…vrt

…มีความสุขมากมายครับ

ณ ชิงช้า ตอน ขึ้นและลง

November11

.

ริมเฉลียงหน้าบ้านสวน…

 

“ตอนที่ผมทำงานบริษัทเก่า ผมไม่เคยคิดลาออก”

“อืม…” ป้ากับแม่ พยักหน้า ตั้งใจฟัง

“เพราะผมคิดว่าที่นั่นดีที่สุดแล้ว … แต่ว่าพอถึงจุดนึง”

“….”

“ผมก็ตัดสินใจลาออกจนได้” ผม

“นี่แหละเค้าเรียกว่าความไม่ยั่งยืน”  ป้า สรุปให้

“ที่เราคิดว่าแน่ กลับไม่แน่”  แม่ เสริม

 

“ชีวิตก็แบบนี้ มีขึ้นมีลง”  ป้า สรุปแบบผู้มี่ประสบการณ์

“ดูอย่างหุ้นซิ มีขึ้นมีลง…” แม่ ให้ความเห็นคล้ายๆ เจ็บใจเล็กๆ

“แต่ชั้นว่ามีอย่างนึงนะที่มีแต่ขึ้น”  ป้า แย้ง

“อะไรอ่ะครับ” 

“พุงแกไง ชั้นสงสัยเหลือเกินว่าหมีแพนด้าไปหลบอยู่ในท้องแกแหงเลย” ป้า เหน็บ

“อืม… ครับ” 

 

เสียงหัวเราะดังเบาๆ เคล้ากับารอยยิ้ม จริงๆ แล้วผมนึกได้อีกอย่างสองอย่างแต่ไม่กล้าพูด ….

อายุกับรอยตีนกาไงครับ …. อิอิ

 

มีความสุขมากมายครับ

 

vrt

by posted under Uncategorized | 2 Comments »    
2 Comments to

“ณ ชิงช้า ตอน ขึ้นและลง”

  1. November 11th, 2009 at 8:43 pm       nabhasan Says:

    แวะมาอ่านเรื่องเบา ๆ คลายเครียดค่ะ ^_^


  2. November 11th, 2009 at 8:15 pm       khunrung Says:

    ช่างเปรียบจังเนอะ เหมือนชิงช้าที่กวัดแกว่ง
    ไม่มีอะไรแน่นอนซินะ


You must be logged in to post a comment.