preload
s  h  o  w  s  h  o  w
Sep 30

12053325_761601350635394_675744360_n

 

ค่ำวานนี้ฝนตกหนักมาก เสียงฟ้าดังอื้ออึงเป็นระยะ

พี่น้องสองสาวช่วยกันรายงานว่า วายร้ายตาโปนผู้ซึ่งอยู่ในวัยหนุ่มวัยฉกรรจ์แล้วยังคงนึกว่าตัวเองเป็นเบ๋บี๋ วิ่งขึ้นวิ่งลงระหว่างชั้นบนและชั้นล่างของบ้านอย่างพลุ่งพล่านลนลาน ดวงตากลมโตของเขาแถบจะถลนออกนอกเบ้าเหมือนเช่นเคยที่เจอเหตุการณ์บีบคั้นหัวใจ

เมื่อตัวหนึ่งวิ่งหน้าตั้ง ตัวหนึ่งก็พลอยถูกเร่งเร้าตาม ลูซี่ที่กำลังครอบหัวด้วยอุปกรณ์เสริมพิเศษ “เครื่องมือหมาจ๋อย” ไม่สนใจว่าคอลลาร์ที่สวมใส่จะเกะกะระรานราวบันไดหรือไม่ เธอก็กระโดดโลดแล่นราวกับไม่มีสิ่งใดๆเป็นอุปสรรคกีดขวาง ตามลัคกี้ไป

พอขึ้นชั้นสองของบ้าน ลัคกี้พยายามหาที่ปลอดภัยที่สุดเพื่อซุกตัว เมื่อวานนี้เขาค้นพบที่หลบภัยใหม่ นั่นเป็นตู้เสื้อผ้าที่เปิดแง้มไว้ เขาพยายามเอาหัวมุดเข้าไป แต่ปัญหาคือตู้เสื้อผ้าบานเปิดชำรุด การเลื่อนเพื่อเปิดแต่ละครั้งจึงออกแรงมหาศาลซึ่งเกินกำลังของวายร้ายจะทำได้

ลัคกี้กลัวฟ้าคะนองตั้งแต่เด็ก แต่ลูซี่เธอไม่เคยกลัวอะไร อาการวิ่งวนสับสนในชีวิตน่าจะเกิดจากการเห็นพฤติกรรมของผู้พี่ เธออาจจะมีคำถามเสมอว่า พี่จะวิ่งทำไมของพี่ แต่สุดท้ายเธอก็ทำตามอย่าง

ทั้งคู่อยู่ด้วยกันจนกลายเป็นเงาของกันและกันไปแล้ว ไม่ว่าซอกหลืบมุมไหน มีเธอก็ต้องมีฉัน

 

12080730_761601283968734_1482144609_n

 

เมื่อผมกลับมาถึงบ้าน ฝนหยุดตกแล้ว ทุกอย่างเข้าสู่ภาวะปกติ เหลือร่องรอยที่ทิ้งไว้ที่กิ่งไม้หัก น้ำเจิ่งนองเพราะระบายไม่ทันตามแนวถนนทางเข้าหมู่บ้าน ผสมกับคำบอกเล่าดังกล่าว ผมไม่ต้องเสียเวลานึกภาพนาน  ความชุลมุนชุลเกของสองตัวกระจ่างแจ่มชัดเสมอ

ทว่า ใครที่เพิ่งรู้จักพวกเขา เมื่อเดินเข้าบ้านเราแล้วเห็นหมาสีขาวนั่งพับเพียบเรียบร้อยที่พื้น บนโซฟาเหนือเขาขึ้นไปมีอีกตัวสีดำสวมใส่ลำโพงสีขาวตัดกับผิวนั่งจุ๊มปุกอยู่จะดูคล้ายว่า ช่างเป็นหมาที่สุภาพ นิ่ง และ สงบ อะไรปานนั้น

เชื่อเหลือเกินว่ากระทั่ง ซีซาร์ มิลลาน ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาสุนัขชื่อดังมาเห็นก็ต้องยกนิ้วให้กับการอบรมสั่งสอนของครอบครัวเรา

