ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'ไอที – เทคโนโลยี'

[Mini Review] Qi Wireless Charger ราคา 2XX บาท ของจริงหรือของเล่น? ตอนที่ 2

March 5th, 2016 · Comments Off on [Mini Review] Qi Wireless Charger ราคา 2XX บาท ของจริงหรือของเล่น? ตอนที่ 2 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ไอที - เทคโนโลยี

หลังจากได้เจ้า Samsung Galaxy S6 มาใช้สักพัก ผมก็เริ่มลองหาเสาะแสวงหาอุปกรณ์ชาร์จไร้สายเพื่อมาลองใช้งาน ที่ต้องใช้คำว่า “เสาะแสวงหา” ก็เพราะเจ้าตัวแท่นชาร์จไร้สายของซัมซุงนั้นหายากจริงๆ ครับ ทั้งใน Online Store และร้านซัมซุงตามห้างก็หาไม่ค่อยมี โดยส่วนใหญ่ระบุว่าของหมด/ไม่มีของเข้า ทั้งๆ ที่ราคาก็สูงเอาการอยู่คือ 1,690 บาท ผมไปเจออยู่ที่นึงว่ามีของคือในเว็บไซต์ของ Jaymart แต่ก็ไม่ได้สั่งซื้อ เพราะวางจำหน่ายในราคาเต็ม และเผอิญไปพบเจออีกทางเลือกหนึ่งก็คือในเว็บไซต์ลาซาด้าที่มีขาย Qi Wireless Charger Charging Pad for Samsung Galaxy S6/S6 Edge ในราคาเพียง 249 บาท!!! สำหรับราคา 249 บาท (ลดจาก 1,150 บาท) นั้น รวมค่าจัดส่งจากต่างประเทศถึงประตูบ้านเรา เสียอย่างเดียวคือต้องรอสินค้าประมาณหนึ่งเดือน … เห็นอย่างนี้ก็สั่งสิครับ จะรออะไรอยู่ หลังจากที่รบกวนให้ภรรยาซึ่งสั่งซื้อผ้าอ้อมลูกทางลาซาด้าเป็นประจำกดสั่งและจ่ายเงินไปเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 ทางระบบของเว็บไซต์ก็แจ้งมาว่าของจะได้ช่วงกลางเดือนมีนาคม 2559 โน่นเลย […]

[Read more →]

Tags:

ลองเทคโนโลยี Wireless Charging สุดล้ำในราคาตลาดนัด ตอนที่ 1

February 28th, 2016 · Comments Off on ลองเทคโนโลยี Wireless Charging สุดล้ำในราคาตลาดนัด ตอนที่ 1 · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, สื่อ, ไอที - เทคโนโลยี

ผมได้หยิบจับเจ้า Samsung Galaxy S6 มือถือระดับแฟลกชิปของค่ายซัมซุงเมื่อเดือนมกราคมที่ผ่านมา ก่อนที่มันจะตกรุ่นเมื่อไม่กี่วันมานี้ -_-” ส่วนตัวผมเองพกโทรศัพท์ติดตัวอยู่สองเครื่องทั้งระบบปฏิบัติ iOS และ Android ด้วยความจำเป็นในหน้าที่การงานที่ต้องใช้งานมือถือทั้งสองระบบ เพื่อทดสอบระบบเว็บไซต์ และ Application แต่การได้มาใช้งานเจ้า Galaxy S6 ทำให้ผมได้ลองเทคโนโลยีอะไรใหม่ๆ หลายอย่าง โดยหนึ่งในนั้นที่ผมสนใจมากก็คือ เทคโนโลยีการชาร์จไร้สาย (Wireless Charging) วิทยาศาสตร์ที่อยู่เบื้องหลัง Wireless Charging หรือ Inductive Charging คือ การส่งต่อพลังงานด้วยการเหนี่ยวนำ โดยเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าให้เป็นสนามแม่เหล็กแผ่ออกไปจากแท่นชาร์จ ขณะที่ ณ ปลายทางคือเครื่องโทรศัพท์มือถือก็จะมีตัวรับที่เปลี่ยนสนามแม่เหล็กไฟฟ้าให้เป็นกระแสไฟฟ้าเพื่อส่งต่อไปยังแบตเตอรี่ เมื่อเปรียบเทียบกับสายชาร์จแบบดั้งเดิม การชาร์จแบบไร้สาย มีข้อได้เปรียบหลายประการด้วยกัน เช่น  ไม่มีการสัมผัสกันระหว่างขั้วไฟฟ้า ทำให้ลดความเสี่ยงในเรื่องของไฟกระชากที่ขั้วทองแดง ทั้งยังห่างไกลจากน้ำทำให้ลดโอกาสในการเกิดไฟฟ้าลัดวงจร, ในเชิงการแพทย์การชาร์จแบบไร้สายช่วยลดการติดเชื้อได้มาก นอกจากนี้เมื่อไม่มีการเสียดสีหรือสัมผัสระหว่างอุปกรณ์ไฟฟ้ากับที่ชาร์จ ทำให้เพิ่มความทนทานในการใช้งาน และที่สำคัญที่สุดก็คือ ความสะดวกสบาย อย่างไรก็ตาม เมื่อมีข้อดีแล้วก็ย่อมมีข้อด้อย อย่างแรกคือ ชาร์จได้ช้ากว่าการชาร์จแบบมีสาย เพราะการชาร์จไร้สายเป็นการถ่ายทอดพลังงานด้วยพลังงานสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีกำลังไฟฟ้าต่ำเพียงแค่ 0-5 วัตต์เท่านั้น ส่วนข้อด้อยอีกประการหนึ่งก็คืออุปกรณ์มีราคาแพง […]

