ลัคกี้...(1) : http://mblog.manager.co.th/showshow/1-1374/
ลัคกี้...(2) : http://mblog.manager.co.th/showshow/2-1266/
ลัคกี้...(3) : http://mblog.manager.co.th/showshow/3-716/
ลัคกี้...(4) : http://mblog.manager.co.th/showshow/4-482/
ลัคกี้...(5): http://mblog.manager.co.th/showshow/5-316/
ลัคกี้...(6) : http://mblog.manager.co.th/showshow/6-226/
ลัคกี้...(7) : http://mblog.manager.co.th/showshow/7-320/
ลัคกี้...(8) : http://mblog.manager.co.th/showshow/8-139/
ลัคกี้...(9) : http://mblog.manager.co.th/showshow/9-95/
ลัคกี้...(10): http://mblog.manager.co.th/showshow/10-242/
ลัคกี้...(11): http://mblog.manager.co.th/showshow/11--/
ลัคกี้...(12): http://mblog.manager.co.th/showshow/12-83/
ลัคกี้...(13): http://mblog.manager.co.th/showshow/13-37/
ลัคกี้...(14): http://mblog.manager.co.th/showshow/14-34/
ลัคกี้...(15): http://mblog.manager.co.th/showshow/15-51/
ลัคกี้...(16): http://mblog.manager.co.th/showshow/16-62/
ลัคกี้...(17): http://mblog.manager.co.th/showshow/17--/
สมาชิกภายในบ้านปกติของผมมี 5ชีวิต
ถ้าวันใดไม่ปกติ อาทิ วันรวมญาติจำนวนสมาชิกจาก 5 ก็อาจจะเพิ่มตั้งแต่ 10 จนถึงเกือบๆ 30 คน
สำหรับกับคนด้วยกันเอง ยามที่มีคนจำนวนมากขนาดนี้มารวมตัวกัน บางครั้งยังรู้สึกถึงความสับสนอลหม่าน นับประสาอะไรกับสมาชิกอีก 'คน'ที่พยายามพัฒนาจาก'ตัว'ขึ้นมาอย่าง ลัคกี้
ลัคกี้พอลืมตามาดูโลกอยู่แวดล้อมกับพี่น้อง 4 ตัว และ แม่ อีกหนึ่งรวมถึงผู้ดูแลเจ้าของฟาร์มที่เชียงใหม่ นับนิ้วดูแล้วอย่างเก่งก็ไม่น่าเกิน 10 ชีวิต หลังจากเขาเข้ามาอยู่ในบ้านของผมและเริ่มที่จดจำความได้ ผมมั่นใจว่า เขาไม่เคยเจอผู้คนมากมายเท่านี้มาก่อน ยิ่งเมื่อต้องเผชิญกับครอบครัวหรรษา พ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา ลูกเด็กเล็กแดงที่กำลังซน ผมไม่แน่ใจว่ามันจะตอบสนองต่อความอึกทึกครึกโครมสับสนอลหม่านเหล่านั้นอย่างไรจึงคอยจับสังเกตุลัคกี้มากเป็นพิเศษ...
ผมอยากทราบว่า หมาเด็กจะวางตัวและประพฤติตัวเหมาะสมกับเป็นสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวที่เรียบๆร้อยๆอย่างเราได้แค่ไหน
มันในฐานะสมาชิกคนใหม่จะเข้าสังคมได้หรือไม่ หรือ นิสัยขี้เล่นคอยงับ กัด และ แทะ แบบที่พวกเราเจอกันทุกเช้าค่ำ มันจะสะกดเก็บอาการของมันได้หรือไม่ เพียงใด?