โอดูพวกมันสิครับ ช่างเป็นหมาที่นิ่งสงบและยอมจำนนจริงๆ” เขาคงต้องอุทานอย่างนี้ แต่หารู้ไม่พลังงานของทั้งคู่ถูกปลดปล่อยจากฝนตกฟ้าร้องไปเรียบร้อย

ลัคกี้ และ ลูซี่ นั่งกันอย่างสงบ คล้ายรอให้เรากล่าวอะไรกับพวกเขาซึ่งนั่นสบอารมณ์ผมพอดี เมื่อสองสาวรายงานจบ พวกเขาก็นั่งนิ่งๆ ผมอยากจะบอกทั้งสองว่า วันนี้เป็นวันที่ดีสำหรับครอบครัววันหนึ่งเลยนะ

หลังจากที่เตรียมงานมาหลายเดือน อยากจะทำอะไรสักอย่างออกมาเพื่อบ่งบอกถึงความรัก ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับสุนัข พร้อมๆกับผู้ที่ชอบและรักเพื่อนสี่ขาเหมือนๆกัน

ระหว่างที่ปัจจัยทั้งหลายในชีวิตเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เทคโนโลยีก็เปลี่ยนไปตาม เมื่อก่อนเคยเขียนบอกเล่าเรื่องราวของ ลัคกี้ ลูซี่ ในบล็อก ก็ค่อยๆพัฒนาเป็นพ็อกเกตบุ๊ค ออกมาทั้ง 3 เล่ม ต่อเนื่องยาวนานกว่า 6ปี

ขณะที่พักการเขียนไปก็มีการสื่อสารรูปแบบใหม่ๆเข้ามาให้เราไม่ขาดการติดต่อกันทั้งเฟซบุ๊คและอินสตราแกรม ซึ่งยังขาดอีกหนึ่งช่องทางที่นิยมกัน นั่นก็คือ ไลน์ ครอบครัวจึงมองไปที่การทำการ์ตูนของทั้งสองตัวเป็นสติ๊กเกอร์

ขั้นตอนการทำมีอยู่พอประมาณ แต่คิดไม่นานนัก เพราะบุคคลิกของทั้งสองมันฝังใจจำเราอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นความกวน ความป่วน ความออดอ้อน และ พฤติกรรมที่สุดจะอธิบายได้ ได้แต่พูดกับตัวเองว่า “เอิ่ม”

นอกจากนั้น คำพูดและท่าทางของการวาดออกมาเป็นลายเส้นล้วนถ่ายทอดชีวิตประจำวันของพวกเขาแทบจะถอดแบบออกมาพิมพ์ที่พวกเขาเป็น เราใส่คำพูดแทนใจพวกเราและเขาลงไปเพื่อสื่อสารระหว่างเรากับเขาทั้งสองและเพื่อนๆคนรักสุนัขด้วยกันไว้สื่อสารกันให้ใกล้ชิดกันตลอดเวลา

ตั้งแต่ต้นจนเปิดขายในร้านค้าสติ๊กเกอร์ของLine ในกลุ่มของสติ๊กเกอร์ครีเอเตอร์ เราใช้ระยะเวลาไม่มากไม่น้อย เมื่อออกมาทางไลน์ให้โหลดได้เมื่อวานนี้เป็นวันแรก จากการบอกเล่าต่อๆกัน ช่วยกันคนละแชร์ทำให้สติ๊กเกอร์ “เฟรนชี่ลัคกี้ลูซี่ เดอะเฟรนซ์บูลด็อก” โหลดกันไปใช้จำนวนพอที่แทรกตัวขึ้นมาจากสติ๊กเกอร์จำนวนมากมายมหาศาลมาอยู่ในกลุ่มท็อป150 ได้ แรงผลักดันนี้นอกจากปริ้มปริ่มแล้ว ต้องขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนรักและเอ็นดูลัคกี้ลูซี่ด้วยใจจริงๆ

ผมจึงต้องบอกข่าวดีแก่เจ้าของลิขสิทธิ์ลัคกี้ลูซี่ ด้วยรัก และ ความผูกพันที่เรามีต่อหมา พวกพ้องน้องพี่ เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา

 

123

 

 

124

 

12077284_761601273968735_1477675307_n

Nov 19

สังขละบุรี เมืองนี้… นี่เอง(ตอนจบ) : ซองกาเลีย-หมูจุ่ม-สัญญา

Posted by under ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว Comments Off on สังขละบุรี เมืองนี้… นี่เอง(ตอนจบ) : ซองกาเลีย-หมูจุ่ม-สัญญา

