septimus' blog

ฝรั่งต่างชาติมองสี่แผ่นดิน

 

 

Photobucket

 

 

นึกไม่ถึงว่าเราจะมีโอกาสได้อ่านบทวิจารณ์สี่แผ่นดินของฝรั่งออสซี่ท่านหนึ่งนาม เท็ด สเตรโลว์

 

 

ท่านเท็ดได้ฝากงานวิจารณ์นี้ไว้เมื่อปีพ.ศ. ๒๕๑๐ ในมุมมองว่าเป็นวรรณคดีแท้ มิใช่เป็นประวัติศาสตร์ดังเช่นผู้อ่านท่านอื่นที่เป็นทั้งไทยและฝรั่งมอง

 

 

ท่านเท็ดได้วิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา อย่างไม่เกรงอกเกรงใจใคร อย่างมีหลักการในแบบฉบับชาวตะวันตก เปี่ยมด้วยความรู้สึกชื่นชมต่อตัววรรณกรรม และออกตัวว่าความรู้ของท่านที่เกี่ยวกับพุืทธศาสนาและจิตใจความนึกคิดของคนไทยนั้นมีน้อยเต็มทีหรือแทบจะไม่มีเลย อีกทั้งในเมืองไทยเวลานั้นก็ยังไม่มีวิธีเขียนวิจารณ์หนังสือที่แน่นอนพอเป็นหลักให้ยึดถือได้

 

 

ไม่ว่าจะเป็นการดำเนินเรื่องราว บทบาทของแต่ละตัวละคร เหตุการณ์ขนบธรรมเนียมประเพณีวิถีชีวิตไทยอันเป็นแบคกราวด์ที่ท่านปรมาจารย์ผู้ให้กำเนิดเรื่องราวอมตะบอกว่าเป็นของจริงในช่วงสมัยรัชกาลที่ ๕ จนถึงรัชกาลที่ ๘ … ท่านเท็ดแจงไว้หมดด้วยภาษาไืทยเวอร์ชั่นฝรั่งที่อ่านแล้วสนุกดีแต่จับความค่อนข้างลำบาก…แต่ทว่าเป็นความท้าทายสำหรับคนไืทยอย่างเรา

 

 

ท่านเท็ดถึงกับบอกว่า เป็นที่น่าเสียดายที่หนังสือเรื่องนี้รู้กันอยู่แต่เฉพาัผู้ที่รู้ภาษาไทยเท่านั้น ควรจะแปลออกไปเป็็นภาษาอื่นๆอีกเพราะในวรรณคดีของประเทศไทย นวนิยายเรื่องนี้มีค่าสูงและน่าจะยกให้อยู่ในระดับเดียวกับวรรณคดีเรื่องอื่นเช่น ขุนช้างขุนแผน

 

 

ก็ถึงว่าสิ เมื่อเดือนก่อนเราจึงต้องฮึดฮัดอยู่หน้าทีวีคนเดียวเมื่อได้เห็นฝรั่งที่ไม่รู้จักเมืองไทยกับไม่ใส่ใจจะรู้จักจริงใช้แปลงทดลองการเกษตรในวังสวนจิตรลดาฯออกอากาศในโปรแกรมการจัดสวนยังไม่พอ ช่วงที่สัมภาษณ์คุณเจ้าหน้าที่ที่วัง…ว่าบรรดาแปลงทดลองผลผลิตการเกษตรตรงหน้าตั้งมากมายนั้นทำเพื่อใคร…ยังมีหน้าแสดงสีหน้าที่มันไม่ยอมเชื่อสักนิดว่าทำเพื่อเกษตรกรชาวไทยทุกคน!

 

 

(ฝรั่งพวกลิงได้แก้วไก่ได้พลอยไร้อารยะแบบนี้ บอกตรงๆ เราไม่เห็นด้วยเลยที่บ้านเราสมควรคิดหยิบยื่นโอกาสใดๆทั้งสิ้นให้)

 

 

กลับมาดูกันดีกว่าว่าคร่าวๆแล้วท่านเท็ดว่าอย่างไรบ้าง

 

 

.

Photobucket

 

 

 

ผู้เขียนและตัวเรื่อง

 

 

