ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'รัชกาลที่ห้า'

จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๕

June 30th, 2014 · Comments Off on จาก “วังถนนพระอาทิตย์” ถึง “บ้านพระอาทิตย์” ตอนที่ ๕ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม, ศิลปะ-วรรณกรรม

005

“หม่อมราชวงศ์เย็น” เกิดเมื่อต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ ๕ (เกิดเมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ.๒๔๐๕ – ๒๖ มกราคม พ.ศ.๒๔๘๔) เริ่มเข้ารับราชการเป็นนายสิบทหารช่าง ทำหน้าที่เป็นผู้บังคับขุนหมื่นชาวที่รักษาความสะอาดในพระที่นั่ง มีโอกาสได้รับราชการสนองเบื้องพระยุคลบาทพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ อย่างใกล้ชิด ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศและบรรดาศักดิ์เลื่อนขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งเป็นพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ จางวางมหาดเล็กในช่วงท้ายแห่งรัชกาล พระชาวรพงศ์พิพัฒน์ได้รับราชการต่อมาจนกระทั่งถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเป็นเจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ อันนับเป็นเกียรติยศสูงสุดอันจะพึงมีพึงได้แห่งข้าราชการ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้เคยทรงนิพนธ์ไว้ว่า “… ในสกุลอิศรเสนานี้อัศจรรย์อย่าง ๑ ซึ่งมีอุปนิไศรยในการช่างแทบจะไม่เว้นตัว ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าลงมาจนถึงชั้นหม่อมราชวงษ์ …” (หนังสืองานศพหม่อมเทวาธิราช (ม.ร.ว.แดง อิศรเสนา) : หน้า ข.) เจ้าพระยาวรพงศ์ฯ ก็มิได้พ้นไปจากอุปนิสัยอันถ่ายทอดกันมาในสกุลของท่าน ในสมัยที่ท่านเข้ารัชราชการใหม่ๆ ภารกิจที่ท่านได้ควบคุมดูแลจนสำเร็จและส่งผลให้ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งขึ้นเป็นผู้บังคับกรมเด็กชา (เด็กชา คือ ข้าราชการชั้นผู้น้อยจําพวกรับใช้ในกรมมหาดเล็ก) มีตำแหน่งนายร้อยตรี ทหารหน้านั้น ก็คืองานซ่อมแซมปรับปรุงพระที่นั่งและตำหนักในพระราชฐาน อันเป็นงานที่ต้องใช้ทักษะและฝีมือในการช่างโดยตรงนั่นเอง และต่อจากนั้นมาก็ยังปรากฎผลงานในเชิงช่างของท่านมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นก่อสร้างพระที่นั่งหรือตำหนักต่างๆ เพิ่มเติมในพระบรมมหาราชวัง หรืองานโยธาของแผ่นดิน อันได้แก่การสร้างถนนสายต่างๆ […]

[Read more →]

Tags:·········