สถานที่สำหรับอาหารมื้อเย็น เราเลือกตลาดโต้รุ่ง ในตัวอำเภอสังขละฯ บนรถมีเกริ่นถึงเมนูอาหารที่พลาดไม่ได้ ผมถามเด็กชายทั้งสองว่า หมูสีส้ม วางอยู่บนตะแกรง ข้างล่างคล้ายหม้อต้มน้ำร้อน ควันลอยกรุ่นขึ้นมา มีไม้เสียบชิ้นหมูจุ่มเอาไว้ เป็นอาหารอะไร เมื่อคืนตอนที่แวะตลาดซื้อข้าวของเครื่องใช้ก่อนกลับไปนอนที่พัก บังเอิญเจอแล้วเห็นคนนั่งรุมกันเยอะมาก

Continue reading »

Tagged with:
Nov 13

สังขละบุรี เมืองนี้…นี่เอง : มะเงยระอาว

Posted by under ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว Comments Off on สังขละบุรี เมืองนี้…นี่เอง : มะเงยระอาว

เด็กตัวเล็กๆอย่างไกด์พงษ์ศักดิ์ พูดถึงเรื่องนี้อย่างมีอารมณ์ ไม่ว่าเขาจะได้ยินได้ฟังมาจากผู้ใหญ่อีกทีก็ตาม แต่สะท้อนให้เห็นว่า สะพานไม้ หรือ สะพานมอญ มีคุณค่า มีความความหมายยิ่งต่อชาวบ้าน  เราผู้มาเยือนไม่รู้ที่มาที่ไปอาจมองความสวยงามของสะพานเป็นที่ตั้ง แค่เดินไป โพสต์ท่า ถ่ายรูปกันไป หลังข้ามไปถึงอีกฝั่งก็ลืมเลือนหาย แต่คนที่นี่ทุกลมหายใจของเขาคือ สะพาน Continue reading »

Tagged with:
Nov 04

สังขละบุรี เมืองนี้…นี่เอง : สัมผัสแรก-แกะนอน

Posted by under ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว Comments Off on สังขละบุรี เมืองนี้…นี่เอง : สัมผัสแรก-แกะนอน

“เอ่อ เอ่อ เดี๋ยวเอาไปใส่ไว้ในตู้เย็น เอ่อ เก็บไว้ให้คุณครู เอ่อ เอ่อ ทอดให้กินครับ” เขาพูดคำตามด้วย เอ่อ เอ่อ เหมือนติดอ่าง แต่ไม่ใช่ บอกแล้วก็ยิ้มแก้มปริ เผยให้เห็นฟันหลอเปิดเผย ดูท่าเขาจะภูมิในความเป็นนายพรานล่าจักจั๋นของตนเองอย่างมาก อา…ชักน่าสนใจซะแล้วพ่อหนุ่มน้อยคนนี้ ผมชวนเขามาคุยในที่สว่างๆ เป็นงานเป็นการ

Continue reading »

May 30

บุคคล(ตัว)ที่สาม

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on บุคคล(ตัว)ที่สาม

เมื่อเรารับตัวโกโก้ สาวน้อยชิวาวาขนาดจิ๋วมาจากบ้านคุณย่าที่พัทยาเข้ามาเช็คอินเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเราชั่วคราว ระหว่างที่คุณย่าเดินทางกลับไปอเมริกา เราก็ได้เห็นความร่วมมือร่วมใจของเฟรนซ์บูลด็อกหนุ่ม-สาวคู่นี้ช่วยกันต้อนรับ บุคคคลที่สาม สาวตัวน้อยผู้มาเยือนอย่างอบอุ่น เกินอบอุ่น

Continue reading »

Tagged with:
May 12

หมา ร้อน ร้อน

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on หมา ร้อน ร้อน

 

