the Self-Defense Forces who is working in the disaster area.
    Other SDF troops hid ready-to-eat meals, diapers, and milk formulas in their bags, even though protocol calls for them not to. Some were caught by their superiors, but they insisted that “these are for us to use” and although their superiors were seemingly upset, they were still permitted to keep them.

    They’re looking for any way they can help, above and beyond their rescue duties—and at the risk of severe punishment.

    @sce0
    I recall my late mother’s words.
    “We don’t have enough when we fight over things, but we have more than enough when we are willing to share.”
    I am deeply proud of the victims of this disaster who are living by those words, and of Japan. Please stay strong.

    @yoshi0miyu
    Someday, I’ll tell my future children and grandchildren:
    “When grandma was young, people all over the world came together as one after the Great Tohoku Earthquake.
    Everybody was working desperately to support a common cause and it was beautiful to see everyone shine in his/her own way.”
    I’ll tell this story over and over until they are tired of hearing it.
    That’s why I want as many people as possible back on their feet.

    @lovkayo21
    My loved one is in the disaster area as a member of the Self-Defense Forces. He gets only 3 hours of rest everyday. When I emailed him to ask if he was alright, he replied, “We’re trained for things like this. There are people here who make us believe that we’re making a difference, so I’m still hanging in there.”
    Please extend to them your deepest, heartfelt gratitude for all they are doing.

    @Aimi71
    What made me smile after the earthquake were adults who live with such poise. You know, smiles are contagious. When I was texting my mom, she wrote “There are things that won’t change no matter how much we think about it, but I don’t want us to regret our lives. Let’s smile and live.”
    “Yeah mom, let’s live each day with a smile,” I replied as I broke into tears.
    My mom really is the best!

    @Aimi71
    Two old ladies were talking on the train.
    “The police say we’re short on electricity and are telling people to turn out the lights.” “Well, we’re used to spending time in the dark for the sake of our country. This time, it’s not as if bombs are falling from the sky– we’re happy to turn the lights off, aren’t we?” For a moment there was complete silence on the train, and I tried to hold back my tears.

    @tabletalkcafe
    I was thinking that “sakura (cherry blossoms)” might be the keyword to help lighten up our country. Just as the sakura zensen (cherry-blossom front) moves from south to north, I’m sure that relief supplies, donations and wishes from the rest of the country will also drive north to cheer the people in the quake-stricken areas.

    Sakura zensen is now in preparation! Up north we go!

    Sakura zensen (cherry-blossom front) shows where sakuras start to blossom, which moves northward up the archipelago with the approach of warmer weather [from wikipedia]
    @
    matsuo.hatanaka
    A young lady in Ishinomaki hollered at the media who had come to report on the devastation. Thinking that she was calling for help, the reporters went over to where she was and found several locals evacuated from their homes handing out hot coffee.
    “It must be hard for you as well. Please have some coffee.”
    Even though they have more than enough to worry about themselves…
    Japanese are such wonderful people.

    @
    posted on Facebook
    A third-year junior high school was making rounds on his bike with his dad to check if everyone was alright. Before the earthquake, he was probably a rebellious teenager just like any other boy of his age. He now saw that his father was as strong as a father could be, and has developed a true respect for him. Experiences we’ve gained as adults can be the most reliable thing in times of crisis.
    Fathers and mothers in areas affected by this disaster, show your strength and pass the future on to your children.

    @momoikazuma

  5. septimus says:

    ชาวเน็ตฯ จีน ยกย่องวินัยฯ ญี่ปุ่นในยามวิกฤติ

    โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 15 มีนาคม 2554 13:00 น.

    Photobucket
    หลังจากรถไฟหลายขบวนระงับการให้บริการ ประชาชนจำนวนมากต้องอดทนยืนรออย่างเป็นระเบียบ และอาการสงบ (ภาพเอเยนซี)

    เอเยนซี – ทั่วโลกได้เห็นภาพชีวิตหลังแผ่นดินไหวของชาวญี่ปุ่น เช่นเดียวกับชาวเน็ตฯจีน ซึ่งได้ส่งต่อแพร่หลาย ชื่นชมวินัย และท่าทีอันสงบของผู้คนในประเทศ ด้านผู้นำจีนสนทนาทางโทรศัพท์แสดงความเสียใจต่อองค์จักรพรรดิอากิฮิโตะ พร้อมส่งมอบความช่วยเหลือฯ ให้ญี่ปุ่นฝ่าวิกฤติ

    ขณะที่ชาวญี่ปุ่นในหลายจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ กำลังเผชิญผลกระทบหลังจากแผ่นดินไหว และคลื่นยักษ์สึนามิครั้งร้ายแรงในวันศุกร์ที่ 11 มี.ค. ที่ผ่านมา วิกฤตด้านนิวเคลียร์ยังไม่มีทีท่าจะสิ้นสุดและดูว่าจะเลวร้ายขึ้น พร้อมกับความกังวลเกี่ยวกับภาวะการขาดแคลนอาหาร และพลังงาน การคมนาคมเป็นอัมพาต รถไฟโดยสารมากกว่า 100 สายในกรุงโตเกียวปิดให้บริการเป็นบางส่วน หรือทั้งหมด ซ้ำบรรยากาศยังเลวร้ายยิ่งขึ้น เมื่อมีรายงานข่าว ซึ่งอ้างผู้เชี่ยวชาญที่ระบุว่า มีโอกาสมากที่จะเกิดแผ่นดินไหวอีกครั้ง
    Photobucket
    ชาวญึ่ปุ่นที่ยืนเข้าคิวเพื่อใช้โทรศัพท์สาธารณะ (ภาพเอเยนซี)

    นายกรัฐมนตรี นาโอโตะ คัง ของญี่ปุ่นกล่าวในวันอาทิตย์ที่ 13 มี.ค. ที่ผ่านมาว่า ภัยพิบัติครั้งนี้นับว่าเป็นวิกฤตร้ายแรงที่สุดของประเทศนับตั้งแต่ สงครามโลกครั้งที่ 2

    แต่กระนั้น ภาพที่โลกได้เห็นคือ ผู้คนที่มีสีหน้าสงบนิ่ง และมีสติพอที่จะอยู่ในระเบียบวินัย ไม่มีข่าวคราวความวุ่นวายโกลาหล ลักขโมย หรือฉกฉวยโอกาสซ้ำเติมเอาเปรียบจากเคราะห์กรรมของเพื่อนมนุษย์

    ชาวเน็ตฯ จีนส่วนใหญ่ ได้เห็นภาพเหล่านี้ ต่างส่งต่อแสดงความเห็นในทางชื่นชม ว่าแม้สองชาติจะมีประวัติศาสตร์ที่ร้าวฉานกันอย่างถึงที่สุด แต่เราชาวจีนก็คงได้เรียนรู้ และยอมรับในบุคลิกลักษณะนิสัยอันน่ายกย่องโดยเฉพาะจิตสำนึกสาธารณะของคนญี่ปุ่น

    ชาวเน็ตฯ จีนจำนวนมาก พบว่าความสงบนิ่งในยามวิกฤติใหญ่นี้ สะท้อนคุณภาพจิตใจที่พัฒนามาอย่างดี พร้อมกันนี้ ต่างพิมพ์ข้อความให้กำลังใจ และขอให้ชาวญี่ปุ่นได้ผ่านพ้นวิกฤตินี้ไปด้วยดี ในเร็ววัน

    ด้านรัฐบาลจีน หลังจากเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาได้ส่งทีมกู้ภัยชุดแรกไปให้การช่วยเหลือญี่ปุ่น จำนวน 15 คนแล้ว ล่าสุด รัฐบาลส่งมอบเงินให้ญี่ปุ่น 30 ล้านหยวน เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยฯ ในเบื้องต้น และเริ่มจัดส่งวัสดุบรรเทาทุกข์ อาหาร เต็นท์ ผ้าห่มต่างๆ จากสนามบินนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตงไปยังญี่ปุ่นแล้วเช่นกัน

    นอกจากนี้ เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (14 มี.ค.) ประธานาธิบดีหู จิ่นเทา ยังได้สนทนาทางโทรศัพท์กับองค์จักรพรรดิอากิฮิโตะ เพื่อแสดงความห่วงใย และเสียใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พร้อมกล่าวว่า จีนขอร่วมมือกับญี่ปุ่นในทุกทางเพื่อให้ผ่านพ้นวิกฤตินี้
    Photobucket
    ภาพเด็กนักเรียนประถมในโรงเรียนแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ขณะเกิดเหตุแผ่นดินไหว ซึ่งได้ทำตามขั้นตอนที่ฝึกซ้อมฯ (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    ประชาชนที่ตกค้างพลัดที่อยู่ กำลังเฝ้ารอคำแนะนำของทางการฯ โดยต่างไว้วางใจในรัฐบาลและพร้อมให้ความร่วมมือ ในการเผชิญวิกฤติ ขณะเจ้าหน้าที่ฯ เร่งส่งความช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว และทั่วถึง (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    กลุ่มประชาชนที่ถูกจัดให้ไปอยู่อาศัยชั่วคราวในโรงเรียนแห่งหนึ่ง (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    ท่ามกลางความยุ่งยาก แต่กลับไม่พบความวุ่นวาย และเด็กกับสตรีจะได้รับความช่วยเหลือก่อนเสมอ (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    ประชาชนเหล่านี้ต้องเดินเท้ากลับบ้าน ซึ่งบางคนอยู่ไกลออกไปถึงเกือบ 20 กิโลเมตร หลังถนนหลายสายถูกตัดขาด และบริการขนส่งสาธารณะเป็นอัมพาตเกือบหมด (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    แม้จะเหน็ดเหนื่อยอยากนอนเหยียดเท้า แต่ทุกคนยังคงมีสติพอที่จะเบียดตัวนั่งชิดขอบราวบันได เพื่อไม่ให้กีดขวางทางขึ้น-ลง แม้ว่าจะไม่มีคนเดินในขณะนั้นเลยก็ตาม (ภาพเอเยนซี)

    Photobucket
    ภาพจากวงจรปิด เผยให้เห็น กลุ่มครูในสถานเลี้ยงเด็กเล็กช่วยกันห้อมล้อม คร่อมตัวป้องกันเด็กๆ ในตอนแผ่นดินไหว (ภาพเอเยนซี)

  6. septimus says:

    นี่คือจดหมายของ ฮา มินห์ ตัน เป็นตำรวจที่ฟูกุชิม่า เขาเป็นชาวเวียดนาม เขียนถึงเพื่อนที่เวียดนาม ถูกพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ New America Midia เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2554 แสดงให้เห็นถึงหัวจิต หัวใจของชาวญี่ปุ่น เศษเสี้ยวของชีวิตกลางวิกฤติ ณ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ฟูกุชิม่า

    ==========

    พี่ครับ
    พี่และครอบครัวสบายดีนะครับ? สองสองวันมานี้อะไรต่ออะไรสับสนอลหม่านไปหมด หลับตาผมก็ มองเห็นแต่ซากศพ ลืมตาก็เห็นแต่ซากศพ พวกเราทำงานกันวันละ 20 ชม. ผมอยากให้วันหนึ่งมี 48 ชม. พวกเราจะได้มีเวลาช่วยเหลือพวกเขาได้มากขึ้นอีก เราไม่มีน้ำไม่มีไฟ อาหารปันส่วนก็เกือบจะ เกลี้ยงแล้ว การอพยพผู้คนเป็นไปอย่างยากลำบาก จากที่นี่ไปที่โน่น ตอนนี้ผมอยู่ในฟูกุชิม่า ห่างจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ประมาณ 25 กม.

