ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'ชีวิต-สังคม'

จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” : ไชน่าทาวน์กับชัมปง (3)

September 25th, 2015 · Comments Off on จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” : ไชน่าทาวน์กับชัมปง (3) · กล้อง-ถ่ายภาพ, การเมือง, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, อาหาร

009-DSCF6336

จากสถานีรถไฟ แท็กซี่ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที พาเรามายังที่พักซึ่งตั้งตรงข้ามกับไชน่าทาวน์ หรือ ดินแดนคนจีนแห่งนางาซากิพอดิบพอดี ในญี่ปุ่นมีไชน่าทาวน์ใหญ่ๆ อยู่ 3 แห่ง ซึ่งล้วนแล้วแต่อยู่ในเมืองท่าสำคัญทั้งสิ้น ประกอบไปด้วย โยโกฮาม่า ไชน่าทาวน์ ซึ่งถือเป็นไชน่าทาวน์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียและอยู่ใกล้กับเมืองหลวงโตเกียว โกเบ ไชน่าทาวน์ ในแถบคันไซซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองใหญ่อย่างโอซาก้าและ นางาซากิ ไชน่าทาวน์ ที่ถือเป็นไชน่าทาวน์ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น นางาซากิ ไชน่าทาวน์ (長崎新地中華街) หรือ ถนนคนจีนซินตี้ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าห้าร้อยปี ก่อร่างสร้างตัวอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ.1698 ช่วงปลายศตวรรษที่ 17 พอมาถึงยุคเอะโดะ หรือ ยุคโทะกุงะวะซึ่งผู้ปกครองญี่ปุ่นดำเนินนโยบายโดดเดี่ยวตัวเอง (Isolaitonism) ปิดประเทศไม่ทำการค้าขายกับโลกภายนอก เว้นไว้แต่เพียงเมืองนางาซากิ ทำให้ไชน่าทาวน์ที่นางาซากิยิ่งทวีความสำคัญมากขึ้นไปอีก นางาซากิเป็นประตูการค้าและการแลกเปลี่ยนทางองค์ความรู้ วัฒนธรรม ประเพณีที่สำคัญมาอย่างยาวนาน ยกตัวอย่างเช่นอาหาร ดังที่กล่าวไปแล้วว่า อาหารญี่ปุ่นยอดนิยมอย่าง “เทมปุระ” ก็เป็นสิ่งที่ได้รับอิทธิพลมาจากพ่อค้าชาวโปรตุเกส ขณะเดียวกันที่นางาซากิมีอาหารเลื่องชื่ออีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศเช่นกันนั่นคือ ชัมปง ชัมปง (Champon) เป็นอาหารเส้นที่กำเนิดที่นางาซากิ โดยได้รับอิทธิพลมาจากบะหมี่ของชาวจีน แต่ถูกปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้กลายเป็นอาหารท้องถิ่น ด้วยส่วนผสมของเนื้อหมู กุ้ง หอย […]

[Read more →]

Tags:···················

จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” (2)

September 16th, 2015 · Comments Off on จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” (2) · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, อาหาร

