ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'กล้อง-ถ่ายภาพ'

บทเพลงถึงพ่อ : 28th Toyota Classics Charity Concert “ทุกท่วงทำนอง ก้องกังวาลในดวงใจไทยนิรันดร์”

October 18th, 2017 · Comments Off on บทเพลงถึงพ่อ : 28th Toyota Classics Charity Concert “ทุกท่วงทำนอง ก้องกังวาลในดวงใจไทยนิรันดร์” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ดนตรี, วัฒนธรรม

          เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2560 ที่ผ่านมา ผมได้รับเชิญจากบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด ให้ไปร่วมชมคอนเสิร์ตการกุศลโตโยต้า คลาสสิคส์ ครั้งที่ 28 ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย โดยเป็นการแสดงของวงออร์เคสตราระดับโลก Royal Philharmonic Concert Orchestra แห่งสหราชอาณาจักร           สำหรับในปีนี้ตลอดเดือนตุลาคม ถึง ต้นเดือนพฤศจิกายน 2560 โตโยต้า คลาสสิคส์ มีคิวการแสดงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวม 6 ประเทศด้วยกันคือ ไทย กัมพูชา ลาว บรูไน มาเลเซีย และเวียดนาม           ที่พิเศษที่สุดก็คือในโตโยต้า คลาสสิคส์ ที่จัดแสดงในประเทศไทยในปีนี้ถือเป็นการแสดงดนตรีครั้งประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่โตโยต้า คลาสสิคส์จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี 2533 เนื่องจากมีการอัญเชิญบทเพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช […]

[Read more →]

Tags:

พลิกอ่านประวัติศาสตร์ที่เกือบหล่นหาย : Red-Color News Soldier (红色新闻兵)

September 28th, 2017 · Comments Off on พลิกอ่านประวัติศาสตร์ที่เกือบหล่นหาย : Red-Color News Soldier (红色新闻兵) · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, หนังสือ

ชะตาชีวิตของคนคนหนึ่งนั้น แน่นอนว่าต้องพึ่งพาการดิ้นรนและต่อสู้ส่วนบุคคล แต่ก็จำเป็นต้องพิจารณาถึงบริบททางประวัติศาสตร์ด้วย (一个人的命运啊,当然要靠自我奋斗,但是也要考虑到历史的行程) —– เจียง เจ๋อหมิน อดีตผู้นำรุ่นที่ 3 ของจีน และประธานาธิบดีคนที่ 5 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน *********************************** ผมพาครอบครัวไปเดินซื้อหนังสือในงานมหกรรมหนังสือ Big Bad Wolf Bangkok 2017 เมื่อกลางเดือนสิงหาคม 2560 ที่ผ่านมา หลังจากที่เลือกซื้อหนังสือเด็กที่ดูน่าสนใจให้ลูกๆ ได้จำนวนหนึ่ง และปล่อยให้เด็กๆ ได้หยิบหนังสือที่เขาชอบคนละเล่มสองเล่ม ก่อนจะเดินออกมาชำระเงินผมเหลือบไปเห็นหนังสือปกสีแดงสดเล่มหนึ่ง เมื่อจับอ่านให้ชัดจึงเห็นชื่อหนังสือระบุว่า Red-Color News Soldier : Secret Archive Hidden For 40 Years, The Unseen Story of The Cultural Revolution หนังสือหนา 300 กว่าหน้า ปกหนังสือคลุมพลาสติกสีแดง พิมพ์ด้วยตัวหนังสือสีทอง กระดาษอาร์ตมันสลับกระดาษปอนด์ พิมพ์ในประเทศอิตาลีเล่มนี้แปะป้ายราคาไว้แค่ 230 บาท […]

[Read more →]

Tags:·····

สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ”

May 5th, 2017 · Comments Off on สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม

ณ มุมเล็กๆ มุมหนึ่ง ใต้ต้นไม้ใหญ่ กลีบดอกบ๊วยสีขาวอมชมพูร่วงกลาดเกลื่อนอยู่เต็มพื้นหิน ซื่อเหอย่วน (บ้านจีนแบบโบราณ) ที่ผมมาเยือนในวันนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งอดีต คฤหาสน์จีนโบราณขนาด 150 กว่าห้อง เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งประวัติศาสตร์ เพราะมันคือ หนึ่งในเพชรเม็ดงามของเมือง ชีว์ฟู่ (曲阜) แห่งมณฑลซานตง บ้านเกิดของขงจื๊อ (孔子) นักปราชญ์ชาวจีนและศาสดาของลัทธิขงจื๊อที่มีชีวิตอยู่ช่วง 2500 ปีก่อน ปรัชญา แนวคิด คำสอน ตั้งแต่ตอนนั้นยังตกทอดมาถึงลูกหลานชาวจีนและชาวโลกมาต่อเนื่องยาวนานจนถึงปัจจุบัน                 เมืองชีว์ฟู่มีสถานที่สำคัญสามแห่งที่ผู้มาเยือนห้ามพลาดโดยเด็ดขาด ประกอบไปด้วย หนึ่ง วัดขงจื๊อ (ข่งเมี่ยว; 孔庙) สอง สุสานขงจื๊อ (ข่งหลิน; 孔林) และ สาม จวนตระกูลข่ง (ขงฝู่; 孔府) คนจีนเรียกสถานที่ทั้งสามแห่ง รวมๆ ว่า “สามข่ง (三孔)” ซึ่งหากจะเปรียบเทียบความสำคัญของ “สามข่ง” แห่งเมืองชีว์ฟู่ ก็คงคล้ายคลึงกับ “สังเวชนียสถาน” ในมโนทัศน์ของชาวพุทธ หรือ “เมกกะ” […]

[Read more →]

Tags:··················

ครั้งหนึ่งในชีวิต…พาไปกินโต๊ะจีนมื้อสุด Exclusive ที่ “เตี้ยวหยูไถ”

April 5th, 2017 · Comments Off on ครั้งหนึ่งในชีวิต…พาไปกินโต๊ะจีนมื้อสุด Exclusive ที่ “เตี้ยวหยูไถ” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร

ผมเคยเข้าไปที่ “เตี้ยวหยูไถ” (หรือ “เตี้ยวอี๋ว์ไถ”) กรุงปักกิ่ง 2-3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อสิบห้าปีมาแล้ว ครั้งที่สองจำได้ว่าเข้าไปทำข่าว การประชุมหารือยุทธศาสตร์เศรษฐกิจจีน-สหรัฐฯ ครั้งที่ 5 (5th Strategic Economic Dialogue หรือ SED V) เมื่อปี 2551 ซึ่งเป็นการประชุมระหว่างนายหวัง ฉีซาน รองนายกรัฐมนตรี กับนายเฮนรี พอลสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของสหรัฐฯ สมัยที่สมัยประธานาธิบดีจีนยังเป็น หู จิ่นเทา และประธานาธิบดีสหรัฐฯ ยังชื่อ จอร์จ ดับเบิลยู บุช ครั้งที่ไปทำข่าวการประชุมช่วงต้นเดือนธันวาคม 2551 อากาศหนาวมาก ผมกับภรรยาซึ่งเป็นนักข่าวประจำกรุงปักกิ่งต้องยืนต่อแถวนานนับชั่วโมงเพื่อผ่านตรวจสอบสัมภาระและใบอนุญาต เนื่องจากเป็นการประชุมสำคัญระดับประเทศ แน่นอนว่าระดับเรือนพักรับรองแห่งรัฐ (State Guesthouse) หรือที่ภาษาจีนเรียกว่า กั๋วปิงก่วน (国宾馆) นั้นความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยย่อมไม่ธรรมดา ทั้งในเรื่องของการเข้า-การออก ความสำคัญ รวมไปถึงประวัติศาสตร์ความเป็นมาด้วย ซึ่งผมจะหยิบยกมาเกริ่นนำก่อนเข้าเรื่องกินของเรา เตี้ยวหยูไถ (钓鱼台) หรือที่แปลเป็นไทยได้ว่า “ศาลาตกปลา” […]

[Read more →]

Tags:··········

สึกิจิที่ไม่ได้มีแค่ “ปลา กับ ซูชิ” ตอนจบ

July 15th, 2016 · Comments Off on สึกิจิที่ไม่ได้มีแค่ “ปลา กับ ซูชิ” ตอนจบ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร, เศรษฐกิจ