    ถ้าจะให้ผมเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ นิสัยใจคอของพวกเขามันคงได้เป็นหนังสือเล่มใหญ่ พวกเขายังคงอยู่ในความสงบ พวกเขามีศักดิ์ศรีและทำตัวเรียบร้อยเหลือเกิน นั่นทำให้สถานการณ์ไม่เลวร้ายลงไปอีก แต่ผมรับประกันไม่ได้ว่าอีกสักอาทิตย์หนึ่งเราดูแลสถานการณ์ให้เรียบร้อยอย่างนี้ได้ต่อไป

    พวกเขาก็เป็นมนุษย์ธรรมดาเมื่อความหิวกระหายถึงขีดที่อยู่เหนือความทระนง แม้ว่ารัฐบาลพยายามส่งเสบียงอาหารและยาให้ทางอากาศ แต่มันก็เหมือนโปรยเกลือเล็กๆ น้อยๆ ลงในมหาสมุทร
    มีเรื่องประทับใจเกี่ยวกับเด็กชายญี่ปุ่นคนหนึ่งที่ให้บทเรียนกับผมว่าศักดิ์ศรีของการเกิดเป็นมนุษย์คนหนึ่งควรจะเป็นยังไง
    คืนก่อนผมถูกส่งไปที่รร.สอนภาษาแห่งหนึ่งเพื่อช่วยองค์กรการกุศลจัดตั้งหน่วยแจกอาหารให้ผู้ประสบภัย พวกเขาเข้าคิวเป็นแถวเคี้ยวคดยาวอย่างกับงูเลื้อย แล้วผมก็พบเด็กผู้ชายอายุราวๆ 9 ขวบคนหนึ่ง เขาสวมแค่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเท่านั้น มันหนาวมากและเขาก็อยู่ท้ายๆ แถวโน่น ผมกลัวว่ากว่าจะถึงคิวของเขาอาหารที่แจกก็อาจจะหมดเสียก่อน ผมก็เลยพูดคุยกับเขา
    เขาเล่าว่าเขาอยู่ที่ รร. ตอนเกิดเหตุแผ่นดินไหว พ่อของเขาทำงานอยู่ใกล้ๆ กำลังขับรถมารับเขา ขณะนั้นเขาอยู่บนระเบียงชั้น 3 ของ รร. เห็นรถของพ่อถูกคลื่นสึนามิกวาดไปต่อหน้าต่อตา ผมถามถึงแม่ของเขา เขาบอกว่าบ้านของเขาอยู่ใกล้ๆ ชายหาด คิดว่าแม่กับน้องสาวก็คงไม่อยู่แล้ว เขาสั่นหน้าและป้ายน้ำตาเมื่อผมถามถึงญาติๆ

    เขาหนาวจนตัวสั่นผมเลยเอาแจ็กเก็ตเครื่องแบบของผมห่มให้เขา ห่ออาหารปันส่วนของผมก็เลยหล่นออกมา ผมเก็บขึ้นมาและส่งให้เขาพร้อมกับบอกว่า “กว่าจะถึงคิวหนูอาหารอาจจะหมดแล้วก็ได้ เอานี่ไปกินเสียก่อนนะ ผมกินอิ่มแล้ว” เด็กชายรับอาหารไปพร้อมกับโค้ง ผมคิดว่าเขาจะกินมันทันทีแต่ไม่ใช่ เขาเอาห่ออาหารเดินไปวางรวมกับกองอาหารที่กำลังแจกอยู่
    ผมอึ้งไปเลย ผมถามว่าเอาไปไว้ตรงนั้นทำไม ทำไมไม่กินเสีย เขาตอบว่า “ก็ผมเห็นมีคนอีกตั้งเยอะที่หิวกว่าผม ผมเอาไปรวมไว้จะได้แบ่งกันได้ทั่วถึง” ผมเบือนหน้าหนีเพื่อจะได้ไม่มีใครเห็นน้ำตาของผม

    สังคมไหนนะที่ผลิตเยาวชนอายุ 9 ขวบ ให้เข้าใจถึงการเสียสละอันยิ่งใหญ่เช่นนี้…ต้องเป็นสังคมที่ ยิ่งใหญ่…เป็นประชาคมที่ยิ่งใหญ่

    ครับพี่ ผมก็เขียนมาด้วยความคิดถึงพี่และครอบครัวนิดหน่อย ถึงเวลาทำงานกะของผมแล้วครับ…

    ฮา มินห์ ตัน

    ==========

    ถอดความมาฝาก…ด้วยใจคารวะ

  7. septimus says:

    Focus: นักจิตวิทยาหวั่นภัยธรรมชาติทำชาวญี่ปุ่น “เก็บกด-สภาพจิตเสียหาย”

    โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 18 เมษายน 2554 12:42 น.

    Photobucket
    ผู้รอดชีวิตรับประทานอาหารร่วมกันที่ศูนย์ผู้อพยพเมืองโอนางาวะ จังหวัดมิยางิ เมื่อวันที่ 5 เมษายน

    เอเอฟพี – ขณะที่โลกตะวันตกต่างยกย่องขันติธรรมของชาวญี่ปุ่นผู้รอดชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวและสึนามิเมื่อเดือนมีนาคม แต่นักจิตวิทยากังวลว่า การพยายามซ่อนความเจ็บปวดไว้โดยไม่แสดงออก อาจทำให้สภาพจิตใจเสียหายในระยะยาว

    ผู้คนทั่วโลกต่างสรรเสริญเมื่อเห็นชาวญี่ปุ่นซึ่งสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างยอมรับโชคชะตาด้วยอาการสงบ แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าอันเรียบเฉยนั้น กลับซ่อนความปวดร้าวแสนสาหัสเอาไว้

    “จริงๆแล้ว ผมอยากจะปล่อยโฮออกมาดังๆ เพราะผมเสียใจมาก” เคนิจิ เอ็นโดะ ผู้รอดชีวิตวัย 45 ปี กล่าว พร้อมหลับตาลงชั่วขณะ

    “ผมสูญเสียทั้งคุณพ่อ, สัตว์เลี้ยง, รถ และเงินออมที่สะสมไว้ ผมเสียทุกอย่างครับ แต่ทุกคนที่นี่ก็เป็นเหมือนกันหมด ถ้าผมร้องไห้ ทุกคนก็จะร้องตามไปด้วย เพราะฉะนั้นผมจึงทำไม่ได้” เขาให้สัมภาษณ์ ที่เมืองโอนางาวะ

    โศกนาฎกรรมครั้งใหญ่เกิดขึ้นกับญี่ปุ่นอีกครั้งเมื่อวันที่ 11 มีนาคมที่ผ่านมา เมื่อแรงสั่นสะเทือนขนาด 9.0 ทำให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิซัดถล่มเมืองชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือ คร่าชีวิตผู้คนไปมากกว่า 13,500 คน และอีก 14,000 คนยังไร้ร่องรอย

    แม้จะผ่านมานานถึง 5 สัปดาห์แล้ว แต่ผู้รอดชีวิตนับแสนคนยังต้องอาศัยโรงยิมหรือสถานที่สาธารณะอื่นๆเป็นที่พักพิง บางครั้งต้องนอนรวมกันหลายสิบ หรือหลายร้อยคน

    Photobucket
    ครอบครัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในศูนย์ผู้อพยพเมืองริกุเซ็นตากาตะ จังหวัดอิวาเตะ

    แม้ต้องเผชิญความยากลำบาก แต่ชาวญี่ปุ่นเหล่านี้ยังต้องบริหารจัดการอารมณ์กันอย่างเข้มงวด

    แต่บางครั้งความโศกเศร้าก็ถาโถมเข้ามาอย่างไม่คาดคิด ทั้งยามนอน, ยามฟังเพลง หรือแม้แต่เวลารับประทานอาหาร

    “สิ่งที่ผมอยากได้ที่สุดคือ ความเป็นส่วนตัว” เค็น ฮิรากิ ผู้อพยพอีกคนหนึ่งกล่าว “ตอนกลางดึก ผมมักได้ยินคนที่หลับอยู่ร้องครวญครางในความฝัน แต่บางครั้งภรรยาก็ปลุกผมขึ้นมา เพราะผมฝันและร้องแบบนั้นเหมือนกัน”

    ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพต่างกังวลที่ผู้รอดชีวิตหลายคนปฏิเสธที่จะระบายความรู้สึกออกมา ซึ่งจะยิ่งทำให้คนเหล่านี้เปราะบางต่อแรงกดดัน และอาจเกิดปัญหาสุขภาพในระยะยาว

    “ขณะนี้ชาวญี่ปุ่นหลายคนป่วยเป็นโรคเครียดชนิดเฉียบพลัน ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่เจอภัยพิบัติรุนแรงระดับนี้” ริตสึโกะ นิชิมาเอะ นักจิตวิทยาซึ่งทำงานกับองค์กรความช่วยเหลือระหว่างประเทศ ด็อกเตอร์ส วิธเอาต์ บอร์เดอร์ส (เอ็มเอสเอฟ) ในเมืองมินามิซันริขุ กล่าว

    “ถ้าพวกเขาไม่ได้รับการเยียวยาด้านจิตใจอย่างถูกต้อง ก็มีโอกาสมากขึ้นที่จะป่วยเป็นโรคเครียดหลังภัยพิบัติ (post-traumatic stress disorder)”

    คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ยังมองว่าอาการเครียดเป็นเรื่องน่าอับอาย โดยเฉพาะในพื้นที่ประสบภัยซึ่งเป็นชนบท และความสัมพันธ์ของคนในชุมชนยังเหนียวแน่น