นวนิยายเรื่องนี้เป็นวรรณคดีเอกเรื่องหนึ่งเพราะเหตุว่าได้พรรณนาถึงการเปลี่ยนแปลงในประเทศไทยระหว่างพ.ศ. ๒๔๓๕ – พ.ศ. ๒๔๘๙ ซึ่งผู้เขียนทำได้อย่างงดงามโดยสร้างฉากให้เห็นจริงเห็นจังได้อย่างชัดเจนทั้งๆที่มีตัวละครอยู่เพียงไม่กี่ตัว ผู้เขียนพูดถึงครอบครัวเพียง ๓ ครอบครัวเท่านั้นคือครอบครัวพลอย ครอบครัวช้ิอย และครอบครัวคุณเปรม แต่ถึงกระนั้นก็สามารถแสดงให้เห็นถึงชีวิตความเป็นอยู่ของชาวไืทยได้อย่างละเอียดและกว้างขวาง แม้ว่าสังคมที่ว่านี้จะเป็นสังคมของคนชั้นกลางซึ่งฐานะดีก็ตาม แม้กระทั่งสิ่งเล็กๆน้อยๆผู้เขียนก็ยังแสดงถึงอัจริยภาพเป็นต้นว่าทั้งอั้นและอ๊อดต่างก็ได้รับการศึกษาในยุโรป แต่อั้นไปฝรั่งเศสเพราะฉะนั้นจึงสนใจการปกครองแบบรีพับบิก ส่่วนอ๊อดนั้นไปประเทศอังกฤษจึงนิยมกษัตริย์ ความคิดและความรู้สึกต่างๆของตัวละครทั้งหลายเหมือนชีวิตจริงและเป็นไปได้ เพราะว่าในประเทศไทยเราพบเห็นคนพวกนี้อยู่ทุกวัน

 

 

ส่วนการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มในรัชกาลที่ ๕ มีสิ่งที่น่าสังเกตก็คือเมื่อใครก็ตามเริ่มเปลี่ยนแปลงประเพณีความเป็นอยู่ดั้งเดิมของประชาชน การเปลี่ยนแปลงนี้ก็มักจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆไม่หยุดยั้ง นวนิยายเรื่องนี้ยอมรับความจริงที่ว่าการปรับปรุงแก้ไขเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองให้ทันสมัยนั้นเป็นสิ่งที่เต็มไปด้วยอุปสรรคและความขมขื่น ทุกๆประเทศต้องเผชิญกับความยุ่งยากเมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองจากแบบเก่ามาเป็นแบบใหม่ เราไม่่สามารถปรักปรำใครได้ เพราะว่าในสมัยเช่นหลังการปฏิวัติ ไม่ว่าผู้ใดจะทำอะไรก็ตาม ผลที่ำได้รับก็มักจะเป็นผลร้ายต่อบุคคลผู้นั้น สวัสดิภาพความมั่นคงที่ประชาชนเคยมีในสมัยรัชกาลที่ ๕ นั้นสูญสิ้นไป และการปกครองจากแบบใหม่ก็ยังไม่สามารถที่จะสร้างเสถียรภาพแก่ประเทศ

 

 

เพราะฉะนั้นนวนิยายเรื่องนี้จึงจบลงโดยชี้ให้เห็นถึงความอ้างว้างปราศจากหลักยึดมั่นของคนไทย

 

 

 

ตัวละคร

 

 

ในสี่แผ่นดินมีแต่ตัวเอกฝ่ายหญิง หามีตัวเอกฝ่ายชายไม่่

 

 

ท่านเท็ดมองว่าผู้เขียนมีอารมณ์ขันแบบคนไทยที่หลอกผู้อ่านตลอดเวลาให้เข้าใจว่าพลอยคือตัวกลางของเรื่องหรือเป็นนางเอก…เช่นเดียวกับขุนช้างขุนแผนที่นางเอกถูกประหารชีวิต

 

 

ด้วยแม่พลอยจะมีการเจริญของบุคลิกภาพได้ชัดเจนกว่าของช้อย พลอยได้ผ่านชีวิตทุกๆชั้น…เป็นภรรยา เป็นมารดา และจนกระทั่งเป็นคุณหญิง แต่เมื่อเป็นคุณหญิงแล้วชีวิตก็เริ่มก้าวถอยหลัง พลอยเป็นตัวเอกที่ล้าสมัย ไม่เข้าใจการเปลี่ยนแปลงในโลก และเมื่อไม่เข้าใจก็ไม่่ยอมรับ พลอยหวังว่าการแต่งงานกับคุณเปรมจะยกฐานะของครอบครัวให้ดีขึ้น โลกสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒ ไม่ใช่โลกของสมัยเจ้าคุณปู่และชีวิตในระหว่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้พลอยฉลาดขึ้นทั้งๆที่เธอก็ทนทุกข์ทรมานมากมิใช่น้อย ในโศกนาฏกรรมของตะวันตกก่อนที่ตัวเอกจะตายนั้นต้องรู้ว่าทำไมตนจึงมีชะตากรรมอย่างนั้น ต้องรู้สึกผิดชอบในการที่ตนตัดสินใจเลือกทางเดินของชีวิตเอง เรื่องนี้ไม่ใช่โศกนาฏกรรมที่แท้จริงเพราะพลอยตายโดยยังไม่เข้าใจว่าทำไมชีวิตของตนจึงเป็นเช่นนั้น

 

 