005-IMG_3791-web

เมษายน 2557 … ผมกับคณะเดินทางด้วยเครื่องบินของสายการบินไทยเที่ยวบินที่ ทีจี 648 จากสนามบินสุวรรณภูมิ ถึงสนามบินฟุกุโอกะแต่เช้าตรู่ ก่อนจะกระโดดขึ้นรถไฟจากสถานีฮากาตะ เมืองฟุกุโอกะ ในเที่ยว 09.55น. รถด่วนชิงกันเซ็นวิ่งตัดผ่านท้องทุ่ง บ้านเรือน และเมืองเล็กๆ บนเกาะคิวชู มุ่ง ไปยังเมืองนางาซากิ ข้อมูลบนรถไฟบอกว่าเราจะถึงเมืองนางาซากิภายในเวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง ผ่านเมืองซางะ และเมืองอิซาฮายะ แม้จะเมื่อยล้าจากการเดินทางด้วยเที่ยวบินรอบดึก แม้ร่างกายร่ำร้องให้พักผ่อนด้วยการงีบหลับบนรถไฟ แต่ในใจลึกๆ กลับโบยบินไปถึงจุดหมายปลายทางเสียแล้ว ตอนเด็กๆ ผมจำได้ ฮิโรชิมา-นางาซากิ เป็นชื่อเด็กๆ ทุกคนต้องรู้จัก ในฐานะเมืองสองแห่งที่เป็นเป้าหมายของระเบิดปรมาณูในช่วงสงครามโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากหนังสือเรื่อง “ซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัว” สมัยเรียนอยู่ชั้นประถม ที่โรงเรียนมีการนำหนังสือนอกเวลาเรื่องซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัวมาให้อ่าน ผมจำได้ว่าผมอ่านหนังสือเรื่องนี้อยู่หลายรอบ ไม่นับรวมกับการที่ในชุดหนังสือยังมีเทปคาสเซ็ทแนบมา ซึ่งผมกับพี่ๆ ก็นำมาเปิดฟังกันอีกหลายรอบ ได้ฟังทีไรก็รู้สึกสลดหดหู่แทนเด็กหญิงซาดาโกะ เศร้าใจแทนครอบครัวของเธอ รวมถึงชาวญี่ปุ่นที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ จนในที่สุดก็พลอยจำชื่อเมืองฮิโรชิมา-นางาซากิ ได้ขึ้นใจ ………………………… นางาซากิ (長崎市) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคิวชู เกาะทางตอนใต้ของญี่ปุ่น จากลักษณะทางภูมิศาสตร์นางาซากิที่ชื่อในภาษาญี่ปุ่นแปลตรงตัวว่า “คาบสมุทรยาว” ก็ชัดว่าเมืองแห่งนี้เป็นแผ่นดินที่มีน้ำล้อมสามด้าน […]

[Read more →]

Tags:··············

จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” (1)

September 8th, 2015 · Comments Off on จาก “นานกิง” ถึง “นางาซากิ” (1) · กล้อง-ถ่ายภาพ, การเมือง, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, สื่อ

001-IMG_1367-web

ปีนี้ถือเป็นวาระครบรอบ 7 ทศวรรษแห่งการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง … สงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งในสมรภูมิเอเชียก็มีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ เช่น สงครามมหาเอเชียบูรพา (Greater East Asia War) สงครามแปซิฟิก (Pacific War) สงครามต่อต้านญี่ปุ่น (抗日战争) แล้วแต่ห้วงเวลาของสงคราม และประสบการณ์ของผู้คนในแต่ละประเทศ ในห้วงเวลาสิบกว่าปีมานี้ ผมมีโอกาสเดินทางไปยังเมืองนานกิง (หนานจิง) สามครั้ง โดยทุกครั้งผมล้วนมีโอกาสได้ไปเยือน หอที่ระลึกการสังหารหมู่ที่หนานจิง (南京大屠杀纪念馆) สถานที่ซึ่งบันทึกถึงความโหดร้ายอันแสนสาหัสของสงคราม ที่อาจจะเรียกได้ว่าเปลี่ยน “ผืนแผ่นดินอันงดงาม” ให้เป็น “นรกบนดิน” ย้อนอดีตไปเมื่อปี ค.ศ.1937 หรือ 78 ปีก่อน หรือ 8 ปีก่อนสงครามโลกจะสิ้นสุด นานกิงถือเป็นเมืองหลวงของประเทศจีนที่มีประชากรหนาแน่นถึงหนึ่งล้านคน ทั้งยังมีสถานะเป็น 1 ใน 7 เมืองหลวงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์จีน ก่อนที่ กองทัพญี่ปุ่นจะเริ่มรุกคืบเข้ามาปิดล้อมเมืองแห่งนี้ในช่วงปลายปี และทำให้เมืองหลวงแห่งนี้แตกสลายภายในระยะเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ความโหดร้ายของสิ่งที่กองทัพญี่ปุ่นทำที่นานกิงนั้นคงไม่ต้องพูดถึงซ้ำ เพราะ เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีคนจีนเสียชีวิตถึงกว่า 300,000 คน ส่วนความเสียหายนั้นมิอาจประเมินค่าได้ มีหลักฐานเป็นบันทึก […]

[Read more →]

Tags:···········

สิ่งที่ “มาเก๊า” ต้องสูญเสียไปตลอดกาล หลังการมาถึงของบ่อนพนันและกาสิโน

June 20th, 2015 · 28 Comments · การเมือง, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, วัฒนธรรม, สื่อ, หนังสือ, เศรษฐกิจ

ภาพจาก www.macaocenter.com

เดือนมิถุนายน 2558 สังคมไทยถูกโยนข้อเสนอเรื่อง “บ่อนพนัน หรือ กาสิโน” ลงมาให้ขบคิดอีกครั้งว่า ควรมีการจัดตั้งให้ถูกกฎหมาย จัดระเบียบใหม่จากของที่เคยอยู่ใต้ดิน เอาขึ้นมาอยู่บนดิน รัฐและเจ้าหน้าที่รัฐจะได้ไม่ต้องไปวิ่งไล่จับให้เสียงบประมาณ ทั้งยังสามารถเก็บภาษี-กำไร เข้ารัฐได้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย เหมือนกับการออกสลากกินแบ่งรัฐบาล ส่วนตัวผมเป็นคนไม่ชอบเล่นการพนัน มีบางครั้งที่ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลตามความเชื่อที่เกี่ยวพันกับจิตวิญญาณ แต่ก็นานๆ ครั้ง ปีละไม่เกิน 2-3 งวด ผมไม่นิยมชมชอบเล่นการพนันถึงขนาดที่ว่า หลายครั้งที่มีโอกาสธุระที่ลาสเวกัส มหานครแห่งการพนัน ก็ไม่เคยเสียเงินให้สล็อตแมชชีน โต๊ะบาคารา หรือ การพนันอื่นๆ แม้สักดอลลาร์หรือสักเซนต์หนึ่ง มิใช่ว่าผมมองเรื่องโชคลาภ หรือ ดวงชะตาเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ผมเห็นว่า “การพนัน” ไม่ว่าจะเป็น หวย หุ้น บ่อน หรือกาสิโน จริงๆ แล้วเป็น “เกมสถิติ” ที่ “เจ้ามือไม่มีวันแพ้ (The House Always Wins)” ต่างหาก อย่างไรก็ตาม ด้วยความเป็นนักเรียนเศรษฐศาสตร์ ผมจึงได้ยิน ได้ฟังและได้ขบคิดเกี่ยวกับ เกี่ยวกับผลรับเชิงเศรษฐ กิจที่อาจเกิดขึ้นหากรัฐอนุญาตให้มีการตั้งบ่อนการพนันมาตั้งแต่สมัยยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ […]

[Read more →]

Tags:·········

วิ่งรอบวัง Tokyo Imperial Palace

May 20th, 2015 · Comments Off on วิ่งรอบวัง Tokyo Imperial Palace · กล้อง-ถ่ายภาพ, กีฬา, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม

008-IMG_7445-web

       “ในการวิ่งระยะไกล คู่ต่อสู้หนึ่งเดียวที่คุณต้องเอาชนะคือตัวคุณเอง วิถีที่คุณคุ้นเคย (In long-distance running the only opponent you have to beat is yourself, the way you used to be)” – ฮารุกิ มูราคามิ        ผมเป็นคนชอบออกกำลังกายด้วยการวิ่ง แม้ผมจะไม่ใช่คนวิ่งไวและไม่ใช่คนวิ่งเก่งขนาดไปลงแข่งวิ่งมาราธอน แต่เหตุผลสำคัญหลักของการออกวิ่งเป็นประจำก็คือ “การวิ่ง” ทำให้ผมได้ออกกำลังกายตามตารางเวลาและโอกาส ที่ชีวิตประจำวันจะเอื้ออำนวย โดยไม่ต้องไปอ้างอิงกับตารางเวลาของใครๆ        หลายปีที่ผ่านมา ปกติแล้วทุกๆ สัปดาห์ผมจะใช้เวลาก่อนกลับบ้าน ช่วงเย็นแวะจอดรถในซอยสุโขทัย เพื่อไปวิ่งรอบๆ พระราชวังสวนจิตรลดาที่มีความยาวประมาณ 3.4 กิโลเมตรต่อหนึ่งรอบ ส่วนวันเสาร์-อาทิตย์นั้น ผมมักจะแวะไปวิ่งที่สวนจตุจักร หรือรอบหมู่บ้าน โดยหากฝนตกก็จะไปวิ่งที่สถานออกกำลังกายใกล้บ้าน       […]

[Read more →]

Tags:·········

Made in China = ห่วย?