    Photobucket

    ราว 1 ทศวรรษมานี้เองที่ญี่ปุ่นเริ่มยอมรับว่าปัญหาทางจิตเป็นเรื่องปกติ และมีชาวญี่ปุ่นราว 900,000 คนต่อปีที่เข้ารับการรักษาอาการเครียด โดยใช้ภาษาที่นุ่มนวลว่า “ไข้ใจ” (heart flu)

    จิตแพทย์ หรือที่เรียกกันว่า “ผู้ดูแลหัวใจ” กล่าวว่า การรักษาจะช่วยให้คนญี่ปุ่นมีสุขภาพจิตที่ดีขึ้นได้

    “พอคุณพูดถึงจิตเวชศาสตร์ คนจะรู้สึกอ่อนไหวกับคำนี้มาก พวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย” นาโอกิ ฮายาชิ จิตแพทย์จากโตเกียวซึ่งเดินทางไปดูแลผู้อพยพในเมืองริกุเซ็นตากาตะ กล่าว

    “ผู้รอดชีวิตมักรู้สึกผิดที่จะพูดถึงความทุกข์ของตน เพราะคนอื่นๆก็เจ็บปวดเช่นกัน และความรู้สึกแบบนี้ก็ค่อนข้างแพร่หลายในแถบชนบท”

    เคอิโกะ คัตสึมาตะ วัย 57 ปี ซึ่งพักอยู่ในศูนย์ผู้อพยพเมืองโอนางาวะ กล่าวว่า “คนญี่ปุ่นเราไม่ชอบพูดเรื่องส่วนตัวหรือปัญหาส่วนตัวกับคนแปลกหน้าหรอก ฉันจะเล่าให้เพื่อนหรือคนในครอบครัวฟังมากกว่า”

    ความรู้สึกเช่นนี้ยิ่งรุนแรงสำหรับผู้เคยที่ผ่านสงครามโลกครั้งที่ 2 มาแล้วอย่าง โทชิโกะ ซาวามูระ

    “ต่อให้ฉันไปหาหมอแบบที่ว่านั้น เขาก็ช่วยแก้ปัญหาให้ฉันไม่ได้หรอก ฉันเคยรู้รสสงครามมาแล้ว ฉันผ่านอะไรมาเยอะ ฉันถึงเข้มแข็งยังไงล่ะ” คุณย่าวัย 77 ปี กล่าว

    “เราคนแก่ไม่เหมือนพวกหนุ่มๆสาวๆ พวกนั้นอ่อนแอกว่าเราเยอะ”

  8. septimus says:

    Uploaded by AssociatedPress on Mar 28, 2011
    Cherry blossom season has kicked off in Tokyo, meteorologists said on Monday, marking the beginning of Spring for Japanese people. (March 28)

  9. septimus says:

    March 30, 2011, 11:13 PM JST
    Tokyo’s Uncertain Cherry Blossom Time
    By Yoree Koh

    Photobucket

    Spring is in the air and the cherry blossoms are coming into bloom in parks all over Tokyo. Normally, it’s a highlight of the year, when Tokyoites gear up for the annual season of “hanami” parties – merry gatherings where people eat lots and drink more under the cherry blossoms.

    Photobucket
    [A sign outside the Yasukuni Shrine in Tokyo says “Please refrain from cherry blossom-viewing parties considering the 2011 Tohoku earthquake and tsunami.”]

    But these are strange days in the capital, just two and a half weeks after the March disaster, with the Fukushima nuclear crisis still unfolding just 200 kilometers away.

    While some city dwellers could sorely use a chance to unwind, and even inject a little more money into the capital’s economy, some say it’s a time for sober reflection and solidarity with those suffering in the northeast of the country.

    That’s the line taken by conservative Tokyo Governor Shintaro Ishihara, who’s urged the public to practice self-restraint this year.

    “It’s not the kind of situation for people to drink a lot of and have a pleasant time just because the cherry blossoms bloomed,” said the 78-year-old governor currently campaigning for his fourth term, on Tuesday according to local media.

    Mr. Ishihara’s a controversial character for many, and prone to eye-catching comments. In his call for brotherly solidarity, he said that while Japan lost World War II the sense of solidarity was “beautiful,” according to reports.

    Tokyo residents should now display the same kind alliance with those suffering in the disaster-hit areas in northeastern Japan, Mr. Ishihara said.

    It’s a radical pivot from his initial controversial response to the crisis. The often outspoken politician initially said that the earthquake was “divine punishment” for modern society’s greed. He later apologized.

    It’s as yet unclear whether this year’s cherry blossom parties will be muted in respect for those hit by the disaster, or a celebratory confirmation of life continuing.

    All around Tokyo official sakura festivities are being put on hold and park signs ask flower viewers to exercise restraint. The annual Sakura Festival at Ueno Park has been suspended. The open space below the sakura trees that line Ueno Park show no signs of the usual bustle that sakura season has arrived. Decorations are absent as are the stocky portable toilet units and garbage cans usually supplied to accommodate the crowds. The festival in Chiyoda ward where over 300 sakura trees are planted, has also been canceled, as have related events at Yasukuni shrine.

    The Chiyoda Ward Tourism Association said it will donate the proceeds from goods crafted from the wood of sakura trees and in the distinct shape of the flower to earthquake relief efforts.

  10. septimus says:

    A new mood in Japan


    [http://www.youtube.com/watch?v=oQRx2QPBUmY]

    Australian Broadcasting Corporation

    Broadcast: 06/04/2011

    Reporter: Mark Willacy

    A new national mood of self-restraint is taking place in Japan following this month’s earthquake, tsunami and nuclear disasters.

    Transcript
    LEIGH SALES, PRESENTER: In Japan, citizens are vowing they won’t be defeated in the wake of the recent catastrophic earthquake, tsunami and nuclear disasters. 28,000 people are dead or missing, more than 140,000 are homeless and living in shelters and there’s still the threat of an atomic meltdown.

    A new national mood of self-restraint is being heralded around Japan on everything from power consumption to political campaigns. The ABC’s north Asia correspondent Mark Willacy reports from Tokyo.

    MARK WILLACY, REPORTER: They’re a reminder of the fragility of life. Almost as quickly as a cherry blossom bursts into bloom, it withers and dies. This is what the Japanese call Hanami season, a time to celebrate the beauty and transience of these flowers. But not this year. Not after nature exposed the fragility of life all along this country’s east coast.

    VOX POP (voiceover translation): All the cherry blossom planned by my company are cancelled. Me and my friends are not in the mood for drinking or parties anyway.

    MARK WILLACY: This is what cherry blossom season is supposed to be like, with parks and gardens packed with people. But for the first time in 62 years, Tokyo’s famed Ueno Park has cancelled its cherry blossom parties. It’s all part of what the Japanese call jishuku, or self-restraint.

    HIROTADA HIROSE, SOCIOLOGIST (voiceover translation): People are saving electricity by not switching on lights, streets are dark, restaurants are closing early. People are refraining from having parties and drinking.

    MARK WILLACY: Never before has Japan been hit by such a perfect storm. The most violent earthquake in its recorded history, a fast-moving tsunami more than 10 metres high and hundreds of kilometres long. And a nuclear crisis leeching radiation into the air, soil and sea.

    The natural disaster has obliterated entire communities, destroying families, leaving hundreds of thousands homeless and creating food and fuel shortages. It’s also triggered some national introspection about what it is to be Japanese.

    HIROTADA HIROSE (voiceover translation): When many Japanese feel suffering and sadness, they think they should not enjoy themselves. This is a kind of cultural response.

    MARK WILLACY: Sumiko Gomi’s life has been book-ended by two giant earthquakes. She was born just three weeks after the Great Kanto Earthquake in 1923, a disaster which left 140,000 dead.

    For decades, the 88-year-old has kept her earthquake survival kit by her bed, waiting for the next big tremor.

    But she, like millions of other Japanese, says she’s endured tougher times than these.

    SUMIKO GOMI (voiceover translation): During World War II we did not know when we would be killed, enemy planes would fly over us and we’d hope the bombs would not fall on us. The tension was much higher then.

    MARK WILLACY: For Sumiko Gomi, jishuku is a natural response to tragedy. And this is self-restraint in action: across Tokyo, lights have been turned off in offices and homes. Even high-end retailers who usually bathe their luxury wares in light are joining in.

    SATOSHI KONDO, TOKYU DEPARTMENT STORE (voiceover translation): Because of the power shortage, we’re shortening opening hours, cutting back on lighting and shutting down most of our escalators and lifts.

    MARK WILLACY: The Tokyu department store believes its jishuku campaign reflects the national mood. As well as the lights, gone are the annoying in-store jingles and aggressive sales pitches, things customers in this post-disaster nation regard as unseemly.

    CUSTOMER (voiceover translation): I am doing my bit and saving electricity by switching off lights at home and at my office. My company is pitch dark now. Also, we don’t use the air-conditioners anymore.

    MARK WILLACY: Even Tokyo’s streetscape has changed radically. This is a metropolis famed for turning night into day, with a supernova of lights and glowing screens.

    This is Shibuya Crossing, one of the busiest pedestrian crossings in the world. Behind me are three giant TV screens which at night illuminate these buildings and the crossing itself. Usually this place is blazing with colour and light, but not anymore, not after this disaster.

    Stripped of its nocturnal glare, Shibuya these days is a different place, and that unsettles some Japanese.

    VOX POP II (voiceover translation): It’s always bright, so I feel very strange with this darkness. It doesn’t feel like Shibuya at all.

    VOX POP III (voiceover translation): I often come to Shibuya, so I feel this is weird.

    MARK WILLACY: Back at her home, Sumiko Gomi is still keeping her bathtub full of water in case of another big shock. But the 88-year-old is confident her compatriots can absorb anything nature can throw at them.

    SUMIKO GOMI (voiceover translation): The Japanese have inner strength. A person might be suffering, but if they see someone with a strong spirit, they will work hard to rebuild. We will encourage and support those affected by this disaster.

    MARK WILLACY: More than any other, this year’s cherry blossom season really will be about the fragility of life here. But like this delicate flower, the Japanese say they will bloom again.

    LEIGH SALES: Mark Willacy in Tokyo.

