show show

ปลาทองตัวหนึ่ง แหวกว่ายไป สนุกกับชีวิต แล้วคนเล่า?

คันตรงหัวใจ

ลึกลงไปข้างในใจมากไปกว่านี้  เช่น เรื่องของวัยหนุ่มกับอาการการเรียกร้องของหัวใจ  มีเหงา  อ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว   บ้างหรือไม่   ผมยังมองไม่เห็นคงต้องเฝ้ามองและลอบติดตามความผิดปกติต่อไป...แล้ววันหนึ่งผมก็พบว่า เขามีความผิดปกติอย่างหนึ่ง ด้วยท่าทางและพฤติกรรมที่แสดงออกทำให้ต้องฉุกคิดว่า นี่ใช่เป็นอาการที่สมควรเชื่อมโยงกับเรื่องราวของหัวใจดีหรือไม่

 

 

               

 


           ซีซาร์ มิลลาน เคยพูดไว้ว่า เมื่อคนสักคนหนึ่งจะเลี้ยงหมาสักตัว  หมาที่เขาได้มามักไม่ใช่หมาที่อยากได้หรือใฝ่ฝันไว้แต่จะเป็นหมาที่มีความหมาย และ มีความจำเป็นต่อเขาอย่างที่สุด

 

          ไม่มีคำพูดใดๆจะปลอบใจผมได้ดีกว่านี้แล้ว

 

          สำหรับกับ “ลูซี่” ลูกหมาขนสีเทาหม่นหายาก นัยตาสีฟ้าชวนฝัน ว่าที่แฟนสาวของวายร้ายตาโปน “ลัคกี้”

 

          ยอมรับว่า ผมต้องการและอยากจะได้หมาตัวเมียที่สเปคเลิศเลอเฟอร์เฟคแต่ราคาค่างวดแพงเกินกว่าจะไขว่คว้าจริงๆ สุดท้ายแล้วหากผมจะได้ “ลูซี่” มาก็น่าจะเป็นลูซี่ที่เป็นเฟรนซ์บูลด็อกแบบธรรมดาๆแต่เธอจะมีคุณค่าและความหมายต่อเราอย่างไม่ต้องสงสัย เพียงแต่ตอนนี้เราต้องอดทนและรอคอยกันต่อไปอีกสักหน่อย

 

         วันเวลาที่ผ่านไปในทุกวัน ทุกนาทีมีลูกหมาเกิดใหม่มากมาย  บางทีเป็นร้อยเป็นพันหรือเรือนหมื่น  ในจำนวนมากหลายเหล่านั้นจะต้องมีสักตัวแหละน่าที่จะมาเป็นเพื่อนแก  ลัคกี้  จงเชื่อมั่นในพรหมลิขิต  5555

 

         ระหว่างนี้เป็นช่วงแห่งการรอคอย  และ ระหว่างที่รอคอยผมก็ไม่ลืมที่จะสังเกตดูพฤติกรรมของหมาหนุ่มตัวเดียวในบ้านว่าเขาเป็นอย่างไร

 

         คนหากไร้คู่ อยู่อย่างโดดเดี่ยว บ้างก็ว่ามันเหงาสุดจะทนทาน  บ้างก็ว่าอารมณ์จะแปรปรวนยิ่งกว่าอากาศที่ไม่รู้ตกลงนี่หน้าอะไรกัน หนาว ร้อน หรือว่า ฝน

 

         แล้วหมาล่ะ?...เราย่อมไม่มีทางรู้ว่าเขาเหงา หรือ อารมณ์เปลี่ยนแปลงบ่อยหรือไม่  ถามไปมันก็คงไม่ตอบทำได้แต่ลอบจับตาดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ

 

         ลัคกี้เปลี่ยนไปพอสมควร!