May 12th, 2015 · Comments Off on Made in China = ห่วย? · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, เศรษฐกิจ, ไอที - เทคโนโลยี

ภาพจากปกนิตยสาร TIME ฉบับ July 2, 2012

ไม่กี่วันก่อนผมกับภรรยาเดินทางไปซื้ออุปกรณ์ในห้องน้ำที่ห้างขายสุขภัณฑ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง เนื่องจากเรากำลังอยู่ระหว่างการปรับปรุงบ้านพักอาศัย เพื่อรองรับขนาดของครอบครัวที่กำลังขยายใหญ่ขึ้น หลังจากเลือกสุขภัณฑ์และเฟอร์นิเจอร์ในห้องน้ำยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งเป็นยี่ห้อจากอเมริกา แต่ชื่อฟังดูเป็นยุโร้ป ยุโรป เสร็จสิ้น ระหว่างการจ่ายเงินผมจึงถือโอกาสนั่งคุยกับน้องคนขาย ได้ความว่า ในปัจจุบันสุขภัณฑ์ยี่ห้อนี้มีผลิตภัณฑ์บางชนิดที่เริ่มเข้ามาดำเนินการผลิตโดยโรงงานในประเทศไทยแล้ว คือ ก๊อกน้ำ และโถชักโครก ส่วนที่เหลือนั้นก็ไม่ได้ผลิตในสหรัฐอเมริกา ที่ตั้งของบริษัทแม่หรอก แต่ผลิตที่เมืองจีน “อย่างนี้ก็ดีสิ ทำในโรงงานไทยคุณภาพก็น่าจะโอเค แล้วถ้าของขาดสต็อกก็ไม่ต้องรอนาน”  ผมถามแหย่ “ใครว่าล่ะพี่ ใจจริงหนูอยากให้ผลิตที่จีนให้หมดแหละ สินค้านำเข้าจากจีนเขา QC 100 เปอร์เซ็นต์ ไอ้ที่ผลิตโรงงานไทยเอามาขาย 50 โถ ร้าว 50 โถ หนูวิ่งเคลมกันวุ่นเลย” น้องพนักงานบ่นอุบ บทสทนาดังกล่าว กระตุกให้ผมต้องกลับมาคิดถึงคำว่า Made in China (中国制造) อีกครั้งว่า จริงๆ แล้ว คำๆ นี้ที่เป็นศัพท์ระคายหูสำหรับคนไทย (และคนในอีกหลายๆ ประเทศทั่วโลก) เพราะในสายตาและหัวสมองของคนจำนวนไม่น้อย (รวมถึงคนจีนแผ่นดินใหญ่เองบางส่วน) คำนี้มีความหมายแฝงโดยนัยว่า “ด้อยคุณภาพ-ห่วย-ไม่มีคุณภาพ” หลักฐานสุดคลาสสิก ที่มักจะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้โต้แย้งว่า Made in […]

[Read more →]

Tags:··········

หลงเสน่ห์เบนโตะ – “ไหปลาหมึก” ที่อาคาชิ

April 10th, 2015 · Comments Off on หลงเสน่ห์เบนโตะ – “ไหปลาหมึก” ที่อาคาชิ · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ, อาหาร

