Blog Sidabhai : วิถีไทยใกล้ตัว

ป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นป่าที่มีทรัพยากรหลากหลาย

ล้วนมีประโยชน์ มีค่าต่อมนุษย์และสัตว์ในการดำรงฃีพ

ป่าที่สมบูรณ์เป็นธรรมชาติเหลือน้อยลง ทุกวัน

เล่าถึงป่าหนึ่งในเมืองพัทลุงที่คงอยู่ มีอยู่ในท้องที่อำเภอตะโหมด

เป็นป่าที่มีคนเถื่อน สัตว์เถื่อน ตั้งแต่ซาไก ถึงเสือตัวใหญ่ ๆ ฯลฯ

เล่าถึงความเป็นป่าในอดีตของป่าตะโหมด

เพราะตอนนี้เริ่มมีข่าวการลักลอบบุกรุกเข้าตัดไม้ในท้องที่อำเภอตะโหมด

บริเวณป่าแห่งนี้ มีผู้แอบรุกเป็นพัก ๆ จึงมีข่าวเป็นช่วง ๆ เช่น

ข่าวการไล่ให้กลุ่มซาไกถอยหนี เพราะรู้เห็นการลอบตัดไม้ หรือเพื่อประโยชน์อื่น

ข่าวการบุกเข้าล่าเสือ เพื่อส่งชายต่างประเทศ ฯ และเข้าหาทรัพยากรอื่น ๆ ที่สมบูรณ์ในป่านี้

      แต่ข่าวเรื่องความน่ากลัว และอันตรายของธรรมชาติ และสัตว์ป่าแห่งตะโหมดมีมาแต่โบราณ

ตะโหมดซึ่งเคยเป็นเส้นทางโบราณที่ชาวบ้านเดินทางข้ามเขาบรรทัดไปปะเหลียน

มีเล่าขานกันมา และบันทึกไว้ในวรรณกรรมต่าง ๆ ขอยกมาบางความจากวรรณกรรมบางเรื่อง

พอเป็นสังเขป  เนืองจากวรรณกรรมเหล่านั้น กวีได้บรรยายถึงสภาพธรรมชาติ

ป่าไม้ ภูเขา ลำธาร สัตว์ป่า ฯ ไว้อย่างไพเราะ เช่น

จาก "นิราศเมืองปะเหลียน" กล่าวถึงการเดินทางผ่านป่าตะโหมดบางตอน

ที่กวีได้เดินทางไปราชการผ่านป่าตะโหมด ว่า

....รำพันพลางช้างเดินจนเกินวัด       เข้าพงชัฏตัดทางขึ้นข้างขวา

ออกจากดงลงข้ามลำน้ำมา             สายชลาลึกเชื่ยวเป็นเกลียวโชน

ช้างข้ามพ้นแต่คนเดินลำบาก           ชูห่อหมากห่อผ้าผวาโผน

บ้างเดินเลียบริมหาดไม่อาจโจน        พอตัวโอนตีนตะแคงน้ำแทงไป

.....................

คราวขึ้นเขาช้างเราเดินช้า ๆ             เอางวงคว้าหนีชะง่อนก้อนไสล

คุกเท้าหน้าลงยันให้มั่นใจ                คลานขึ้นได้อย่างลำบากยากเต็มทน

คชาชาติเชิงฉลาดไม่ใช่น้อย            งวงนั้นคอยดึงลองสองสามหน

จนรู้แน่ว่าไม่แพ้กำลังตน                 พอทานทนน้ำหนักได้ไม่ตกลง

...................

ในนิราศนี้มีบทกล่าวชมนก ชมไม้ไพเราะอีกมากบท

อีกวรรณกรรมหนึ่งกล่าวถึงนาม ตะโหมด ไว้บางตอน เช่น

จากนางเลือดขาวคำกาพย์ เมื่อคราวนางเดินทางผ่านบริเวณตะโหมด ว่า-

      มากึ่งทุ่งควนตะโหมด     เจ้าหน่อถามแก่พ่อตา

โน่นควนไหรพ่อขา              ตาโมบอกหลอกกุมาร

นั่นแหล่ลูกควนตะโหมด         ผึพรายโภตแรงเกินการ

ผีตะโหมดครั้งโบราณ           คนไปใกล้ไม่รอดมา

จับได้ชวนกันกิน                 สูบเลือดสิ้นม้วยชีวา

.................

นอกจากสภาพภูมิศาสตร์แล้ว นามตะโหมดนั้นสัณนิฐานกันหลายที่มา เฃ่น

บ้างว่ามาจาก "โมชะฬะ" เป็นจารึกอักษรขอมบนศิลาจากรึก พบที่พุกาม เมืองพม่า

บ้างว่าเพี้ยนมาจาก"โมชฬนคร" ซึ่งเป็นชื่อของสองเมืองมารวมกัน

คือ "นครตระ" และ"โมชฬนคร" ฯ

เรื่องของป่าตะโหมด เป็นเรื่องต้องอนุกรักษ์ รักษา

ต้องได้รับการคุ้มครองให้ธรรมชาติให้คงอยู่ให้มาก ให้นานที่สุด

คุ้มครองสัตว์ป่า คนเถือนกลุ่มซาไก ฯลฯ

เพราะกล่าวกันว่า มนุษย์ซาไกอาศัยอยู่ที่ใด

ป่านั้นบ่งบอกถึงความสมบูรณ์ว่ายังบริสุทธิ์อยู่.

( ภาพจาก www.yala.go.th)