[Read more →]

Tags:················

Made in China = ห่วย?

May 12th, 2015 · Comments Off on Made in China = ห่วย? · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, เศรษฐกิจ, ไอที - เทคโนโลยี

ภาพจากปกนิตยสาร TIME ฉบับ July 2, 2012

ไม่กี่วันก่อนผมกับภรรยาเดินทางไปซื้ออุปกรณ์ในห้องน้ำที่ห้างขายสุขภัณฑ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง เนื่องจากเรากำลังอยู่ระหว่างการปรับปรุงบ้านพักอาศัย เพื่อรองรับขนาดของครอบครัวที่กำลังขยายใหญ่ขึ้น หลังจากเลือกสุขภัณฑ์และเฟอร์นิเจอร์ในห้องน้ำยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งเป็นยี่ห้อจากอเมริกา แต่ชื่อฟังดูเป็นยุโร้ป ยุโรป เสร็จสิ้น ระหว่างการจ่ายเงินผมจึงถือโอกาสนั่งคุยกับน้องคนขาย ได้ความว่า ในปัจจุบันสุขภัณฑ์ยี่ห้อนี้มีผลิตภัณฑ์บางชนิดที่เริ่มเข้ามาดำเนินการผลิตโดยโรงงานในประเทศไทยแล้ว คือ ก๊อกน้ำ และโถชักโครก ส่วนที่เหลือนั้นก็ไม่ได้ผลิตในสหรัฐอเมริกา ที่ตั้งของบริษัทแม่หรอก แต่ผลิตที่เมืองจีน “อย่างนี้ก็ดีสิ ทำในโรงงานไทยคุณภาพก็น่าจะโอเค แล้วถ้าของขาดสต็อกก็ไม่ต้องรอนาน”  ผมถามแหย่ “ใครว่าล่ะพี่ ใจจริงหนูอยากให้ผลิตที่จีนให้หมดแหละ สินค้านำเข้าจากจีนเขา QC 100 เปอร์เซ็นต์ ไอ้ที่ผลิตโรงงานไทยเอามาขาย 50 โถ ร้าว 50 โถ หนูวิ่งเคลมกันวุ่นเลย” น้องพนักงานบ่นอุบ บทสทนาดังกล่าว กระตุกให้ผมต้องกลับมาคิดถึงคำว่า Made in China (中国制造) อีกครั้งว่า จริงๆ แล้ว คำๆ นี้ที่เป็นศัพท์ระคายหูสำหรับคนไทย (และคนในอีกหลายๆ ประเทศทั่วโลก) เพราะในสายตาและหัวสมองของคนจำนวนไม่น้อย (รวมถึงคนจีนแผ่นดินใหญ่เองบางส่วน) คำนี้มีความหมายแฝงโดยนัยว่า “ด้อยคุณภาพ-ห่วย-ไม่มีคุณภาพ” หลักฐานสุดคลาสสิก ที่มักจะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้โต้แย้งว่า Made in […]

[Read more →]

Tags:··········

One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ

September 27th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท)

