swimmer blog

Feb 03

26/01/57 วันเลือกตั้งล่วงหน้า

Posted in Uncategorized      Comments Off on 26/01/57 วันเลือกตั้งล่วงหน้า

ผมดูทีวีบลูสกายเมื่อวันที่13/01/57 พิธีกรบนเวทีประกาศว่าคุณยายอายุ80ปีจากจังหวัดระนอง

ต้องการนำเงิน1600บาท มามอบให้กับมือกำนันสุเทพ DSCF2189 (Large)

ผมรู้สึกทึ่งและประทับใจในตัวคุณยายมาก คุณยายเอาความกล้ามาจากไหนDSCF2191 (Large)

คนกรุงเทพอยู่ห่างแค่5กิโลเมตรยังไม่ออกมาเลย พอดีไปเจอกระทู้ชวนปั่นสองน่องท่องสองประเทศ จัดโดยการท่องเที่ยวศูนย์ชุมพรร่วมกับ

จังหวัดระนองนั่งเรือข้ามไปจังหวัดเกาะสองของพม่า และปั่นไปวัดมะลิวัลย์เพื่อทำบุญค่าอาหารเด็กกำพร้า ซึ่งทางวัดรับอุปการะอยู่DSCF2192 (Large)

ผมจึงรวบรวมความกล้าแบบคุณยายอายุ80 สมัครร่วมปั่นจักรยานด้วย เป็นการเดินทางไประนองครั้งแรก เส้นทางชุมพร-ระนอง110กม

ผมรู้สึกเส้นทางมันคล้ายกับ เส้นทางตาก-แม่สอดซึ่งผมไปมาแล้วเป็นสิบครั้งและสนุกทุกครั้งที่ไป แต่ว่าชุมพร-ระนอง มันขับรถยากมากกว่า

หลายเท่า จนผมต้องพูดกับตัวเอง(เพราะไปคนเดียว)ว่าแค่ครั้งเดียวไม่มาอีกแล้ว ผมไปถึงระนองมืดแล้วจึงรีบไปที่ท่าเรือเพื่อเช่าเรือหางยาว

เพื่อบรรทุกจักรยานและนำทางผมว่ายน้ำข้ามเกาะสอง ได้เรือหางยาวชาวพม่า(เพราะไม่มีคนไทยเลย) วางเงินมัดจำแล้วก็เมมเบอร์โทรและนัด

เวลาหกโมงเช้า แล้วก็รีบมาที่สนามกีฬาระนอง เพราะทางการท่องเที่ยวจัดที่พักให้ที่สนามกีฬาแต่ต้องเอาเต๊นท์มาเอง ปรากฏว่าผมขี้เกียจกาง

ยุงมันเยอะ ผมเลยนอนในรถDSCF2184 (Large)

ตอนเช้านักจักรยานตื่นกันตีสี่แล้วก็มาที่ท่าเรือตีห้าเพื่อเตรียมจักรยานลงเรือ ผมก็ไปแจ้งกับเจ้าหน้าที่การท่องเที่ยวว่าผมจะว่ายข้ามไปเอง

จักรยานผมบรรทุกไปเอง ไปถึงฝั่งพม่าแล้วไม่ต้องรอผม ให้ขบวนไปกันเลย ผมจะปั่นตามไปเอง ผมรู้จักชื่อวัด 40กิโลเมตรผมตามไปทัน

แต่คนขับเรือผมไม่มาตามนัด ผมโทรตามสิบครังไม่เปิดโทรศัพท์ จนหมดแรงหมดใจDSCF2223 (Large)

จน6.20amผมก็เลยเช่าเรือลำใหม่ ผมต้องรวบรวมความกล้าให้ได้อย่างคุณยายอายุ80ปีDSCF2224 (Large)

พอว่ายออกมาได้ประมาณกิโลกว่าๆซึ่งถือว่าเป็นช่วงที่ยากที่สุดเพราะคลื่นจากเรือที่เข้าออกท่าเรือ พอหลุดออกมาได้มันก็ว่ายสบายขึ้น

ในขณะที่ความรู้สึกผมเหมือนกับกำลังขี่จักรยานลงจากดอย ปล่อยให้มันไหลลงไปเรื่อยๆ ก็มีเรือตำรวจน้ำเข้ามาประกบ ผมก็บอกว่าผมจ้างเรือหางยาว

ตามประกบแล้วไม่ต้องห่วงผม DSCF2226 (Large)บนเรือมีทั้งเจ้าหน้าที่การท่องเที่ยว,จังหวัดและต.ม.

ทั้งหมดพยายามขอร้องให้ผมหยุด ให้ขึ้นเรือเพื่อไปให้ทันคณะ ผมก็ตอบไปว่าผมหยุดไม่ได้แล้ว ผมต้องทำให้สำเร็จ ผมมีpassportมาด้วย

เจรจากันประมาณห้านาทียังไงผมก็ไม่ยอมขึ้นเรือ จนเจ้าหน้าที่บอกว่าขอร้องเถอะเดี๋ยวขบวนผู้ใหญ่จะผ่านขอร้องให้หยุดว่าย DSCF2227 (Large)

ผมก็เลยต้องยอมหยุดว่าย ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ทุกคนดีใจยิ้มแก้มปริ โอ้ผมไม่นึกว่าจะทำให้คนอื่นมีความสุขมากได้ขนาดนี่ แล้วเจ้าหน้าที่ต.ม.

ก็ให้ผมสัญญาว่าจะไม่ลงน้ำอีก และหันไปกำชับกับคนขับเรือว่าให้รีบไปให้ถึงฝั่งพม่าและอย่าให้ผมลงน้ำอีก ก่อนขึ้นเรือผมขอเป่านกหวีดเพื่อเป็น

สัญญาว่า I shall return ผมจะกลับมาอีกครั้งหนึ่งแล้วทำให้สำเร็จDSCF2231 (Large)joj8zAพอมาถึงท่าเรือเกาะสองปรากฏว่าต้องมายืนรอทำพิธีอีก1.30ชม คิดแล้วก็อดเสียดายจริงๆ

ถ้าผมว่ายต่อก็มาถึงทันก่อนทำพิธีเสร็จ

DSCF2236 (Large)พอปล่อยตัวขบวนจักรยานก็เจอดอยเลย แล้วก็ดอยตลอดจนถึงวัดมะลิวัลย์

DSCF2242 (Large)เด็กกำพร้าที่วัดมะลิวัลย์

DSCF2243 (Large)เด็กกำพร้าที่วัดมะลิวัลย์

DSCF2244 (Large)เด็กกำพร้าที่วัดมะลิวัลย์

DSCF2245 (Large)

ท้ายนี้ขอขอบคุณน้องนักปั่นที่มากับคุณพ่อที่ช่วยเขียนหน้าอกให้ผม และอีกท่านที่แนะนำตัวกับผมชื่อ โกแดง นักปั่นสุราษฏร์ธานี ที่อุตส่าห์ทักผม

ทั้งฝั่งไทยและฝั่งพม่า มันเป็นกำลังใจที่สูงส่งจริงๆครับสำหรับคนต่างถิ่นอย่างผม แล้วถ้ามีคนระนองเข้ามาดูblogนี้ ช่วยฝากบอกถึงคุณยายระนอง

อายุ80ปีด้วยว่า ความกล้าของผมไม่ได้ครึ่งของคุณยายครับ

DSCF2191 (Large)

I shall return ผมจะกลับมาอีกครั้งหนึ่งและทำให้สำเร็จ

ขอบคุณครับ