เมื่อนักเคมีถ่ายรูป
ไม่ได้เข้าบ้านมาตั้งแต่บางระจันแตก สุพรรณมีสอบตัดเชือกเมื่อวันพุธที่ผ่านมาเลยต้องจำศีลปลีกวิเวกมิได้ไปไหนเลยค่ะ
ตอนนี้สอบเสร็จแล้ว เลยแวะเอารูปที่ถ่ายมาตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ร่วงมาฝากค่ะ
Photo by Eve

Lovely Red Leaf

อโณทัยไตรตรัสจำรัสแสง กระจ่างแจ้งแจ่มฟ้าพฤกษาสวน
หอมดอกไม้หลายพรรณให้รัญจวน เหมือนกลิ่นนวลน้ำกุหลาบซึ่งซาบทรวง๑

โอ้บุปผาสารพัดที่กลัดกลีบ ครั้นรุ่งรีบบานงามไม่ห้ามหวง
ให้ชื่นชุ่มภุมรินสิ้นทั้งปวง ได้ซาบทรวงเสาวรสไม่อดออม๑

แต่ดอกฟ้าส่าหรีเจ้าพี่เอ๋ย มิหล่นเลยละให้หมู่แมงภู่สนอม
จะกลัดกลิ่นสิ้นรสเพราะมดตอม จนหายหอมแลกลอกเหมือนดอกกลอยฯ๑

โกฐกระวานกานพลูดูระบัด กำจายกำจัดสารพันต้นตันหยง
หอมระรื่นชื่นใจที่ในดง พฤกษาทรงเสาวคนธ์ดังปนปรุง๒

"Autumn is a second spring when every leaf is a flower." -Albert Camus

ว่าพลางทางชมคณานก โผนพกจับไม้อึงมี่
เบญจวรรณจับวัลย์ชาลี เหมือนวันพี่ไกลสามสุดามา๓

นางนวลจับนางนวลนอน เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา
จับพรากจับจากจำนรรจา เหมือนจากนางสการะวาตี๓

แขกเต้าจับเต่าร้างร้อง เหมือนร้างห้องมาหยารัศมี
นกแก้วจับแก้วพาที เหมือนแก้วพี่ไกลสามสุดามา๓

ตระเวณไพรร่อนร้องตระเวนไพร เหมือนเวรใดให้นิราศเสน่หา
เค้าโมงจับโมงอยู่เอกา เหมือนพี่นับโมงมาเมื่อไกลนาง๓

