สุพรรณิการ์

ผมสลวยสวยขำดำเงา ให้ชื่อเจ้าว่าสุพรรณิการ์เอย

เมื่อคนไทยไม่รู้จักอาหารไทย

August2

ภาพและอาหารโดย ตัวผู้เขียนเอง

Image Hosting by PictureTrail.com

เต้าเจี้ยวหลน

.

เราเติบโตมาในครอบครัวคนไทย มีวิถีชีวิตแบบไทย ทานอาหารไทยพวกน้ำพริก ผักสด ผักต้มเป็นหลัก  เมื่อครั้งที่เราอยู่ในวัยเยาว์ ช่วงประมาณมัธยมต้น พิซซ่า ไดโดมอน กับเอ็มเคสุกี้เป็นอะไรที่หรูหราปลากะโห้มาก สมัยนั้นอาหารเกาหลียังไม่เกิดในประเทศไทย  จำไม่ได้ดอกว่าตอนนั้นคิดว่ารสชาติอร่อยหรือไม่ หากแต่ “ตามเพื่อน””ตามกระแส” ไปก่อน เขาชวนไปทานก็ยุรยาตรตามไปด้วย  ไอ้ประเภท “ตามกระแส” เรื่องอาหารนี่มันมาเป็นระลอกๆ เท่าที่จำความได้ก็ สุกี้ พิซซ่า ไดโดมอนก่อน  แล้วก็มาเป็นอาหารญี่ปุ่น จากนั้นหมูกะทะก็มากู้หน้าวิกฤตอาหารไทย (หรือเปล่า) คลั่งกันไปพักหนึ่ง ก็เป็นกระแสอาหารเกาหลี

 

 

Image Hosting by PictureTrail.com

น้ำพริกอ่อง

 

ครั้นผู้เขียนได้มีโอกาสมาศึกษาต่อต่างประเทศ ระบบ “กระแสนิยม” เรื่องอาหารของตัวผู้เขียนก็พลันจะลดน้อยถอยตามลงไป  ตอนนี้มีโอกาสได้ทานพิซซ่าตลอด แต่กลับไม่รู้สึกอยากทาน  คิดถึงน้ำพริก ผักเหนาะขึ้นมาตะหงิดๆ  ใกล้เกลือกินด่างกระมัง จะว่าไปแล้ว พิซซ่าก็ไม่ได้ต่างจากกะเพราไก่ไข่ดาวในเชิงคตินิยมไปเสียเท่าไรนัก  กล่าวคือ ทั้งสองอย่างเป็นอาหารสิ้นคิดเหมือนกัน เวลามีประชุม ชมรม หรืออะไรก็ว่าไป พิซซ่าจะเป็นอาหารอันดับต้นๆที่คนนิยมสั่งเลยก็ว่าได้

 

 

ครั้นพอกลับเข้าบ้าน เราก็ไม่พ้นทำอาหารไทยอยู่ดี  จากที่เคยแต่ซื้อกินเป็นอย่างเดียว ตอนนี้ต้องทำเอง ไม่ใช่ว่าร้านอาหารไทยจะไกลปืนเที่ยงอะไร  แต่อาหารไทยในอเมริกา “โคตรแพง”  คนที่นี่ (อย่างน้อยก็ในแถบที่เราอยู่) หลายคนคิดว่าอาหารไทยเป็นอาหารชั้นสูง มีระดับ หรู ไม่ใช่อาหารเร่งด่วนแฮมเบอร์เกอร์อะไรทำนองนั้น  กะเพราไก่ไข่ดาว อาหารสิ้นคิดในบ้านเราราคาเริ่มต้นประมาณเจ็ดถึงแปดเหรียญที่นี่  ใบกะเพราที่ใช้นั้นบางร้านก็ใช้โหระพาย้อมแมวขายแทนใบกะเพรา  อาหารบางอย่างในบางร้านก็ถูกปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับปากคนฝรั่งเสียจนรสชาติเพี้ยนก็มี  ครั้งหนึ่งเคยเข้าร้านอาหารไทยกับเพื่อน  แล้วมีรายการยำแหนมสด  เราก็เลยสั่งมาทาน  ที่ไหนได้  แหนมสดสัญชาติอเมริกันกลายองค์ไปยำหมูสับไปได้  ส่วนส้มตำแบบตำไทยปูปลาร้านั่นอย่าได้พูดถึง  พลิกแผ่นดินหาเถอะเจ้าค่ะ นานๆทีถึงจะได้ทานกัน  ตัวมะละกอดิบนี่หายากกว่าสะตออีกนะคะ  สะตอยังแช่แข็งส่งมาขายบ้าง แต่มะละกอนี่ต้องไปตลาดเม็กซิกันถึงจะเจอ  ส้มตำนับว่าเป็นอาหารรสนิยมแปลกอย่างหนึ่งนะคะ  ท่านผู้อ่านคิดเหมือนกันหรือเปล่าคะว่าทานส้มตำที่ไหน ก็ไม่จี๊ดหัวใจเท่าทานที่ข้างถนน    