  11. septimus says:

    That’s my pleasure kaP’,
    พอดีคลิปเหล่านี้ออกช้านิ้ดนึงค่ะ ข้าเจ้าเข้าไปทีหลังพี่ก็เลยเจอ

    ..สวยค่าพี่ ขอบคุณมากค่ะ xx ^^

    ในความรู้สึก…ข้าเจ้าว่าซากุระอ่อนโยนงดงามเสมอค่ะพี่ และตอนนี้ก็กำลังทำหน้าที่ปลอบประโลมชาวญี่ปุ่นอยู่นะคะ

  12. septimus says:

    #53

    LOL..
    อ่านแล้วเหนื่อยใจแทนคะคุณพี่
    ข้าเจ้าขอเอาใจช่วยทั้งคุณแม่คุณลูกเลยคะ ขอให้ในที่สุด…เลือกในสิ่งที่ดีที่สุด ค่า

    และถ้าเสี่ยงเกินไป ก็เรียนที่บ้านเราให้จบก่อนก็ได้มั้งคะ
    ข้าเจ้าหมายถึงยื้อทุนออกไปก่อน พอจบจากบ้านเราแล้วค่อยไปอ่ะค่ะ

    xxx

  13. septimus says:

    #52

    คุณพี่ขา บางทีสุดโต่งจริงๆอาจจะยังไม่มาก็ได้ค่ะ
    คุณพี่ลองตามลิงค์ข้างบนนี้ไปอ่าน จดหมายแจ้งเตือน ดูนิดคะ

    oxoxox ^^&”

  14. septimus says:

    Saturday, April 2, 2011

    Photobucket
    Care team: Child care specialists from across the nation gather in Morioka, Iwate Prefecture, on March 25 to search and care for children orphaned by the March 11 earthquake and tsunami.

    Hunt for tsunami orphans hampered, unprecedented

    SENDAI (Kyodo) Child welfare officials have launched an extensive search for children who have either been orphaned or are missing in parts of Tohoku ravaged by the March 11 earthquake and tsunami.

    Their efforts are being hindered by the scale of the destruction and the lack of administrative services in many areas.

    Search efforts moved into full swing Saturday in Iwate, one of the prefectures worst hit along with Miyagi and Fukushima, which are expected to soon request that the specialists come in.

    The child welfare specialists were gathered from various parts of the country for this unusual mission under the initiative of the central government, with experts noting the disaster poses greater challenges in locating such children than the 1995 Great Hanshin Earthquake.

    In Iwate, 17 specialists have arrived, including psychologists and child minders from nurseries in Tokyo, Hokkaido, and Aomori, Akita and Kanagawa prefectures.

    Last weekend they met with their local counterparts and started searching the cities of Kamaishi, Ofunato and Rikuzentakata and the town of Otsuchi.

    The experts will initially work in groups of three and look for orphaned children at evacuation shelters.

    Children who have been left homeless will probably be entrusted to temporary care homes at child consultation centers or to host parents.

    But temporary care homes and regular homes for children are already running at full capacity in various parts of the country because of the growing number of children who need to be protected from abusive or neglectful parents.

    Of the 17 specialists, six from Yokohama Central Child Consultation Center drove in two cars to Iwate, carrying their own food and gasoline. They are planning to check shelters in Rikuzentakata and Ofunato while sleeping at municipal assembly halls.

    ติดตามอ่านต่อได้ที่ลิงค์ข้างบนนี้ค่ะ

  15. athenaz says:

    ขอบคุณคลิปและภาพค่ะ
    พี่พยายามหาคลิปไม่เจอค่ะ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
    ขอชาวญี่ปุ่นทำได้ตามท่านกล่าว

    ดอกนี้สวยไหมคะ

    really good night this time ka..
    xxx :))

  16. athenaz says:

    เชปรู้ใจ.. เป็นเช่นนัั้นจริงๆค่ะ

    ไปไม่ไป ไปไม่ไป ไปไม่ไป .. ! LOL
    เธอบอก ฟูกุโิกะ ไม่มีประวัติแผ่นดินไหว แต่บอกให้ใจหายว่า หากเกิน 6.1 ตึกทางนั้นจะรับไม่ได้

    ส่วนนิวเคลียร์ก็เริ่มน่ากังวล คุณแม่บอกลองดูๆไปอีกปลายเมษา เธอบอกเหตุผลว่าไมสามารถ เพราะเท่ากับหลังเปิดเทอมไปถึงสองอาทิตย์
    คุณแม่เลยแนะนำให้เขียนไปถาม Bruno ที่ดูแลทุน เธอก็ว่า บรูโนก็ต้องบอกว่า กลับมา กลับมา ๆ
    ตอนนี้ก็ต้องคอยประเมินนิวเคลียที่เริ่มกระจายมากกว่าช่วงแรกค่ะ
    จองตั๋วใว้ แต่หากเขาจะให้ออกตั๋วก่อนสงกรานต์ และสถาณการณ์ยังไม่น่าไว้ใจ ก็ยกเลิกทั้งตั๋วทั้งทุนค่ะ วิธีนี้พี่เซปว่าดีไหมคะ ..LoL !!

    Good night ka sis..xxx

  17. athenaz says:

    ช่วงนี้ไม่ได้เปิดแอร์เลยค่ะ เพราะอากาศเย็นกว่า i feel control ค่ะ
    ความเย็นแปลกๆนอกฤดูกาลนี่แหละทำให้ทางใต้อ่วมเลย ผู้เชียวชาญทางอากาศมานั่งคุยกัน พูดตรงกันว่ามันเป็นสุดโต่งของสภาพอากาศแย่ เช่นพายุฤดูร้อนที่ความกดสูงมากทางจีนมาเจออากาศร้อนทั่วไปก่อนสงกรานต์ อย่างดีก็เป็นพายุที่ทางภาคเหนือเจอเสมอ รุนแรง แต่ไม่มากเท่าที่เกิดตอนนี้ทางใต้ แต่พอความกดสูงมาเจอไอชื้นที่ลานิญ่าพามาปลายเดือนมีนาฝนจึงหนักและนาน ลมก็แรงเกินรับ ดินถล่มเพราะฝนตกหนักและนานค่ะ สงสารคนใต้เสียจริง ..ใกล้คำทำนายเข้าไปทุกที
    ดอกไม้ข้างบนสวยจังค่ะ ซากุระยังรักษาสัญญาเสมอ ปี่นี้เธอสวยเป็นพิเศษนะเซป ใครๆก็รักเธอ..

  18. septimus says:

    Photobucket

    LOL..
    คุณพี่คะ อย่าไปเลยค่า อยู่ช่วยบ้านเราดีกว่าคะ ยังยุ่งไม่เลิกเลยค่ะ
    ข้าเจ้าว่าตอนนี้น้องธัญญาหายใจเข้าออกเป็น กลับบ้าน อย่างเดียวคะคุณพี่(อารัยก็ม่ายสนทั้งน้าน…ใช่ป่ะเลิฟ ฮา)

    …คุณพี่พูดถึงรถม้า พักนี้ข้าเจ้ากำลังอ่านวรรณกรรมสุดยอดเรื่องหนึ่ง ท่านผู้ประพันธ์บรรยายเก่งมากจนข้าเจ้ารู้สึกกำลังนั่งไทม์แมชชีนย้อนไปยุคของรัชกาลที่สี่เลยคะ แล้วเดี๋ยวข้าเจ้าจะย่อให้ฟังนะคะ(กำลังเรียงลำดับคะว่าจะเล่าความหลากหลายนี่ยังไงดี ฮ่ะๆๆ)

    ขอขอบคุณคุณพี่มากคะที่หมั่นเข้ามาแชร์ความเป็นไปกับเพื่อนๆชาวญี่ปึ่นอยู่เสมอ ว่าแต่น้องตกลงจะกลับไปอีกมั้ยคะ น่าคิดหนักเหมือนกันเนาะ…ไปไม่ไป ไปไม่ไป ไปไม่ไป…

    อ้อ คุณพี่คะตอนนี้เราหนาวเหมือนกันแล้วนะคะ อย่างที่บอกน้องธัญญาว่าปีนี้ออทท่อมบ่มีค่ะ

    ^__^

  19. septimus says:

    #43

    Photobucket

    พี่สบายดีค่ะเลิฟ ขอบคุณมากค่ะ

    ฮ่ะๆๆๆ ยังไม่ทันไรเลย คุณเดฟเก้าะห่วงเลิฟซ้าแล้ว
    แล้วนี่จะไปอยู่เมืองไทยคนเดียว ๒ เดือน…เหอเหอ จาทนไหวเร้อ…พี่ว่าคุณเดฟจะเปลี่ยนตั๋วกลับบ้านก่อนอ่ะนา ^^

    เลิฟก็เทคแคร์เช่นกันคะ ทางนี้อากาศก็เพื้ยนๆเหมือนกันเลยและที่สำคัญออทท่อมหายไปอ่ะเลิฟ ถ้าหนาวหายไปพี่จะไปต่อว่าเลยคะ LOL….

    (ขอบคุณดอกไม้สดใสงดงามด้วยคะ)

  20. septimus says:

    #42

    Photobucket

    ka P’, it’s so terrible,
    งานนี้เงินไม่ใช่ปัจจัยหลักซะแล้วคะ อ้อมกอดที่คุ้นเคยต่างหากที่เด็กเหล่านั้นโหยหา

  21. septimus says:

    #46

    JAPAN: Emperor delivers message to people over quake – NHK 110316

    Uploaded by newsupload2010 on Mar 16, 2011

    Emperor delivers message to people over quake

    Japan’s Emperor Akihito has delivered a video message to express sympathy for people affected by Friday’s devastating earthquake and call for concerted efforts to overcome hardships.

    The speech on Wednesday was the first in which the Emperor expressed his feelings on video.

    He said the death toll has been increasing daily and that it is not clear how far it will rise. He said he hopes the safety of as many people as possible is confirmed.

    He expressed deep concern about the situation of the quake-hit nuclear power plant in Fukushima Prefecture, and said he hopes related people’s efforts will prevent the situation from worsening.

    The Emperor said he hopes from his heart that all people will pull together and care for each other to survive during this difficult time.

    He expressed a wish that affected people will never give up hope and will take care of themselves to continue their lives.

    The Emperor also expressed hope that everyone in the country will continue to monitor the process of rebuilding affected areas.

    Wednesday, March 16, 2011 19:20 +0900 (JST)

  22. septimus says:

    Japan’s Emperor Akihito meets quake victims


    Uploaded by newsxlive on Mar 30, 2011

    Japan’s Emperor Akihito visited an evacuation centre for earthquake and tsunami victims in the Tokyo area. This was his first face to face meeting with evacuees since the quake struck on the 11th of March. He was joined by his wife and empress Michiko.

    Photobucket

    Photobucket

    Photobucket

    Photobucket

    Photobucket

  23. athenaz says:

    Evacuees have tea as they visit a bathhouse
    used by workers at Nasu Imperial Villa March 26.

