ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'ท่องเที่ยว'

ก้อนหินของ “คนสร้างสะพาน”

March 17th, 2018 · Comments Off on ก้อนหินของ “คนสร้างสะพาน” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม

               “หินก้อน แรกร่วง ลงพื้น                ก้อนอื่น ร่วงตาม ทับถม                กลบมิด ก้อนเก่า เจ้าจม                สะสม เป็นทาง ให้เดิน” — แด่ครูโกมล คีมทอง* เกือบทุกเช้าตรู่หลังการเดินทางมาถึง “ฟุกุโอกะ (福岡市)” ผมจะออกวิ่ง บนเส้นทางที่คุ้นเคย เช้าวันนี้ จากที่พักในย่านกิออน (祇園) ผมออกเดินกึ่งวิ่งไปบนฟุตบาธริมถนน บนเส้นทางที่ทอดยาวมุ่งหน้าไปยังเทนจิน (天神) การออกวิ่งตอนเช้าหลังการเดินทางอันแสนเหนื่อยล้าถือเป็นความปลุกความสดชื่นให้ร่างกาย อีกทางหนึ่งถือเป็นการกระตุ้นให้หัวสมองให้กระปรี้กระเปร่า เส้นทางประจำในการวิ่งยามเช้าของผม ผ่าน Canal City ข้ามสะพานที่ทอดผ่าน แม่น้ำ Naka แม่น้ำสายสำคัญของเกาะคิวชูออกไปสู่อ่าวฮากาตะ ผ่านเขต Nakasu ย่านโคมแดงที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะคิวชู และแหล่งบันเทิงอันมีชื่อเสียงของเมืองฟุกุโอกะ ครั้งนี้ผมเห็นหญิงสาวในคราบเครื่องสำอางและลิปสติกหนาเปื้อนหน้าเดินหัวเราะผ่านไปเป็นกลุ่ม อายไลเนอร์ที่เปื้อนเลอะจากขอบตาลงมาเกือบจะถึงแก้มของหญิงสาวนางหนึ่ง และกลิ่นแอลกอฮอล์ที่วิ่งมาแตะจมูก ทำให้ผมทราบว่าพวกเธอคงเพิ่งเลิกงาน ถัดไปอีกไม่ไกลเป็นชายวัยกลางคนกำลังยืนพิงเสาสำรอกอาหารและเครื่องดื่มเมื่อคืนออกมาอย่างไม่อายใคร … หรือ เขาอาจจะไม่ทันสังเกตว่ามีคนกำลังวิ่งผ่านไป แต่ก็ช่างเถอะเมื่อคืนเป็นวันศุกร์นี่นา คงเป็นเรื่องแปลกถ้าเช้าวันเสาร์ย่าน Nakasu ไม่มีคนเมาออกมาเดินเพ่นพ่านเสียบ้าง ผ่านย่าน Nakasu ผมวิ่งเลี้ยวซ้ายเลียบแม่น้ำ […]

[Read more →]

Tags:··········

“บ้ามะม่วง” เมื่อคนจีนบ้าผลไม้ไทย

February 14th, 2018 · Comments Off on “บ้ามะม่วง” เมื่อคนจีนบ้าผลไม้ไทย · ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร, เศรษฐกิจ

ปลายเดือนมกราคม 2561 ช่วงก่อนเทศกาลตรุษจีน ผมมีโอกาสได้ไปเดินบนถนนเป่ยจิงลู่ (北京路) หรือ ถนนปักกิ่ง ในนครกวางเจา (กว่างโจว) มณฑลกวางตุ้ง ถนนปักกิ่งถือเป็นย่านช้อปปิ้ง เป็นถนนคนเดินที่มีชื่อเสียงที่สุดในนครกวางเจา มหานครใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ของจีน และถือว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของจีน และรายได้ต่อหัวประชากร (Per Capita Income) ก็อยู่ในลำดับต้น ๆ ของประเทศจีน ถนนแห่งนี้เป็นถนนสายการค้า และการพาณิชย์มายาวนานนับพันปี อย่างน้อยก็ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 7 ในยุคราชวงศ์ถัง โดยเมื่อช่วงฤดูร้อนของปี 2545 (ค.ศ.2002) ระหว่างที่กำลังซ่อมแซมถนน จีนได้ค้นพบว่า ใต้ถนนปักกิ่งในปัจจุบันมีถนนซ้อนกันอยู่อีก 10 ชั้น (ลึก 3 เมตร) และเมื่อขุดลึกลงไป 4.5 เมตรจากพื้นถนนปัจจุบันก็จะพบสิ่งปลูกสร้างตั้งแต่สมัยอาณาจักรเย่ว์ใต้ (南越国; 204-112 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ขณะที่เมื่อขุดลึกลงไป 7.9 เมตรนั้นก็จะพบทรายสีเทาแดง ซึ่งระบุว่าบริเวณนี้เคยเป็นก้นแม่น้ำมาก่อน วันอาทิตย์ในช่วง ช่วงก่อนตรุษจีน … ถนนปักกิ่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คนทุกเพศทุกวัย หนุ่ม สาว […]