 

Image Hosting by PictureTrail.com

มัสมั่นแกงแก้วตา

 

เพื่อนๆในคณะที่เราเรียนหลายคนชอบทานอาหารไทย  เราเองก็ทำอาหารไปให้เพื่อนๆทานบ้างถ้าเวลากับโอกาสเอื้ออำนวย  ด้วยนิสัยส่วนตัวแล้วเป็นคนบ้ายอค่ะ  ถ้าทำอาหารแล้วคนทานชอบ ก็จะทำมาให้ทานได้เรื่อยๆ  ในขณะที่ชาวต่างชาติให้ความนิยมกับอาหารไทยมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ในทางกลับกัน คนไทยเราเสียเองกลับพยายามเดินหนีจากอาหารไทย อาจจะเป็นเพราะว่าต้อง “ตามกระแส” บ้าบอคออักเสบอะไรสักอย่าง ที่น่าอนาถหัวใจก็คือเด็กไทยสมัยนี้หลายคนรู้จักอาหารไทยน้อยกว่าอาหารเกาหลี ญี่ปุ่นเสียอีก    

หลายคนไม่รู้ว่า ใบบัวบกกินได้…..

แต่หลายคนรู้ว่า ปลาดิบในซูชิกินได้แน่นอน….
 

 

 

Image Hosting by PictureTrail.com

ข้าวยำ

 

ที่ใช้ตัวอย่างนี้เพราะวันก่อนทานใบบัวบกแกล้มกับข้าวผัดน้ำพริก  เพื่อนคนไทยเดินมาถาม 

“นั่นใบอะไรอ่ะ”

“ใบบัวบก”

“กินได้ด้วยหรอ ไม่เคยรู้มาก่อน”

“แล้วเคยกินน้ำใบบัวบกป่าว”

“เคย”

….  เขาน่าจะตอบคำถามตัวเองได้แล้ว….
 

 

 

ที่เขียนบ่นมาคราวนี้ก็แค่รู้สึก…  บอกไม่ถูก.. อยากบ่นกระมัง 

 

ไม่ได้ห้าม ไม่ได้ไม่เห็นด้วยกับการที่ไปทานไปกินอาหารต่างชาติ  มีเงิน อยากกิน ชอบกินก็กินไปเถอะ   แต่อยากให้ตระหนักว่าบ้านเราก็มีของดีไม่แพ้เขาเหมือนกัน 

เพราะคนไทยที่ไม่ทานอาหารไทยเลย แถวบ้านเรียก “วัวลืมเท้า”

 

 

Image Hosting by PictureTrail.com

ตำบะหนุน อาหารเหนือ

 

จงภูมิใจที่ได้เกิดเมืองไทย เป็นคนไทย อยู่เมืองไทยที่มีพระมหากษัตริย์ไทยเป็นประมุข  ได้กินอาหารไทยอร่อยๆ  คนต่างชาติเขาอิจฉา รู้ไหมนั่น 

 

ใช้ชีวิตไทยๆให้คุ้มให้มีคุณค่าและมีประโยชน์ที่สุด 

แล้วต่อไปจะได้ภูมิใจ….ที่มีแผ่นดินไทยกลบหน้า 

 

ขอบคุณค่ะ

 

10 Comments to

“เมื่อคนไทยไม่รู้จักอาหารไทย”

