ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'กรุงรัตนโกสินทร์'

ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๓ : เสียงละหมาดในสายลม

June 17th, 2014 · Comments Off on ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๓ : เสียงละหมาดในสายลม · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม

000

บนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ผมได้ยินเสียงละหมาดลอยมาตามลม … สิบกว่าปีที่แล้ว บนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ซึ่งถูกใช้เป็นกองบัญชาการเริ่มแรกของกองบรรณาธิการเว็บไซต์ผู้จัดการ ยามดวงอาทิตย์ใกล้อัสดง คือ ห้วงเวลาที่นักข่าวเกือบทุกคนต่างยุ่งหัวปั่นที่สุด กับทั้งการทำข่าวบนเว็บไซต์และการปิดข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับวันรุ่งขึ้น เนื่องจากเรื่องราว-ข่าวสารทั้งหมดในรอบวันมักจะขมวดปม และประเดประดังเข้าสู่กองบรรณาธิการ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงละหมาด ผมจะวางมือจากแป้นพิมพ์ หันออกไปมองยังนอกหน้าต่างบนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ทุกครั้งผมจะพบกับภาพกรุงเทพมหานครยามอาทิตย์อัสดง จินตนาการว่าตัวเองกำลังนั่งเครื่องย้อนเวลากลับไปในอดีตตั้งแต่ยุคต้นรัตนโกสินทร์ ……………………………. “ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ.๒๓๑๐ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเป็น หลวงยกกระบัตร (อัยการ) รับราชการอยู่อัมพวา (สมุทรสงคราม) ส่วนพระอนุชาคือ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเป็น นายสุดจินดา (มหาดเล็กหุ้มแพร) รับราชการอยู่ในพระนครศรีอยุธยาจึงคุ้นเคยกับพระเจ้าตากมาก่อนนานแล้ว “พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขามีบันทึกเกี่ยวกับการถวายตัวของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกกับพระราชอนุชาไว้ มีความว่า เมื่อพระเจ้าตากสถาปนากรุงธนบุรีและทำพิธีปราบดาภิเษกเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงโปรดให้ นายสุดจินดา (บุญมา) ตั้งบ้านเรือนอยู่นอกกำแพงพระนครด้านเหนือวัดตองปุ (หรือวัดกลางนา) หรือบริเวณวัดชนะสงครามถึงป้อมพระสุเมรุทุกวันนี้” สุจิตต์ วงศ์เทศ บันทึกไว้ในหนังสือกรุงเทพฯ มาจากไหน? [1] นายสุดจินดา (บุญมา) ซึ่งในเวลาต่อมาคือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท หรือ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท […]

[Read more →]

Tags:············

วังหลวง-วังหน้า และที่มาของบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๒

June 8th, 2014 · Comments Off on วังหลวง-วังหน้า และที่มาของบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๒ · กล้อง-ถ่ายภาพ, การเมือง, ชีวิต-สังคม, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, สื่อ

005-Baan-Phra-Athit

หนังสือปกสีเทา พิมพ์ทองแดง พร้อมรูปและตัวหนังสือ “บ้านพระอาทิตย์” ที่มีความหนา ๒๔ หน้าเล่มนี้ ถูกจัดทำขึ้นเพื่อใช้แจกเป็นที่ระลึกในการเปิดบ้านพระอาทิตย์หลังการบูรณะซ่อมแซมบ้านหลังนี้เสร็จสิ้นในปี ๒๕๓๗ หรือคล้อยหลังจากที่เจ้าของใหม่ได้กรรมสิทธิ์มาในปี ๒๕๓๓ ราว ๔ ปี รวมถึงจัดพิมพ์ไว้อีกส่วนหนึ่งเพื่อแจกสำหรับแขกสำคัญผู้มีโอกาสมาเยือนในเวลาต่อๆ มา เนื้อในของหนังสือเล่มนี้ จัดทำอย่างประณีตด้วยกระดาษสีส้มอ่อนเหมือนสีกำแพงบ้าน โดยมูลนิธิไชย้ง ลิ้มทองกุล (ชื่อของมารดาคุณสนธิ ลิ้มทองกุล) ซึ่งในเวลานั้นมี ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิชเป็นประธานมูลนิธิ เมื่อพลิกอ่านหนังสือเล่มนี้ก็จะพบเนื้อหา ประวัติศาสตร์ และความเป็นมาเป็นไปเกี่ยวกับบ้านพระอาทิตย์อย่างละเอียด* ผมจึงขอนำมาถ่ายทอดต่อ และขอขอบคุณคณะผู้จัดทำหนังสือเล่มนี้ไว้ ณ ที่นี้ด้วย ########## เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ ๑ เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นองค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชจักรีวงศ์ เมื่อปีพุทธศักราช ๒๓๒๕ พระองค์ได้ทรงย้ายที่ตั้งจากฝั่งกรุงธนบุรีมายังฝั่งกรุงเทพฯ เช่นปัจจุบัน การสถาปนากรุงเทพฯ ขึ้นเป็นพระนครใหม่ในครั้งนั้น กระทำโดยจำลองเอาแบบแผนเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยามาใช้ ไม่ว่าจะเป็นการวางผังพระนคร การก่อสร้างพระบรมมหาราชวัง วัง และวัด ตลอดไปจนกระทั่งถึงธรรมเนียมประเพณี ศิลปวิทยาการต่างๆ แบบแผนการปกครองในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ก็เป็นหนึ่งสิ่งที่จำลองแบบมาจากกรุงศรีอยุธยาเช่นกัน คือ การปกครองที่ประกอบด้วย “วังหลวง” และ […]