ตั้งแต่หมดหนาวเข้าสู่ฤดูร้อนลูซี่ก็เปลี่ยนไป เข้าทำนองเวลาเปลี่ยนใจเธอก็เปลี่ยนผันตาม เคยเดินเคียงคู่กับลัคกี้เป็นระยะทางไกลๆ คืนเดือนหงายคลอเคลียไปตามทางร่มไม้มืดครึ้มเห็นเงาค้างคาวยังช่วยกันเห่า ยามที่เงาของสองเราทาบทับกันยังมองดูเหมือนเป็นร่างเดียวกัน สองเราคล้ายกับจะไม่มีวันจะพลัดพรากจากกัน แต่พอร้อนมาเยือนทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม

Continue reading »

Tagged with:
Nov 18

สองเราเริ่มมีอะไรๆที่คล้ายกัน

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on สองเราเริ่มมีอะไรๆที่คล้ายกัน

ลัคกี้ กินไม่เลือก ยกเว้นอาหารของเขาเอง ลูซี่เลือกไม่กินอาหารอย่างอื่นนอกจากอาหารเม็ดของเธอเอง ด้วยรูปร่างที่ใหญ่โตกว่าเฟรนซ์บูลด็อกทั่วไป ใหญ่กว่าลูซี่สองเท่าตัวดูไปวายร้ายตาโปนน่าจะบ้าพลังมากกว่าแต่กลายกลับเป็นหมาสาวตัวเล็กๆตุ้มต๊ะตุ้มตุ้ยลูซี่ที่กว่าจะหมดลานก็ต้องหลอกล่อกันอยู่นานสองนาน

Continue reading »

Tagged with:
Oct 17

จากคำนำคนเล่าเรื่อง

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on จากคำนำคนเล่าเรื่อง

      บนความรู้สึกรัก และ ผูกพัน 4 ปีผ่านไป ไม่ว่าคุณจะเครียดจากงาน มีสุข เศร้า ทุกข์ร้อนกังวล เขาเคยเป็นอย่างไรก็จะเป็นอยู่เช่นนั้น เคยเห่าหอนต้อนรับเวลาที่คุณกลับถึงบ้าน คอยมานั่งอยู่ข้างๆคุณเวลาที่คุณมีเรื่องทุกข์กังวล พฤติกรรมที่ไม่เจตนาหรือเจตนาทั้งหลายของเขาล้วนเป็นสิ่งที่เรียกรอยยิ้ม และ เสียงหัวเราะให้เราได้เสมอ                                                                                                                       

Continue reading »

Tagged with:
Aug 15

กลับไปเป็นเด็ก

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on กลับไปเป็นเด็ก

” เมื่ออยู่ร่วมกัน ทั้งสองตัวก็ไม่ต่างจากเด็กวัยซนและสนใจใคร่รู้ไปทุกเรื่อง แค่ลมพัดใบไม้ไหววูบ ลูซี่จะตอบสนองได้เร็วกว่า เสียงเห่าของเธอช่วยปลุกเจ้าวายร้ายตาโปนที่หลับไหลน้ำลายนองฟื้นให้ตื่นวิ่งหน้าตั้งไปนอกบ้านทันที ขณะที่ยัยตัวร้ายที่เป็นต้นเสียง ยืนนิ่งดูเชิงอยู่ในบ้าน หากมีเหตุอะไรเกิคกี้จะเป็นฝ่ายที่โดนไปก่อนที่ภัยจะมาถึงตัวเธอ” Continue reading »

Tagged with:
Jul 03

ทางหมาผ่าน

Posted by under สัตว์เลี้ยง Comments Off on ทางหมาผ่าน

เหตุการณ์วันนั้นเกิดขึ้นหลังจากเปิดรั้วประตูบ้านแว่บนึง วายร้ายตาโปนที่จ้องอยู่ก็สบโอกาสโกยอ้าว ใส่ตีนหมาวิ่งด้วยความเร็วปานเสือซีต้าออกจากบ้านอย่างไม่คิดจะเหลียวหลังมามอง พรวดเดียวถึงวงเวียนกลางหมู่บ้าน ผ่านหน้ารปภ.ที่ขี่รถผ่าน ตอนหลังเห็นเป็นหมาคุ้นๆหน้าก็รายงานป้าแม่บ้านผมที่เดินตามแต่ไม่ทันตัวดีให้ฟังว่า เมื่อกี้ยังเห็นแต่ไม่รู้ว่าไปไหนแล้ว…

Continue reading »

Tagged with: