ดวงตาของหัวใจ

หาก 'ดวงตา' คือหน้าต่างของหัวใจมนุษย์ … 'ภาพถ่าย' ก็คือดวงตาของหัวใจผม

ดวงตาของหัวใจ

Entries Tagged as 'เขตพระนคร'

ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๓ : เสียงละหมาดในสายลม

June 17th, 2014 · Comments Off on ประวัติบ้านพระอาทิตย์ ตอนที่ ๓ : เสียงละหมาดในสายลม · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม

000

บนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ผมได้ยินเสียงละหมาดลอยมาตามลม … สิบกว่าปีที่แล้ว บนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ซึ่งถูกใช้เป็นกองบัญชาการเริ่มแรกของกองบรรณาธิการเว็บไซต์ผู้จัดการ ยามดวงอาทิตย์ใกล้อัสดง คือ ห้วงเวลาที่นักข่าวเกือบทุกคนต่างยุ่งหัวปั่นที่สุด กับทั้งการทำข่าวบนเว็บไซต์และการปิดข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับวันรุ่งขึ้น เนื่องจากเรื่องราว-ข่าวสารทั้งหมดในรอบวันมักจะขมวดปม และประเดประดังเข้าสู่กองบรรณาธิการ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงละหมาด ผมจะวางมือจากแป้นพิมพ์ หันออกไปมองยังนอกหน้าต่างบนชั้น ๕ ของบ้านพระอาทิตย์ ทุกครั้งผมจะพบกับภาพกรุงเทพมหานครยามอาทิตย์อัสดง จินตนาการว่าตัวเองกำลังนั่งเครื่องย้อนเวลากลับไปในอดีตตั้งแต่ยุคต้นรัตนโกสินทร์ ……………………………. “ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ.๒๓๑๐ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเป็น หลวงยกกระบัตร (อัยการ) รับราชการอยู่อัมพวา (สมุทรสงคราม) ส่วนพระอนุชาคือ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเป็น นายสุดจินดา (มหาดเล็กหุ้มแพร) รับราชการอยู่ในพระนครศรีอยุธยาจึงคุ้นเคยกับพระเจ้าตากมาก่อนนานแล้ว “พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขามีบันทึกเกี่ยวกับการถวายตัวของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกกับพระราชอนุชาไว้ มีความว่า เมื่อพระเจ้าตากสถาปนากรุงธนบุรีและทำพิธีปราบดาภิเษกเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงโปรดให้ นายสุดจินดา (บุญมา) ตั้งบ้านเรือนอยู่นอกกำแพงพระนครด้านเหนือวัดตองปุ (หรือวัดกลางนา) หรือบริเวณวัดชนะสงครามถึงป้อมพระสุเมรุทุกวันนี้” สุจิตต์ วงศ์เทศ บันทึกไว้ในหนังสือกรุงเทพฯ มาจากไหน? [1] นายสุดจินดา (บุญมา) ซึ่งในเวลาต่อมาคือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท หรือ กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท […]

[Read more →]

Tags:············

One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ

September 27th, 2013 · Comments Off on One Dish A Day 3 : ก๋วยเตี๋ยวหมูข้างวัดเอี่ยมฯ · กล้อง-ถ่ายภาพ, ชีวิต-สังคม, ท่องเที่ยว, อาหาร, ไอที - เทคโนโลยี

เส้นเล็กแห้งหมู (30 บาท)

  “บางลำพูเป็นความจริงและความฝัน บางลำพูเป็นรันทด และรสหวาน และความสวย” เจ้าของประโยคข้างต้นคือ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ ยอดนักเขียน และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ชาวบางลำพูผู้ล่วงลับ “อาว์’รงค์” เขียนบทความเกี่ยวกับบางลำพูไว้นับไม่ถ้วน ส่วนที่รวมเป็นหนังสือนั้นอย่างน้อยก็มี 2 เล่มนั่นก็คือ “บางลำพูสแควร์” และ “๒ นาฑีบางลำพู” หนังสือสองเล่มข้างต้นของ ‘รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็นหลักฐานยืนยันชั้นดีว่า “บางลำพู” มีอะไรมากกว่าเป็นย่านการค้าเก่าแก่ของเขตพระนครและกรุงเทพมหานครที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน ส่วนตัวผมก็ถือตัวว่ากลายเป็นคนบางลำพูไปเกือบครึ่งชีวิต หลังจากทำงานบนถนนพระอาทิตย์มานานกว่า 13 ปี ทั้งนี้ทั้งนั้น นอกจากความจริง ความฝัน ความรันทด รสหวาน และความสวย ของบางลำพูดังที่อาว์’รงค์กล่าวไปแล้ว ที่แห่งนี้ยังมี “ความเอร็ดอร่อย” ซุกซ่อนอยู่อีกมากมายอีกด้วย จากแยกวิสุทธิกษัตริย์ที่ตั้งของร้านเฮี้ยะไถ่กี่ หากเดินมาตามถนน มุ่งหน้าแม่น้ำเจ้าพระยาโดยมีสะพานพระราม 8 คุ้มกะลาหัวไปเรื่อยๆ จนถึงแยกบางขุนพรหม เบื้องหน้าจะเห็นวังบางขุนพรหม ซึ่งปัจจุบันคือที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยตั้งเด่นเป็นสง่า เลี้ยวซ้ายมาเล็กน้อยบนถนนสามเสนก็จะพบเจอ วัดเล็กๆ ที่ชื่อว่า “วัดเอี่ยมวรนุช” ในย่านบางลำพูและละแวกใกล้เคียงมีวัดชื่อดังมากมาย เช่น วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร […]

[Read more →]

Tags:··················