ตลาดสึกิจิไม่ได้มีแค่ “ปลา” กับ “ซูชิ” …. อย่างที่เคยเล่าไปว่า ตลาดสึกิจิถูกแบ่งพื้นที่เป็นตลาดภายใน และตลาดภายนอก ตลาดภายในมีร้านค้าส่งปลา อาหารทะเล และสินค้าอื่นๆ ประมาณ 680 ร้าน ส่วนตลาดภายนอกมีร้านค้าประมาณ 400 ร้าน รวมแล้วมากกว่า 1,000 ร้าน ช่วงหลายปีหลังมานี้สึกิจิไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวทั่วไปเดินเตร็ดเตร่เข้าไปยังตลาดด้านใน โดยยอมให้เฉพาะนักท่องเที่ยวที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น สาเหตุที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพราะ นักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยที่หลั่งไหลมาเยี่ยมชมตลาดแห่งนี้มักจะเข้าไปรบกวนการทำงาน ของผู้ปฏิบัติงานและพ่อค้า สังเกตได้จากรถสามล้อขนปลาแบบคนยืนขับที่แล่นไปมาอย่างขวักไขว่ ซึ่งหลายครั้งเกือบที่จะเฉี่ยวชนเอานักท่องเที่ยวที่มัวแต่ถ่ายรูป หรือ มัวแต่เซลฟี They have no manners. They take a picture without permission. พวกเขาไม่มีมารยาท พวกเขาถ่ายรูปโดยไม่ได้ขออนุญาต I want to bring fishes to my shop fast. ฉันต้องการจะเอาปลาไปส่งที่ร้านของฉันให้เร็วที่สุด   ผมเห็นป้ายข้างต้นตั้งแต่ปี 2553 เมื่อครั้งไปเยือนสึกิจิครั้งแรก […]

[Read more →]

Tags:····························

กินซูชิ บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 2

July 8th, 2016 · Comments Off on กินซูชิ บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 2 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, อาหาร

“ศาสตร์ของการเสิร์ฟซูชิที่มีคุณภาพคือ หนึ่ง ต้องรู้ว่าปลาอะไรที่อยู่ในฤดูและปลาอะไรควรจะกินเวลาใด สอง แหล่งที่มาของปลาก็สำคัญ และ สามคือหาร้านขายปลาที่น่าเชื่อถือและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกันและกัน สามสิ่งนี้สำคัญที่สุด” – – – ทายาทแห่งร้านไดวะซูชิ   ฝนเดือนมิถุนายนของกรุงโตเกียวยังคงโปรยปราย ผมกดชัตเตอร์ถ่ายรูปป้ายสถานีสึกิจิ (Tsukiji Station; 築地駅) เพื่อบันทึกความทรงจำ ก่อนที่ตลาดปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งนี้จะถูกย้ายไปยังเขตโทโยสุ (Toyosu; 豊洲) ในเดือนพฤศจิกายน 2559 นี้เพื่อรองรับมหกรรมกีฬาโอลิมปิก ซึ่งโตเกียวจะเป็นเจ้าภาพในปี 2563 หรือ ค.ศ.2020 เขาว่าสาเหตุที่ต้องย้ายเพราะ สึกิจิเป็นตลาดเก่า ที่อยู่ใกล้ย่านดาวน์ทาวน์ของกรุงโตเกียวอย่างเช่น ย่านกินซ่ามากเกินไป อีกทั้งสาธารณูปโภคก็เสื่อมโทรม สู้ตลาดแห่งใหม่ที่โทโยสุไม่ได้ เพราะที่นั่นทั้งตลาดจะติดเครื่องปรับอากาศ นอกจากนี้สาธารณูปโภคด้านการขนส่ง-โลจิสติกส์ที่โทโยสุก็สะดวกสบาย และอยู่ห่างจากตลาดเดิมเพียงแค่ราวสองกิโลเมตร คำถามที่ผมและทุกคนสงสัยคือ เมื่อตลาดย้ายไป สึกิจิก็จะไม่ใช่ตลาดปลาอีกต่อไป แล้วเสน่ห์ของสึกิจิที่ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นโทโยสุจะยังหลงเหลืออยู่สักเท่าไร? จากสถานีรถไฟใต้ดิน ผมเดินลัดเลาะไปบริเวณริมถนน ด้านขวาเป็นถนนชินโอฮาชิ ซ้ายเป็นร้านค้าบริเวณตลาดนอกของสึกิจิ ทั้งร้านผัก ผลไม้ ราเม็ง อาหารทะเล ร้านข้าวหน้า (ดงบุริ) ร้านเทมปุระ ฯลฯ … […]

