ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ

September 27th, 2013 · No Comments · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

 

“บางลำพูเป็นความจริงและความฝัน
บางลำพูเป็นรันทด และรสหวาน และความสวย”

เจ้าของประโยคข้างต้นคือ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ยอดนักเขียน และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ชาวบางลำพูผู้ล่วงลับ “อาว์’รงค์” เขียนบทความเกี่ยวกับบางลำพูไว้นับไม่ถ้วน ส่วนที่รวมเป็นหนังสือนั้นอย่างน้อยก็มี 2 เล่มนั่นก็คือ “บางลำพูสแควร์” และ “๒ นาฑีบางลำพู”

๒ นาฑีบางลำพู โดย รงค์ วงษ์สวรรค์

หนังสือสองเล่มข้างต้นของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นหลักฐานยืนยันชั้นดีว่า “บางลำพู” มีอะไรมากกว่าเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของเขตพระนครและกรุงเทพมหานครที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน

ส่วนตัวผมก็ถือตัวว่ากลายเป็นคนบางลำพูไปเกือบครึ่งชีวิต หลังจากทำงานบนถนนพระอาทิตย์มานานกว่า 13 ปี ทั้งนี้ทั้งนั้น นอกจากความจริง ความฝัน ความรันทด รสหวาน และความสวย ของบางลำพูดังที่อาว์’รงค์กล่าวไปแล้ว ที่แห่งนี้ยังมี “ความเอร็ดอร่อย” ซุกซ่อนอยู่อีกมากมายอีกด้วย

จากแยกวิสุทธิกษัตริย์ที่ตั้งของร้านเฮี้ยะไถ่กี่ หากเดินมาตามถนน มุ่งหน้าแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีสะพานพระราม 8 คุ้มกะลาหัวไปเรื่อยๆ จนถึงแยกบางขุนพรหม เบื้องหน้าจะเห็นวังบางขุนพรหม ซึ่งปัจจุบันคือที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวซ้ายมาเล็กน้อยบนถนนสามเสนก็จะพบเจอ วัดเล็กๆ ที่ชื่อว่า “วัดเอี่ยมวรนุช”

ในย่านบางลำพูและละแวกใกล้เคียงมีวัดชื่อดังมากมาย เช่น วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร วัดตรีทศเทพวรวิหาร วัดสามพระยาวรวิหาร วัดสังเวชวิศยาราม วัดอินทรวิหาร วัดใหม่อมตรส วัดเอี่ยมวรนุช วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร หรือหากข้ามสะพานผ่านฟ้าไปทางฝั่งภูเขาทองก็มีวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วัดเทพธิดารามวรวิหาร วัดราชนัดดารามวรวิหารอยู่ติดๆ กันหมด ฯลฯ เรียกได้ว่าหากใครต้องแก้บน หรือ เสริมสร้างความเป็นสิริมงคลให้ชีวิต ด้วยการเดินสายไหว้พระ 9 วัด แค่มาแถวนี้ก็น่าจะสามารถเก็บวัดได้ครบ 9 วัดโดยใช้เวลาเพียงครึ่งวันเท่านั้น

เมื่อสักสี่ซ้าห้าสิบปีก่อน การกำหนดถิ่นของนักเลง บางครั้งเขาก็ใช้พุทธสถานอย่างวัดนี่แหละในการกำหนดพรมแดน อย่างเช่นที่ อาว์‘รงษ์ เล่าไว้ว่า

“บางลำพู ในอารมณ์ถวิลหาของบางคนหมายถึงพรมแดน ไอ้บุญหรือน้าปั้นรู้ว่าไม่ควรเดินมุ่งทิศเหนือไปไกลกว่าร้าน ‘ลานทอง’ และโรงเรียนช่างเครื่องยนตร์ของ ‘นายเลื่อน’ นักพากษ์และดาราอาวุโสผู้ผ่านสถาบัน ‘กรมมหรสพหลวง’ … ละแวกวัดใหม่อมตรส (พูดทะลึ่งแบบไม่กลัวนรกว่า อมตด) ถึงวัดอินทร์บางขุนพรหม กำหนดว่าพ้นเขตบางลำพู วงการนักเลงยุคนั้นถือธรรมเนียมไม่ล่วงล้ำถ้าไม่แจ้งให้อีกฝ่ายผู้ยึดครองรู้ล่วงหน้าหรือไม่นัดหมาย”

กลับเข้าเรื่องวัดเอี่ยมวรนุช ว่ากันว่าวัดแห่งนี้สร้างมาก่อนที่วังบางขุนพรหมจะลงเสาเข็มในปี พ.ศ.2442 เสียอีก เรียกได้ว่าเป็นวัดเล็กๆ แต่เก่าแก่ของชุมชน คนย่านนี้ก็ว่าได้ อย่างไรก็ตาม ของดีของเด็ดที่วัดเอี่ยมวรนุชสามารถดึงดูดผมในช่วงมื้อเช้าถึงมื้อเที่ยง มิใช่สิ่งศักดิ์สิ่งสิทธิ์ หรือเครื่องรางของขลังที่เขาเลื่องลือกัน (ลองอ่านจากลิงก์เพิ่มเติมท้ายบล็อกนี้ดู) แต่เป็น “ก๋วยเตี๋ยวหมู” ที่ตั้งร้านอยู่ข้างวัดเอี่ยมฯ นี่เอง