แม่ช้ิอยมีชีวิตเป็นโสดเพราะฉะนั้นจึงอยู่ในวังตลอดชีวิตได้ และอันที่จริงชีวิตในพระบรมมหาราชวังเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงในสมัยนั้น ช้ิอยรู้เรื่องชีวิต เรื่ิองโลก และเข้าใจนิสัยของคนมากกว่าพลอยหลายเท่า จึงทำให้ช้ิอยมีความคิดสุขุมมากกว่าพลอย สำหรับพลอยนั้นปัญหาอยู่ที่ว่าชีวิตและโชคชะตาเที่ยงธรรมหรือไม่ แต่ช้อยไม่ติดใจคำถามเช่นนี้ เธอมองชีวิตเท่าที่มันเป็นแต่หาได้คิดเลยไปว่ามันควรจะเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ไม่

 

 

คุณเปรมสามีของพลอยเป็นคนหัวสมัยใหม่ต้องการให้ชาติไทยเจริญ แต่สำหรับคุณเปรมนั้นพระมหากษัตริย์ยังเป็นสิ่งที่ต้องเทิดทูนบูชาจะละเมิดมิได้ เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของคนไทยเชื้อจีนซึ่งรักประเทศไทยและพยายามทำให้ประเทศไทยเจริญขึ้น แต่คนประเภทคุณเปรมนี้มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งก็คือเขาต้องมีเจ้านายไทยสักคนซึ่งเขารักและนับถือได้ ถ้าปราศจากซึ่่งสิ่งนี้แล้วชีวิตของเขาก็ไม่มีที่ยึดมั่น สำหรับคุณเปรมบุคคลที่ว่านี้คือพระเจ้าอยู่หัวโดยเฉพาะรัชกาลที่ ๖ คุณเปรมเป็นคนชอบตามหัวหน้า ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำ มักจะตามคนอื่น กิริยามารยาทของคุณเปรมจึงเหมือนคนเขลาๆที่ขาดความคิดของตัวเองซึ่งก็เป็นผลจากการที่คุณเปรมขาดวิจารณญาน แต่การที่เขาเป็นคนเชื้อจีนมีข้อดีอย่างหนึ่งคือเขามีเงินมากพอที่จะทุ่มเทในการเปลี่ยนแปลงตามสมัยนิยมเช่นแต่งตัวพิถีพิถันตามสีของวัน สนใจไม้เท้าจนถึงขั้นหลงใหลยอมทุ่มเงินจำนวนมากซื้อหามาแต่ไม่ให้ใครถืิอเลย เลิกกินหมากและหันมาสูบบุหรี่ต่างประเทศกับเริ่มดื่มเหล้าฝรั่งเข้าสมาคม แล้วต่อมาก็ซื้อรถยนต์จ้างแขกมาเป็นคนขับรถแต่ก็ไม่เลิกเลี้ยงม้า เมื่อบรรดาลูกๆโตขึ้นเขาก็จัดการส่งไปต่างประเทศเพราะต้องการให้ลูกๆมีความรู้เพื่อสร้างความเจริญให้ประเทศไทย เมื่ออั้นกลับมาจากฝรั่งเศสคุณเปรมก็พร้อมที่จะปรับปรุงตัวให้เข้ากับอั้นเช่นเปลี่ยนการรับประทานอาหารกับพื้นมารับประทานบนโต๊ะ

 

 

คนที่คุณเปรมชอบมากที่สุดไม่ใช่คนไทยตามแบบฉบับทั่วๆไป แต่เป็นพระเจ้าอยู่หัวและพลอย คุณเปรมเห็นว่ารัชกาลที่ ๖ ทรงพระปรีชาสามารถ และเห็นว่าพลอยเป็นคนมีความรับผิดชอบไม่ละเลยหน้าที่ คุณเปรมได้พบอุดมคติในองค์พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๖ ที่ไม่เคยพบจากคนอื่นๆคือความเป็นผู้มีจิตบริสุทธิ์ในท่ามกลางสิ่งแวดล้อมอันโสมมเต็มไปด้วยคนหัวประจบซึ่งคิดถึงผลประโยชน์ของตนถ่ายเดียวเท่านั้นโดยเิอาพระมหากรุณาธิคุณของพระมหากษัตริย์เป็นเครื่องมือนำตนไปสู่ความมั่งคั่ง

 

 

เสวีคนไทยเชื้อจีนอีกประเภทหนึ่งที่ไม่มั่นใจในตนเองเหมือนคุณเปรม เป็นตัวแทนคนไืทยเชื้อจีนที่เลวที่สุดที่ใช้ประเทศไทยและการเป็นคนไทยเพื่อกอบโกยทรัพย์สินสมบัติ ดังนั้นเมื่อมีโอกาสใดที่จะได้เงินก็ไม่เคยละโอกาสนั้นเลย อั้นซึ่งเคยชมเสวีมากถึงกับกล่าวว่า คนที่เขารักชาติจริงๆเขาจะต้องว่าเสวีนั้นแหละเป็นคนขายชาติให้ญี่ปุ่น

