ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'ศิลปะ-วรรณกรรม'

เมื่อความจริงปรากฎว่า “ชายไทยกลัวเมีย” มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา

September 15th, 2017 · Comments Off on เมื่อความจริงปรากฎว่า “ชายไทยกลัวเมีย” มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา · ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ

“ฤดูปีเดือนในเสี้ยมหลอก๊กไม่เที่ยง พื้นแผ่นดินก็เปียกแฉะ ชาวชนต้องอยู่เรือนเป็นหอสูง (เรือนโบราณที่มีชั้นบนชั้นล่าง ชั้นบนจีนเรียกว่าหอ) หลังคามุงด้วยไม้หมากเอาหวายผูก ที่มุงด้วยกระเบื้องก็มี เครื่องใช้ไม่มีโต๊ะ เก้าอี้และม้านั่ง ใช้แต่พรมกับเสื่อหวายปูพื้น ประชาชนนับถือเซกก่า (พุทธศาสนา) ผู้ชายบวชเป็นเจง (พระภิกษุ) ผู้หญิงบวชเป็นหนี (นางชี) ไปอยู่ตามวัด ผู้ที่มียศศักดิ์และมั่งมีนั้น เคารพหุด (นับถือพระภิกษุที่สำเร็จ) มีเงินทองถึงร้อยก็ทำทานกึ่งหนึ่งด้วยไม่มีความเสียดาย … การใช้จ่ายเงินทองสุดแล้วแต่ผู้หญิง ด้วยผู้หญิงมีสติปัญญา ผู้ชายที่เป็นสามีก็ต้องเชื่อฟัง” – – – ประเทศไทยในตำนานจีน (หน้าที่ 6-7) หลายวันก่อน เฟซบุ๊กเพจ Chuan An Books ของสำนักพิมพ์ชวนอ่าน นำลิงก์เอกสารเก่าแก่เรื่อง “ประเทศไทยในตำนานจีน” เป็นฉบับ PDF ความยาวทั้งสิ้น 62 หน้า มาเผยแพร่ … ผมได้อ่านดูแล้วเห็นว่าน่าสนใจดีจึงอยากนำบางส่วนมาเล่าสู่กันฟัง “ประเทศไทยในตำนานจีน” ฉบับนี้ตีบาร์โคดว่าเป็นของห้องสมุดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (TULIB) จัดพิมพ์ขึ้นโดยกรมศิลปากรจากดำริของ นายพันเอก หลวงพรหมโยธี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม เพื่อแจกจ่ายในงานฌาปนกิจศพของนายอึ้งยุกหลง […]

[Read more →]

Tags:·······

สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ”

May 5th, 2017 · Comments Off on สัตว์ประหลาด และปริศนาธรรมที่ “บ้านขงจื๊อ” · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์จีน, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม

ณ มุมเล็กๆ มุมหนึ่ง ใต้ต้นไม้ใหญ่ กลีบดอกบ๊วยสีขาวอมชมพูร่วงกลาดเกลื่อนอยู่เต็มพื้นหิน ซื่อเหอย่วน (บ้านจีนแบบโบราณ) ที่ผมมาเยือนในวันนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งอดีต คฤหาสน์จีนโบราณขนาด 150 กว่าห้อง เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งประวัติศาสตร์ เพราะมันคือ หนึ่งในเพชรเม็ดงามของเมือง ชีว์ฟู่ (曲阜) แห่งมณฑลซานตง บ้านเกิดของขงจื๊อ (孔子) นักปราชญ์ชาวจีนและศาสดาของลัทธิขงจื๊อที่มีชีวิตอยู่ช่วง 2500 ปีก่อน ปรัชญา แนวคิด คำสอน ตั้งแต่ตอนนั้นยังตกทอดมาถึงลูกหลานชาวจีนและชาวโลกมาต่อเนื่องยาวนานจนถึงปัจจุบัน                 เมืองชีว์ฟู่มีสถานที่สำคัญสามแห่งที่ผู้มาเยือนห้ามพลาดโดยเด็ดขาด ประกอบไปด้วย หนึ่ง วัดขงจื๊อ (ข่งเมี่ยว; 孔庙) สอง สุสานขงจื๊อ (ข่งหลิน; 孔林) และ สาม จวนตระกูลข่ง (ขงฝู่; 孔府) คนจีนเรียกสถานที่ทั้งสามแห่ง รวมๆ ว่า “สามข่ง (三孔)” ซึ่งหากจะเปรียบเทียบความสำคัญของ “สามข่ง” แห่งเมืองชีว์ฟู่ ก็คงคล้ายคลึงกับ “สังเวชนียสถาน” ในมโนทัศน์ของชาวพุทธ หรือ “เมกกะ” […]

[Read more →]