 

         ยกตัวอย่าง เรื่องนอน ผมรู้สึกว่าเขานอนหลับได้ไม่ยาวเหมือนเมื่อก่อน  ทุกๆคืนแม้ยังเข้านอนตอนประมาณสี่ทุ่ม หลับลึกและกรนเสียงดังไม่ต่างจากคนตามปกติ  แต่ราวๆตีสองก็จะปลุกผมด้วยวิธีส่งเสียงเห่าที่ข้างเตียงให้เปิดประตูห้องนอน จากนั้นพอพ้นออกจากห้องผมเขาก็จะเดินตรงไปใช้ขาข่วนประตูให้เกิดเสียงปลุกป้าแม่บ้านที่อยู่อีกห้องหนึ่งให้พาเขาเดินลงบันไดไปที่ชั้นล่างเพื่อเปิดประตูอีกชั้นออกไปทำธุระเบาๆแล้วขอเข้าบ้านมานอนต่อถึงตีห้า

 

         ความเป็นหนุ่มอาจทำให้เขากระสับกระส่ายนอนไม่หลับหรือเป็นเพราะยิ่งอายุมากขึ้นความต้องการในการนอนก็น้อยลงเหมือนกับคนที่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ไม่อาจทราบได้  แต่ผมและป้าแม่บ้านเราก็ต้องรับมือกับเขาในทุกๆคืนอย่างนี้มาต่อเนื่องจนเริ่มชินกันแล้ว

 

          เรื่องการกิน ดูเหมือนเขาต้องการปริมาณอาหารต่อมื้อของเขามากขึ้น  ปกติหมาหนุ่มต้องการอาหารสองมื้อ คือ เช้าและเย็น  สองมื้อในปริมาณที่ไม่มากไม่น้อยนับว่าเพียงพอต่อกิจกรรมนั่งๆนอนๆเดินวนรอบบ้าน ออกแรงด้วยการเดินรอบหมู่บ้านในช่วงวันหยุดของผมบ้างแต่ระยะหลังเขาเพราะต้องเสริมกล้ามเนื้อหรือเพราะกระเพาะขยายตัวไม่ทราบเขาบริโภคน่องไก่สัปดาห์ละหนึ่งกิโลกรัมเป็นอย่างน้อยตามด้วยตับไก่อีกราวครึ่งกิโลฯไม่นับฟักทองและผักสีเขียวต้มตลอดจนผลไม้หลังมื้ออาหารอีกจำนวนหนึ่ง

 

         สองเรื่องนี้ว่าไปแล้วไม่นับเป็นอย่างไรได้ก็หมาโตขึ้น เป็นหนุ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงทางร่างกายย่อมตามมาเป็นธรรมชาติ ผมไม่ยอมแพ้พยายามดูลึกเข้าไปที่ข้างใน

 

         หมาที่ปกติมักมีจิตใจที่มั่นคง  ไม่ถูกยั่วยุโยกคลอนจิตใจได้ง่าย แต่ยกเว้นลัคกี้  จมูกทำหน้าที่รับรู้สัมผัสก่อนสายตาโปนๆของเขาจะทำงานเพ่งมองหาเป้าหมาย จากนั้นก็จะแสดงออกทั้งตื่น และ เต้น ตลอดเวลา

 

          ลัคกี้ตื่นเต้นง่าย บางครั้งความตื่นเต้นก็มาพร้อมกับตึงเครียดเป็นเหตุให้หลายครั้งที่เด็กๆอย่างเช่นสมาชิกสาวน้อยหรือหลานสาวตัวน้อยของผมโดนเขี้ยวเล็บของหมอนี่งับและตะกุยเข้าใส่ แต่ระยะหลังเขาพฤติกรรมส่วนนี้ของเขาดีขึ้นอาจจะยังมีความตื่นเต้นอยู่เพราะต้องตื่นตัวกับสิ่งเร้าแต่ก็ไม่ได้แอบก้าวร้าวตามมาเท่าไรแล้ว นั่นอาจเพราะ จิตใจของเขามั่นคงขึ้น

 

         คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาย่อมมีประสบการณ์และการมองโลกในมุมที่กว้างขึ้น ผมคิดว่า หมาก็คงไม่ต่าง พฤติกรรมที่ก้าวร้าวนอกจากจะบำบัดด้วยการพาพวกเขาออกกำลังกาย ปลดปล่อยพลังงานที่ล้นทะลักให้ระบายออกช่วยได้มาก แต่ความรักความเข้าใจที่เพียรเพาะด้วยเวลานั้นก็ช่วยได้ไม่น้อยเช่นกัน