[Read more →]

Tags:············

วันปีใหม่ “ใกล้ปืนเที่ยง” ณ ป้อมพระจุลฯ

January 3rd, 2018 · Comments Off on วันปีใหม่ “ใกล้ปืนเที่ยง” ณ ป้อมพระจุลฯ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์

ช่วงวันหยุดปีใหม่ที่ผ่านมา ผมกับครอบครัวไม่ได้เดินทางไปไหนไกล แต่เลือกเดินทางในบริเวณกรุงเทพฯ และปริมณฑล จุดหมายในวันปีใหม่ ปี 2561 นี้ของเราคือ การเดินทางไปสักการะพระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 ที่ป้อมพระจุลจอมเกล้า หรือ ป้อมพระจุล ซึ่งตั้งอยู่บริเวณแหลมฟ้าผ่า อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ และพาเด็กๆ ไปชมเรือหลวงแม่กลอง ที่ปลดระวางและถูกบูรณะให้เป็นพิพิธภัณฑ์เรือรบไทย การเดินทางจากพื้นที่เขตกรุงเทพฯ ไปยังป้อมพระจุลฯ ถือว่าสะดวกสบาย เพียงขึ้นทางด่วนไปลงทางออกสุขสวัสดิ์ วิ่งถนนพระราม 2 มุ่งหน้าพระสมุทรเจดีย์ เมื่อเจอแยกพระสมุทรเจดีย์ (ที่มีหอนาฬิกา) ก็เลี้ยวขวา และตรงไปเรื่อยๆ จนสุดทางจะเป็นฐานทัพเรือกรุงเทพ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปากอ่าวไทยพอดิบพอดี ความสำคัญของป้อมพระจุลฯ หรือในอีกชื่อคือ ป้อมแหลมฟ้าผ่านั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ทางทหารของประเทศ และถือเป็นปราการทางน้ำด่านสำคัญก่อนเข้าสู่เมืองหลวงกรุงเทพมหานคร โดยในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เพื่อป้องกันการรุกรานจากอังกฤษและฝรั่งเศส ในปี พ.ศ.2427 ได้มีการสร้างป้อมปืนใหญ่ขึ้นในบริเวณนี้ซึ่งถือเป็นชัยภูมิเหมาะสม เพราะหากมีเรือรบของข้าศึกบุกเข้ามาทางปากน้ำ ป้อมแห่งนี้ซึ่งเป็นป้อมปืนใหญ่แบบตะวันตก และติดตั้งปืนใหญ่อาร์มสตรอง 155 มิลลิเมตร (ปืนใหญ่เสือหมอบ) จำนวน 7 กระบอกเป็นอาวุธหลักของป้อมก็จะสามารถทัดทานฆ่าศึกเอาไว้ได้ระดับหนึ่ง ป้อมพระจุลฯ ถือเป็นป้อมปราการของสยามที่ทันสมัยมากที่สุดในเวลานั้น […]

[Read more →]

Tags:···········

สปาเกตตี้ครีมปลาหมึกร้าญี่ปุ่น

November 28th, 2017 · Comments Off on สปาเกตตี้ครีมปลาหมึกร้าญี่ปุ่น · ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร

เชื่อว่าหลายคนที่ชื่นชอบร้านอาหารญี่ปุ่นคงเคยได้ลิ้มลองเมนูแกล้มที่มีชื่อว่า “อิกะ ชิโอคะระ (イカ塩辛)” หรือที่ถูกขนานนามเป็นชื่อไทยยั่วต่อมน้ำลายคือ “ปลาหมึกร้าญี่ปุ่น” มาบ้าง “ชิโอคะระ” ติดอันดับต้นๆ ของอาหารญี่ปุ่นกลิ่นฉุน-หน้าตาหยะแหยง ที่แม้แต่คนญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งไม่ชอบกิน แม้จะฟังดูแปลกว่าทำไมอาหารขึ้นชื่อของญี่ปุ่น แต่คนญี่ปุ่นเองกลับไม่ชอบ? แต่ถ้าคิดอีกมุมก็คงไม่น่าแปลกใจนัก เพราะคนไทยเราบางส่วนก็ไม่ทาน “ปลาร้า” เหมือนกัน และเท่าที่ผมเคยรู้จักคนเกาหลีมา คนเกาหลีเองก็มีบางส่วนที่ไม่ชอบทาน “กิมจิ” ผักดองที่เป็นดาวเด่นของอาหารเกาหลี ส่วนใหญ่หากเราสั่ง “ชิโอคะระ” ในร้านอาหารญี่ปุ่นในเมืองไทย ก็จะหมายถึง “อิกะ ชิโอคะระ” หรือ “ปลาหมึกร้าญี่ปุ่น” และโดยมากจะทำเป็นยำใส่กระเทียม พริก บีบมะนาว แซมด้วยแตงกวามาเสิร์ฟในถ้วยเล็กๆ แต่จริงๆ แล้ววิธีธรรมดาที่สุดที่ชาวญี่ปุ่นเสิร์ฟ “อิกะ ชิโอคะระ” ก็คือ ทานโปะกับข้าวสวยร้อนๆ สำหรับชาวญี่ปุ่น ชิโอคะระ (Shiokara; 塩辛) ไม่ได้หมายความถึง “ปลาหมึก (อิกะ)” แต่เพียงอย่างเดียว แต่ของทะเลอย่างอื่นก็สามารถนำมาทำชิโอคาระได้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นปลาทูน่า หอยนางรม ไข่หอยเม่น กุ้ง ปลิงทะเล ฯลฯ กระนั้น […]

[Read more →]

Tags:··

สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ”

May 5th, 2017 · Comments Off on สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม

ณ มุมเล็กๆ มุมหนึ่ง ใต้ต้นไม้ใหญ่ กลีบดอกบ๊วยสีขาวอมชมพูร่วงกลาดเกลื่อนอยู่เต็มพื้นหิน ซื่อเหอย่วน (บ้านจีนแบบโบราณ) ที่ผมมาเยือนในวันนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งอดีต คฤหาสน์จีนโบราณขนาด 150 กว่าห้อง เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งประวัติศาสตร์ เพราะมันคือ หนึ่งในเพชรเม็ดงามของเมือง ชีว์ฟู่ (曲阜) แห่งมณฑลซานตง บ้านเกิดของขงจื๊อ (孔子) นักปราชญ์ชาวจีนและศาสดาของลัทธิขงจื๊อที่มีชีวิตอยู่ช่วง 2500 ปีก่อน ปรัชญา แนวคิด คำสอน ตั้งแต่ตอนนั้นยังตกทอดมาถึงลูกหลานชาวจีนและชาวโลกมาต่อเนื่องยาวนานจนถึงปัจจุบัน                 เมืองชีว์ฟู่มีสถานที่สำคัญสามแห่งที่ผู้มาเยือนห้ามพลาดโดยเด็ดขาด ประกอบไปด้วย หนึ่ง วัดขงจื๊อ (ข่งเมี่ยว; 孔庙) สอง สุสานขงจื๊อ (ข่งหลิน; 孔林) และ สาม จวนตระกูลข่ง (ขงฝู่; 孔府) คนจีนเรียกสถานที่ทั้งสามแห่ง รวมๆ ว่า “สามข่ง (三孔)” ซึ่งหากจะเปรียบเทียบความสำคัญของ “สามข่ง” แห่งเมืองชีว์ฟู่ ก็คงคล้ายคลึงกับ “สังเวชนียสถาน” ในมโนทัศน์ของชาวพุทธ หรือ “เมกกะ” […]

[Read more →]

Tags:··················

ครั้งหนึ่งในชีวิต…พาไปกินโต๊ะจีนมื้อสุด Exclusive ที่ “เตี้ยวหยูไถ”

April 5th, 2017 · Comments Off on ครั้งหนึ่งในชีวิต…พาไปกินโต๊ะจีนมื้อสุด Exclusive ที่ “เตี้ยวหยูไถ” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร

ผมเคยเข้าไปที่ “เตี้ยวหยูไถ” (หรือ “เตี้ยวอี๋ว์ไถ”) กรุงปักกิ่ง 2-3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อสิบห้าปีมาแล้ว ครั้งที่สองจำได้ว่าเข้าไปทำข่าว การประชุมหารือยุทธศาสตร์เศรษฐกิจจีน-สหรัฐฯ ครั้งที่ 5 (5th Strategic Economic Dialogue หรือ SED V) เมื่อปี 2551 ซึ่งเป็นการประชุมระหว่างนายหวัง ฉีซาน รองนายกรัฐมนตรี กับนายเฮนรี พอลสัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของสหรัฐฯ สมัยที่สมัยประธานาธิบดีจีนยังเป็น หู จิ่นเทา และประธานาธิบดีสหรัฐฯ ยังชื่อ จอร์จ ดับเบิลยู บุช ครั้งที่ไปทำข่าวการประชุมช่วงต้นเดือนธันวาคม 2551 อากาศหนาวมาก ผมกับภรรยาซึ่งเป็นนักข่าวประจำกรุงปักกิ่งต้องยืนต่อแถวนานนับชั่วโมงเพื่อผ่านตรวจสอบสัมภาระและใบอนุญาต เนื่องจากเป็นการประชุมสำคัญระดับประเทศ แน่นอนว่าระดับเรือนพักรับรองแห่งรัฐ (State Guesthouse) หรือที่ภาษาจีนเรียกว่า กั๋วปิงก่วน (国宾馆) นั้นความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยย่อมไม่ธรรมดา ทั้งในเรื่องของการเข้า-การออก ความสำคัญ รวมไปถึงประวัติศาสตร์ความเป็นมาด้วย ซึ่งผมจะหยิบยกมาเกริ่นนำก่อนเข้าเรื่องกินของเรา เตี้ยวหยูไถ (钓鱼台) หรือที่แปลเป็นไทยได้ว่า “ศาลาตกปลา” […]

[Read more →]

Tags:··········

Review : แกงกะหรี่ “เนื้อโกเบ” แค่ 200 บาท ก็ฟินได้

February 18th, 2017 · Comments Off on Review : แกงกะหรี่ “เนื้อโกเบ” แค่ 200 บาท ก็ฟินได้ · ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร

“เนื้อโกเบ” … แค่ได้ยินชื่อก็รู้สึกว่าน้ำลายสอ แต่พอตรวจสอบเงินในกระเป๋าที่มีอยู่ไม่กี่ร้อย ก็รู้เลยว่าวาสนา ณ นาทีนี้ไม่น่าจะพอเพียง ก่อนจะไปลิ้มลองเนื้อวัวระดับพรีเมียม ชนิดหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกจากญี่ปุ่น เราไปดูกันก่อนดีกว่าว่า จริงๆ แล้ว “เนื้อโกเบ” นั้น มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่ ปัจจุบันญี่ปุ่นมีประชากรวัวประมาณ 4 ล้านตัว โดยหนึ่งในสามของวัวเหล่านี้เป็นโคนม ขณะที่วัวอีก 2.7 ล้านนั้นเป็นโคเนื้อ โดยใน 2 ใน 3 โคเนื้อเหล่านี้ถูกจัดให้เป็น วากิว (和牛) “วากิว” เป็นภาษาญี่ปุ่นมาจากการนำเอา 2 คำมารวมกันคือ “วะ หรือ วา (和)” หมายความถึงประเทศญี่ปุ่น และ “กิว (牛)” แปลว่าเนื้อวัว ดังนั้นคำว่า “วากิว” จึงหมายถึงเนื้อวัวที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศญี่ปุ่น (แค่นั้นเองจริงๆ) ซึ่งในบรรดาวัวที่เลี้ยงในประเทศ จะมีวัวอยู่ 4 สายพันธุ์ที่ถูกเรียกว่าวัวญี่ปุ่นสายพันธุ์ใหม่ ได้แก่ พันธุ์ญี่ปุ่นขนดำ (Japanese Black) พันธุ์ญี่ปุ่นขนน้ำตาล […]

[Read more →]

Tags:········

สึกิจิที่ไม่ได้มีแค่ “ปลา กับ ซูชิ” ตอนจบ

July 15th, 2016 · Comments Off on สึกิจิที่ไม่ได้มีแค่ “ปลา กับ ซูชิ” ตอนจบ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, อาหาร, เศรษฐกิจ

ตลาดสึกิจิไม่ได้มีแค่ “ปลา” กับ “ซูชิ” …. อย่างที่เคยเล่าไปว่า ตลาดสึกิจิถูกแบ่งพื้นที่เป็นตลาดภายใน และตลาดภายนอก ตลาดภายในมีร้านค้าส่งปลา อาหารทะเล และสินค้าอื่นๆ ประมาณ 680 ร้าน ส่วนตลาดภายนอกมีร้านค้าประมาณ 400 ร้าน รวมแล้วมากกว่า 1,000 ร้าน ช่วงหลายปีหลังมานี้สึกิจิไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวทั่วไปเดินเตร็ดเตร่เข้าไปยังตลาดด้านใน โดยยอมให้เฉพาะนักท่องเที่ยวที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น สาเหตุที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพราะ นักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยที่หลั่งไหลมาเยี่ยมชมตลาดแห่งนี้มักจะเข้าไปรบกวนการทำงาน ของผู้ปฏิบัติงานและพ่อค้า สังเกตได้จากรถสามล้อขนปลาแบบคนยืนขับที่แล่นไปมาอย่างขวักไขว่ ซึ่งหลายครั้งเกือบที่จะเฉี่ยวชนเอานักท่องเที่ยวที่มัวแต่ถ่ายรูป หรือ มัวแต่เซลฟี They have no manners. They take a picture without permission. พวกเขาไม่มีมารยาท พวกเขาถ่ายรูปโดยไม่ได้ขออนุญาต I want to bring fishes to my shop fast. ฉันต้องการจะเอาปลาไปส่งที่ร้านของฉันให้เร็วที่สุด   ผมเห็นป้ายข้างต้นตั้งแต่ปี 2553 เมื่อครั้งไปเยือนสึกิจิครั้งแรก […]

[Read more →]

Tags:····························

กินซูชิ บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 2

July 8th, 2016 · Comments Off on กินซูชิ บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 2 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, อาหาร

“ศาสตร์ของการเสิร์ฟซูชิที่มีคุณภาพคือ หนึ่ง ต้องรู้ว่าปลาอะไรที่อยู่ในฤดูและปลาอะไรควรจะกินเวลาใด สอง แหล่งที่มาของปลาก็สำคัญ และ สามคือหาร้านขายปลาที่น่าเชื่อถือและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกันและกัน สามสิ่งนี้สำคัญที่สุด” – – – ทายาทแห่งร้านไดวะซูชิ   ฝนเดือนมิถุนายนของกรุงโตเกียวยังคงโปรยปราย ผมกดชัตเตอร์ถ่ายรูปป้ายสถานีสึกิจิ (Tsukiji Station; 築地駅) เพื่อบันทึกความทรงจำ ก่อนที่ตลาดปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งนี้จะถูกย้ายไปยังเขตโทโยสุ (Toyosu; 豊洲) ในเดือนพฤศจิกายน 2559 นี้เพื่อรองรับมหกรรมกีฬาโอลิมปิก ซึ่งโตเกียวจะเป็นเจ้าภาพในปี 2563 หรือ ค.ศ.2020 เขาว่าสาเหตุที่ต้องย้ายเพราะ สึกิจิเป็นตลาดเก่า ที่อยู่ใกล้ย่านดาวน์ทาวน์ของกรุงโตเกียวอย่างเช่น ย่านกินซ่ามากเกินไป อีกทั้งสาธารณูปโภคก็เสื่อมโทรม สู้ตลาดแห่งใหม่ที่โทโยสุไม่ได้ เพราะที่นั่นทั้งตลาดจะติดเครื่องปรับอากาศ นอกจากนี้สาธารณูปโภคด้านการขนส่ง-โลจิสติกส์ที่โทโยสุก็สะดวกสบาย และอยู่ห่างจากตลาดเดิมเพียงแค่ราวสองกิโลเมตร คำถามที่ผมและทุกคนสงสัยคือ เมื่อตลาดย้ายไป สึกิจิก็จะไม่ใช่ตลาดปลาอีกต่อไป แล้วเสน่ห์ของสึกิจิที่ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นโทโยสุจะยังหลงเหลืออยู่สักเท่าไร? จากสถานีรถไฟใต้ดิน ผมเดินลัดเลาะไปบริเวณริมถนน ด้านขวาเป็นถนนชินโอฮาชิ ซ้ายเป็นร้านค้าบริเวณตลาดนอกของสึกิจิ ทั้งร้านผัก ผลไม้ ราเม็ง อาหารทะเล ร้านข้าวหน้า (ดงบุริ) ร้านเทมปุระ ฯลฯ … […]