  24. athenaz says:

    That was 2 weeks ago on March 16, but his words worth keeping ka sept

    ‘I am deeply concerned about the nuclear situation because it is unpredictable,’
    he said.
    ‘With the help of those involved, I hope things will not get worse.’

    The 77-year-old said he was praying for his people and his country. The Emperor’s speech was his first-ever televised address and it was the first time any Japanese emperor has given a speech directly to the people on television during a national crisis.
    Large crowds gathered around public screens in Tokyo – railway stations, restaurants, even shop windows where his words could be read in captions – to watch his speech. His words left no doubt over his concern about the nuclear crisis, which he said was

    ‘unprecedented in scale’.

    ‘I hope from the bottom of my heart that the people will, hand in hand, treat each other
    with compassion and overcome these difficult times,’
    he said.
    ‘I was greatly moved by the braveness of the survivors who are encouraging themselves
    in trying to live on through this enormous disaster,’
    he said.
    ‘I hope that those affected by the earthquake will not give up hope and strive to survive,
    while taking care of their health.’

    Rare appearance: Emperor Akihito speaking
    during a televised address to the nation

  25. athenaz says:

    น่าสนใจนะคะ น่าจะไปยกป้าย UNCUT กับเขา ส่วนน้องะิญญา ได้ข่าวว่าหากไม่ติดกะดู ส.ว. และเตรียม แพ็คของคงมีได้ไปแน่ ..(อันนี้เดานะคะ) พี่ไม่ได้ติดตามเรื่องประท้วงมาก แต่นับเป็นประท้วงใหญ่ เห็นภาพแบคกราวน์สวยๆอย่างรัฐสภาริมน้ำและมียกป้ายไล่รัฐบาล มันได้มูดจริงๆค่ะ เขาเลี่ยงเป็นวันเสาร์ ไม่งั้นเป็น General Strike ยุคใหม่แน่ค่ะ

    ทางนี้เขาชอบแยกตัวออกมา หรืออาจขอกลับไปบใช้รถม้าข้ามช่องแคบแทน ฮา ฮา ..

    http://www.salon.com/news/feature/2011/03/26/london_britain_protest_public_spending/md_horiz.jpg“>

    กรุงเทพหนาวก่อนสงกรานต์ค่ะ 18 C and windy ka..

  26. rapeseed says:

    Image and video hosting by TinyPic

    สบายดีนะคะ ขออภัยคลานมาตอบสาย อิอิ เพิ่งฟื้นคะ วันนี้อากาศไม่ดีเลยคะ อากาศยังเย็นอยู่และครึ้มฟ้าครี้มฝน ฮีเป็นห่วงว่า หากเกิดอะไรขึ้นจะเอาตัวรอดได้ไม่นี่ ฮาฮา แอบหวงเล็กน้อยแม้ว่าอยากมีอิสระบ้าง อิอิ คิดว่าคงคิดถึงเหมือนกันคะ พี่ลัฟ ไม่เคยจากกันนาน แต่เขาบอกว่าในความรักการมีระยะห่างและโลกส่วนตัวบ้าง การห่างกันก็ทำให้รักกันมากขึ้นนะคะ

    เรื่องลิ้งก์หากชุมชนเข้มแข็งและมีการจัดการที่ดี ไม้ต้องง้อรัฐก็ได้ ฮาฮา ขอบคุณคะที่แวะมาทักทาย พีลัฟเทคแคร์นะคะ ลัฟจะไปลอนดอนคะพรุ่งนี้แล้วก็ทำงานต่อ อิอิ ใกล้ได้กลับบ้านแย้วววววว คิดถึงคะ xxx

  27. athenaz says:

    Sept ka,
    That’s so sad to hear, although we know w/o seeing this mail. I feel like going there to give a hand(heart), not only a fund..

    I have get this mail fwd to list of mine since it’s in English it can also go to person we work with.

    For the kids in stress, it’s so sad and need long time healing..problem is not many Japanese speaks English..the camp they stay, when time passes day by day, it will eventually be more stressful as it’ seems no hope relieving shortly..
    xxx

    take good care ka sis..

  28. septimus says:

    Thank you very much ka P’,
    have a lovely night na ka,

    oxoxox :)))

  29. septimus says:

    Photobucket

    From: Andy —–
    Sent: Wednesday, 23 March 2011 3:46 PM
    To: —@—
    Subject: Japan Quake – What can YOU do?

    Dear colleagues

    The unfolding tragedy in Japan has left me devastated. Particularly heartbreaking is the plight of about a hundred thousand children who are displaced, many of them orphaned. To make matters infinitely worse, cold, hungry, and without the prospect of relief, these kids have been almost abandoned, because aid workers simply won’t deliver food, clothing or kerosene for heating, because they fear becoming ill from radiation. Heartbreaking simply does not begin to describe it.

    The sight of hundreds of little tots, dazed, without their parents, sitting huddled in groups in emergency shelter, is almost unbearable. For these kids the destruction and the loss of everyone they know, and every landmark, would simply be too much to process. Reports are filling in that these children are showing symptoms of severe psychological trauma.

    The one piece of good news is that the great people from Save The Children Fund are active in Sendai, and doing everything they can to help.

    So I, and my dear friends ——- did a whip around and we put in $100 each to the Save the Children Fund Appeal for Japan. That’s a total of $600.

    I would like to invite you, if you feel moved by what has happened to our friends in Japan, to gather up a few of your friends and see if you can beat our total. If you click on the link below it will take you to where you need to go.

    Lastly please let me add this: Japan and her relief workers have been magnificent over the past 10 years. They were of the first to arrive after the Boxing Day tsunami in Thailand, likewise with the Sumatra earthquake, the Haiti earthquake, and the Christchurch quake. Please join me in standing by our friends in Japan, and particularly these poor kids. Feel free also to send this e mail round to anyone and everyone you know!

    Thank you and God bless

    Andy —–

    http://www.savethechildren.org/site/c.8rKLIXMGIpI4E/b.6621121/k.3D08/Japan_Earthquake_Tsunami_Relief.htm

  30. athenaz says:

    หายเหนื่อยนะคะ ลุ้นด้วยใจ พักใจด้วยเพลงนี้ค่ะ sis
    we love Japan more than ever !

    Make Sunday a beautiful one.. and wish them best ka..! ^^
    xxx

  31. septimus says:

    Photobucket

  32. septimus says:

    Photobucket

    ยินดีมากค่ะที่คุณbayanและเพื่อนๆชอบบทความนี้
    ดิฉันขอเป็นคนกลางนำความชื่นชมส่งต่อให้แก่ผู้เป็นต้นทางของเมลล์เหล่านี้นะคะ
    ขอบคุณมากค่ะ และ สุขสันต์วันหยุดสุดสัปดาห์ทุกท่านนะคะ ^^

  33. bayan says:

    ได้คัดลอกบทความและรูปภาพจากบล็อกของคุณ Septimus ให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกัน ทุกคนชอบบทความนี้ และฝากคำชมและคำขอบคุณมาทางเจ้าของเรื่องด้วยค่ะ

  34. kai says:

    เพียงแต่ว่า
    ทำไม ประเทศนี้ มีอัตราฆ่าตัวตายสูง
    หลาย ๆ ครั้ง ผลผลิตที่สูง มักสวนทางกับความเป็นมนุษย์

  35. septimus says:

    #32

    Thank you so much ka P’,
    have a good night na ka,
    I am so tired right now ka,

    oxoxox

  36. septimus says:

    Photobucket

    ระเบียบวินัยและใจสู้ : บทเรียนจากคนญี่ปุ่น

    ในช่วง 2-3 วันมานี้ ไม่ว่าผมจะแวะเวียนไปงานเลี้ยงใดๆ หรือเข้าวงสนทนากับเพื่อนฝูงกลุ่มหนึ่งกลุ่มใด ผมจะได้ยินได้ฟัง

    คำพูดที่แสดงความเห็นใจและเสียใจต่อชาวญี่ปุ่นที่ประสบเคราะห์

    เพื่อนหลายๆคนเล่าให้ฟังว่า ได้ส่งเงินบริจาคไปช่วยเหลือตามแหล่งบริจาคต่างๆหลายวันมาแล้ว เพื่อเป็นการแสดงน้ำใจต่อชาวญี่ปุ่น

    แม้จะทราบดีว่า ประเทศญี่ปุ่นและคนญี่ปุ่นเขารวยกว่าเราเยอะ…แต่เราก็อยากจะช่วยเขาบ้างตามกำลังศรัทธา

    หัวข้อที่พรรคพวกเพื่อนฝูงของผมสนทนากันเป็นวาระถัดมา…ก็คือการแสดงความชื่นชมต่อความมีระเบียบวินัยและหัวใจที่แกร่งกล้าของชาวญี่ปุ่น จากภาพข่าวที่แพร่ไปทั่วโลก

    ทุกคนอดทนอดกลั้นไม่ตื่นตระหนก ไม่ตีโพยตีพาย อยู่ในความสงบ อยู่ในระเบียบวินัย เข้าแถวรับความช่วยเหลือจากทางการโดยไม่มีการแก่งแย่ง

    ที่สำคัญกว่านั้น ไม่มีใครบุกปล้น บุกชิง หรือทุบร้านค้าเพื่อปล้นสะดมอาหารและข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น

    ไม่มีใครก่อกรรมทำเข็ญกระหน่ำซ้ำเติมด้วยการฉกชิงทรัพย์สินหรือข้าวของของผู้เคราะห์ร้ายอื่นๆ

    มีแต่ให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ปลอบโยนซึ่งกันและกัน และเสียสละให้แก่กัน

    ในช่วงสุดท้ายของการสนทนา พรรคพวกถามว่า…ประเทศญี่ปุ่นเขาสร้างคนของเขาด้วยวิธีใดหนอ?…จึงได้พลเมืองที่มีคุณสมบัติน่ายกย่องอย่างที่เราได้เห็นในเหตุการณ์วิกฤติครั้งนี้

    ไม่เพียงเท่านั้น ถ้าเรานึกย้อนไปอีกหน่อยเราก็คงจะจำกันได้ดีว่า ในยามปกตินั้น เขามีระเบียบวินัยอยู่แล้ว มิหนำซ้ำยังเป็นคนที่ขยันขันแข็ง ทำงานกันอย่างบ้าคลั่ง…แถมยังมีจิตใจบริการ โดยเฉพาะในร้านค้าหรือห้างสรรพสินค้าต่างๆ ต้องยกย่องในการบริการลูกค้าอย่างสุดยอด