 

 

อ้นลูกเลี้ยงของพลอยลูกคนแรกของคุณเปรม เป็นตัวแทนแสดงถึงชีวิตจิตใจผู้ชายไทยหัวเก่าที่เคร่งต่อขนบธรรมเนียมจารีตประเพณีก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองคือเป็นทหารถือน้ำพิพัฒน์สัตยา ติดร่างแหการเมืองต้องรับโทษติดคุก เมื่อมีอิสระก็บวชเป็นพระ เขาสละวินัยทหารเพื่อมารับวินัยสงฆ์ เขาหลีกหนีชีวิตอันวุ่นวายของโลกียวิสัยเพื่อศึกษาคุณค่าอันถาวรของพระพุทธศาสนา

 

 

อั้นลูกคนแรกของพลอย เป็นตัวแทนแสดงถึงคนไทยสมัยใหม่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากการเรียนต่างประเทศ แต่ความรู้นั้นไม่ได้ทำให้ิอั้นเป็นคนดี ความรู้ที่นักเรียนได้รับจากต่างประเทศเป็นความรู้ทางวิชาเท่านั้น อั้นได้ทิ้งคุณค่าทางพุทธศาสนา อั้นชอบของๆคนอื่น อั้นต้องการเป็นหมอความ หลังการปฏิวัติจะเห็นว่าหมอความกับทหารจะมีอำนาจมาก แต่หมอความชอบเล่นสำนวน เขาอาจไม่มีความลึกซึ้งในอะไรเลย เมื่อคะเนการผิดพลาดก็็จะเปลี่ยนโฉมหน้าหันมาเข้าข้างผู้ชนะ อั้นไปเรียนกฏหมายในฝรั่งเศสและเมื่ออยู่ที่นั่นไม่นานเขาสังเกตว่าฝรั่งเศสเจริญกว่าประเทศของตน อั้นคิดว่านี่เป็นเพราะเหตุว่าคนฝรั่งเศส เปิดโอกาสให้ราษฎรได้มีีส่วนมีเสียงในการปกครองบ้านเมืิอง แล้วเมื่อกลับบ้านเห็นปัญหาทางเศรษฐกิจเขาบอกว่า ถ้าจะให้แก้ปัญหาอื่นๆให้สำเร็จก็ต้องแก้ที่การปกครองก่อน คำพูดอันนี้ผู้อ่านจะเห็นอิทธิพลของทฤษฎีทางการเมืองที่เขาได้เรียนที่ฝรั่งเศส อั้นเป็นคนไม่คิดลึกซึ้งเพราะฉะนั้นหลังจากการปฏิวัติแล้วเขายังคงยืนยันว่าเขาไม่ได้กบฏแต่เขามีเจตนาดีต่อบ้านเมืองเชื่ิอว่าคนที่มีความรู้เช่นตนจะแก้ปัญหาของประเทศได้ เขาพร้อมที่จะสละเสรีภาพต่างๆเพราะคิดว่าถ้าทำิอย่างนั้นบ้านเมืองจะเจริญขึ้น สิ่งที่ช่วยให้อั้นหูตาสว่างและฉลาดขึ้นเกี่ยวกับผู้ยิ่งใหญ่สมัยใหม่ก็คือเมื่อเสวีร่วมมืิอกับทหารญี่ปุ่น วันหนึ่งเขาบอกพลอยว่า ความสงสัยความไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ทำผิดหรืิอถูกนั่นสิกลับเป็นเครื่ิองทรมานใจเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด อั้นไม่มีจิตใจเป็นไทยแท้เหมือนตาอ้นแต่ก็ไม่เป็นฝรั่ง การไปเรียนต่างประเทศของอั้นมีข้อเสียมากกว่าข้อดี

 

 

อ๊อดลูกคนที่๒ของพลอยชอบเล่นกับชีวิตไม่ชอบทำการงานได้ไปเรียนที่อังกฤษ แต่่การศึกษาในต่างประเทศไม่สามารถมีอิทธิพลเหนืิออ๊อดได้ สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับอ๊อดก็คือการเป็นผู้ใหญ่

 

 