Tags:··················

หลงเสน่ห์เบนโตะ – “ไหปลาหมึก” ที่อาคาชิ

April 10th, 2015 · Comments Off on หลงเสน่ห์เบนโตะ – “ไหปลาหมึก” ที่อาคาชิ · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ, อาหาร

220x200---prod_18

“สังคมญี่ปุ่นเหมือนกับกล่องเบนโตะ ทุกอย่างอยู่ในที่ของมัน องค์ประกอบทุกอย่าง รวมถึงตัวกล่องต้องดูดีและสวยงาม แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือทุกส่วนมีหน้าที่และพันธกิจของมัน ทุกส่วนประกอบถูกแบ่งเป็นสัดเป็นส่วน โดยไม่มีการเชื่อมโยงต่อกันและกัน ในอีกมุมหนึ่ง สังคมตะวันตกนั้นเหมือนกับแซนด์วิช” – Japan Today จากข้อมูลการจัดประเภทชาวญี่ปุ่นแบ่ง “เบนโตะ” ออกเป็น 5 ประเภทหลัก* ดังนี้คือ มาคุโนอุชิ เบนโตะ – เบนโตะประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุด มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยเอโดะ (1603-1868) ซึ่งผู้ที่ไปชมละครคาบุกิจะนำเบนโตะไปรับประทานในช่วงระหว่างพักการแสดงตอนม่านปิด ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นคำว่า “ม่าน” คือ “มาคุ” จึงเป็นที่มาของชื่อเบนโตะประเภทนี้ “มาคุโนอุชิ เบนโตะ” ได้รับความนิยมมาถึงทุกวันนี้ และสามารถหาซื้อได้ทั่วไปตามสถานีรถไฟหรือร้านสะดวกซื้อ โดยจะประกอบด้วยปลา,เนื้อ, ผักต้ม, ผักดอง และข้าวซึ่งอาจโรยด้วยงา และอาจมีบ๊วยหวานมาให้ด้วยก็ได้ โอมุสุบิ – ข้าวปั้น หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือ โอนิกิริ ซึ่งมีหลากหลายรูปแบบทั้งแบบสามเหลี่ยม ก้อนกลม หรือเป็นแท่ง และอาจห่อด้วยสาหร่าย หรือโรยด้วยงาหรือผงโรยข้าวประเภทต่างๆ โชกะยากิ เบนโตะ – ข้าวกล่องหมูผัดขิง เป็นอาหารยอดนิยมสำหรับรองท้องยามบ่าย และหาซื้อได้แทบทุกร้านสะดวกซื้อ […]

[Read more →]

Tags:·········

แด่ … มนุษย์ต่างดาวที่ชื่อ ถวัลย์ ดัชนี

September 20th, 2014 · Comments Off on แด่ … มนุษย์ต่างดาวที่ชื่อ ถวัลย์ ดัชนี · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ

IMG_0737-web

“ผมเตรียมตัวตายไว้ตั้งแต่อายุ 35 แล้ว เพราะเมื่อ 35 ผมหมดภาระจากเรื่องที่มนุษย์เขาทำกัน เช่น ส่วนใหญ่จะหาบ้าน ที่อยู่อาศัย หาเครื่องนุ่มห่ม หายารักษาโรค หรือหาอาหารการกิน ทีนี้พอผมอายุ 35 ผมพ้นภาระเรื่องเหล่านี้แล้ว บ้านเป็นสิบๆ หลัง ไม่ใช่หลังเดียว” – ถวัลย์ ดัชนี ……………………… ธันวาคม 2553 ผมและภรรยา เดินทางขึ้นไปทำบุญที่จังหวัดเชียงราย พร้อมกับครอบครัวของคุณสุรวิชช์ วีรวรรณ โดยเราพักกันอยู่ที่บ้านไร่ในตำบลนางแล อำเภอเมือง บ่ายแก่ๆ ของวันที่เราไปถึง คุณสุรวิชช์ก็เอ่ยชวนผมกับภรรยาขึ้นว่า จะไปชม “บ้านดำ” ของ อ.ถวัลย์ ดัชนี ที่อยู่ซอยข้างๆ กันไหม ขับรถไปไม่น่าจะเกิน 5-10 นาที ซึ่งพวกเราก็ตกลง โดยขับรถออกไปกันทั้งหมด 4 คน เราไปถึงบ้านดำกันตอนจะหมดเวลาเข้าชมพอดีจึงไม่ได้มีโอกาสเข้าไปด้านใน ทว่า เราโชคดีกว่าเพราะได้เจอเจ้าของบ้านที่กำลังให้สัมภาษณ์นักข่าวจากกรุงเทพฯ กลุ่มเล็กๆ โดยเมื่อเข้าไปใกล้ผมก็พบว่า หนึ่งในนักข่าวที่กำลังรุมล้อม อ.ถวัลย์อยู่นั้น คือ […]

