Project 1.4 : แป้ง กับ สิ่งมีชีวิต ตัวเล็กๆ

June14

ขนมปัง เป็น ของ ที่ทำแล้ว ไม่ค่อย ประสบความสำเร็จ

ปาหัวสุนัขแตก เป็นส่วน ใหญ่ อย่างดี ก็พอ ทาน ได้

ปลอบใจตัวเอง ว่า ทำทานเองไม่มี สารเคมี …

นีกจะทำทีไร ต้องทำใจ ไว้ ล่วงหน้า …..

แต่ วันนี้ ทุก อย่าง ได้ เปลี่ยน ไป …..ฮา ….

อาจสืบเนื่องมาจากดูบอล แล้ว มันไม่สนุก หรือไง ไม่ทราบ

ลงมือทำขนมปัง แล้ว ปรากฏ ว่า ใช้ ได้ ทีเดียว เจียว … มีความสุขมากคะ

( การทำอาหาร ทำ ขนม นี่ความสุขอยู่ ตอน ลงมือทำ บางที เสร็จ แล้ว ตนทำอาจ

ไม่อยากทานเอาดื้อ ๆ แต่ คน ที่ เราทำให้ ทาน รับทาน อย่างมีความสุข เป็น ผลพวง

ที่ทำให้ ความสุข ดับเบิ้ล สอง เท่า )

Read the rest of this entry »

Project 1.3 : โปรตีน ผัก เส้น และ น้ำซุบ

June13

เวลา ทำอาหารทีไร ชอบ คิด ว่า พอจะ ทำอะไร ที่ สนอง ความอยาก ของ ตัวเองได้ เกือบหมด ,,,,

ฮา

แต่ เพราะ ไม่ได้ ใช้ ชีวิต เป็น ครอบครัว ใหญ่ มานาน

เวลาที่จะทำอาหาร มักนีกทำ เป็นอาหารง่ายๆ ปรุงเร็ว อาหารจานเดียว เสมอ

พอ จะนีก ทำอาหาร เปนสำรับ แบบ ที่เคย ทาน ฝีมือแม่ มัก จะ นีก ไม่ค่อยออก

สมัยก่อน สำรับ มักมี กับข้าว สอง สาม อย่าง แนม น้ำพริก และ แกงจืด เสมอ

ชอบ น้ำพริก ผักต้ม ฝีมือแม่ แม่จะจับ ผัก เปน วงๆ และราด หัวกะทิ

แม่ มัก ใช้ คำ ว่า กะร่อย กะริบ ทำไปเรื่อย ๆ

สมัยก่อน ดูมีความ ประนีต เนื่อง จากเวลา หรือ ว่า รัก ที่จะทำ มากกว่า …เปน คำถาม ที่ไม่อยาก ตอบ …..

Read the rest of this entry »

Project 1.2 : เรือง กล้วยๆ

June13

ช่วงนี้ มีภาระกิจ เหมือน คนอื่นๆ คือ ตาม ดู บอลโลก ตามดูเกมส์ และ ตามดูนักบอล ด้วย 55555

ผู้หญิง ที่ดูบอล ส่วนใหญ่ เวลาคุยมัก คุยเรืองตัวนักบอล มากกว่า เพราะ คุยง่าย กว่า

คุยเรืองเกมส์ ให้ หนุ่ม ๆ วิเคราะห์ให้ ฟัง สนุกกว่า เพราะ ฟุตบอล ถือเปน โลก ของ ลูกผู้ชาย

แม้ว่า จะ มี ดราม่า ปน บ้างเวลา ต้องการได้ เปรียบ นอกสายตากรรมการ แต่ นั่น หนุ่ม ๆ เขา เรียกว่า

แทคติก แต่ สาวๆๆๆ ??? เขา เรียก ทอ แล๊ ” ( ต้องทำเสียง แบบ ตุ๊กกี้ )

 

ช่วงนี้ อยากทาน แป้งจี่ มาก เป็น ขนม ที่ไว้ เคลีย กล้วย ที่เริ่ม จะสุกเกินไป

หาทานที่ไหน ไม่ได้ นอกจากทำเอง …

Read the rest of this entry »

Project 1.1 !!

May11

วันนี้ ได้ โจทย์ จากพี่ที่รัก ว่าให้ อัพให้ได้ 10 ครั้ง แล้ว จะอนุญาต ให้ปฏิสังขรณ์ บ้านของเธอ

55555 เขียนเรือง ปากท้องน่าจะดี

Read the rest of this entry »