ประไพลูกคนสุดท้องของพลอยที่ทำให้พลอยเวียนศรีษะเพราะว่าชอบประเพณีและการแต่งกายแบบฝรั่ง เป็นเด็กแสนงอน โตขี้นก็มีนิสัยฟุ่มเฟือยเกินไป ชอบไปงานเลี้ยงรื่นเริงต่างๆและทุกครั้งเมื่อไปปาร์ตี้ ประไพก็ต้องโกลาหลซื้อผ้าตัดเสื้อ ประไพไม่ใช่เพียงแต่เป็นคนชอบสนุกสนานเท่านั้นแต่เธอต้องการความสุขถาวร เธอเห็นด้วยกับอั้นผู้เป็นพี่ชายว่าการคบเจ้าอาจจะเป็นอันตรายสำหรับคนสามัญแม้ว่าประเทศสยามจะมีเสรีภาพก็ตาม เธอเลือกแต่งงานกับเสวีเพราะเขา ฉลาดพอที่จะนำชีวิตของประไพได้ แต่ประไพผิดหวังในตัวสามีบอกว่าถ้าหาใหม่ได้ก็จะทิ้งเสวี ประไพไม่เหมือนแม่ เธอคิดว่าผู้หญิงมีสิทธิ์เท่ากับผู้ชาย

 

 

พระยาพิพิธฯเจ้าคุณพ่อของพลอยมีความภูมิใจในชาติกำเนิดวงศ์สกุลของตนมาก ชอบนึกย้ิอนถึงความหลังสมัยที่ตนยังเฟื่องฟู มักพูดกับพลอยเสมอๆว่า เจ้าคุณปู่ของเจ้าท่านเลี้ยงคนเป็นร้อย แต่ความจริิงในตอนนั้นมรดกและยศศักดิ์ของเจ้าคุณปู่ที่ตกถึงเจ้าคุณพ่อนั้นมีไม่มากนัก บ้านก็ทรุดโทรม คุณชิตติดฝิ่น คุณอุ่นเป็นคนใจร้ิอน และพ่อเพิ่มติดเหล้า เมื่อพลอยไปอยู่ในวังเจ้าคุณพ่อไม่เห็นว่านี่เป็นเกียรติยศแต่ขอให้ลูกสาวกลับบ้านเสมอๆ เจ้าคุณพ่อของพลอยพยายามตั้งตัวห่างไกลจากพระมหากษัตริย์ ตั้งตนเป็นใหญ่เป็นประมุขในบ้านของตน ยกเว้นแต่พระมหากษัตริย์แล้วผู้ใดก็ตามที่คิดตั้งตนเป็นใหญ่ก็มักจะแพ้ภัยตนเอง ในที่สุดครอบครัวของท่านต้องเสื่อมลง การถอยยศของพลอยเป็นเหตุผลอีกข้อหนึ่งที่ทำให้ผู้อ่านไม่คิดว่าพลอยเป็นสตรีอุดมคติเพราะผู้เขียนต้ิองการแสดงว่าคนที่พยายามตั้งตัวห่างเหินจากพระเจ้าอยู่หัวนั้นย่อมไม่เจริญ โชคชะตาของพลอยขึ้นอยู่กับการกระทำของตนและการกระทำนี้ได้รับอิทธิพลมาจากความคิดเห็นที่อวดดีของเจ้าคุณพ่อ

 

 

 

 

 

Photobucket

 

 

 

 

ติดตามอ่านความเห็นแบบเต็มๆและสนุกสนานของท่านเท็ด สเตรโลว์ได้ในหนังสือ พิเคราะห์คึกฤทธิ์ พินิจสี่แผ่นดิน รวบรวมโดยสำนักพิมพ์ดอกหญ้า [ในเล่มเดียวกันนี้ยังมีวิวาทะคมๆนานาประเด็นนานาทรรศนะและนานามิติโดยนักเขียนเรืองนามของไทยท่านอื่นๆอีกด้วย]

 

 

Enjoy reading ค่ะ

 

 

^___^

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอขอบพระคุณทายาท ม... คึกฤทธิ์ ปราโมช

 

 

 

No Comments

  1. septimus says:

    ฮ่ะๆ………พบแฟนแม่พลอยตัวจริงเสียงจริงแย้ว…เป็นเหล่าซือanaนี่เอง ฮ่ะๆๆๆ……………

  2. ana says:

    อะโห นึกไม่ถึงว่าคุณชายท่านมีวาระซ่อนเร้นด้วยนะคะเนี่ย

    แต่กระนั้น สำหรับแม่พลอยแล้ว รักแล้วรักเลย ไม่เปลี่ยนใจ

    การเป็นหญิงที่รู้จักสำรวมกายใจ ไม่ได้เป็นเพราะโชคช่วยอย่างแน่นอน ฮิฮิ

    :)))

  3. septimus says:

    หามิได้ค่ะพี่athenazขา ทั้ง ๒ ท่านไม่เคยพบกันเลยค่ะ

    (อิ อิ อยากจะเข้าข้างตัวเองจังค่ะพี่ว่ายังวาดภาพให้สีสวยอยู๊)

    *___^

  4. athenaz says:

    อ้าว..ตกลงทั้งสองได้ปะกันแล้วจ๊ะ และมาสนทนาปัญญาทางวรรณกรรมกัน

    ดีจัง ๆ..