    นี่คือคุณสมบัติของพลเมืองที่ไม่ว่าจะชาติไหน ประเทศไหน ก็อยากได้

    เพื่อนฝูงที่มีความรู้และมีประสบการณ์ที่ญี่ปุ่นตอบคำถามนี้ว่า…ทุกอย่างเริ่มต้นมาจากโรงเรียน…เขาสอนคุณสมบัติอันดีเลิศเหล่านี้มาตั้งแต่นักเรียนอนุบาล ประถมศึกษา ไปจนถึงระดับมัธยม

    ทุกอย่างจะอยู่ในหลักสูตรที่เขามีวิธีถ่ายทอดอย่างแยบยล ให้ซึมลึกเข้าไปในสมองของเด็กๆตั้งแต่เล็กแต่น้อย

    เนื่องจากเขาทำเรื่องนี้มานานมาก…เด็กๆที่จบออกมารุ่นแล้วรุ่นเล่าต่างเติบโตขึ้นมาในสังคม…ส่งผลให้สังคมของเขามีแต่ความดีงามเป็นส่วนใหญ่

    พอสังคมดี เด็กรุ่นหลังที่จบมาใหม่ ซึ่งได้รับการอบรมมาอย่างดี ก็สามารถจะเข้าสู่สังคมที่ดีได้อย่างต่อเนื่องและช่วยกันทำความดีต่อไปอีก

    เทียบกับของเรา ถ้ามองย้อนกลับไปในรุ่น 50-60 ปีก่อน ผมก็ว่าหลักสูตรสอนให้เด็กๆเป็นคนดีมีระเบียบวินัยของเราค่อนข้างสมบูรณ์ทีเดียว

    แต่ไม่ทราบไปพลาดท่าตอนไหนเข้า ปรับหลักสูตรกันไปปรับกันมา ทำให้หลักสูตรคุณธรรมความดีค่อยๆหายออกไป…เด็กไทยก็เลยหย่อนลงมากในเรื่องนี้

    พอออกมาในสังคมหลายรุ่นเข้า…สังคมก็เริ่มมีปัญหาอย่างที่เห็นๆ

    ผู้คนไร้ระเบียบวินัย ไร้คุณภาพ จริยธรรม ชักจะมีมากขึ้นและมากขึ้นจนไม่รู้จะแก้อย่างไร…กลายเป็นปัญหาใหญ่ของประเทศในขณะนี้

    ก็เอาเถอะ…ก็ต้องแก้กันต่อไป พยายามกันต่อไป อย่าเพิ่งท้อถอย

    ญี่ปุ่นเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ เขาเผชิญความทุกข์ยากมามากทั้งภัยธรรมชาติและภัยจากมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์…เขาเคยเป็นผู้ชนะที่หลงระเริง แต่ก็เคยเป็นผู้แพ้ที่เจ็บปวด

    ก่อนที่เขาจะปรับตัวเองสร้างชาติขึ้นมาใหม่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จนประสบความสำเร็จและกลายเป็นชาติตัวอย่างที่ชาวโลกยกย่อง ในเรื่องมีระเบียบวินัย ใจสู้ และขยันขันแข็ง

    ของเรายากหน่อย เพราะสุขสบายกันเสียจนเคยตัว ก็เลยไม่ค่อยเป็นโล้เป็นพาย และสอนอะไรก็ไม่ค่อยจดจำ

    ผมยังเชื่อว่าบทเรียนจากญี่ปุ่นคราวนี้จะทำให้คนไทยเรามีความรู้สึกที่อยากจะปรับตัว อยากจะแก้ไขอะไรบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น โดยเฉพาะในเรื่องของความมีระเบียบวินัยในการเผชิญเหตุการณ์ร้ายแรง หรือในภาวะทั่วๆไป

    แน่นอนสำหรับบางคน บางกลุ่ม บางหมู่ บางเหล่า พอเหตุการณ์ผ่านไปนานๆก็คงจะลืม และในที่สุดก็กลับมาเป็นคนไทยในแบบเก่าที่ชอบทำอะไรแบบตามใจและเอาแต่ใจตัวเองเหมือนเดิม

    แต่ผมยังเชื่อว่า คงจะมีเยาวชนของเราไม่น้อยที่จดจำเหตุการณ์นี้ได้ และจะกลายเป็นคนมีระเบียบวินัยอย่างชาวญี่ปุ่นที่เขาเห็นในวันนี้เมื่อเติบโตขึ้นในอนาคต

    “ซูม”
    23/03/2011

  37. septimus says:

    วันพุธที่ 23 มีนาคม 2554
    แบบทดสอบมหาภัยพิบัติบทพิสูจน์ความเป็นผู้นำของชนชาติญี่ปุ่น?

    Photobucket

    คมชัดลึก :ถ้าพูดถึงประวัติศาสตร์สำคัญยิ่งในรอบทศวรรษนี้ของประเทศญี่ปุ่น คงจะหนีไม่พ้นเรื่องความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวรุนแรงที่ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิ และเกิดปัญหาโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ตามมา ซึ่งนับเป็นอีกหนึ่งบททดสอบความเข้มแข็งของชาวญี่ปุ่น ในการเป็นประเทศผู้นำว่าจะมีวิธีการบริหารจัดการกับปัญหาต่างๆ ให้ผ่านพ้นไปได้อย่างสง่างามแค่ไหน ภายใต้การเฝ้าจับตามองของนานาประเทศ

    ผ่านมาสองสัปดาห์ เราก็พบว่าญี่ปุ่นไม่ทำให้ชาวโลกต้องผิดหวัง ถึงแม้ว่าบ้านเมืองจะพินาศย่อยยับ แต่ชาวญี่ปุ่นก็แสดงถึงการเตรียมพร้อมรับมือสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างดีเยี่ยม และเผชิญหน้ากับเหตุการณ์อย่างกล้าหาญจนชาวโลกต่างยกย่องชื่นชม

    ทำไมชาวญี่ปุ่นจึงเสียชีวิตจำนวนหมื่นต้นๆ แต่อีกหลายประเทศต้องสูญเสียชีวิตผู้คนนับแสน เมื่อต้องเจอกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่รุนแรงน้อยกว่ากัน ผมจึงขอหยิบยกสิ่งที่ญี่ปุ่นให้ความสำคัญและใส่ใจเป็นอย่างมากกับประชาชนและบ้านเมืองของเขา มาเล่าสู่กันฟัง

    เนื่องจากญี่ปุ่นต้องเผชิญหน้ากับแผ่นดินไหวแทบทุกวัน วันหนึ่งมากกว่า 1 ครั้ง ซึ่งแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่เคยประสบมา เช่น แผ่นดินไหวในฮันชิน พ.ศ.2538 หรือแผ่นดินไหวที่โกเบ มีผู้เสียชีวิตประมาณ 6,400 คน แผ่นดินไหวในคันโต พ.ศ.2466 มีผู้เสียชีวิตประมาณ 1.4 แสนคน จากบทเรียนแห่งการสูญเสีย ทำให้เกิดการเรียนรู้และมีประสบการณ์ในการเตรียมรับมือกับแผ่นดินไหวครั้งต่อไปได้เป็นอย่างดี สังเกตได้จาก

    การออกแบบและก่อสร้างอาคารมีความยืดหยุ่น และมีระบบการป้องกันภัยที่รับมือแผ่นดินไหวได้ดี ล่าสุดได้ออกแบบให้อาคารที่สร้างใหม่ โดยเฉพาะอาคารสูงทุกแห่งเอนไปมาได้ในขณะแผ่นดินไหว

    เทคโนโลยีอัจฉริยะ ระบบรถไฟฟ้าทั้งใต้ดินและบนดินจะหยุดวิ่งทันทีขณะเกิดแผ่นดินไหว, การจัดทำฐานข้อมูลแจ้งผู้รอดชีวิต สำหรับให้ผู้รอดชีวิตใช้ส่งข้อความเพื่อบอกตำแหน่งที่อยู่และความช่วยเหลือที่ต้องการ ส่วนผู้ที่ต้องการรู้ว่าญาติมิตรรอดชีวิตหรือไม่จะหมุนหมายเลขโทรศัพท์มือถือของญาติมิตรผู้นั้น ถ้าไม่มีเสียงตอบ มีความเป็นไปได้ที่เขาอาจเสียชีวิตหรือสาบสูญ

    การสื่อสารของรัฐบาลอย่างต่อเนื่องผ่านทุกช่องทางการสื่อสาร เช่น ออกคำเตือนภัยให้ประชาชนที่อาศัยบริเวณพื้นที่เสี่ยงภัยอพยพไปยังพื้นที่ปลอดภัย ทำให้ประชาชนกว่า 2 หมื่นคน รอดชีวิต, ประกาศขอความร่วมมืออย่าแห่ซื้อสินค้าและข้าวของไปกักตุนจนเกินความจำเป็น ทำให้ไม่เกิดภาวะตื่นตระหนกตามมา ข้อสำคัญคนของเขารู้จักคิดถึงผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัวจนรู้สึกว่าคนอื่นจะเป็นอย่างไรก็ช่าง เป็นต้น

    การซักซ้อมเป็นประจำทุกปี กำหนดให้วันที่ 1 กันยายนของทุกปีเป็นวันซ้อมใหญ่เรื่องการเตรียมป้องกันภัยและแผนฉุกเฉินเพื่อรับมือกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวและภัยพิบัติต่างๆ ในญี่ปุ่น

    อุปนิสัยใจคอของชาวญี่ปุ่นที่ได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก รู้จักให้คนอื่นก่อน ดังจะเห็นได้จากนโยบายด้านการต่างประเทศของญี่ปุ่นให้ความสำคัญในการให้ความช่วยเหลือแก่ต่างชาติ จึงไม่น่าแปลกใจที่รัฐบาลกว่า 60 ประเทศได้ยื่นให้ความช่วยเหลือในชั่วข้ามคืน

    การมีวินัย ซื่อสัตย์ เชื่อฟัง ไม่เห็นแก่ตัว เสียสละเพื่อส่วนรวม ทำให้ภาพที่โลกได้เห็นคือ ผู้คนที่มีสีหน้าสงบนิ่ง และมีสติพอที่จะอยู่ในระเบียบวินัย ไม่มีข่าวคราวความวุ่นวายโกลาหล ที่สำคัญยิ่งคือการยอมสละชีวิตของกลุ่มคนเล็กๆ 50 คนที่อาสาเข้าไปแก้ปัญหาที่เตาปฏิกรณ์ ทั้งๆ ที่รู้ว่ามีแต่เสียชีวิต

    จากปฏิกิริยาตอบสนองของพี่น้องชาวญี่ปุ่นสายเลือดบูชิโดผู้กล้าหาญ อดทน มีระเบียบวินัย รักชาติ เสียสละ ไม่เห็นแก่ตัวและยอมตายเพื่อส่วนรวมต่อเหตุการณ์ภัยพิบัติในครั้งนี้ บวกกับมาตรการต่างๆ ของทางการ น่าจะเป็นตัวอย่างที่ดี ให้ทุกประเทศได้ศึกษาเรียนรู้และเป็นแบบอย่าง เพราะดูจากสถานการณ์โลกที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ พอจะคาดได้ว่าเหตุการณ์ทำนองนี้มีโอกาสที่จะเกิดขึ้นกับประเทศใดก็ได้ ไม่วันใดก็วันหนึ่งข้างหน้า ไม่ช้าก็เร็ว

    บัญญัติ คำนูณวัฒน์

  38. athenaz says:

    May God kindly lead souls of those who sacrifice their lives.. May they be blessed to heavenly PEACE ..

  39. septimus says:

    ขอบคุณมากค่ะพี่คะ ดอกไม้น่ารักจังค่ะ xxx :)))

    …และข้าเจ้าก็หวังว่า เมื่อวันนั้นในโลกยุคนั้นมาถึง ก็จะมีเด็กๆจากบ้านเราออกไปยืนเคียงบ่าเคียงไหล่พวกเค้าเหล่านั้นได้อย่างไม่อายด้วยคะพี่

    Photobucket

  40. septimus says:

    ด้วยความยินดีค่ะคุณbayan ดิฉันก็หวังอย่างนั้นเช่นกันค่ะ บ้านเมืองเราจะได้พัฒนาไปได้ไกลกว่านี้นะคะ

    Photobucket

  41. septimus says:

    เค้าคิดกันเก๊งเก่งนะคะคุณพี่ ยังกะเสกเอาค่ะ

    Photobucket

  42. septimus says:

    สนับสนุนค่ะคุณป้าal
    ข้าเจ้าเชื่อว่าการหล่อหลอมหลานๆให้จิตใจมีความเข้มแข็งอดทนถือเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิตของพวกเค้านะคะ

    Photobucket

  43. septimus says:

    Thank you very much ka khun Toeng 101,
    and as you said at the end please see cmm#25, particularly the last 2 pictures.
    They are such a great confirmation, aren’t they?

    Photobucket

  44. septimus says:

    First pictures emerge of the Fukushima Fifty as steam starts pouring from all four reactors at the stricken nuclear power plant
    By Matt Blake and Richard Shears
    Last updated at 8:42 AM on 24th March 2011

    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket
    Photobucket

    Read more: http://www.dailymail.co.uk/news/article-1369216/Japan-nuclear-crisis-Fukushima-Fifty-pictures-inside-nuclear-power-plant.html#ixzz1HWGQjDPM

    Thank you very much dailymail of UK

  45. septimus says:

    24/3/2011
    11:10 น.
    สื่อผู้ดีเผยภาพชุดแรก”ฟุกุชิมา ฟิฟตี” ระบุ 5 ฮีโร่พลีชีพแล้ว
    เดลี เมล์ของอังกฤษ เผยแพร่ภาพถ่ายชุดแรกของกลุ่ม 50 คนงานฟุกุชิมา ฟิฟตี อาสาเสี่ยงชีวิต เข้าควบคุมการรั่วไหลของสารกัมมันตภาพรังสีที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมา ล่าสุดมีรายงานว่า คนงานกลุ่มนี้ได้เสียชีวิตแล้วอย่างน้อย 5 ราย และได้รับบาดเจ็บอีก 15 ราย

    ===========

    ขอสดุดีเหล่าท่านผู้กล้าหาญรักชาติและเผ่าพันธุ์ยิ่งชีพ
    ขอให้ทุกท่านไปสู่สุขคติในสัมปรายภพด้วยเถิด

  46. athenaz says:

    Good afternoon ka..

    เข้ามาอ่านเรื่องเด็กตัวน้อย อนาคตของโลก
    หากโลกยังคงอยู่จนเขาเติบโต ..
    พกหนูๆที่มีวินัยดีและได้ผ่านวันอันเลวร้าบเหล่านี้
    คงเป็นเป็นหนึ่งในที่พึ่งโลกยุคนั้นเชียวค่ะ

    Let me leave flowers for them..here ka..,

    xxx :)))

  47. bayan says:

    อยากให้เผยแพร่ข้อมูลนี้ไปยังผู้บริหารบ้านเมือง และเจ้าของโรงเรียนอนุบาลทุกแห่งในเมืองไทย เผื่อจะให้แง่คิดและมุมมองใหม่ ๆ บ้าง ขอบคุณสำหรับข้อมูลดี ๆ ด้วยค่ะ

  48. athenaz says:

    That’s lovely way how to teach student Reactor “KUNG”..

    they been so quickly doing this cartoon to educate little ones ka sept !

  49. alphabet says:

    ต้องเอาไปสอนหลาน ๆ ให้อึดและอดทน
    มีวินัยในตนเองแบบนี้บ้างค่ะ

  50. Toeng 101 says:

    My japanese wife told me how she had to walk to kindergarden school everyday 50 minutes by herself under heavy snow in winter. It shows me how tough they are. I believe they will bounce back very fast because, they are tougher than we think and work very hard.

  51. septimus says:

    Photobucket

  52. septimus says:

    Photobucket

    ค่ะคุณballmdrคะ แต่ก็ไม่มีนิปปอนคนไหนยอมแพ้นะคะ

  53. septimus says:

    Photobucket

    ไม่เป็นไรค่ะคุณบัวเจ้าขา
    ถึงอย่างไรก็ต้องทำใจนะคะ
    ข้าเจ้าอยากให้คุณบัวมีเพื่อนญี่ปุ่นอยู่ข้างๆจังคะตอนนี้ พวกเค้าเข้มแข็งมากๆค่ะคุณบัว

    oxoxox

    ^__*

  54. ballmdr says:

    เศร้ามากครับ

  55. nelumbo says:

    แวะมาเยือนตามคำสัญญาค่า ..

    แต่ขออนุญาตไม่มีความเห็นนะเจ้าคะ ..
    มันเศร้าในใจบอกไม่ถูกค่ะ

    ฝันดีค่ะ พี่สาว

  56. septimus says:

    ญี่ปุ่นเร่งสร้างบ้านชั่วคราวเฟสแรก เน้นคนแก่-เด็กเข้าอยู่ก่อน

    โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 20 มีนาคม 2554 16:45 น.

    คนงานญี่ปุ่นเร่งก่อสร้างที่อยู่อาศัยชั่วคราวเพื่อรองรับผู้ไร้ที่อยู่อาศัยหลายแสนคนแล้วตั้งแต่เมื่อวานนี้ โดยจะสร้างบ้านเฟสแรกจำนวน 200 ยูนิต ภายในโรงเรียนไดอิจิ ในเมืองริกู เซนตากาตะ ซึ่งบ้านแต่ละหลังจะมีเนื้อที่ใช้สอยประมาณ 30 ตารางเมตร ประกอบด้วย ห้องนอน 2 ห้อง ห้องครัว รวมทั้งห้องอาหาร 1 ห้อง ซึ่งเพียงพอสำหรับครอบครัวที่มีสมาชิก 2-5 คน โดยคาดว่าบ้านเฟสแรกนี้จะแล้วเสร็จภายในสิ้นเดือนนี้ หรือต้นเดือนหน้า โดยทางการจะให้ผู้สูงอายุ และครอบครัวที่มีเด็ก เข้าอยู่อาศัยก่อน

  57. septimus says:

    #6 อีกทีค่ะ
    ท่านคะ ท่านเห็นวิดีโอนี้ยังคะ น่าฮักขะหนาดค่ะ…
    Japan Fukushima nuclear plant Reactor Explosion animation
    “เตาปฎิกรณ์ปวดท้อง” แอนิเมชั่นน่ารัก อธิบายสถานการณ์แบบญี่ปุ่น

    Thank you jaran2011

  58. septimus says:

    Photobucket

    โถคุณบีคะ แล้วคุณบีดูลิงค์นี้ยังคะ(น่าจะนะคะจนถึงวันนี้แล้ว)
    ข้าเจ้าเองดูตอนแรกก็ปกติดีจนกระทั่งภาพรันมาถึงนาทีที่ 2:00
    เท่านั้นแหละค่ะ น้ำตาทะลักล้นเบ้าตาเลยค่ะ ห้ามไม่อยู่ นึกไม่ถึงว่าจะได้เห็นอะไรที่คล้ายkamakaze
    ซาบซึ้งค่ะ ซาบซึ้งในสปิริตของพวกเค้า

    ขอบคุณคุณบีมากค่ะที่แวะมาเยือนคืนนี้ หลับฝันดีนะคะ

  59. septimus says:

    Photobucket

    ด้วยความยินดีค่ะคุณบี
    และกรุณานำไปบอกต่อได้เลยค่ะ ข้าเจ้าบ่หวงค่า^^

  60. septimus says:

    Photobucket

    ฮาฮาฮาฮาฮา…
    ท่านเจ้าคะ ก็ไม่ใช่ว่าจะต้องให้เหมือนเป๊ะ หากปรับปรุงให้ได้สักครึ่งหนึ่งไม่ได้เหรอคะ ในเมื่อเหลียวมองดูพวกข้าเจ้าที่ต้องระหกระเหิน^^ออกมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองยังปรับตัวกันได้(อย่างยากเย็นแสนเข็ญเลือดตาแทบกระเซ็นนะ หึ) แล้วพี่น้องทางเมืองไทยทำไมจะทำบ้างไม่ได้คะ และตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ดีที่สุดแล้วค่ะที่เราจะฉวยเรียนรู้จากเขาและทำตามไปพร้อมๆกัน นี่ผู้คนทางนี้เค้าก็เริ่มตั้งเวลาให้ญี่ปุ่นแล้วคะว่า อีก ๓ เดือนข้างหน้าญี่ปุ่นก็ปร๋อได้อีกครั้ง พวกเค้าเชื่อมั่นกันมากถึงเพียงนี้ค่ะ ข้าเจ้าก็อยากเห็นความเชื่อมั่นแบบนี้ต่อบ้านเราจังคะ

    จะเอาอีกเหรอคะ เดี๋ยวดูก่อนนะค้า

  61. septimus says:

    Photobucket

    ข้าเจ้าก็คิดเห็นอย่างเดียวกับคุณlastsonค่ะ
    ซึ่งข้างนอกนี่ ฝรั่งผู้ดีอังกฤษจะเรียกโรคนี้ว่าโรคเศรษฐีใหม่ค่ะ
    แสดงให้เห็นว่าไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในบ้านเรานะคะ หากมีมาก่อนแล้วทางแถบโน้น แล้วก็ระบาดไปอย่างที่เห็น แก้ไม่ได้ค่ะ(ยกเว้นประเทศญี่ปุ่น) แม้บางคนที่รู้ตัวจะพยายามแล้วก็ตาม

    เหมือน พ่อแม่รังแกฉัน เลยเนอะคะ

  62. siwaya2517 says:

    กลับมานอีกรอบทุกตัวอักษร…ร้องไห้เลย

  63. siwaya2517 says:

    ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ ที่นำสิ่งดี ๆ แบบนี้มาบอกเล่า…เก็บไปบอกต่อ ๆๆค่ะ

  64. 11arrows says:

    จะให้เราเป็นแบบเขา ก็ยากนะ sept’
    เราก็มีอัตลักษณ์ของเรา…
    มีความสุขกับการ อยู่ไปเรื่อยๆ
    ฮาฮาฮาฮาฮา…

    ไม่เคยรู้เคยเห็น,ชอบ
    ขอบคุณมากที่นำมาแบ่งปัน และมีอีกไหม…
    แฮ่ๆ

    :)))

  65. lastson says:

    พ่อแม่สมัยนี้อาจรักลูกมากไปก็ได้นะครับคุณ sep,แต่บางครั้งผมก็ไม่แน่ใจว่าพ่อแม่สมัยนี้รักตัวเอง หรือรักลูก มากกว่ากัน

  66. septimus says:

    Good morning ka P’,

    ด้วยความยินดีค่ะพี่ สุขสันต์วันอาทิตย์นะคะ

    เลิฟยูทูค่า xxx

    ^____________^

  67. athenaz says:

    เสียงแห่งความสุขและความสดใส
    .. กล่อมคนเซนไดที่จากไปในห้วงน้ำลึก..ที่พระเจ้าได้พาเขาขึ้นสวรรค์ไปเยียวยา

    ขอบคุณหนูตัวน้อยน่ารัก ความหวังของสังคมที่ไม่เคยสกดคำว่าท้อแท้ค่ะ..


    when we make believe, what we believe is always true ka sept..

    thanks and love you ka.. LOL

    P’ xxx


    :)))

  68. septimus says:

    Subject: FW: Pray for Japan

    เพื่อนนุ้ยอยู่โตเกียวตอนที่แผ่นดินไหว …
    วัยรุ่นญี่ปุ่นซึ่งสื่อสารกับเค้าไม่รู้เรื่องพยายามพาเค้าไปวัด พอถึงวัดก็มีคนเอาผ้าห่มมาให้ ซักพักก็ตามมาด้วยของกิน สุดท้ายเค้านอนที่วัดในคืนนั้น
    เพื่อนนุ้ยช่วยยืนยันอีกคน ว่าเค้ามีระเบียบ มีสติ และมีน้ำใจจริงๆ … เชื่อว่าอีกไม่นานบ้านเมืองเค้าจะกลับมาดีเหมือนเดิมและดีกว่าเดิมได้แน่ๆ

    ________________________________________
    From:
    Sent: Wednesday, March 16, 2011 9:00 AM
    To: undisclosed-recipients
    Subject: FW: Pray for Japan

    อ่านแล้วก็เกิดความคิดที่ว่า เมื่อไหร่คนไทยจะเป็นเหมือนกับชาวบ้านเค้าซักทีน๊า……

    Photobucket

    Pray for Japan

    พอดีพี่ฉั่วจากเกียวโต แปลไว้ เห็นว่าดีเลยขออนุญาตรวบรวมมาให้เพื่อนๆได้อ่านกันค่ะ
    Credit: Adisak Chua

    Adisak Chua: คิดว่าทุกคนกำลังเครียด เลยอยากแบ่งปันเรื่องดีๆที่เกิดในช่วงแผ่นดินไหว (อ่านเจอลิ้งค์จาก ศูนย์กลางข่าวสารแผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่น โดย สนญ. และ สนทญ.) เป็นเรื่องราวที่คนต่างชาติที่อยู่ในญี่ปุ่นประสบ http://prayforjapan.jp/tweet.html ขอแปลด้วยความรู้ภาษาญี่ปุ่นที่มี

    เรื่องที่หนึ่ง ข้าพเจ้าได้เห็นเด็กน้อยพูดกับพนักงานรถไฟ “ขอบคุณค่ะ/ครับ ที่เมื่อวานพยายามอย่างสุดชิวิตทำให้รถไฟเดินรถได้อีกครั้ง” พนักงานรถไฟร้องไห้ส่วนข้าพเจ้าร้องไห้ฟูมฟายไปแล้ว (คืนวันที่เกิดแผ่นดินไหว รถไฟหยุดวิ่ง กว่าจะวิ่งได้ก็หลังเที่ยงคืนไปแล้ว)

    เรื่องที่สอง ที่ดิสนีย์แลนด์ คนติดกลับบ้านไม่ได้จำนวนมาก และทางร้านขายของก็ได้เอาขนมมาแจกนักท่องเที่ยว ก็ได้มีนร.ม.ปลายหญิงกลุ่มหนึ่งไปเอามาจำนวนมาก มากเกินพอ แว่บแรกที่ข้าพเจ้ารู้สึกทันทีคือ อะไรของมึงวะ เอาไปซะเยอะ แต่วินาทีต่อมากลายเป็นความรู้สึกตื้นตันใจ เพราะเด็กกลุ่มนั้นเอาขนมไปให้เด็กๆ ซึ่งพ่อแม่ไม่สามารถไปเอาเองได้เพราะต้องดูแลลูกๆ

    เรื่องที่สาม ในซุปเปอร์แห่งหนึ่ง ของตกระเกะระกะเพราะแรงแผ่นดินไหว แต่คนซื้อก็เดินไปช่วยกันเก็บของ แล้วก็หยิบส่วนที่ตนอยากซื้อไปต่อคิวจ่ายเงิน ในรถไฟที่เพิ่งเปิดให้ใช้บริการและคนที่ตกค้างจำนวนมากกำลังเดินทางกลับก็ได้เห็นคนแก่คนหนึ่งลุกให้สตรีมีครรภ์นั่ง คนญี่ปุ่นแม้ในภาวะฉุกเฉินเช่นนี้ ก็ยังมีน้ำใจ มีระเบียบ

    เรื่องที่สี่ ในคืนแรกที่เกิดแผ่นดินไหว รถไฟไม่วิ่ง ทำให้คนจำนวนมากต้องเดินกลับบ้านแทนการนั่งรถไฟ ขณะที่ข้าพเจ้าต้องเดินกลับจากมหาลัยมายังที่พัก ร้านรวงก็ปิดหมดแล้ว ข้าพเจ้าได้ผ่านร้านขนมปังร้านหนึ่งซึ่งปิดไปแล้ว แต่คุณป้าเจ้าของร้านก็ได้เอาขนมปังมาแจกฟรีแก่คนที่กำลังเดินกลับบ้าน แม้ภาวะฉุกเฉินเช่นนี้ น้ำใจเช่นนี้ทำให้หัวใจข้าพเจ้าอบอุ่น ตื้นตัน

    เรื่องที่ห้า ในขณะที่รอรถไฟให้กลับมาวิ่งได้ ข้าพเจ้าก็ได้รออยู่ในอาคารสถานีอย่างเหน็บหนาว โฮมเลสก็ได้แบ่งปันแผ่นกล่องกระดาษให้ โฮมเลสที่ข้าพเจ้ามองด้วยหางตาทุกวันที่มาใช้สถานี คืนนั้นทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

    เรื่องที่หก (เรื่องราวคืนรถไฟไม่วิ่งเยอะหน่อยนะครับ) ด้วยระยะเวลาสี่ชั่วโมงที่ต้องเดินเท้ากลับบ้าน ก็ได้ผ่านหน้าบ้านหลังหนึ่ง ตาก็ไปสะดุุดกับแผ่นกระดาษที่เขียนว่า “เชิญใช้ห้องน้ำได้ค่ะ” หญิงสาวท่านหนึ่งได้เปิดบ้านตัวเองให้แก่คนที่กำลังเดินกลับบ้านได้ใช้ วินาทีที่ได้เห็นแผ่นกระดาษนั้น น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง น้ำใจคนญี่ปุ่น

    เรื่องที่เจ็ด แม้ว่าไฟดับ ก็ยังมีคนที่สู้ทำงานให้ไฟกลับมาติด น้ำไม่ไหลก็ยังมีคนไม่ยอมแพ้ทำให้น้ำกลับมาไหล เกิดปัญหากับโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ก็มีคนที่พร้อมจะเข้าพื้นที่เพื่อซ่อมมัน ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้กลับมาสู่สภาพปกติด้วยตัวมันเอง ขณะที่พวกเราอยู่ในบ้านอันอบอุ่นแล้วก็พร่ำบ่นว่าเมื่อไรไฟมันจะติด น้ำจะไหลน้าา ก็มีคนที่อยู่ข้างนอกท่ามกลางความหนาวเหน็บกำลังพยายามสู้อยู่

    เรื่องที่แปด ในจังหวัดจิบะ คนลุงคนหนึ่งที่หลบภัยอยู่ก็ได้เปรยออก มาว่า ต่อจากนี้ไปจะเป็นอย่างไรน้า เด็กหนุ่มม.ปลายก็ตอบกลับไปว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง ต่อจากนี้ไปเมื่อเป็นผู้ใหญ่ พวกผมจะทำให้มันกลับมาเหมือนเดิมแน่นอน (ไม่เป็นไร พวกเรายังมีอนาคต!!!)

    เรื่องที่เก้า ขณะที่กำลังได้รับความช่วยเหลือ หลังจากที่ติดอยู่บนหลังคาบ้านมากว่า 42ชั่วโมง คุณลุงก็ได้กล่าวว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรครับ เคยมีประสบการณ์ทซึนามิที่ชิลีมาแล้ว ต่อจากนี้ไปพวกเรามาช่วยฟื้นฟูบ้านเมืองกันนะ” แกกล่าวด้วยรอยยิ้ม (สิ่งสำคัญสำหรับพวกเราคือ ต่อจากนี้ไปเราจะทำอะไรต่างหาก)

    เรื่องสุดท้าย ก่อนหน้านี้เมืองมันสว่างเกินไป เกินที่จะมองเห็นดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน แต่จริงๆแล้วดาวสวยเช่นนี้เอง ชาวเซนไดทุกคนลองแหงนมองขึ้นไปข้างบนดูซิ (ตรงนี้ไม่มั่นใจว่าแปลว่า ชาวเซนไดทุกคนมองขึ้นไปบนฟ้า รึเปล่า)

    by: Bo Panisa

Leave a Reply