  “บางลำพูเป็นความจริงและความฝัน บางลำพูเป็นรันทด และรสหวาน และความสวย” เจ้าของประโยคข้างต้นคือ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ยอดนักเขียน และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ชาวบางลำพูผู้ล่วงลับ “อาว์’รงค์” เขียนบทความเกี่ยวกับบางลำพูไว้นับไม่ถ้วน ส่วนที่รวมเป็นหนังสือนั้นอย่างน้อยก็มี 2 เล่มนั่นก็คือ “บางลำพูสแควร์” และ “๒ นาฑีบางลำพู” หนังสือสองเล่มข้างต้นของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นหลักฐานยืนยันชั้นดีว่า “บางลำพู” มีอะไรมากกว่าเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของเขตพระนครและกรุงเทพมหานครที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน ส่วนตัวผมก็ถือตัวว่ากลายเป็นคนบางลำพูไปเกือบครึ่งชีวิต หลังจากทำงานบนถนนพระอาทิตย์มานานกว่า 13 ปี ทั้งนี้ทั้งนั้น นอกจากความจริง ความฝัน ความรันทด รสหวาน และความสวย ของบางลำพูดังที่อาว์’รงค์กล่าวไปแล้ว ที่แห่งนี้ยังมี “ความเอร็ดอร่อย” ซุกซ่อนอยู่อีกมากมายอีกด้วย จากแยกวิสุทธิกษัตริย์ที่ตั้งของร้านเฮี้ยะไถ่กี่ หากเดินมาตามถนน มุ่งหน้าแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีสะพานพระราม 8 คุ้มกะลาหัวไปเรื่อยๆ จนถึงแยกบางขุนพรหม เบื้องหน้าจะเห็นวังบางขุนพรหม ซึ่งปัจจุบันคือที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวซ้ายมาเล็กน้อยบนถนนสามเสนก็จะพบเจอ วัดเล็กๆ ที่ชื่อว่า “วัดเอี่ยมวรนุช” ในย่านบางลำพูและละแวกใกล้เคียงมีวัดชื่อดังมากมาย เช่น วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร […]

[Read more →]

Tags:··················

One Dish A Day 2 : ไข่กระทะ กับ สภากาแฟ

September 20th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 2 : ไข่กระทะ กับ สภากาแฟ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

ชุดไข่กระทะ ร้านเฮี้ยะไถ่กี่

คนในเมืองใหญ่มักจะมีข้ออ้างในการไม่ทำโน่น ไม่ทำนี่ เช่น มาสายเพราะรถติด ไม่ไปออกกำลังเพราะฝนตก กลับบ้านดึกเพราะรถเมล์ไม่มา-รถตู้ไม่จอด ส่งงานไม่ทันเพราะไฟดับ-เน็ตเน่า ฯลฯ ส่วนตัวผมเองก็ติดนิสัย “ขี้อ้าง” ข้างต้นบางข้อเช่นกัน หลายปีก่อน หนึ่งในข้ออ้างที่ผมพร่ำบอกกับตัวเองเป็นประจำเพื่อกลบเกลื่อนความเสียนิสัยของตัวเองก็คือ “ผมไม่กินข้าวเช้า เพราะผมตื่นสาย!” ครับ ผมมักจะใช้ข้ออ้างของการประกอบอาชีพนักข่าวมากล่อมตัวเองว่า ผมทำงานดึก นอนสักประมาณ ตี 1 หรือ ตี 2 และผมตื่นประมาณ 7 หรือบางครั้ง 8 โมงเช้า ผมเลยไม่กินข้าวเช้า โดยมักจะอ้างกับตัวเองว่า ชีวิตนักข่าวเป็นชีวิตที่ไม่มีตารางเวลาแน่ชัด แทบจะไม่มีวันหยุด (อย่างมากก็สัปดาห์ละ 1 วัน) แทบจะไม่มีวันหยุดตามเทศกาล ไม่มีค่าล่วงเวลา ไม่มีค่าเสี่ยงภัย ไม่มีเวลาเป็นตัวของตัวเอง ฯลฯ อย่างไรก็ตาม เมื่อ 4-5 ปีก่อน ครั้งที่ผมถูกมอบหมายให้เป็นโปรดิวเซอร์รายการเช้าทาง ASTV ที่ออกอากาศเวลา 6.00-7.00น. ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ ทำให้ตารางชีวิตประจำวันของผมเปลี่ยนแปลงไปหมด กล่าวคือ ต้องเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นคนตื่นเช้ามาก … คือ […]

[Read more →]

Tags:··················

One Dish A Day 1 : จานแรก

September 14th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 1 : จานแรก · กล้อง-ถ่ายภาพ, ครอบครัว, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ไอที - เทคโนโลยี