  1. November 26th, 2010 at 7:33 pm       nasran91 Says:

    ผมอยากกินเต้าเจี้ยวหลน


  2. November 26th, 2010 at 7:26 pm       rusda21 Says:

    ดีมากค่ะ อยากทานมากเลยค่ะ


  3. August 8th, 2009 at 9:54 pm       hongdarun Says:

    ข้าวยำหน้ากินมากเลยครับ
    คุณสุพรรณิการ์คงเป็นคนบ้านเดียวกับผมแน่เลย
    เพราะรู้จักผักเหนาะด้วย ข้าวยำต้องมีใบขมิ้น ใบยอ
    ใบพาโหมด้วยนะถึงจะหรอย..


  4. August 6th, 2009 at 9:32 pm       THAI1000% Says:

    ภาพheaderก็คงเป็นตัวอย่างหนึ่งของ”วีนลืมตัว”ใช่หรือไม่


  5. August 4th, 2009 at 12:01 am       toongarden Says:

    แถวบ้านเรียก “วีน” ครับ
    “วีนลืมตัว”

    เขียนอย่างนี้ไม่รู้จะมีคนรับได้มั้ย..ฮ่าๆๆ


  6. August 3rd, 2009 at 3:16 pm       natayaa Says:

    อืม ช่วงนี้ไม่ได้อยู่เมืองไทย เลยทำเอาน้ำลายไหลเลยค่ะคุณสุพรรณฯ

    สบายดีนะคะคนสวย ส่งใจและมิตรภาพผ่านเม้นท์มาให้ด้วยนะคะ


  7. August 3rd, 2009 at 1:53 pm       gibsii Says:

    คิดถึงคห.ที่ 3 จังค่ะ

    แย่จังมองไม่เห็นรูปเลย แง ๆๆๆๆ


  8. August 2nd, 2009 at 4:06 pm       baglady Says:

    เอารูปมาลงให้น้ำลายเราไหลซะแล้ว ตอนนี้กำลังโหยหาอาหารไทยมากมายค่ะ ทำเองก็ไม่ได้เพราะหาส่วนผสมมาทำไม่ได้เลย ผักก็ไม่มี ร้านไทยยังหาไม่เจอ เลยต้องทานข้าวโพดต้ม มันต้มประทังชีวิตไปวันวัน :((


  9. August 2nd, 2009 at 12:17 pm       xanax71 Says:

    ทำอาหารเก่งจังเลยคุณสุพรรณ

    :)


  10. August 2nd, 2009 at 10:50 am       prypilas Says:

    โอว์ๆๆ อาหารไทยหน้าตาดีของนักเคมีสาว
    น่าหม่ำมากๆ ครับ
    หนุ่มฝรั่งเห็นที่ต้องหลงเสน่ห์ปลายจวักสาวไทยเข้าให้แล้วแน่ๆ อิอิ

    อาหารที่เคยกินทุกวัน จนกลายเป็นความน่าเบื่อ
    พอไม่มีให้กินจริงๆ กลับคิดถึงมันใจแทบขาด

    ร้านอาหารไทยบ้านเรา ร้านไหนที่ฝรั่งเข้าเยอะๆ
    เข้าร้านไหนก็เซ้งจิตร้านนั้นเหมือนกันครับ
    เพราะรสชาติถูกปรับแต่งให้เหมาะกับลิ้นฝรั่งไปซะทุอย่าง
    ต้มยำกลายเป็นต้มจืด ผัดเผ็ดกลายเป็นผัดหวาน
    จะมีก็แค่น่าตาที่ยังคงน่าหม่ำอยู่เหมือนเดิม
    มิสู้ทำกินเองที่บ้าน ถึงหน้าตาจะไม่สง่างาม
    แต่ก็โดนลิ้น อิ่มแปล้เสมอ

    คุณอี๊ฟนี่ก็เก่งเนะเนี่ย ยังอุตส่าห์หาใบบัวบกมาหม่ำได้
    ใบบัวบก เลยกลายเป็นใบปล่อยไก่ ของคนไทยบางท่าน
    ไปซะอย่างงั้น ….. คริ คริ

    รักษาสุขภาพนะครับ :)


You must be logged in to post a comment.