ผมคิดว่า เป็นเรื่องยากทีเดียวที่จะให้ทุกๆคนปรับตัวหาเจ้าหมา ต้องเป็นหมาที่น่าจะรู้ตัวปรับตัวเข้าหาคน เพราะ บางคนก็อาจจะไม่รู้จะเข้าหามันอย่างไร
ก่อนจะถึงรอบตรงนั้น ผมแอบเบาใจในระดับหนึ่งเพราะ เฟรนซ์บูลด็อก ได้ชื่อว่าเป็นหมาที่มีนิสัยใจคอเป็นมิตรต่อเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์สุนัขด้วยกันสูง ขณะที่กับคน สุนัขสายพันธุ์นี้ก็ไม่ด้อยไปกว่า ลาบราดอร์ โกลเด้นท์ รีทีฟเวอร์ เขาเป็นมิตรและให้ความเป็นเพื่อนกับมนุษย์ทุกเพศทุกวัย
หมาบางพันธุ์ผมเคยทราบจากข้อมูลในอินเทอร์เน็ต หรือ บางครั้งดูจากทีวี ว่า มันไม่มีทางญาติดีกับใครหน้าไหนทั้งนั้นนอกจากเจ้าของ
ดังนั้น การเข้าสังคมโดยเฉพาะกับเด็กๆทำให้ผมต้องคอยจับจ้องเจ้าหมาเด็กลัคกี้อย่างไม่ให้คลาดสายตา
ในรอบสองเดือนกว่าๆที่ผ่านมานี้ บททดสอบมีเป็นระยะๆโดยที่ลัคกี้ไม่รู้ตัว ผมพบว่า ลัคกี้ กัดเก่งขึ้น เอ๊ย! นิสัยดีขึ้นเรื่อยๆ
หากคะแนนมีเต็มสิบผมคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาน่าจะได้เกินห้า...55555
เริ่มตั้งแต่เจอผู้คนมากหน้าหลายตา หมาเด็กตั้งแต่แรกไม่ได้มีอาการตื่นตระหนกหรือหลบลี้หนีหน้าผู้คน มันแม้จะพลุกพล่านเลือดลมสูบฉีบวิ่งกระดี้กระด้ามากไปหน่อยแต่ก็ค่อยๆชินกับการต้องเจอคนต่างกันออกไป
เด็กชายคนหนึ่งมาดมั่นแสนซนไม่เคยเกรงกลัวอะไรแต่พอเจอกับลัคกี้วิ่งไล่งับก้นกลายเป็นคนละคน จากแมนๆเป็นหอแต๋วแตก
น้องสาวของเขา กลับใจกล้ากว่า เห็นผู้ใหญ่ดุมันอย่างไรเวลาที่มันวิ่งชาร์จเข้าหาและใช้ปากจะงับเด็กหญิงตัวน้อยก็จะทำตามอย่าง
“ลัคแก้!...ลักแก้! ”เสียงดุๆของเด็กวัยอนุบาลออกเสียงไม่ชัดกลับทำเอาลัคกี้สงบและยอมอยู่ห่างๆไม่เข้ามางับ
ผู้ใหญ่หลายคนใช้กลยุทธของ 'ซีซาร์ มิลาน' ผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมสุนัข ไม่สนใจ ไม่สบตา ไม่สัมผัส เด็กน้อยลัคกี้ได้แต่นั่งกลอกตาเหลือกไป-มาอย่างพินิจพิเคราะห์ว่า ...อย่าเผลอแล้วกัน55555
นิสัยกัดและงับของลัคกี้ดูเหมือนจะเลือกคนกระทำหรือไม่กระทำ เขาคงแยกแยะได้ว่า คนไหนเนื้อหอม หรือ คนไหนเนื้อหนาออกไปทางหยาบด้านแบบผม
คนเนื้อหอมส่วนใหญ่จะรอดพ้นจากคมเขี้ยวของมัน ขณะที่เนื้อหนาและหยาบกร้านอย่างผมต้องรองรับเขี้ยวของหมาเด็กเสมอๆ แต่ก็คุ้มค่าเพราะการกัดของลัคกี้เท่ากับมันแสดงออกซึ่งความรัก งับแรง งับเบาอาจจะบ่งบอกถึงระดับความรักที่มันจะบอกต่อเรา ….มั้ง! 55555
จะอย่างไร พฤติกรรมลัคกี้ หรือ ลัคแก้ ของเด็กหญิงตัวน้อยทำให้ผลวิจัยส่วนตัวของผมบ่งชี้ได้ว่า เจ้าเพื่อนสี่ขาของผมชอบพินอบพิเทาฝากเนื้อฝากตัวไว้กับผู้มีอายุมากกว่าเด็กๆ
