…vrt

…มีความสุขมากมายครับ

ณ ชิงช้า ตอน กล้วยที่มีความสุขที่สุดในโลก

November13

.

ณ เฉลียงหลังบ้านสวน…

 

“วันนี้เปลี่ยนบรรยากาศ มานั่งหลังบ้านบ้าง”  ป้า เกริ่น

“อืม…ก็ดีนะครับ” 

“บ้านก็เหมือนคน…”  แม่ ขยับเก้าอี้ แล้วโม้ต่อ

“แต่ละมุมก็สวยไม่เหมือนกัน… ด้านหน้าก็สวย ข้างหลังก็สวยไปอีกแบบ”

“ช่าย… เออ..คล้ายๆ เราเนอะ สวยทุกมุม”  ป้า รีบสรุปเข้าตัว

“อืม…ครับ”  ผม ต้องเออ ออไปโดยปริยาย

 

“วันก่อนผมดูข่าว ฝรั่งปลูกฟักทองลูกใหญ่ที่สุดในโลก”  ผม โม้บ้าง

“อืม… แล้วไง”  ป้า พนัยหน้าขณะวางแก้วกาแฟ

“ผมเลยคิดว่า เราน่าจะเอาพันธุ์มาปลูกที่สวนเราบ้าง” 

“อืม ก็ดี แต่…” แม่ คล้ายจะเห็นด้วย แล้วพูดต่อ

“ฟักทองใหญ่น่ะ ก็ได้แค่อิ่มท้อง” 

“อ้อ” ป้า งง

“…แต่ว่ามันไม่อิ่มใจ”  แม่ สรุป

“อืม…ก็จริง” 

 

“…ชั้นว่าเราก็ปลูกกล้วยที่เป็นที่หนึ่งในโลกไว้เยอะนะ”  ป้า พูดต่อ

“อ้อ…”  งงทั้งแม่ทั้งลูก

“แม้จะไม่ใหญ่ที่สุด แต่ของเราเป็นกล้วยที่มีความสุขที่สุดในโลก” 

“อ้อ…”

“แกไม่เห็นหรือไง เวลาที่คนแถวนี้รับกล้วยที่เราให้ เค้ายิ้มกว้างขนาดไหน”

“ก็ยิ้มขนาดลืมกลัวรอยตีนกาขึ้นเลยครับ”  ผม เสริม

“นั่นแหละ เค้าเรียกกล้วยที่มีความสุขที่สุดในโลก สุขทั้งคนรับและคนให้” ป้า สรุป

 

เสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอบ่งบอกถึงความสุขของคนเล่า ….

แต่คงเทียบไม่ได้กับ… รอยยิ้มที่ลืมกลัวว่ารอยตีนกาจะขึ้นหรอกครับ

 

มีความสุขมากมายครับ

 

vrt

 

by posted under Uncategorized | 3 Comments »    
3 Comments to

“ณ ชิงช้า ตอน กล้วยที่มีความสุขที่สุดในโลก”

  1. November 13th, 2009 at 11:33 pm       kenjionline Says:

    ผมเคยเห็นกล้วยที่มีความทุกข์ที่สุดในโลกด้วยล่ะ เขาให้กันในสภา อิอิ


  2. November 13th, 2009 at 7:59 pm       nabhasan2007 Says:

    โชคดีที่ กายังไม่มา…เพราะบ้านดิฉันอยู่ไกลจากสวนสัตว์ดุสิต อิอิ 😛


  3. November 13th, 2009 at 7:46 pm       leelawadee2u Says:

    อ่านแล้วก็ยิ้มกว้าง จนลืมคิดถึงรอยตีนกาไปเลยล่ะค่ะ อิอิ

    สบายดีนะคะ

    :)


You must be logged in to post a comment.