[Read more →]

Tags:·······················

บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 1

June 30th, 2016 · Comments Off on บอกลา “สึกิจิ” ตอนที่ 1 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, สื่อ, อาหาร, เศรษฐกิจ

04.30น. นาฬิกาปลุกดังขึ้น กลางโรงแรมเล็กๆ ในย่านอุเอะโนะ มหานครโตเกียว ผมเอื้อมมือไปปิดนาฬิกา ก่อนงัวเงียลุกขึ้นมาแปรงฟัน และล้างหน้าแบบลวกๆ ก่อนจะสวมเสื้อแจ็คเกตกันฝน หยิบกระเป๋ากล้องสะพายออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังสถานีโอกาชิมาชิ เพื่อที่จะจับรถไฟใต้ดินสายฮิบิยา ไปยังสถานีสึกิจิปลายทาง ปลายเดือนมิถุนายน 2559 โตเกียวชุ่มฉ่ำไปด้วยร่องรอยของน้ำฝน บรรยากาศเช้ามืดของกรุงโตเกียวแตกต่างจากช่วงเวลากลางวันอย่างสิ้นเชิง บนชานชลาสถานีรถไฟใต้ดินมีคนยืนอยู่ไม่กี่คน เมื่อขึ้นไปบนรถไฟที่มุ่งหน้าไปยังตลาดสึกิจิ ที่นั่งก็มีว่างให้จับจองเกือบทุกตู้ มีสาวๆ ในชุดกิโมโนคู่หนึ่งนอนสัปหงกอยู่ใกล้ที่นั่งริมประตูคล้ายว่าพวกเธอเหน็ดเหนื่อยมาทั้งคืนและกำลังอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน เมื่อพูดถึงชื่อ “สึกิจิ (Tsukiji; 築地市場)” เชื่อว่าคนไทยส่วนใหญ่ไม่รู้จักสถานที่แห่งนี้ แต่คนที่ชอบกินอาหารญี่ปุ่นอย่างปลาดิบ เชื่อว่าต้องเคยได้ยินชื่อ เพราะตลาดแห่งนี้ถือเป็นตลาดค้าส่งอาหารทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่มีนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกมาเยือนปีละหลายล้านคน ร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทยหลายแห่งมักจะติดป้ายว่า “ปลานำเข้าตรงจากตลาดสึกิจิ สัปดาห์ละ X เที่ยว” อันเป็นการอ้างอิงถึงคุณภาพปลาว่าอยู่ในระดับดีที่สุด และจะทำให้สามารถตั้งราคาขายให้สูงขึ้นไปด้วยได้ ตลาดสึกิจิ ถือเป็นตลาดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสุมิดะ ใกล้ย่านใจกลางมหานครโตเกียว ติดกับย่านกินซ่า ย่านช้อปปิ้งระดับไฮเอนด์ชื่อดัง โดยพื้นที่ของตลาดมีขนาดใหญ่ถึง 230,000 ตารางเมตร หรือพอๆ กับพื้นที่ของสนามฟุตบอล 30 สนามเรียงต่อกัน ไม่เพียงมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร แต่มูลค่าทางเศรษฐกิจของตลาดแห่งนี้ก็มโหฬารตามไปด้วย กล่าวคือ ทุกวันตลาดแห่งนี้มีการซื้อขายอาหารทะเลและสินค้าต่างๆ คิดเป็นมูลค่ากว่า 1,500 […]

[Read more →]

Tags:················