[Read more →]

Tags:···········

จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๕

June 30th, 2014 · Comments Off on จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๕ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม

005

“หม่อมราชวงศ์เย็น” เกิดเมื่อต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ ๕ (เกิดเมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ.๒๔๐๕ – ๒๖ มกราคม พ.ศ.๒๔๘๔) เริ่มเข้ารับราชการเป็นนายสิบทหารช่าง ทำหน้าที่เป็นผู้บังคับขุนหมื่นชาวที่รักษาความสะอาดในพระที่นั่ง มีโอกาสได้รับราชการสนองเบื้องพระยุคลบาทพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ อย่างใกล้ชิด ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศและบรรดาศักดิ์เลื่อนขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งเป็นพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ จางวางมหาดเล็กในช่วงท้ายแห่งรัชกาล พระชาวรพงศ์พิพัฒน์ได้รับราชการต่อมาจนกระทั่งถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเป็นเจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ อันนับเป็นเกียรติยศสูงสุดอันจะพึงมีพึงได้แห่งข้าราชการ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้เคยทรงนิพนธ์ไว้ว่า “… ในสกุลอิศรเสนานี้อัศจรรย์อย่าง ๑ ซึ่งมีอุปนิไศรยในการช่างแทบจะไม่เว้นตัว ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าลงมาจนถึงชั้นหม่อมราชวงษ์ …” (หนังสืองานศพหม่อมเทวาธิราช (ม.ร.ว.แดง อิศรเสนา) : หน้า ข.) เจ้าพระยาวรพงศ์ฯ ก็มิได้พ้นไปจากอุปนิสัยอันถ่ายทอดกันมาในสกุลของท่าน ในสมัยที่ท่านเข้ารัชราชการใหม่ๆ ภารกิจที่ท่านได้ควบคุมดูแลจนสำเร็จและส่งผลให้ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเป็นผู้บังคับกรมเด็กชา (เด็กชา คือ ข้าราชการชั้นผู้น้อยจําพวกรับใช้ในกรมมหาดเล็ก) มีตำแหน่งนายร้อยตรี ทหารหน้านั้น ก็คืองานซ่อมแซมปรับปรุงพระที่นั่งและตำหนักในพระราชฐาน อันเป็นงานที่ต้องใช้ทักษะและฝีมือในการช่างโดยตรงนั่นเอง และต่อจากนั้นมาก็ยังปรากฎผลงานในเชิงช่างของท่านมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นก่อสร้างพระที่นั่งหรือตำหนักต่างๆ เพิ่มเติมในพระบรมมหาราชวัง หรืองานโยธาของแผ่นดิน อันได้แก่การสร้างถนนสายต่างๆ […]

[Read more →]

Tags:·········

ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๑

June 4th, 2014 · Comments Off on ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๑ · กล้อง-ถ่ายภาพ, การเมือง, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ

Untitled-4

สิบห้าปีก่อน เมื่อครั้งที่ผมมีโอกาสเหยียบย่างเข้ามาในบริเวณรั้วสีส้มอ่อน ของบ้านเลขที่ ๑๐๒/๑ บ้านหลังใหญ่ริมถนนพระอาทิตย์ เขตพระนคร ผมไม่ทราบเลยว่าตัวเองจะมีความผูกพันกับสถานที่แห่งนี้อย่างต่อเนื่องยาวนานขนาดนี้ “บ้านพระอาทิตย์” ซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วยบ้านหลังใหญ่และอาคาร ประกอบเป็นหมู่ตึกจำนวน ๓ หลัง สวนหน้าบ้าน สระน้ำกลางบ้าน พร้อมต้นไม้ใหญ่ภายในรั้วสีส้มอ่อน จริงๆ แล้วดูเหมือนสถานที่ท่องเที่ยว หรือคฤหาสน์หลังใหญ่ของพ่อค้า คหบดีผู้ร่ำรวยมากกว่าอาคารสำนักงานของหนังสือพิมพ์และเว็บไซต์ ASTVผู้จัดการ รวมถึงบริษัทอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง หลายครั้งที่มีชาวต่างชาติไม่ว่าจะเป็นฝรั่งหัวทอง หรือ นักท่องเที่ยวหัวดำชาวเอเชีย เดินดุ่มๆ เข้ามาในรั้วพร้อมยกกล้องถ่ายรูปขึ้นชักภาพเนื่องจากเข้าใจผิดคิดว่าสถานที่แห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญใจกลางเกาะรัตนโกสินทร์ ด้วยหลังคาทรงพีระมิด และสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกสมัยรัชกาลที่ ๗ ของตัวบ้านพระอาทิตย์ ประกอบกับความร่มรื่นของต้นไม้ ดอกไม้ และสนามหญ้าสีเขียว … ความจริงแล้วก็ไม่ใช่แปลกที่จะมีคนเข้าใจผิดเช่นนั้น เพราะที่หน้าบ้านพระอาทิตย์มีการปักป้ายที่จัดทำโดยกรุงเทพมหานคร ระบุถึงความสำคัญของบ้านหลังนี้ไว้ดังนี้ “เดิมเป็นบ้านของ เจ้าพระยาวรพงษ์พิพัฒน์ (ม.ร.ว.เย็น อิศรเสนา) เสนาบดีกระทรวงวังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ และต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัง หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขสู่ระบอบประชาธิปไตย อาณาบริเวณบ้านเป็นที่ดินของตระกูลที่ตกทอดมาตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้าพระยาวรพงษ์พิพัฒน์ ได้สร้างบ้านของท่านลงในบริเวณนี้ มีขนาดพอสมควรแก่ฐานะ จนถึงปี พ.ศ.๒๔๖๙ เมื่อรัชกาลที่ ๗ […]

[Read more →]

Tags:·············

ครุ่นคิดเรื่องชีวิต-โลกดิจิตอล ผ่าน The Secret LIFE of Walter Mitty

April 24th, 2014 · Comments Off on ครุ่นคิดเรื่องชีวิต-โลกดิจิตอล ผ่าน The Secret LIFE of Walter Mitty · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ภาพยนตร์, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, สื่อ

001-secret_life_of_walter_m

“ในการจะมองเห็นโลก ย่อมมีภยันตรายต่างๆ กล้ำกราย, เพื่อที่จะมองเห็นที่หลังกำแพง, เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกัน, เพื่อที่จะค้นหาซึ่งกันและกัน และได้สัมผัส นั่นคือ เป้าประสงค์ของชีวิต “To see the world, things dangerous to come to, to see behind walls, draw closer, to find each other, and to feel. That is the purpose of life.” ผมเล็งภาพยนตร์เรื่อง The Secret Life of Walter Mitty มาตั้งแต่หนังจะลงโรงในเมืองไทยเมื่อหลายเดือนที่แล้ว ช่วงปลายปี 2556 แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เดินเข้าโรง จนกระทั่งสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาถึงมีโอกาสซื้อแผ่นดีวีดีมาชมที่บ้าน The Secret Life of Walter Mitty […]

[Read more →]

Tags:············

Tokyo Diary (7) … “กิโมโน” ใต้ “ชุดสูท”

August 24th, 2010 · 27,445 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ศิลปะ-วรรณกรรม, ไอที - เทคโนโลยี

ญี่ปุ่น 360 องศา อธิบายถึง “ลักษณะเด่นของวัฒนธรรมญี่ปุ่น” วัฒนธรรมที่ถูกกลั่นมาจากสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ทางภูมิศาสตร์ ทางประวัติศาสตร์ ทางชนชาติไว้ว่า วัฒนธรรมญี่ปุ่นมีลักษณะเด่น 4 ประการคือ มีความหลากหลาย, มีการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมของคนอื่นให้เป็นของญี่ปุ่น, เน้นหนักในรูปธรรมมากกว่านามธรรม และมีความเป็นเอกภาพ

 

 

 

[Read more →]

Tags:·············

Tokyo Diary (5) … โกโบริใน “ทวีตภพ”

August 10th, 2010 · 835 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ศิลปะ-วรรณกรรม, ไอที - เทคโนโลยี

สื่อมวลชนญี่ปุ่นวิเคราะห์ว่า หนึ่งในสาเหตุสำคัญที่คนญี่ปุ่นชื่นชอบทวิตเตอร์ก็เพราะบริการส่งข้อความที่จำกัดตัวอักษรไว้ที่ 140 ตัวอักษรนั้นเหมาะกับภาษาของพวกเขาอย่างมาก กล่าวคือ ภาษาญี่ปุ่นนั้นเป็นส่วนผสมของอักษรภาพและอักษรเสียง …

 

[Read more →]

Tags:··············

มัฆวานรังสรรค์ … ภาพสะท้อนความแตกต่างของพันธมิตรฯ กับ นปก.

October 20th, 2008 · 10,825 Comments · การเมือง, ชีวิต-สังคม, ศิลปะ-วรรณกรรม

19 ตุลาคม 2551

มัฆวานรังสรรค์ โดย อังคาร กัลยาณพงศ์

(จริงแล้วสีตัวหนังสือและสีในวงกลม “สีดำ” ต้องเป็น “สีทอง” นะครับ ขออภัยที่แสกนเนอร์ถ่ายทอดออกมาไม่ได้)

[Read more →]

Tags:····