 

         วายร้ายตาโปนได้รับความรักความเอ็นดูจากสองสาวมากขึ้นๆเพราะความนิ่งและสงบของเขา พิจารณาจากตรงนี้  ลัคกี้มีภาวะจิตใจที่นิ่งและมั่นคง ชนิดที่ผมเองอดไม่ได้ที่จะชื่นชมเขาเพราะไม่ได้คาดหวังมากนักกับวายร้ายที่ดื้อดึงตัวหนึ่ง

 

        ไม่ใช่เพียงผม ผู้ที่เป็นใหญ่ที่สุดในบ้านบางครั้งก็ชมไม่ขาดปากว่า หมาที่ซีซาร์อาจต้องส่ายหัวอย่างลัคกี้จะอ่อนหวานและอ่อนโยนได้ปานนั้น

 

         ทุกๆเช้าเขาจะอ้อนและอ่อนหวานกับสาวๆ  เรียกให้จูบ ให้หอมแก้ม เพียงแค่ยื่นหน้าให้เจ้าหมอนี่ก็จะยื่นจมูกบี้แบนมาชนแก้ม  ช่างเป็นภาพที่ละมุนละมัยในยามเช้าสำหรับผมเหลือเกิน

 

         ยิ่งกับป้าแม่บ้านที่เป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่ของเขา  เพราะ เป็นผู้ที่อยู่กับเขาตลอดทั้งวัน คอยให้ข้าวให้น้ำ หมอนี่ออดอ้อนในแบบที่ไชยา มิตรชัย หรือ พระเอกลิเกวิกไหนเห็นคงต้องยอมเรียกพี่

 

          ยามใดที่ป้ามีธุระต้องออกนอกบ้าน หมาตัวหนึ่งที่ร่าเริงจะกลายเป็นหมาที่มีปัญหาขึ้นมาทันที  คล้ายๆกับหมาเหงาขาดความอบอุ่น  หลายครั้งที่เพื่อนบ้านช่วยบอกเล่ายืนยันให้ฟังว่า หลังจากที่คล้อยหลังป้าแล้ว เขาที่อยู่เพียงลำพังภายในบ้านเราจะสะท้อนความในใจของเขาออกมาด้วยการหอนอย่างโหยหวนชวนให้คนฟังสลดหดหู่คล้ายกับเขากำลังเปล่งเสียงร้องไห้เพียงแต่ไม่มีน้ำตาไหลเป็นทางออกมาเท่านั้น

 

           เสียงหอนโหยหวนนั้นคงเพราะจิตใจของเขาสั่งให้เขาเป็นเช่นนั้น

 

          ทว่า กับเรา ผม และ สมาชิกที่เหลือเจ้าหมอนี่ไม่เคยมีอาการแบบที่ว่า คงเพราะเขาชินแล้วว่า เราต้องออกจากบ้านในตอนเช้าและกลับมาในตอนฟ้ามืดเป็นปกติจนเขาคุ้นเคย แต่กับป้าเขาไม่เคยห่างและไม่เคยชิน

 

          เมื่อญาติผู้ใหญ่ออกจากบ้านไปกันหมดนั่นหมายถึงเขาต้องอยู่คนเดียวจึงเป็นภาวะที่เขายอมรับไม่ได้

 

          นี่เป็นเรื่องของใจที่ผมมองเห็นว่า เขาเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด

 

          ลึกลงไปข้างในใจมากไปกว่านี้  เช่น เรื่องของวัยหนุ่มกับอาการการเรียกร้องของหัวใจ  มีเหงา  อ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว   บ้างหรือไม่   ผมยังมองไม่เห็นคงต้องเฝ้ามองและลอบติดตามความผิดปกติต่อไป

 

          แล้ววันหนึ่งผมก็พบว่า เขามีความผิดปกติอย่างหนึ่ง ด้วยท่าทางและพฤติกรรมที่แสดงออกทำให้ต้องฉุกคิดว่า นี่ใช่เป็นอาการที่สมควรเชื่อมโยงกับเรื่องราวของหัวใจดีหรือไม่

 