[Read more →]

Tags:·······················

บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 1

June 30th, 2016 · Comments Off on บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 1 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, สื่อ, อาหาร, เศรษฐกิจ

04.30น. นาฬิกาปลุกดังขึ้น กลางโรงแรมเล็กๆ ในย่านอุเอะโนะ มหานครโตเกียว ผมเอื้อมมือไปปิดนาฬิกา ก่อนงัวเงียลุกขึ้นมาแปรงฟัน และล้างหน้าแบบลวกๆ ก่อนจะสวมเสื้อแจ็คเกตกันฝน หยิบกระเป๋ากล้องสะพายออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังสถานีโอกาชิมาชิ เพื่อที่จะจับรถไฟใต้ดินสายฮิบิยา ไปยังสถานีสึกิจิปลายทาง ปลายเดือนมิถุนายน 2559 โตเกียวชุ่มฉ่ำไปด้วยร่องรอยของน้ำฝน บรรยากาศเช้ามืดของกรุงโตเกียวแตกต่างจากช่วงเวลากลางวันอย่างสิ้นเชิง บนชานชลาสถานีรถไฟใต้ดินมีคนยืนอยู่ไม่กี่คน เมื่อขึ้นไปบนรถไฟที่มุ่งหน้าไปยังตลาดสึกิจิ ที่นั่งก็มีว่างให้จับจองเกือบทุกตู้ มีสาวๆ ในชุดกิโมโนคู่หนึ่งนอนสัปหงกอยู่ใกล้ที่นั่งริมประตูคล้ายว่าพวกเธอเหน็ดเหนื่อยมาทั้งคืนและกำลังอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน เมื่อพูดถึงชื่อ “สึกิจิ (Tsukiji; 築地市場)” เชื่อว่าคนไทยส่วนใหญ่ไม่รู้จักสถานที่แห่งนี้ แต่คนที่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นอย่างปลาดิบ เชื่อว่าต้องเคยได้ยินชื่อ เพราะตลาดแห่งนี้ถือเป็นตลาดค้าส่งอาหารทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่มีนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกมาเยือนปีละหลายล้านคน ร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทยหลายแห่งมักจะติดป้ายว่า “ปลานำเข้าตรงจากตลาดสึกิจิ สัปดาห์ละ X เที่ยว” อันเป็นการอ้างอิงถึงคุณภาพปลาว่าอยู่ในระดับดีที่สุด และจะทำให้สามารถตั้งราคาขายให้สูงขึ้นไปด้วยได้ ตลาดสึกิจิ ถือเป็นตลาดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสุมิดะ ใกล้ย่านใจกลางมหานครโตเกียว ติดกับย่านกินซ่า ย่านช้อปปิ้งระดับไฮเอนด์ชื่อดัง โดยพื้นที่ของตลาดมีขนาดใหญ่ถึง 230,000 ตารางเมตร หรือพอๆ กับพื้นที่ของสนามฟุตบอล 30 สนามเรียงต่อกัน ไม่เพียงมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร แต่มูลค่าทางเศรษฐกิจของตลาดแห่งนี้ก็มโหฬารตามไปด้วย กล่าวคือ ทุกวันตลาดแห่งนี้มีการซื้อขายอาหารทะเลและสินค้าต่างๆ คิดเป็นมูลค่ากว่า 1,500 […]

[Read more →]

Tags:················

[Mini Review] Qi Wireless Charger ราคา 2XX บาท ของจริงหรือของเล่น? ตอนที่ 2

March 5th, 2016 · Comments Off on [Mini Review] Qi Wireless Charger ราคา 2XX บาท ของจริงหรือของเล่น? ตอนที่ 2 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ไอที - เทคโนโลยี