ก๋วยเตี๋ยวหมูร้านนี้อยู่ในซอกเล็กๆ ทั้งไม่มีป้ายชื่อติดไว้หน้าร้าน เล็กจนอาจพูดได้ว่าถ้าเดินผ่านหน้าวัดเอี่ยมฯ แบบใจลอย คุยโทรศัพท์ หรือเล่นมือถือ โดยไม่สังเกตสังกาอะไร ก็จะเดินผ่านร้านนี้ไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว อย่างไรก็ตามก๋วยเตี๋ยวร้านเด็ดร้านนี้นั้นเป็นที่รู้จักทั่วกันในนาม “ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ”

ร้านก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมวรนุช (ตามอักษรชี้ ภาพจาก Google Map – Street View)

“หม่อมถนัดศรี” ม.ร.ว. ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์ ต้นตำรับเชลล์ชวนชิม เคยเล่าเอาไว้ว่า ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ เปิดมานานนมตั้งแต่ปี 2498 หรือ 58 ปีก่อนโน่น โดยลูกค้าหลักในสมัยก่อน คือพนักงานของสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม ซึ่งแต่ก่อนสำนักงานตั้งอยู่ในวังบางขุนพรหม ก่อนที่ธนาคารแห่งประเทศไทยจะมาขอซื้อสถานที่ต่อไป หม่อมถนัดศรีเล่าด้วยว่าเดิมทีก๋วยเตี๋ยวหมูเจ้านี้เป็นร้านผ้าใบขึงคลุมทางเดินแล้วก็ตั้งโต๊ะเท่านั้น ส่วนหม้อก๋วยเตี๋ยวก็ตั้งอยู่ในหาบ และปรุงกันริมถนนแบบควันหอมฉุย

จากอดีตจนถึงปัจจุบันก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ มีที่มีทางถาวรอยู่ในตรอกข้างวัดเอี่ยมวรนุช ร้านรวง โต๊ะ เก้าอี้ก็สะอาดสะอ้าน น่านั่งรับประทานเป็นที่สุด

เมนูก๋วยเตี๋ยวที่นี่ง่ายๆ แต่รับประกันความอร่อยทุกชาม กล่าวคือ

• ก๋วยเตี๋ยว แห้ง น้ำ ต้มยำ (ธรรมดา 30 บาท พิเศษ 35 บาท)
• เย็นตาโฟ แห้ง น้ำ (ธรรมดา 30 บาท พิเศษ 35 บาท)
• เกาเหลาแห้ง น้ำ ต้มยำ (ธรรมดา 35 บาท พิเศษ 40 บาท)

ส่วนเส้นและเกี๊ยวก็มีให้เลือกเกือบครบทุกประเภท คือ เส้นเล็ก เส้นใหญ่ เส้นหมี่ บะหมี่ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ เกี๊ยวหมู เกี๊ยวปลา นอกจากนี้ยังมีเครื่องเคียง ที่ช่วยเพิ่ม Texture หรือ เนื้อสัมผัสของอาหารแบบครบครัน ไม่ว่าจะเป็น เกี๊ยวกรอบ หนังปลาทอด หมูกรอบ รวมไปถึงของทานเล่นอย่าง ปอเปี๊ยะทอด (จานละ 25 บาท) ฯลฯ

ทั้งนี้ทั้งนั้น เมนูประจำของผมก็คือ เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท) กับ “บะหมี่เกี๊ยวแห้งหมู” (35 บาท)

เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท)

บะหมี่เกี๊ยวแห้งหมู (35 บาท)

ไม่แน่ใจว่าบะหมี่ของร้านนี้ทำเองหรือไม่ แต่ความเหนียวของเส้นนี่เรียกได้ว่าลวกได้ที่ สุกพอดิบพอดี ส่วนเครื่องเคราประกอบแม้จะดูว่าจัดมาแค่อย่างละชิ้นสองชิ้น แต่ความหลากหลายของเครื่องนั้นต้องให้ “เต็มสิบ” ไม่ว่าจะเป็นเกี๊ยวหมู ลูกชิ้นปลา เกี๊ยวปลา ปลาเส้น หนังปลากรอบ ลูกชิ้นกุ้ง หมูแดง ตับหมู และที่เด็ดสุดๆ คือ “หมูกรอบ” ที่แต่ละชามจะมีเพียงหนึ่งชิ้น (ตามภาพ)

หมูกรอบของร้านนี้ชิ้นไม่เล็กไม่ใหญ่กำลังดี แต่ที่เจ๋งคือ ความกรอบนอกนุ่มใน เรียกได้ว่าไม่มีครั้งใดที่กินแล้วหมูกรอบไม่อร่อย ส่วนความกรอบก็ไม่ใช่กรอบแบบกร๊วบกร๊าบเหมือนหมูกรอบที่ขายตามร้านข้าวหมูแดง แต่เป็นความกรอบที่พอดิบพอดี … บรรยายไม่ถูก ต้องให้ทุกท่านลองไปชิมเอง