อย่างเช่นก่อนนี้ก็แม่ผม มาตอนนี้พอแม่ไม่อยู่ เจ้าเด็กน้อยก็ได้คุณป้าแม่บ้านเป็นที่พึ่งพิง คนหมู่มากเจ้าหมาก็ยังใช้โสตประสาทของมันแยกแยะอายุของคนได้ดี คนยิ่งมีอายุมันยิ่งสงบเสงี่ยมเรียบร้อย กับ เด็กๆมันก็ทะเล้นลิงโลดคึกคักเข้าใส่
กล่าวได้ว่า การวางตัว วางปากของลัคกี้ในสังคมหมู่ญาติของผมนับว่ามันเป็นหมาที่ทราบสถานการณ์ ไม่เห่า ไม่กัด ไปเรื่อยเปื่อย ตรงกันข้ามยังโชว์เล็กๆน้อยๆให้หมู่ญาติของผมพอได้หัวเราะ เฮฮากัน เป็นความบันเทิงที่หมาเด็กตาโปน หูกาง จัดให้โดยไม่มีใครจ้าง ยกเว้น! ขอของว่างแบ่งปันฉันบ้างก็เท่านั้น
ตรงนี้เองที่ผมเป็นกังวลกับพฤติกรรมของเพื่อนสี่ขา
ผมเกรงว่ามันจะติดนิสัยตระกละกระกราม กินไม่เลือก ตามใจปากโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์
ลัคกี้ยิ่งโตยิ่งรู้จักของกิน จมูกสั้นๆของเขาทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม
กลิ่นอาหารปิ้ง ย่าง หรือ กระทั่งเศษอาหารที่ตกหล่นอยู่บนพื้น อยู่ตามสุมทุมพุ่มไม้ ผ่านน้ำค้างรมแดดสองสามวันเจ้าหมอนี้ก็ยังอุตส่าห์สืบจากกลิ่นไปลากมาออกมาแทะได้
เช้าวันหนึ่งหลังจากงานเลี้ยงเลิกรา ผมเห็นมันนอนแทะอะไรบางอย่างบนพื้นหญ้า ตาของมันล่อกแล่กไม่เหมือนคาบก้อนดินก้อนหินมาแทะอย่างที่เคยทำมันเหมือนกลัวใครจะมาแย่ง ผมเดาได้ว่า มันต้องเป็นอาหารนอกหลักสูตรอย่างไม่ต้องสงสัย
ผมหมายจะตรงเข้าไปเพื่อง้างปากขอดู พอใกล้มัน มันก็ลุกขึ้นและวิ่งหนี ผมวิ่งตาม พอทันกันมันก็ออกวิ่งอีก วิ่งไปรอบบ้านโดยที่ปากยังคาบของสิ่งนั้นไว้แน่น
สุดท้ายหมาเด็กก็โดนรวบตัวได้โดยผมยังไม่ต้องร้องขอความช่วยเหลือจากละม่อม หัวขโมยน้อยลัคกี้กัดฟันงับปากตัวเองเสียสนิท ไม่ยอมรับสารภาพว่าอมอะไรไว้ในปาก ผมพยายามพูดจาหว่านล้อมขอกันดีๆแต่มันก็ไม่ให้ความร่วมมือจนใจต้องใช้วิชาหมอฟันเคยทำกับตัวเองมาใช้กับหมา
ผมจับเจ้าหมาปากแข็งจะง้างปากมันซึ่งต้องขอบอกว่าแข็งจริงๆตามโครงสร้างของหมาพันธุ์นี้ ผมหวนคิดถึงประวัติบอกเล่าของเขา มิน่า...ถึงได้บอกว่า เจ้าหมอนี่มีต้นตระกูลที่เป็นสุนัขนักกัดที่ช่วงหนึ่งคนเอามากัดกันเพราะมันกัดแล้วงับไม่ปล่อย
พอง้างได้ที่เห็นสิ่งที่มันพยายามกัดแทะ ผมกลืนน้ำลายเอื้อก อยากจะแย่งกิน เอ๊ย! นึกโล่งใจที่สามารถไล่กวาดมันทัน
มิเช่นนั้น!!!...ลัคกี้แกเอ้ย ปากแกดี ฟันแกคม แต่ลำไส้ กระเพาะอาหารของแก ก้ามปูที่ทั้งแข็งและแหลมคมนะ ไม่ใช่ ขนมปังขาไก่...จะทนทานไหวหรือ เฮ้อ!.