    วันนี้เปลี่ยสัญญลักษณ์ใหม่..สดใสแต้ เจ้า..sept

    P athenaz :)

  5. septimus says:

    ได้เลยค่ะคุณบัวเจ้าเสน่ห์เจ้าขา ช่วงนี้ให้ยุ่งไว้ก่อนดีที่สุดค่า

    ^___^

  6. septimus says:

    ฮ่ะๆ………สวัสดีค่ะเหล่าซือana

    ถ้าเหล่าซือได้อ่านงานวิจารณ์ของท่านปรมาจารย์ คึกฤทธิ์วิจารณ์ตัวละครในเรื่องนี้ของท่านเอง เหล่าซือจะว่ายังไงบ้างน๊า……

    ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยมค่าเหล่าซือ

    *___^

  7. septimus says:

    เซอร์ไพรส์มากๆเจ้าค่ะที่ท่าน11arrowsยังไม่ได้อ่านสี่แผ่นดิน

    เป็นงง ฮ่าๆ……………..

  8. septimus says:

    สวัสดีค่ะคุณน้านู

    :))

  9. septimus says:

    สวัสดียามสายค่ะพี่athenaz

    ขอบพระคุณความเห็นอันทรงคุณค่าที่นับวันจะหาคนเข้าใจได้ยากเข้าไปทุกทีค่ะพี่คะ “ความต้องการทางการเมืองของไทย แท้จริงไม่ได้เกิดจากประชาชน.. ที่ต่างกับของเขาที่กษัตริย์ใช้อำนาจ…ไทยได้ใช้บารมี…และไม่รักประชาชนเช่นพระมหากษัตริย์ไทย

    ส่วนท่านเท็ด ชาติก่อนท่านอาจเคยเกิดในแผ่นดินสยามนะคะ ท่านปรมาจารย์ คึกฤทธิ์เองเมื่อมาทราบในภายหลังว่ามีฝรั่งอย่างท่านเท็ดมองว่าแม่ช้อยเป็นนางเอกของเรื่องนี้ ท่านถึงกับออกปากว่า “ก็ได้แต่ชมอยู่ในใจว่าคุณเท็ดช่างอ่านหนังสือไทยได้ลึกซึ้งถึงขนาดเดาใจคนเขียนออก”

  10. nelumbo says:

    ช่วงนี้ ห่างหายจากหนังสือดี ๆ จังเลยล่ะเจ้าค่ะ
    ตามลัคนาราศี ท่านว่า การงาน กำลังยุ่ง ๆ ค่ะ อิอิ

    แต่จะเก็บหนังสือเล่มนี้ ไว้ใน must have list ก่อนนะเจ้าคะ
    มีโอกาสได้อ่านเมื่อไหร่ จะได้มาชี้แจงแถลงไขต่อไปค่ะ

    ^_^

  11. ana says:

    อ่านมุมมองของคุณเท็ดแล้วนึกเลยเถิดไปว่าคงต้องนามสกุล “ทองดี” แน่ๆ เลยค่ะ ฝรั่งหัวใจไทยแบบนี้ ฮิฮิ

    สมัยอ่าน 4 แผ่นดินยังวัยละอ่อนมาก อ่านเนื้อเรื่องแต่ตีความไม่เป็น พอฟ้งคุณเท็ดเธอขบประเด็นได้แตกแบบนี้ ก็ต้องนับถือในความลุ่มลึกของเค้านะคะ จะมองต่างกับคุณเท็ดก็คงทัศนะที่เกี่ยวกับแม่พลอยนี่ล่ะค่ะ เธออาจเป็นสาวไทยที่สงบเสงี่ยมไม่ได้ดั่งใจฝรั่งช่างคิดช่างคุยแบบคุณเท็ด แต่ผู้หญิงอย่างแม่พลอยนี่แหละที่เป็นศูนย์รวมความรักของบ้าน เป็นแม่ศรีเรือน เป็นกาวใจประจำบ้าน ถ้าเผื่อคุณชายท่านไม่เลือกแม่พลอยให้คุณเปรม เราอาจได้อ่านสี่แผ่นดินฉบับฟีเจอริ่งกับสามก๊กนะคะ
    ถือเป็นโชคดีของคุณเปรมอ่ะค่ะ

    :)))

  12. 11arrows says:

    ความผิดพลาดประการหนึ่ง ในชีวิตของข้าพเจ้า
    อาจจะคือ ยังไม่ได้อ่านสี่แผ่นดิน
    ฮาฮาฮาฮาฮา…

    ขอบคุณมากนะ sept’

    :)

  13. nunohatyai says:

    มอบรักเดียว
    รักหนียวแน่น
    คือรักแผ่นดิน

    :)

  14. athenaz says:

    Old Siam

    OLD SIAM…

  15. athenaz says:

    ร. ๕ ทรงมีพระชนม์ยืนยาว แต่ร ๖ ทรงสิ้นพระชนม์เร็วไป..
    ส่วน ร. ๗ และ ร. ๘ ทรงครองราชย์สั้นทั้งสองพระองค์..
    แก้คำผิดคะ

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

    มุมองของเท็ด เหมือนชาติก่อนมานอนอยู่แผ่นดินสยาม มองทะลุปรุโปร่ง
    เป็นนักวรรณกรรมชั้นยอด เพราะเล็งเห็นว่าท้องเรื่องคือประวัติศาสตร์ แต่รายละเอียดของเรื่องที่เป็นหัวใจสำคัญ เป็นตัวละคร เป็นลมหายใจของแผ่นดิน เป็นชีวิตและประเพณีที่ดำเนินไปตามครรลอง …เป็นวรรณกรรม

    ทั้งท่านคึกฤทธิ์และเท็ดน่าจะได้สนทนากัน..(อ้าว ๆ..อย่าเพิ่เผ่น sept)

    ..ประไพ เสวี และอั้น เป็นตัวแทนของความฉาบฉวยจากอิทธิพลตะวันตกโดยแท้ หยิบกระพี้มา แต่ไม่ได้เกิดจากแก่นแท้
    ความต้องการทางการเมืองของไทย แท้จริงไม่ได้เกิดจากประชาชน.. ที่ต่างกับของเขาที่กษัตริย์ใช้อำนาจ ไทยได้ใช้บารมีและไม่รักประชาชนเช่นพระมหากษัตริย์ไทย ๖ต่อซะยาวค่ะ ..อิ อิ)

    เลยต้องการการเมืองใหม่ มาแทนพวกจอมอ้าง พวกลอดช่อ่งว่าง..(แวะจนได้เลยจ้า)

    ไปแล้ว เดี๋ยวต้องเปิดบล็อกใหม่แข่งกะเsept
    P athenaz :)

  16. athenaz says:

    เสียดายที่ เท็ด สเตรโลว์ เกิดช้าไป จึงได้อ่านเรื่องนี้และวิจารณ์ออกมาอย่างที่ใครแม้มิเคยได้อ่าน ได้รู้จักวรรกรรมของท่าน จะต้องไปหามา

    เท็ด สเตรโลว์ลึกซึ้งในเรื่องนี้จนคนไทยสยาม (แม้เป็นพวกรักชาติ ศาสน์กษัตริย์ก็ตามที) ยังต้องพับเสื่ออาย

    ท่านมรว.คึกฤทธิ์ฯ แม้อายุยืน แต่ต้องมีวันดับสูญ ท่านปราชเปรื่องและเทิดทูนชาติยิ่งสิ่งใด
    มุมมองท่านลึกซึ้งสมเป็นผู้นำทางปัญญาที่ในยุคนี้ไม่มีมาเกิดอีกเลย สมเกิดในพระบรมโพธิสมภาร
    นับย้อนดูอายุท่านก็ครบสี่แผ่นดินกระมังคะ sept และท่านอยู่ในแผ่นดินนี้กว่าครึ่งชีวิต

    ร. ๕ ทรงมีพระชนม์ยืนยาว แต่ร ๖ ทรงสิ้นพระชนม์เร็วไป..
    ส่วน ร. ๘ และ ร. ๘ ทรงครองราชย์สั้นทั้งสองพระองค์

    ท้องเรื่อง ๔ แผ่นดิน แม้จะฟังดูยาว แต่ หากรวมปีไว้ในร.๙ ก็ได้ยุคเดียว
    เพราะแผ่นดินรัชการที่ ๙ นั้นยาวนานเป็นมิ่งขวัญชาวสยามตั้งแต่รอยต่อของยุคเก่า สมัยประไพยังเปรี๊ยวจี๊ด มาจนเป็นคุณทวดประไพในยุคนี้ก็ได้..

    พระองค์ทรงครองราชย์ เมื่อ ๒๔๘๙ ..ทรงพระเจริญ

  17. septimus says:

    สวัสดีค่ะคุณhakung

    ดิฉันสบายดีค่ะเพียงแต่ช่วงนี้ยุ่งมากหน่อยค่ะ

    คุณhakungก็สบายดีนะคะ ขอบคุณที่ห่วงใยค่ะ

    *___^

  18. septimus says:

    อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณpkkk2714

    ^___^

  19. septimus says:

    Good morningค่ะคุณprypilas

    นั่นน่ะสิคะคุณprypilas ขนาดฝรั่งภาษาไทยก็ไม่แข็งแรงยังอดทนอ่านจนวิจารณ์ได้ตั้งหลายหน้ากระดาษ ถ้าพวกเราลองอ่านอย่างพินิจพิจารณากันเอง ก็อาจจะเห็นลายแทงใหม่ๆที่นอกเหนือจากในละครนะคะ…ไม่แน่ค่ะไม่แน่ ฮ่ะๆ……………..

  20. hakung says:

    พี่เซป
    สบายดีนะคะ
    คิดถึงค่ะ

  21. pkkk2714 says:

    อ่านแล้วหนึ่งรอบ

    จะเข้ามาเก็บลายละเอียดอีกครั้งหนึ่งค่ะ

  22. prypilas says:

    ถ้าเป็นละคร เคยดูตอนเด็กๆ เท่านั้นอ่ะครับ
    ส่วนที่เป้นหนังสือยังไม่มีโอกาสได้อ่านเลย
    คงเป็นเพราะไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือแนวนี้เท่าไหร่
    แต่ก็นะ ขนาดฝรั่งยังอ่าน
    เห็นที่ต้องไปปัดฝุ่นหนังสือคุณพ่อเอามาอ่านบ้างซะแล้ว :)

  23. septimus says:

    ด้วยความยินดีค่ะคุณteesila

    ^___^

  24. septimus says:

    ค่ะคุณดาวalphabet นี่เป็นครั้งแรกของดิฉันเลยค่ะที่ได้อ่านงานวิจารณ์ของต่างชาติในภาษาของเราค่ะ

    ต้องนับถือในความพยายามของเขาเลยค่ะ…ยอดจริงๆ

    ^___^

  25. septimus says:

    ฮ่ะๆๆๆๆๆ…………โธ่ คุณgibsiiคะ อภัยให้ฝรั่งสักคนเถอะค่ะ แม๊…นึกๆก็ชักอยากให้คุณgibsiiได้อ่านสำนวนกับความเข้าใจของฝรั่งท่านนี้จังค่ะ สนุกเจงๆเลยค่ะแต่ไม่ง่ายนะคะ

    *___^

  26. septimus says:

    ดิฉันก็เหมือนกันค่ะพี่lady007

    ^___^

  27. septimus says:

    ด้วยความยินดีค่าคุณcumpreram

    ^___^

  28. septimus says:

    น่าติดตามมากๆค่ะคุณspecterคะ

    *___^

  29. septimus says:

    ใช่ค่ะน้องเมย์ พี่เองไม่เคยคิดว่าจะได้พบอะไรแบบนี้ค่ะ รู้สึกแปลกแต่เท่ห์จังค่ะที่งานเขียนของไทยก็มีฝรั่งอ่านด้วยความสนใจ

    อยากให้น้องเมย์ได้อ่านลีลาวิจารณ์ของท่านเท็ดทั้งหมดค่ะ บอกได้คำเดียวค่ะ…มันส์มาก

    *___^

  30. septimus says:

    สวัสดีค่ะคุณเอ๋

    โอเคค่ะ Have a beautiful dream ค่ะ

    *__^

  31. teesila says:

    สวัสดดีค่ะคุณ septimus
    ขอบคุณมาก ๆ ค่ะสำหรับเรื่องดี ๆ แบบนี้
    ขอบคุณนะคะ

  32. alphabet says:

    น่าสนใจค่ะ
    น้อยยะคะ ที่วรรณกรรมไทยจะได้รับการวิจารณ์จากต่างชาติ ^^

  33. gibsii says:

    ประไพ ถูกเลี้ยงมาโดยคุณอุ่น (พี่สาวต่างมารดาของพลอย) ด้วยคุณอุ่นไม่มีลูกจึงขอประไพจากพลอยมาเป็นลูก เลี้ยงดูด้วยตามใจ เจ้ายศเจ้าย่าง (เหมือนคุณอุ่นสมัยสาว ๆ นั่นแหละ) จึงทำให้มีนิสัยคล้ายคุณอุ่น

    แหม…ฝรั่งเนี่ยอ่านไม่กระจ่างเลย

  34. lady007 says:

    ดูละคร สี่แผ่นดิน ตอนนั้น ติดงอมแงมเลยค่ะ

  35. cumpreram says:

    …ขอบคุณคร๊าบบบบบบ….

  36. specter says:

    น่าติดตามนะค่ะเรื่องนี้
    :)

  37. xanax71 says:

    ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันค่ะพี่ SEpt.
    ชอบเรื่องราวของสี่แผ่นดินมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว…หาเรื่องราวแบบนี้ได้ยากมากเลยนะคะพี่

  38. natayaa says:

    แวะมาทักทายให้หายคิดถึงก่อนนะคะ เรื่องน่าอ่านแต่ยาว อิอิ แบบว่าขอแปะไว้ก่อน เนื่องจากแอบตื่นมาเช้ามืดอัพบลอก ตอนนี้ขอไปนอนต่อเจ้าค่ะคุณเซบฯ

    ตื่นมาแล้วจะแวะมาอ่านนะเจ้าคะ

    หวังว่าคุณเซบคงสบายดีนะคะ

Leave a Reply