ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'ก๋วยเตี๋ยว'

One Dish A Day 7 : Gogyo สุดยอดราเม็งน้ำดำแห่งเกียวโต

November 22nd, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 7 : Gogyo สุดยอดราเม็งน้ำดำแห่งเกียวโต · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, อาหาร

cover-IMG_3442-Gogyo

พอเริ่มเข้าสู่ปลายปี ต่างประเทศอากาศเริ่มหนาว ฤดูกาลผลัดเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ เพื่อนฝูง-มิตรสหาย ของผมจำนวนไม่น้อยต่างหนีไปเที่ยวญี่ปุ่นกันเป็นว่าเล่น เนื่องจากตั้งแต่กลางปี 2556 ที่ผ่านมารัฐบาลญี่ปุ่นเพิ่งเปิดฟรีวีซ่า 15 วัน ให้กับนักท่องเที่ยวไทย ทำให้ผมนึกถึงการเขียนเกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่นขึ้นมาหลายอย่าง ก่อนหน้านี้ บล็อกนี้ว่ากันถึงเรื่องเส้นๆ มาต่อเนื่องสองตอน คือ “ตอนที่ 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ” กับ “ตอนที่ 4 : คนกินเส้น” ทำให้เมื่อจะเขียนถึงอาหารญี่ปุ่นก็เลยอดไม่ได้ที่จะเขียนถึงเรื่องอาหารเส้นยอดนิยมของชาวญี่ปุ่นอย่าง “ราเม็ง” ราเม็ง (Ramen) เป็นอาหารประจำชาติของชาวญี่ปุ่น ที่ได้รับอิทธิพลมาจากบะหมี่ของประเทศจีน โดยมาจากภาษาจีนที่เรียกว่า ลาเมี่ยน (拉面) ซึ่งแปลว่า “เส้นที่ถูกดึง” ส่วนชาวเกาหลีก็เรียกอาหารประเภทเดียวกันนี้ว่า Ramyeon (ซึ่งผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคนเกาหลีเขาออกเสียงว่าอย่างไร) แต่ที่แน่ๆ คือน่าจะมีรากศัพท์มาจากภาษาจีนเช่นเดียวกัน ราเม็งหลั่งไหลเข้าสู่ญี่ปุ่นพร้อมกับวัฒนธรรมจีนในช่วงการปฏิรูปสมัยเมจิ (ค.ศ. 1868-1912) อย่างไรก็ตามเมื่อบะหมี่จีนเข้ามาในญี่ปุ่นก็เกิดการปรุงแต่งด้วยวัตถุดิบท้องถิ่นของชาวญี่ปุ่น เช่น โชยุและเต้าเจี้ยวญี่ปุ่น จนในที่สุดกลายเป็นอาหารจีนในญี่ปุ่นที่ผิดแผกแตกต่างไปจากต้นฉบับอย่างมาก หลังจากที่ญี่ปุ่นเปิดการค้าเสรีอย่างเป็นทางการโดยโชกุนโทคุกาวะ ไชน่าทาวน์ก็ถูกสร้างขึ้นตามเมืองท่าต่างๆ ในญี่ปุ่น เช่น โยโกฮาม่า ฮาโกดาเตะ โกเบ […]

[Read more →]

Tags:···········

One Dish A Day 4 : คนกินเส้น

October 5th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 4 : คนกินเส้น · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ต่างประเทศ, ท่องเที่ยว, วัฒนธรรม, อาหาร

ภาพหาบก๋วยเตี๋ยว (จาก www.tobacco.gov.cn)