:))))))))))))))))))))))))))))
ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา แต่หลังเลิกราแล้วก็เป็นเช่นนี้... หน้าดอกคริสมาสบาน คนและหมาก็บาน..:) หน้าที่ของผมคือตรวจดูเศษอาหารตกหล่น มันอยู่ตรงไหน ตรงไหน น้า! เฮ้อ!...เป็นเราทุกที แต่ไม่มีคนเยอะก็เหงานะ มายังๆ มีคนมาหรือยัง นี่เราเฝ้ารอมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย เฮ้! รู้มั้ยนาย เมื่อไหร่ญาติจะมากัน นายก็รู้ว่าผมรอคอย ผมรอจนเมื่อยและเมื่อยอ่ะ แน่ะ! ก้อด้ายๆ..ผมรออยู่กับกระดูกใบโตนี่แหละ
เขียนโดย showshow ที่ 2009-12-21 14:35:38 น. 20 ความคิดเห็น
ฮะฮ้า ลัคแก้ แล้วเจอกาน coming soon!!!!!
เห็นหน้าเจ้าลัคกี้ที่ไร นั่งหัวเราะคนเดียวทุกที่ ตัวโตเร็วเหมือนกันนะคะ
Hello Lucky!! โตเร็วมากกๆๆๆๆๆ :D
หูย..โตขึ้นเยอะเลยนะค่ะ เมื่อเทียบกับเด็กหญิง แต่ก็ยังน่ารักน่ากอดเหมือนเดิม
ดูจากทำเลรอบบ้านแล้ว ระวังหน้าฝน ลัคกี้อาจจะผจญกับ เพื่อนต่างสายพันธ์อย่าง งู และตะขาบได้นะ
ที่บ้านเลี้ยงบีเกิ้ล ปอม เลี้ยงแบบเข้านอกออกในบ้านตลอด หน้าฝนที่ผ่านมา มีงูเห่าไม่รู้มาจากมุมไหนของสนามขนาดกำลังวัยรุ่น กำลังจะเลื้อยเข้าบ้าน
เดชะบุญเราเห็นก่อน แม้ไม่อยากจะเบียดเบียนกัน แต่มันไม่ยอมเข้าถุงตั้งใจไปปล่อย เลยต้องผิดศีลข้อ1 จากนั้นก็เรียกช่างมาจัดการสนามรอบบ้านใหม่ เสียไปกว่าหมื่น
น่ารักมากๆอย่างลืมส่งรูปเป็น สคส.มาให้ด้วยนะครับน้องลักกี้แล้วพี่จะหาแควนสวยๆให้เอ้าที่บ้านพี่มันชื่อบ่าวปื้ดมันปื้อสมชื่อตังยังกะช้าง ทำมั้ยนะนู๋ลักกี่มันถึงน่ารักขึ้นทุกวัน
ตัวโตขึ้นทุกวันๆนะคะเนี่ย แต่หน้าตายังคงความเจ้าเล่ห์ไว้ไม่ตกหล่น ฮ่าๆๆๆ
ดูลัคกี้เหงาๆน่ะครับ น่าจะหาเพื่อนมาอยู่เล่นด้วยกันน่ะครับ
ว้าว..! กริ๊ดดดดด !! ทำมัยหนูตัวโตเร็วจัง... ระวังโดนน้องใบม่อนนั่งหลังนะลูก..(อาจเข้าใจว่าเป็นม้า อิอิ..)
เข้ามาติดตามอ่านเหมือนเคยครับ เห็นหน้าลัคกี้แล้วนั่งยิ้มตาม
ทำไมช่วงนี้ลักกี้ดูผอมลงนะคะ ยืดร่างป่ะ..เป็นห่วงนะ จุ๊บ จุ๊บ..

glitter-graphics.com
Merry Christmas !!!!
Merry Christmas ครับทุกๆท่าน:)
สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะคุณเอส
ขอให้มีความสุขมาก ๆ กะเจ้าลัคกี้นะคะ ^___^
พิมอยากซื้อลูกหมาพันธ์เฟร้นซ์บุลดอกค่ะ อยากขอรายชื่อ ที่อยู่ของฟาร์มที่เชียงใหม่ได้ใหมค่ะ ตอนนี้ที่บ้านมีหมาพันธ์ชิห์สุ 3ขวบแล้วค่ะ น่ารักมากๆเลย อ่านเรื่องลัคกี้แล้วมีความสุขมากๆ อ่านไปยิ้มไป ขอบคุณที่บอกเล่าเรื่องราวดีๆเช่นนี้
สุขสันต์วันคริสต์มาสต์ค่ะ
จะติดตามดูพัฒนาการของเจ้าลัคกี้ตอนต่อไป อย่างระทึกใจค่ะ