ทุกเงื้อมเขาเหงาเงียบเซียบสงัด ใบไม้กวัดแกว่งกิ่งประวิงไหว
ยะเยือกเย็นเส้นหญ้าพนาลัย ยิ่งเยือกในทรวงช้ำระยำเย็น
เที่ยวรอบสระปทุมาสะตาหมัน เคยเห็นขวัญเนตรที่ไหนก็ไม่เห็น
ชลนัยน์ไหลซกตกกระเซ็น ยิ่งเยือกเย็นหยุดยืนกลืนน้ำตา๒
----------------------------------
บรรณานุกรม
๑ นิราศพระประธม (สุนทรภู่)
๒ นิราศอิเหนา (สุนทรภู่)
๓ บทละครเรื่องอิเหนา พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ขอบคุณค่ะ
เขียนโดย supanika ที่ 2009-11-23 07:30:42 น. 17 ความคิดเห็น
ภาพใบ maple สวยดีคะ ชอบมาก
ภาพอื่นๆ ก็สวยเหมือนกันคะ
สวยดีขอบคุณครับ..วันหน้าเอามาอีกนะ
ถ่ายภาพได้งามแต๊ๆ
หายไปนานเลยนะคะ
คุณ lady007 ที่นี่ก็เริ่มเย็นแล้วค่ะ สองวันนี้ฝนตกด้วย ปลายฝนต้นหนาว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
คุณลิ่มทอง ชอบเมเปิ้ลแดงเหมือนกันเลยค่ะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
คุณ Ina999 ของปีที่แล้วก็มีค่ะ ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ
คุณ xanax71 เพิ่งสอบเสร็จค่ะ เลยว่างมาลงบล๊อก สบายดีนะคะ
ภาพสวย คำกลอนหวานนัก ขออนุญาตเขียนบ้างนะ
"ดอกกระดาษวาดลายลออเด่น
ชมพูเห็นเช่นท้าตะวันฉาย
เหลืองระยิบขลิบขาวเรียงราย
ทักทายทั้งฟ้าและดิน"
อีกสักบทนะจ๊ะ..
\"ป่าก็เงียบเฉียบเย็นเห็นปลาปู
แหวกว่ายอยู่ในลำธารตระการใส
ดอกไม้ป่าแซมแทรกแสนแปลกใจ
คิดถึงใครไม่รู้ตรองดูเอง\"
มาตอบคุณ ปลาตะเพียนค่ะ
ดอกกระดาษวาดลายมารายร้อย
เป็นดอกสร้อยสร้อยระยิบมาขลิบแสง
ตะวันเหลืองเหลืองร่ำมาจำแลง
เจ้าส่งแสงแสงอรุณให้อุ่นใจ
จิ้งหรีดร้องซ่องแซ่แหง่กระหวัด
เสียงลมพัดพัดเพื่อนให้เคลื่อนไหว
หอมกลิ่นหอมเกศากว่าอื่นใด
คิดถึงใครใครเจ้าบอกเราที
ขอบคุณค่ะ
ลมหนาวคราวจากเจ้า รำพึง
หนาวถึงตรึงใจตรึง โศกเศร้า
โหยหวนใจครวญจึง กำสรด
หมดใจจรดคิดถึงเจ้า เล่ห์ล้วนเสน่หา
แมกไม้ป่าสลัดใบ
ชวนใจให้ใฝ่ฝันถึง
ลมหนาวพัดอึงคนึง
ภูกระดึง ดอกไม้บาน
สนต้องสายลมอ่อน
ดอกไม้ช้อนช่อใบไหวหวาน
คลี่กลีบกลิ่นกระจายรายทาง
คิดถึงปรางค์ผมเผ้าเจ้าเย้ายวน
ลมหวนมาครวญสิ้น
ให้ถึงจินต์ถวิลหา
สายหมอกระลอกมา
ถึงกานดาว่าพี่ครวญ
ลมเหงาก็เศร้าโศก
ลมวิโยคสิโหยหวน
ลมรักก็จักครวญ
ลมรัญจวนรักลมลอย
เคมีที่ไหนสอนให้แต่งกลอน
ยอกย้อนสอนสลักอักษร
ชำนาญภาพถ่ายซับซ้อน
ซ่อนมุมลุ่มลึกตรึกตรา
อีกอาหารการครัวทั่วถึง
ฝีมือนึ่งอบผัดจัดจ้า
นี่หรือคือนักเคมีอเมริกา
ช่างมาแตกแยกแปลกจริง
อันบุหงามหาหงส์ชงโคล้อม
พวงพยอมแก้วเกดกฤษณา
นางแย้มพวงชมพูภู่ระย้า
"สุพรรณิการ์" เหลืองสดหรือคือ "ฝ้ายคำ"
กุหลาบงามหนามคมสมชื่อ
"อีฟ" คือ "สุพรรณิการ์" บานฉ่ำ
เหลืองสดใสคือปัญญาฉลาดล้ำ
เกินกว่าถ้อยคำจะพรรณนา
ขออวยพรให้ประสบความสำเร็จ
ผลิดอกออกเมล็ดเลอค่า
สมเป็นดอกไม้สยามนาม "สุพรรณิการ์"
ที่บิดามารดาภาคภูมิใจ
ขอเป็นเพื่อนเตือนจิตให้คิดถึง
ใครคนหนึ่งส่งความฝันนั้นไปให้
แม้ห่างกายใจผสานสัมพันธ์ไว้
ถึงทางไกลก็ไม่หวั่น "ฉันและเธอ"
อีฟ เพลงเพราะมากเลย คิดถึงบ้านจัง ดูบล๊อกเทอแล้วแช่มชื่นใจดียัง ภาพ สวย กลอนเพราะ เก่งจัง น่ะตัวแค่นี้ ว่างว่างมาคุยกันบ้างน่ะ
นิค
ดีจังค่ะ ที่นำภาพมาให้ดู
แวะมาวนเวียนอีกบ่อย ๆ แน่นอน .... ลงรูปอีกนะคะ