          มันเริ่มต้นมาจากท่าทางเหมือนคนกำลังจะบิดขี้เกียจ   เขาเหยียดขาหน้าออกไป หน้าอกไถไปกับพื้นหญ้า หรือ พื้นซีเมนต์  สองขาหลังทำหน้าที่ยันและผลักตัวให้เคลื่อนไปข้างหน้า  เหมือนท่าคลานศอกของเหล่าทหารที่ฝึกรบ ทำจนครบรอบหมดพื้นที่แล้วพยุงตัวลุกขึ้นใหม่ ย่อตัวลงทำแบบเดิม ณ จุดเริ่มต้นเดิมไปจนสิ้นสุดรันเวย์ เขาทำซ้ำๆวนๆเวียนๆอยู่อย่างนั้นราว3-4 รอบ จนกระทั่งหน้าอกอันเต่งตันที่มีขนขึ้นสวยงามพลันกลายเป็นปื้นแดงไร้ขนเงางาม อาณาบริเวณยิ่งนานยิ่งแผ่กว้างเกือบเท่าฝ่ามือคน

 

          ตำแหน่งนี้ที่เขาลงทุนลงแรงถูไถในทุกๆโอกาสที่มี  มันไม่ใช่ตำแหน่งเดิมๆที่เขาเคยคัน  หรือเคยถูกแบคทีเรีย ไวรัส ยึดครองพื้นที่บนผิวหนังของเขา

 

          ตำแหน่งพวกนั้นหายเป็นปลิดทิ้งไปนานแล้ว

 

          ครั้งนี้เกิดขึ้นบริเวณที่ที่ลึกลงไปจะเป็นที่ตั้งของหัวใจ   ข้อสันนิษฐานของผมมีเพียงประการเดียวหน้าอกเป็นตำแหน่งที่เท้าของหมามักไม่อาจเอื้อมถึง  ลัคกี้มันเรียนรู้ว่า  เวลาคันการเกาทำได้ลำบากมีแต่ต้องทำวิธีนี้เท่านั้น

 

         เมื่อคันก็ไถ  เมื่อไถก็หายคัน  นานวันไป เชื่อว่า   หมาหนุ่มของผมนอกจากจะมีชื่อจีนเป็น “อาเกา” “เฮียเกา” เขาจะกลายเป็นผู้ชำนาญในการเกา แก้อาการคันตรงหัวใจได้ชนิดหาตัวจับยาก 5555

 

         ทว่า  ความจริง “อาเกา” คงยังไม่ทราบ  รอกระทั่งมันอายุอานามของมันเท่าๆกับนายของมันเมื่อไหร่มันจะทราบเองว่า  ในโลกของบุรุษสงบเสงี่ยมเจื๋ยมเจี้ยมอย่างเรา  เมื่อใดเกิดอาการคันที่หัวใจ ย่อมมีวิธีเกาได้หลายหลากกว่านี้  มากกว่าเอาตัวถูไถไปกับพื้นวิธีเดียว :)

 

                                         .........................

 

**หมายเหตุ :   สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังครับทุกท่าน  ขอขอบคุณสำหรับการติดตามและถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ เข้ามาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันทั้งในบล็อก และ เฟซบุ๊ค  ขอบคุณสำหรับพรปีใหม่  และ ขอได้รับพรจากผมและลัคกี้กลับไปเป็นร้อยเท่าพันทวีคูณ  ขอให้มีความสุขตลอดปี 2555  เราขอเพียงได้เป็นส่วนหนึ่้งของรอยยิ้มบนใบหน้าของทุกท่านเหมือนเดิมแค่นี้ก็สุขใจแล้วครับ 

ด้วยรักเสมอมาและตลอดไป

Showshow & Lucky (และอาจจะมี Lucyในอนาคตอันใกล้นี้:)))


   
   

 เคยรู้สึกมั้ย เวลาคันแล้วถูกเกา นี่คือเหงา เอ๊ย! อาเกา

 

อ่อนหวานเสมอในยามเช้า

 

เพราะด้านหลังของผมเขียนว่า "เลี้ยงแล้วรวย" ทุกคนในบ้านจึงรัก5555

 

เหงาๆก็เอาลูกบอลมาเล่น

 

เหงามากๆพี่ๆก็จับมาแต่งตัวไม่เว้นแม้แต่กราฟฟิคในคอม

 

ท่าเหินฟ้า คะนองเดช มีน้องเป็ดคอยคุมเชิง เป็นท่านอนที่สบายที่สุด

 

นั่งก็มั่น  ยืนก็มั่น อย่างนี้ไม่มีเหงาหรอกครับคุณพี่:))

 

แต่เหงา....มันห้ามกันได้หรือ?

 

 

 


    
   
   
   
   
   
  

                   

                   

 

                   

 

                   

 

                   

 

                   

 

                   

 




Tag: สุนัข, หัวใจ, คัน, เฟรนซ์บูลด็อก, ลัคกี้, เฟรนชี่, วายร้ายตาโปน, เกา

เขียนโดย showshow ที่ 2012-01-16 18:08:17 น. 11 ความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1, เว็บไซต์ :

555 เกาแก้เหงา หรือ ลัคกี้


Mui | 16 มกราคม 2555 | 18:25:20

ความคิดเห็นที่ 2, เว็บไซต์ :

555 เกาแก้เหงา หรือ ลัคกี้


Mui | 16 มกราคม 2555 | 18:26:50

ความคิดเห็นที่ 3, เว็บไซต์ :

ขอให้ปะป๊าหาลูซี่เจอเร็วๆ นะลักกี้ ^^


fly-girl | 16 มกราคม 2555 | 20:01:18

ความคิดเห็นที่ 4, เว็บไซต์ :

HI LUCKY! HAPPY NEW YEAR,HOW ARE YOU? YOU LOOK BETTER,IS YOUR HOUSE FLOODING? WISH YOU THE BEST AND YOUR DAD WILL FIND YOU A PRETTY GIRLFRIEND, FROM BUDDY AND HIS MOM!


DIANEK | 17 มกราคม 2555 | 05:32:26

ความคิดเห็นที่ 5, เว็บไซต์ :

น่ารักจัง


May | 17 มกราคม 2555 | 07:31:15

ความคิดเห็นที่ 6, เว็บไซต์ :

Lucy Lucy Lucy เธออยู่หน่ายยย....หุ หุ


charamai | 17 มกราคม 2555 | 07:58:54

ความคิดเห็นที่ 7, เว็บไซต์ :

คิดถึงอยู่นะ หวัดดีปีใหม่นะ Lucky -ขอให้มีความสุขสมหวังมากๆปีใหม่นี้นะคะทั้ง Lucky และเจ้าของ ขอให้หายคันนะคะคั


onanong | 17 มกราคม 2555 | 08:50:41

ความคิดเห็นที่ 8, เว็บไซต์ :

ลักกี้มาแล้ววววว คิดถึงน้า


ปู | 17 มกราคม 2555 | 09:42:33

ความคิดเห็นที่ 9, เว็บไซต์ :

อ่านจากแววตาแล้ว ละขี้อยากบอกว่า
"คนมีคู่ไม่รู้หรอก"


Lucky FC | 17 มกราคม 2555 | 11:25:02

ความคิดเห็นที่ 10, เว็บไซต์ :

เอ๋ก็มีลูกสาวอยู่ 1 ตัว ชื่อปาล์มมี่ เป็น เฟรนด์บลูด๊อก เหมือนกัน แต่เป็นสีดำลายเสือ เขาพึ่งเสียชีวิตไปด้วยโรคไต เป็นได้แค่อาทิตย์เดียวเอง เขาเหมือนลัคกี้มาก ๆ เวลา เห็นรูปลักกี้แล้วนึกถึงเขาตลอด อยากจะบอกว่ารักและคิดถึง เขาเป็นสุดยอดหมาที่น่ารักจริง ๆ


เอ๋ | 17 มกราคม 2555 | 18:29:18

ความคิดเห็นที่ 11, เว็บไซต์ :

คิดถึงเด้อ


น้องเอง | 18 มกราคม 2555 | 11:44:39

ส่งความคิดเห็น


ชื่อ *

อีเมล์ *


เว็บไซต์



Validate code