[Read more →]

Tags:···················

ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๑

June 4th, 2014 · Comments Off on ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๑ · กล้อง-ถ่ายภาพ, การเมือง, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม, หนังสือ

Untitled-4

สิบห้าปีก่อน เมื่อครั้งที่ผมมีโอกาสเหยียบย่างเข้ามาในบริเวณรั้วสีส้มอ่อน ของบ้านเลขที่ ๑๐๒/๑ บ้านหลังใหญ่ริมถนนพระอาทิตย์ เขตพระนคร ผมไม่ทราบเลยว่าตัวเองจะมีความผูกพันกับสถานที่แห่งนี้อย่างต่อเนื่องยาวนานขนาดนี้ “บ้านพระอาทิตย์” ซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วยบ้านหลังใหญ่และอาคาร ประกอบเป็นหมู่ตึกจำนวน ๓ หลัง สวนหน้าบ้าน สระน้ำกลางบ้าน พร้อมต้นไม้ใหญ่ภายในรั้วสีส้มอ่อน จริงๆ แล้วดูเหมือนสถานที่ท่องเที่ยว หรือคฤหาสน์หลังใหญ่ของพ่อค้า คหบดีผู้ร่ำรวยมากกว่าอาคารสำนักงานของหนังสือพิมพ์และเว็บไซต์ ASTVผู้จัดการ รวมถึงบริษัทอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง หลายครั้งที่มีชาวต่างชาติไม่ว่าจะเป็นฝรั่งหัวทอง หรือ นักท่องเที่ยวหัวดำชาวเอเชีย เดินดุ่มๆ เข้ามาในรั้วพร้อมยกกล้องถ่ายรูปขึ้นชักภาพเนื่องจากเข้าใจผิดคิดว่าสถานที่แห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญใจกลางเกาะรัตนโกสินทร์ ด้วยหลังคาทรงพีระมิด และสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกสมัยรัชกาลที่ ๗ ของตัวบ้านพระอาทิตย์ ประกอบกับความร่มรื่นของต้นไม้ ดอกไม้ และสนามหญ้าสีเขียว … ความจริงแล้วก็ไม่ใช่แปลกที่จะมีคนเข้าใจผิดเช่นนั้น เพราะที่หน้าบ้านพระอาทิตย์มีการปักป้ายที่จัดทำโดยกรุงเทพมหานคร ระบุถึงความสำคัญของบ้านหลังนี้ไว้ดังนี้ “เดิมเป็นบ้านของ เจ้าพระยาวรพงษ์พิพัฒน์ (ม.ร.ว.เย็น อิศรเสนา) เสนาบดีกระทรวงวังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ และต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัง หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขสู่ระบอบประชาธิปไตย อาณาบริเวณบ้านเป็นที่ดินของตระกูลที่ตกทอดมาตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เจ้าพระยาวรพงษ์พิพัฒน์ ได้สร้างบ้านของท่านลงในบริเวณนี้ มีขนาดพอสมควรแก่ฐานะ จนถึงปี พ.ศ.๒๔๖๙ เมื่อรัชกาลที่ ๗ […]

[Read more →]

Tags:·············