หลังจากได้เจ้า Samsung Galaxy S6 มาใช้สักพัก ผมก็เริ่มลองหาเสาะแสวงหาอุปกรณ์ชาร์จไร้สายเพื่อมาลองใช้งาน ที่ต้องใช้คำว่า “เสาะแสวงหา” ก็เพราะเจ้าตัวแท่นชาร์จไร้สายของซัมซุงนั้นหายากจริงๆ ครับ ทั้งใน Online Store และร้านซัมซุงตามห้างก็หาไม่ค่อยมี โดยส่วนใหญ่ระบุว่าของหมด/ไม่มีของเข้า ทั้งๆ ที่ราคาก็สูงเอาการอยู่คือ 1,690 บาท ผมไปเจออยู่ที่นึงว่ามีของคือในเว็บไซต์ของ Jaymart แต่ก็ไม่ได้สั่งซื้อ เพราะวางจำหน่ายในราคาเต็ม และเผอิญไปพบเจออีกทางเลือกหนึ่งก็คือในเว็บไซต์ลาซาด้าที่มีขาย Qi Wireless Charger Charging Pad for Samsung Galaxy S6/S6 Edge ในราคาเพียง 249 บาท!!! สำหรับราคา 249 บาท (ลดจาก 1,150 บาท) นั้น รวมค่าจัดส่งจากต่างประเทศถึงประตูบ้านเรา เสียอย่างเดียวคือต้องรอสินค้าประมาณหนึ่งเดือน … เห็นอย่างนี้ก็สั่งสิครับ จะรออะไรอยู่ หลังจากที่รบกวนให้ภรรยาซึ่งสั่งซื้อผ้าอ้อมลูกทางลาซาด้าเป็นประจำกดสั่งและจ่ายเงินไปเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 ทางระบบของเว็บไซต์ก็แจ้งมาว่าของจะได้ช่วงกลางเดือนมีนาคม 2559 โน่นเลย […]

[Read more →]

Tags:

ลองเทคโนโลยี Wireless Charging สุดล้ำในราคาตลาดนัด ตอนที่ 1

February 28th, 2016 · Comments Off on ลองเทคโนโลยี Wireless Charging สุดล้ำในราคาตลาดนัด ตอนที่ 1 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, สื่อ, ไอที - เทคโนโลยี

ผมได้หยิบจับเจ้า Samsung Galaxy S6 มือถือระดับแฟลกชิปของค่ายซัมซุงเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา ก่อนที่มันจะตกรุ่นเมื่อไม่กี่วันมานี้ -_-” ส่วนตัวผมเองพกโทรศัพท์ติดตัวอยู่สองเครื่องทั้งระบบปฏิบัติ iOS และ Android ด้วยความจำเป็นในหน้าที่การงานที่ต้องใช้งานมือถือทั้งสองระบบ เพื่อทดสอบระบบเว็บไซต์ และ Application แต่การได้มาใช้งานเจ้า Galaxy S6 ทำให้ผมได้ลองเทคโนโลยีอะไรใหม่ๆ หลายอย่าง โดยหนึ่งในนั้นที่ผมสนใจมากก็คือ เทคโนโลยีการชาร์จไร้สาย (Wireless Charging) วิทยาศาสตร์ที่อยู่เบื้องหลัง Wireless Charging หรือ Inductive Charging คือ การส่งต่อพลังงานด้วยการเหนี่ยวนำ โดยเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าให้เป็นสนามแม่เหล็กแผ่ออกไปจากแท่นชาร์จ ขณะที่ ณ ปลายทางคือเครื่องโทรศัพท์มือถือก็จะมีตัวรับที่เปลี่ยนสนามแม่เหล็กไฟฟ้าให้เป็นกระแสไฟฟ้าเพื่อส่งต่อไปยังแบตเตอรี่ เมื่อเปรียบเทียบกับสายชาร์จแบบดั้งเดิม การชาร์จแบบไร้สาย มีข้อได้เปรียบหลายประการด้วยกัน เช่น  ไม่มีการสัมผัสกันระหว่างขั้วไฟฟ้า ทำให้ลดความเสี่ยงในเรื่องของไฟกระชากที่ขั้วทองแดง ทั้งยังห่างไกลจากน้ำทำให้ลดโอกาสในการเกิดไฟฟ้าลัดวงจร, ในเชิงการแพทย์การชาร์จแบบไร้สายช่วยลดการติดเชื้อได้มาก นอกจากนี้เมื่อไม่มีการเสียดสีหรือสัมผัสระหว่างอุปกรณ์ไฟฟ้ากับที่ชาร์จ ทำให้เพิ่มความทนทานในการใช้งาน และที่สำคัญที่สุดก็คือ ความสะดวกสบาย อย่างไรก็ตาม เมื่อมีข้อดีแล้วก็ย่อมมีข้อด้อย อย่างแรกคือ ชาร์จได้ช้ากว่าการชาร์จแบบมีสาย เพราะการชาร์จไร้สายเป็นการถ่ายทอดพลังงานด้วยพลังงานสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีกำลังไฟฟ้าต่ำเพียงแค่ 0-5 วัตต์เท่านั้น ส่วนข้อด้อยอีกประการหนึ่งก็คืออุปกรณ์มีราคาแพง […]