การที่หมูกรอบในชามก๋วยเตี๋ยวอร่อย และกรอบกำลังดีทุกครั้ง บ่งบอกให้เห็นถึงความใส่ใจของแม่ครัวที่ทำก๋วยเตี๋ยวว่าไม่ได้ทำลวกๆ เช่น ปล่อยหมูกรอบที่ทำเตรียมไว้ก่อนวางตากลมทิ้งจนแห้งเซ็งชืด หรือ หั่นชิ้นหมูไว้ล่วงหน้าแล้วนำมาปนกับหมูกรอบชิ้นอื่นๆ เสียจน “หมูกรอบ” กลายเป็น “หมูนิ่มปวกเปียก”

นอกจากหมูกรอบแล้ว ก๋วยเตี๋ยวหมูแห้งของร้านนี้ยังมีไม้เด็ดแบบดั้งเดิมอีกอย่างก็คือ การคลุกเส้นด้วย “น้ำมันหมูและกากหมูชิ้นเล็กๆ” อย่างลงตัวและกลมกล่อม ซึ่งทุกวันนี้ต้องถือว่ามีร้านก๋วยเตี๋ยวหมูเพียงไม่กี่ร้านเท่านั้นที่ยังใส่ใจกับน้ำมันหมูที่นำมาใช้คลุกเส้นก๋วยเตี๋ยว เพราะส่วนใหญ่จะทำแบบขอไปที ไม่ค่อยพิถีพิถันสักเท่าไหร่

นอกเหนือไปจากก๋วยเตี๋ยวหมู แล้วก็ยังมีเย็นตาโฟ แห้ง น้ำ ที่ก็เน้นเครื่องเคราแบบครบครันเช่นกัน ตามภาพ โดยเครื่องเย็นตาโฟที่เสริมมาจากเครื่องก๋วยเตี๋ยวเดิมก็เช่น ปลาหมึกแช่ เต้าหู้ทอด ผักบุ้ง เห็ดหูหนู เลือดหมู ส่วนใครที่ไม่ชอบแบบแห้ง ก็ขอยืนยันได้ว่าน้ำซุปที่นี่กลมกล่อมสุดยอดเช่นกัน

เส้นหมี่หมูต้มยำ (ซ้าย) เส้นเล็กเย็นตาโฟแห้ง (ขวา)

ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ เปิดร้านตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า จนถึงบ่ายๆ ก็หมด บ่อยครั้งที่ก๋วยเตี๋ยวร้านนี้จะถูกสั่งไปเลี้ยงแขกและผู้หลักผู้ใหญ่ เพราะติดอยู่ในลิสต์ก๋วยเตี๋ยวร้านเด็ดที่มักจะถูกเหมานำไปเสิร์ฟในทำเนียบรัฐบาล ตามคำบอกเล่าของคุณวิษณุ เครืองามผ่าน “หนังสือครัว ครม.”

แน่นอนว่าก๋วยเตี๋ยวที่นำไปเสิร์ฟให้ผู้หลักผู้ใหญ่ หรือ เอามาเสิร์ฟให้ประชาชนเต็มขั้นอย่างเราๆ พี่แท็กซี่ พี่ตุ๊กๆ นักเรียน นิสิต นักศึกษา ชาวบ้านหรือพนักงานในละแวกบางลำพู ก็ล้วนแล้วแต่ต้องผ่านมือปรุงมาตรฐานอย่างคุณป้า คุณน้า คุณพี่ของร้านนี้เช่นเดียวกัน ไม่มีแบ่งแยกคนรวย คนจน คนชั้นสูงหรือคนชั้นเดินดินกินข้าวแกง

นึกไปนึกมา เมืองไทยนี้ก็น่าอยู่เสียจริงนะครับ ไม่ว่าจะยากดีมีจนอย่างไร แต่ก๋วยเตี๋ยวอร่อยระดับ 5 ดาว แถมราคาย่อมเยาก็ยังสามารถหากินได้ข้างวัด ข้างถนน ไม่ต้องต่อแถว จองโต๊ะหรือรอคิวเหมือนร้านมิชลินสตาร์แต่อย่างใด

นี่เองกระมังที่เป็นสาเหตุให้ อาว์’รงค์ จึงกล่าวไว้ว่า บางลำพูเป็นทั้งความจริงและทั้งความฝัน … ณ จุดเดียวกัน :)

บรรยากาศภายในร้านก๋วยเตี๋ยวหมูวัดเอี่ยมฯ

อ่านเพิ่มเติม :
– เดินสายไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 11 มหัศจรรย์ “วัดเอี่ยมวรนุช” (http://www.manager.co.th/travel/viewnews.aspx?NewsID=9560000064556)

Tags: ··················

No Comments so far ↓

Like gas stations in rural Texas after 10 pm, comments are closed.