ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'บางลำพู'

จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๔

June 23rd, 2014 · Comments Off on จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๔ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม

ป้อมพระสุเมรุ

ประวัติการครอบครองวังถนนพระอาทิตย์ อาจกล่าวได้ว่าเริ่มต้นขึ้นพร้อมๆ กับการเริ่มต้นสกุลอิศรเสนา เมื่อพระบวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าพงศ์อิศเรศร์ องค์ต้นสกุลได้รับพระราชทานวังแห่งนี้ ในฐานะพระโอรสของ “วังหน้า” ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ ๒ “วังหน้า” ในรัชสมัยนั้น คือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ โดยทรงเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ และสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี จึงนับเป็นพระอนุชาร่วมพระชนกชนนีกับพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าฯ สมเด็จพระบวรราชเจ้าฯ ทรงมีความดีความชอบในการศึกสงครามมาตั้งแต่ครั้งรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ ทรงได้รับสถาปนาเป็นกรมขุนเสนานุรักษ์ และเลื่อนขึ้นเป็นกรมหลวงเสนานุรักษ์ในปลายรัชกาล โดยโปรดเกล้าฯ ให้รับพระบัณฑูรน้อย คือ เท่ากับมีพระอิสริยยศรองจากสมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร (คือ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) ซึ่งทรงดำรงพระยศเป็นองค์รัชทายาทอยู่ในขณะนั้น ครั้นถึงรัชกาลที่ ๒ สมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์ ทรงได้รับสถาปนาเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่ในฐานะพระมหาอุปราช แต่ทรงประชวรสิ้นพระชนม์เสียในรัชกาลที่ ๒ นั้นเอง สมเด็จพระบวรราชเจ้าเจ้ามหาเสนานุรักษ์ทรงมีโอรสธิดารวม ๔๐ พระองค์ แต่เมื่อขณะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรฯ ในรัชกาลที่ ๒ นั้น มีพระโอรสที่เจริญพระชันษาถึงกำหนดออกวังเพียง ๓ พระองค์ ได้แก่ ๑.พระองค์เจ้าชายประยงค์ (ต่อมาทรงกรมเป็น กรมขุนธิเบศรบวร) ๒.พระองค์เจ้าชายปาน (ต่อมาทรงกรมเป็น กรมหมื่นอมรมนตรี) ๓.พระองค์เจ้าพงศ์อิศเรศร์ (ต่อมาทรงกรมเป็นกรมหมื่นกระษัตริย์ศรีศักดิเดช) พระองค์เจ้าชายประยงค์นั้น […]

[Read more →]

Tags:·············

One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ

September 27th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท)

  “บางลำพูเป็นความจริงและความฝัน บางลำพูเป็นรันทด และรสหวาน และความสวย” เจ้าของประโยคข้างต้นคือ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ยอดนักเขียน และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ชาวบางลำพูผู้ล่วงลับ “อาว์’รงค์” เขียนบทความเกี่ยวกับบางลำพูไว้นับไม่ถ้วน ส่วนที่รวมเป็นหนังสือนั้นอย่างน้อยก็มี 2 เล่มนั่นก็คือ “บางลำพูสแควร์” และ “๒ นาฑีบางลำพู” หนังสือสองเล่มข้างต้นของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นหลักฐานยืนยันชั้นดีว่า “บางลำพู” มีอะไรมากกว่าเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของเขตพระนครและกรุงเทพมหานครที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน ส่วนตัวผมก็ถือตัวว่ากลายเป็นคนบางลำพูไปเกือบครึ่งชีวิต หลังจากทำงานบนถนนพระอาทิตย์มานานกว่า 13 ปี ทั้งนี้ทั้งนั้น นอกจากความจริง ความฝัน ความรันทด รสหวาน และความสวย ของบางลำพูดังที่อาว์’รงค์กล่าวไปแล้ว ที่แห่งนี้ยังมี “ความเอร็ดอร่อย” ซุกซ่อนอยู่อีกมากมายอีกด้วย จากแยกวิสุทธิกษัตริย์ที่ตั้งของร้านเฮี้ยะไถ่กี่ หากเดินมาตามถนน มุ่งหน้าแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีสะพานพระราม 8 คุ้มกะลาหัวไปเรื่อยๆ จนถึงแยกบางขุนพรหม เบื้องหน้าจะเห็นวังบางขุนพรหม ซึ่งปัจจุบันคือที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวซ้ายมาเล็กน้อยบนถนนสามเสนก็จะพบเจอ วัดเล็กๆ ที่ชื่อว่า “วัดเอี่ยมวรนุช” ในย่านบางลำพูและละแวกใกล้เคียงมีวัดชื่อดังมากมาย เช่น วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร […]

[Read more →]

Tags:··················