[Read more →]

Tags:················

ทำ “สปาเกตตี้ คาโบนารา” ง่ายๆ คลาสสิกๆ แบบเชฟอิตาเลียน

January 16th, 2016 · Comments Off on ทำ “สปาเกตตี้ คาโบนารา” ง่ายๆ คลาสสิกๆ แบบเชฟอิตาเลียน · กล้อง-ถ่ายภาพ, ครอบครัว, ชีวิต-สังคม, อาหาร

000-12493710_1110776498946804_8543505228011523456_o

หากมีเวลาว่าง ผมเป็นคนชอบลองทำอาหารต่างๆ โดยส่วนใหญ่สูตรที่ได้จะมาจากเว็บไซต์ต่างๆ หรือ การดูคลิปยูทิวบ์ก่อนนอน ตั้งแต่อาหารไทย จีน ญี่ปุ่น อังกฤษ อเมริกัน อิตาเลียน ฯลฯ สัปดาห์ก่อนผมไปเปิดเจอคลิปวิดีโอวิธีการทำ สปาเกตตี้ คาโบนารา (Spaghetti Carbonara) ในแบบชาวอิตาเลียนแท้ๆ จากเชฟชาวอิตาเลียนสองคน คือ อันโตนิโอ คาร์ลุชโช (Antonio Carluccio) และ เจนนาโร คอนทัลโด (Gennaro Contaldo) [1] จึงหยิบเอามาลองทำ โดยดัดแปลงเล็กน้อย แต่ยังคงความคลาสสิกของสปาเกตตี้ คาโบนารา แบบดั้งเดิมเอาไว้ สำหรับเชฟคาร์ลุชโช และเชฟคอนทัลโดนั้นเป็นพ่อครัวและกูรูด้านอาหารอิตาเลียน ผู้ดำเนินรายการ Two Greedy Italians สารคดีที่ทั้งคู่พาผู้ชมท่องไปทั่วอิตาลีเพื่อแสวงหายอดอาหารของแดนรองเท้าบูต โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์บีบีซี 2 และเป็นที่กล่าวขวัญอย่างมาก ว่ากันแล้วก็เอาให้ถึงแก่น ถามว่าพาสต้ายอดนิยมชนิดนี้มีประวัติศาสตร์และจุดเริ่มต้นอย่างไร? กล่าวถึงต้นตอของ “สปาเกตตี้ คาโบนารา” นั้นมีหลายเรื่องเล่า เรื่องหนึ่งว่ากันว่าเป็นอาหารพื้นถิ่นของชาวโรมัน โดยอาหารชนิดนี้คิดค้นโดยคนตัดไม้ที่เผาถ่านเป็นเชื้อเพลิงในเขตภูเขาของแคว้นอาบรุซโซ (Abruzzo) ซึ่งคนตัดไม้และเผาถ่านจะทำอาหารจานนี้โดยใช้ถ่านไม้เนื้อแข็งเป็นเชื้อเพลิง […]

[Read more →]

Tags:·············