พอว่ากันถึงเรื่อง “ก๋วยเตี๋ยว” ด้วยความอยากรู้อยากเห็นส่วนตัว ผมจึงไปสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับเรื่อง “ก๋วยเตี๋ยว” มาแบ่งปันกันเพิ่มเติม ก่อนอื่นสารภาพเลยว่า ผมเองเข้าใจผิดมาตลอดว่า “ก๋วยเตี๋ยว” นั้นแปลเป็นภาษาจีนว่า เมี่ยนเถียว (面条) แต่ความจริงก็คือ ก๋วยเตี๋ยวเป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว (เฉาโจว; 潮州) โดยภาษาจีนกลางนั้นออกเสียงว่า กั่วเถียว (粿条) [1] กั่ว (粿; guǒ) ที่ในภาษาแต้จิ๋วอ่านออกเสียงว่า “ก๋วย หรือ ก๊วย” นั้นมีความหมายว่า สิ่งที่ทำมาจากข้าวเจ้า เถียว (条; tiáo) หรือที่เราอ่านว่า “เตี๋ยว” นั้นแปลว่าเส้น ดังนั้นเมื่อนำคำสองคำมารวมกันจึงมีความหมายว่า “เส้นที่ทำมาจากแป้งข้าวเจ้า” ซึ่งมีความแตกต่างจาก “เมี่ยน” หรือ “เมี่ยนเถียว” ซึ่งน่าจะใกล้เคียงกับเส้นของอาหารอย่าง “บะหมี่” มากกว่า เพราะเมี่ยนนั้นใช้ส่วนประกอบที่ทำมาจากแป้งสาลีเป็นหลัก มิใช่แป้งข้าวเจ้า ชาวจีนคิดค้นและนิยมอาหารประเภทเส้นมาเนิ่นนานหลายพันปี โดยเดิมทีเรียกว่า “ทังปิ่ง (汤饼)” หรือ “ก้อนแป้งที่ลวกให้สุกในน้ำแกง” โดยแต่ละยุคแต่ละสมัยก็มีการประดิษฐ์คิดค้นอาหารจากก้อนแป้งที่ลวกให้สุกในน้ำแกงขึ้นมาหลายรูปแบบ โดยใช้ชื่อแตกต่างกันไป ดังนั้นในประเทศจีนคำว่า […]

[Read more →]

Tags:···················

One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ

September 27th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท)

  “บางลำพูเป็นความจริงและความฝัน บางลำพูเป็นรันทด และรสหวาน และความสวย” เจ้าของประโยคข้างต้นคือ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ยอดนักเขียน และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ชาวบางลำพูผู้ล่วงลับ “อาว์’รงค์” เขียนบทความเกี่ยวกับบางลำพูไว้นับไม่ถ้วน ส่วนที่รวมเป็นหนังสือนั้นอย่างน้อยก็มี 2 เล่มนั่นก็คือ “บางลำพูสแควร์” และ “๒ นาฑีบางลำพู” หนังสือสองเล่มข้างต้นของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นหลักฐานยืนยันชั้นดีว่า “บางลำพู” มีอะไรมากกว่าเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของเขตพระนครและกรุงเทพมหานครที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน ส่วนตัวผมก็ถือตัวว่ากลายเป็นคนบางลำพูไปเกือบครึ่งชีวิต หลังจากทำงานบนถนนพระอาทิตย์มานานกว่า 13 ปี ทั้งนี้ทั้งนั้น นอกจากความจริง ความฝัน ความรันทด รสหวาน และความสวย ของบางลำพูดังที่อาว์’รงค์กล่าวไปแล้ว ที่แห่งนี้ยังมี “ความเอร็ดอร่อย” ซุกซ่อนอยู่อีกมากมายอีกด้วย จากแยกวิสุทธิกษัตริย์ที่ตั้งของร้านเฮี้ยะไถ่กี่ หากเดินมาตามถนน มุ่งหน้าแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีสะพานพระราม 8 คุ้มกะลาหัวไปเรื่อยๆ จนถึงแยกบางขุนพรหม เบื้องหน้าจะเห็นวังบางขุนพรหม ซึ่งปัจจุบันคือที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวซ้ายมาเล็กน้อยบนถนนสามเสนก็จะพบเจอ วัดเล็กๆ ที่ชื่อว่า “วัดเอี่ยมวรนุช” ในย่านบางลำพูและละแวกใกล้เคียงมีวัดชื่อดังมากมาย เช่น วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร […]

[Read more →]

Tags:··················