220x200---prod_18

“สังคมญี่ปุ่นเหมือนกับกล่องเบนโตะ ทุกอย่างอยู่ในที่ของมัน องค์ประกอบทุกอย่าง รวมถึงตัวกล่องต้องดูดีและสวยงาม แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือทุกส่วนมีหน้าที่และพันธกิจของมัน ทุกส่วนประกอบถูกแบ่งเป็นสัดเป็นส่วน โดยไม่มีการเชื่อมโยงต่อกันและกัน ในอีกมุมหนึ่ง สังคมตะวันตกนั้นเหมือนกับแซนด์วิช” – Japan Today จากข้อมูลการจัดประเภทชาวญี่ปุ่นแบ่ง “เบนโตะ” ออกเป็น 5 ประเภทหลัก* ดังนี้คือ มาคุโนอุชิ เบนโตะ – เบนโตะประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุด มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยเอโดะ (1603-1868) ซึ่งผู้ที่ไปชมละครคาบุกิจะนำเบนโตะไปรับประทานในช่วงระหว่างพักการแสดงตอนม่านปิด ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นคำว่า “ม่าน” คือ “มาคุ” จึงเป็นที่มาของชื่อเบนโตะประเภทนี้ “มาคุโนอุชิ เบนโตะ” ได้รับความนิยมมาถึงทุกวันนี้ และสามารถหาซื้อได้ทั่วไปตามสถานีรถไฟหรือร้านสะดวกซื้อ โดยจะประกอบด้วยปลา,เนื้อ, ผักต้ม, ผักดอง และข้าวซึ่งอาจโรยด้วยงา และอาจมีบ๊วยหวานมาให้ด้วยก็ได้ โอมุสุบิ – ข้าวปั้น หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือ โอนิกิริ ซึ่งมีหลากหลายรูปแบบทั้งแบบสามเหลี่ยม ก้อนกลม หรือเป็นแท่ง และอาจห่อด้วยสาหร่าย หรือโรยด้วยงาหรือผงโรยข้าวประเภทต่างๆ โชกะยากิ เบนโตะ – ข้าวกล่องหมูผัดขิง เป็นอาหารยอดนิยมสำหรับรองท้องยามบ่าย และหาซื้อได้แทบทุกร้านสะดวกซื้อ […]

[Read more →]

Tags:·········

กาลครั้งหนึ่ง บน “รถไฟช้า” ที่เมืองจีน

February 19th, 2015 · Comments Off on กาลครั้งหนึ่ง บน “รถไฟช้า” ที่เมืองจีน · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว

001-DSC_1619-web

แล้วเทศกาลปีใหม่ของชาวจีน หรือ ตรุษจีนก็เวียนมาอีกครั้ง … เทศกาลตรุษจีน สำหรับชาวจีนทั้งมวลก็เหมือนเทศกาลคริสต์มาสของชาวคริสต์ หรือ เทศกาลสงกรานต์ของชาวไทย เพราะเป็นสัญลักษณ์ที่คนในครอบครัวจะได้มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ได้เฉลิมฉลอง ได้มอบความห่วงใย ได้มอบความรัก แลกเปลี่ยนความทุกข์-ความสุขแก่กันและกัน อย่างไรก็ตาม ด้วยพัฒนาการและการขยายตัวของสังคมเมืองที่ครอบคลุมกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ ทั่วทั้งโลกและทั่วแผ่นดินจีน ทำให้คนหนุ่ม-คนสาว จำต้องเดินทางจากบ้านเกิด มาทำงานในเมืองใหญ่มากขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลให้ทุกครั้งที่ถึงเทศกาลสำคัญคนจีนนับพันล้านคนต้องเดินทางกลับบ้าน ทั้งนี้การไปและกลับบ้านในเทศกาลตรุษจีนของคนพันกว่าล้านคนนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มาก โดยมีคนเคยเปรียบเทียบไว้ว่า การเดินทางไปกลับบ้านของชาวจีนในช่วงตรุษจีนนั้นคือ การอพยพย้ายถิ่นประจำปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมวลมนุษยชาติ (Largest annual human migration in the world) เลยทีเดียว การเดินทางทั้งก่อนและหลังเทศกาลตรุษจีนของชาวจีนนั้น เขามีศัพท์แสงเฉพาะเรียกว่า ชุนยุ่น (春运; โดย “ชุน” ก็หมายถึงฤดูใบไม้ผลิ หรือ เทศกาลตรุษจีน ส่วน “ยุ่น” ก็หมายถึงการเคลื่อนย้าย) ซึ่งกินเวลาประมาณ 40 วัน สำหรับ ปี 2558 (ค.ศ.2015) นี้ “ชุนยุ่น” กินเวลาตั้งแต่วันที่ 4 […]

[Read more →]

Tags:········

เมื่อผมเห็นเด็กญี่ปุ่นเดินไปโรงเรียน

January 30th, 2015 · Comments Off on เมื่อผมเห็นเด็กญี่ปุ่นเดินไปโรงเรียน · กล้อง-ถ่ายภาพ, ครอบครัว, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม

001-DSC_1298-web

ต้นปี 2558 ที่ผ่านมาองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยว แห่งประเทศญี่ปุ่น (JNTO) เปิดเผยข้อมูลสรุปตัวเลขนักท่องเที่ยวไทยที่เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นในรอบปี 2557 ที่ถือเป็นสถิติปีแรกแบบครบปี หลังจาก ทางการญี่ปุ่นได้ประกาศยกเว้นวีซ่าท่องเที่ยว ให้กับคนไทย โดยเริ่มบังคับใช้ใน วันที่ 1 กรกฏาคม พ.ศ.2556 ทั้งนี้สถิติระบุว่า ตลอด 12 เดือนของ ปี 2557 มีคนไทยไปเที่ยวญี่ปุ่นทั้งหมด 657,600 คน หรือเพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า ร้อยละ 45.0 ย้อนหลัง 5 ปี สถิตินักท่องเที่ยวไทยที่เดินทางไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่น ปี 2557 – 657,600 คน (เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า ร้อยละ 45.0) ปี 2556 – 453,642 คน (เพิ่มขึ้น ร้อยละ74.0) ปี 2555 – 260,640 คน (เพิ่มขึ้น ร้อยละ 79.8) […]

[Read more →]

Tags:······

แด่ … มนุษย์ต่างดาวที่ชื่อ ถวัลย์ ดัชนี

September 20th, 2014 · Comments Off on แด่ … มนุษย์ต่างดาวที่ชื่อ ถวัลย์ ดัชนี · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ

IMG_0737-web

“ผมเตรียมตัวตายไว้ตั้งแต่อายุ 35 แล้ว เพราะเมื่อ 35 ผมหมดภาระจากเรื่องที่มนุษย์เขาทำกัน เช่น ส่วนใหญ่จะหาบ้าน ที่อยู่อาศัย หาเครื่องนุ่มห่ม หายารักษาโรค หรือหาอาหารการกิน ทีนี้พอผมอายุ 35 ผมพ้นภาระเรื่องเหล่านี้แล้ว บ้านเป็นสิบๆ หลัง ไม่ใช่หลังเดียว” – ถวัลย์ ดัชนี ……………………… ธันวาคม 2553 ผมและภรรยา เดินทางขึ้นไปทำบุญที่จังหวัดเชียงราย พร้อมกับครอบครัวของคุณสุรวิชช์ วีรวรรณ โดยเราพักกันอยู่ที่บ้านไร่ในตำบลนางแล อำเภอเมือง บ่ายแก่ๆ ของวันที่เราไปถึง คุณสุรวิชช์ก็เอ่ยชวนผมกับภรรยาขึ้นว่า จะไปชม “บ้านดำ” ของ อ.ถวัลย์ ดัชนี ที่อยู่ซอยข้างๆ กันไหม ขับรถไปไม่น่าจะเกิน 5-10 นาที ซึ่งพวกเราก็ตกลง โดยขับรถออกไปกันทั้งหมด 4 คน เราไปถึงบ้านดำกันตอนจะหมดเวลาเข้าชมพอดีจึงไม่ได้มีโอกาสเข้าไปด้านใน ทว่า เราโชคดีกว่าเพราะได้เจอเจ้าของบ้านที่กำลังให้สัมภาษณ์นักข่าวจากกรุงเทพฯ กลุ่มเล็กๆ โดยเมื่อเข้าไปใกล้ผมก็พบว่า หนึ่งในนักข่าวที่กำลังรุมล้อม อ.ถวัลย์อยู่นั้น คือ […]

[Read more →]

Tags:···········