…vrt

…มีความสุขมากมายครับ

โต็ะกันเอง ตอน คิดถึง

February20

.

ยามเย็น… ณ ที่เก่า….

 

“อะไรๆ มันก็ไม่แน่เนอะ…”  สมชาย เปรย

“เมื่อวานรักกันอยู่วันนี้ก็กลายเป็นอื่นไปได้”  ลุงมี เออ ออ ไปด้วย

“แล้วไอ้ที่ไม่แน่เนี่ย พี่หมายถึงอะไรน่ะ”   แก้ว สงสัย

“ก็หมายถึงการเปลี่ยนแปลงในโรงงานเราไง”  สมชาย ตอบจริงจัง

“อ๋อ…”  ชัย ถึงบางอ้อ

“เดี๋ยวคนโน้นมา คนนี้ไป… วุ่นวายไปหมด”  เนตร เห็นด้วย

“วันก่อนดูรายการทีวี มีกลเปลี่ยนหน้ากาก”  แก้ว เปลี่ยนเรื่อง

“เออใช่ ไอ้ที่ยกมือแป๊บ หน้ากากเปลี่ยนได้ทันที”  ลุงมี ก็ดู

“ดูแล้วนึกถึงพี่สมชายเลย”  เนตร พูดยิ้มๆ

“อ้อ…”

“เรื่องผู้หญิงละก้อ… เปลี่ยนเร็วกว่ายกมืออีก… ช่ายม้า…”  เนตร เสริม แล้วพูดต่อ

“เสียอย่างเดียว… “

“อย่างไหนเหรอ…”  แก้ว รีบรับลูก

“ตรงที่เป็นฝ่ายถูกเปลี่ยนไง…”  เนตร พูดไปหัวเราะไป

“อืม…. เรื่องเปลี่ยนหน้ากากเร็ว พี่ไม่สู้หรอก…”  สมชาย พูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

“แต่ถอดชุดเร็วน่ะสู้ตาย… โดยเฉพาะชุดคนอื่น….”

“เออ… เห็นด้วย”  ลุงมี พูดพลางหัวเราะ 

ไม่มีอะไรเน่นอน เท่ากับความไม่แน่นอน … (อ่านเสร็จแล้วจะไปนอนก็ตามสบาย)

 

มีความสุขมากมายครับ

 

vrt

 

ปล.   คิดถึงสมชายเหมือนกันนะเนี่ย

 

by posted under Uncategorized | 1 Comment »    
One Comment to

“โต็ะกันเอง ตอน คิดถึง”

  1. February 21st, 2011 at 1:06 am       lady007 Says:

    555++


You must be logged in to post a comment.