…vrt

…มีความสุขมากมายครับ

ณ ชิงช้า ตอน อาหารเหลว

June4

.

บนเตียงนอนในโรงพยาบาล…

 

“นี่ข้าวเหนียวสังขยา แล้วก็เฉาก๊วย”  ป้า พูดพลางหยิบขนมออกจากตะกร้า

“ขอบคุณครับ” ผม ยกมือไหว้

“แล้วนี่ก็ไข่พะโล้ กับแกงเขียวหวานหมู”  ป้า พยักหน้ารับไหว้ แล้วหยิบของต่อ

“ป้าเค้าตั้งใจทำมาให้นะเนี่ย”  แม่ ให้เครดิต

“เอ่อ… วันนี้คนไข้ยังทานอาหารไม่ได้นะคะ”  พยาบาล ขัดอย่างเกรงใจ

“อ้าว… เหรอ”  ป้า เลิกคิ้วแบบถูกขัดใจ

“แต่ทานอาหารเหลวได้ค่ะ”  พยาบาล ให้ความหวัง

“อ้อ….”

 

“แล้วนี่เป็นยังไงมั่งล่ะ”  ป้า ถาม

“ก็ยังเจ็บแผลอยู่ครับ แต่เดินได้แล้ว”

“อืม…ดี” แม่ พยักหน้ายิ้มๆ

 

“ขออนุญาตส่งอาหารค่า…”  แม่ครัว ยกถาดอาหารเข้ามาวาง

“ไหนดูซิว่ามีอะไรกินมั่ง…”  ป้า พูดพลางเปิดฝาถ้วย

“อืม…น้ำข้าวกับน้ำต้มผัก”

“กินเลยมั๊ย…”  แม่ ถาม

“ก็ดีครับ”  ผม ค่อยๆ ลุกขึ้น

“เดี๋ยวป้ากับแม่กินเป็นเพื่อนนะ… กินไอ้ที่เอามานั่นแหละ”

“ครับ…”

“ซดน้ำข้าวไป มองป้ากับแม่กินไป แกจะได้กินลง” ป้า สรุปดื้อๆ

“อยากกินของป้ามากกว่าใช่มั๊ย”  แม่ ถามยิ้มๆ

“อืม.. ครับ”    

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวป้ากับแม่กินแทนแก เรามันสายเลือดเดียวกัน ป้ากินแกก็อร่อยไปด้วยเนอะ” ป้า สรุปอีกครั้ง

 

น้ำข้าว กับน้ำต้มผักไม่ค่อยได้เรื่องนักหรอกครับ…

แต่วันนั้นผมเองก็ไม่รู้ตัวว่ามันหมดไปตอนไหน…

 

มีความสุขมากมายครับ

 

vrt

 

ปล.   ผมบอกกับตัวเองว่า… ในระหว่างที่นอนโรงพยาบาล ผมต้องคิดเรื่องที่จะเขียนให้ได้วันละเรื่อง

       เพื่อแก้เหงา แล้วก็ให้กำลัใจกับตัวเอง…

 

       กำลังใจ จากคนอื่นเหมือนน้ำฝน ชุ่มฉ่ำ

       กำลังใจ จากตัวเองเหมือนน้ำค้าง เย็น สดชื่น

 

       แล้วพบกันครับ

 

 

by posted under Uncategorized | 2 Comments »    
2 Comments to

“ณ ชิงช้า ตอน อาหารเหลว”

  1. June 4th, 2010 at 10:38 am       lady007 Says:

    น้ำฝนโปรยปรายมาแล้วค่ะ รู้สึกดีขึ้นบ้างมั้ยจ๊ะ

    พี่เลดี้ เจอน้องทีไร ได้ยิ้มทุกทีซีน่า ขอบใจนะ


  2. June 4th, 2010 at 10:25 am       nokhasee Says:

    เคยนอนโรงพยาบาลประมาณเกือบเดือน..เบื่อมากค่ะ..กำลังใจของตนเองเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด
    ระหว่างนอนมีเรื่องราวให้เขียนก็ทำให้คลายความเบื่อไปได้มากเลยเชียวค่ะ..ขอให้สุขภาพแข็งแรงเร็ว ๆ นะคะ


You must be logged in to post a comment.