002-IMG_3052-800px

ว่ากันว่า ยุคนี้สมัยนี้มนุษย์โลก ถ่ายรูปกันเป็นบ้าเป็นหลัง ถ่ายรูปท้องฟ้า ถ่ายรูปสายน้ำ ถ่ายรูปหมา-แมว ถ่ายรูปเท้าตัวเองเวลาไม่มีอะไรทำ ถ่ายรูปตัวเองทำท่าคิกขุ-แอ๊บแบ๊ว ถ่ายรูปกันแม้แต่เวลานั่งอุจจาระ เพื่ออัปโหลดลงโซเชียลเน็ตเวิร์กโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เฟซบุ๊ก หรือ อินสตาแกรม ฯลฯ อินสตาแกรม (Instagram) ระบุว่า ณ พ.ศ.นี้ (พ.ศ.2556, ค.ศ.2013) ทุกๆ นาที มีรูปอัปโหลดขึ้นอินสตาแกรมเฉลี่ยมากถึง 27,800 ภาพ ซึ่งหากคิดเป็นชั่วโมงก็ 27,800×60 = 1,668,000 ภาพ/ชั่วโมง หรือหากคิดเป็นวันก็เท่ากับ 1,668,000×24 ก็ประมาณ 40,000,000 ภาพ/วัน (อ่านว่า “สี่สิบล้านภาพ” ต่อวัน เผื่อใครจะขี้เกียจนับเลขศูนย์) หรือหากคิดเป็นเดือนที่มีเฉลี่ยเดือนละ 30 วัน ก็เท่ากับ 40 ล้านx30 = 1,200 ล้านภาพ/เดือน หรือ ถ้าคิดเป็นปีก็เอา 1,200 ล้านx12 เดือน ก็จะเท่ากับประมาณ […]

[Read more →]

Tags:············

Tokyo Diary (8) … เส้นเลือดของโตเกียว

August 30th, 2010 · 29,501 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, เศรษฐกิจ, ไอที - เทคโนโลยี

เย็นวันแรกอย่างเป็นทางการในโตเกียว ผมเดินท่อมๆ ฝ่าสายฝนไปยังสถานีอาโอยามะ-อิทโชเมะ (Aoyama-itchome) ที่อยู่ใกล้กับ Hotel Asia Center of Japan เพื่อไปสำรวจเส้นทางรถไฟใต้ดินของโตเกียว หนึ่งระบบขนส่งมวลชนใต้ดินที่ว่ากันว่ามีผู้ใช้มากที่สุดในโลก

 

 

[Read more →]

Tags:·············

Tokyo Diary (7) … “กิโมโน” ใต้ “ชุดสูท”

August 24th, 2010 · 27,445 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ศิลปะ-วรรณกรรม, ไอที - เทคโนโลยี

ญี่ปุ่น 360 องศา อธิบายถึง “ลักษณะเด่นของวัฒนธรรมญี่ปุ่น” วัฒนธรรมที่ถูกกลั่นมาจากสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ทางภูมิศาสตร์ ทางประวัติศาสตร์ ทางชนชาติไว้ว่า วัฒนธรรมญี่ปุ่นมีลักษณะเด่น 4 ประการคือ มีความหลากหลาย, มีการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมของคนอื่นให้เป็นของญี่ปุ่น, เน้นหนักในรูปธรรมมากกว่านามธรรม และมีความเป็นเอกภาพ

 

 

 

[Read more →]

Tags:·············

Tokyo Diary (6) … “กิโมโน” ใต้ “ชุดสูท”

August 15th, 2010 · 134 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, เศรษฐกิจ, ไอที - เทคโนโลยี

จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อครั้งผมอยู่ที่ประเทศจีน “มิซูซุ” เพื่อนชาวญี่ปุ่นที่เรียนเอกวัฒนธรรมจีน ณ มหาวิทยาลัยภาษาและวัฒนธรรมปักกิ่งด้วยกัน เคยเล่าให้ฟังว่า คนญี่ปุ่นรุ่นเก่าอย่างเช่นพ่อ-แม่ของเธอนั้นมีความภาคภูมิใจในความเป็นญี่ปุ่นมาก จนถึงขั้นรู้สึกว่าคนญี่ปุ่นไม่ใช่คนเอเชียและประเทศญี่ปุ่นมิได้เป็นส่วนหนึ่งของเอเชีย ทว่า สำหรับคนญี่ปุ่นรุ่นใหม่แล้ว ความรู้สึกทำนองดังกล่าวก็มีความเปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว

 

[Read more →]

Tags:············

Tokyo Diary (5) … โกโบริใน “ทวีตภพ”

August 10th, 2010 · 835 Comments · ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, ศิลปะ-วรรณกรรม, ไอที - เทคโนโลยี

สื่อมวลชนญี่ปุ่นวิเคราะห์ว่า หนึ่งในสาเหตุสำคัญที่คนญี่ปุ่นชื่นชอบทวิตเตอร์ก็เพราะบริการส่งข้อความที่จำกัดตัวอักษรไว้ที่ 140 ตัวอักษรนั้นเหมาะกับภาษาของพวกเขาอย่างมาก กล่าวคือ ภาษาญี่ปุ่นนั้นเป็นส่วนผสมของอักษรภาพและอักษรเสียง …

 

[Read more →]

Tags:··············