จากใจแม่..สู่ใจลูก (Ver. Diary Online) Part1

August10

ขอต้อนรับวันแม่

ด้วย Diary Online ที่เขียนโดยผู้หญิงคนหนึ่ง

ที่ได้พิสูจน์แล้วว่า แม้จะท้องก่อนวัยอันควร แต่นั่นก็ไม่ได้ก่อปัญหาให้สังคม

เป็นหนึ่งในความทรงจำสุดท้าย ก่อนที่เธอและลูกน้อย…….

.

April 18, 2006

……..หลังจากอึกอักอยู่นาน ว่าจะบอกแม่กับพ่อดีหรือป่าว เรื่องที่เราท้อง…….. ในที่สุดเราก็ตัดสินใจบอกเค้าทั้งสอง

ก่อนหน้าวาดภาพเอาไว้…พ่อกับแม่จะต้องโวยวาย ด่าว่าเราต่างๆนาๆ เราอาจจะต้องขนเสื้อผ้าออกจากบ้านเลยก็ได้ แต่ไม่เลยค่ะ พ่อกับแม่นิ่งมาก แล้วถามเราว่ากี่เดือนแล้ว เราไม่กล้าบอกว่ากี่เดือนแล้ว เพราะกลัวแม่จะว่า เลยตอบไปว่า ไม่รุ้เหมือนกัน จากนั้นแม่ก็ทำเสียงเข้มขึ้นมา “แล้วทำไมไม่ไปตรวจ ทำไมไม่ฝากท้อง ไปโรงพยาบาลกัน มี๊จะพาไป…” เรากะไว้แล้วว่าจะไม่ร้องไห้อีก แต่ก็อดไม่ได้ เพราะพ่อกับแม่ไม่ได้ว่าอะไรเราเลยทั้งนั้น ซ้ำยังเป็นห่วงเราเอามากๆซะด้วยซ้ำ

ระหว่างทางเราพร่ำออกมาแต่คำ “ขอโทษ” ร้องไห้ไป ขอโทษไป จนพ่อเริ่มรำคาญ “พอแล้ว ป๋ารู้ ไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นหรอก แต่เมื่อเกิดแล้ว จะมัวไปโวยวายทำไม แก้ไขมันจะดีกว่า ทีหลังก็จำไว้ ป๋าเสียใจนะ แต่จะว่าเราไปก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา” แม่หันมามองหน้าเรา เป็นใบหน้าที่สวยงามมาก เรายังคงสะอึกสะอื้นอยู่

ถึงโรงพยาบาลที่ชื่อเหมือนจังหวัดที่เราอยู่ เราฝากครรภ์พร้อมกับเข้าpackage เหมาจ่ายคลอดแบบปกติ หมดไปเยอะเหมือนกัน ไม่คิดว่าจะมีลูกสักคนมันต้องอะไรมากมาย หมอพาเราไปอัลตราซาวด์เพื่อดูอายุเด็ก…. 4 เดือนแล้วล่ะค่ะ เราได้ยินเสียงหัวใจของลูกเราเต้นด้วย ตื่นตาตื่นใจสุดๆ น้ำไหลด้วยล่ะ แม่กับพ่อเราก็ดี๊ด๊ากันใหญ่ เรายิ่งร้องไห้ ไม่คิดว่าจะมีวันนี้

หมอบอกเรื่องการดูแลตัวเอง การออกกำลังกาย การกินอาหาร การอะไรต่อมิอะไรมากมาย เราได้แต่พยักหน้างึกๆ ทั้งๆบางทีเราก็ฟังไม่ทันด้วยซ้ำไป ฮิๆๆ ก็คนมันตื่นเต้นนี่หน่า หมอนัดมาอีกทีก็เดือนหน้า คราวหน้า เราอาจจะได้รู้เพศของเด็กด้วย แล้วก็กำหนดวันคลอด แล้วก็ให้ยาบำรุงมาอีกกระสอบ 555++ แหมว่าเราจะบ่นยังไง แม่ก็คอยเตือนสติเราว่า “จะยังไงก็ต้องกิน ต้องทำตามที่หมอบอก ไม่ห่วงตัวเรา ก็ห่วงลูก ไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วนะ” มันทำให้เราสำเหนียกขึ้นมาได้ และตั้งปฏิญาณกับตัวเองดังนี้….

– เราจะเลิกนอนดึก

– เราจะเลิกวีนคนอื่น หรือพูดจาหยาบคาย เดี๋ยวลูกได้ยิน

– เราจะเลิกอาหารขยะ และของไม่มีประโยชน์

– เราจะเลิกสูบบุหรี่

– เราจะเลิก…..นิสัยที่ไม่ดีทั้งหมด

ทั้งหมดก็เพื่อลูกเท่านั้น

ขากลับ เรารวบรวมความกล้าถามแม่อีกครั้ง “มี๊..ป๋า จะไม่ถามหนูหน่อยหรอ ว่าใครเป็นพ่อ” มี๊หันมามองหน้า “ไม่หรอก มี๊ไม่อยากรู้ แต่ถ้าเราอยากบอกเราก็บอกมา” เราได้แต่เงียบ ป๋าเสริมขึ้นมาว่า “ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ไม่คงไม่รับผิดชอบใช่ไหม” เราตกใจเลยถามพ่อว่ารุ้ได้ไง “ก็ถ้ามันรับผิดชอบ ป่านนี้มันต้องเอาพ่อแม่มันมาคุยเรื่องนี้แล้ว” ……เรานิ่ง เงียบ เพื่อตอกย้ำว่า นั่นคือเรื่องจริง แม่เลยบอกว่า “ช่างมัน บ้านเราไม่ยากจน ขัดสน ไม่ต้องขอข้าวมันกิน มันไม่เอา ก็ช่าง ลูกเรา เราเลี้ยงเอง มีมี๊มีป๋าอยู่ ไม่ต้องกลัว” นั่นทำเราน้ำตาไหลอีกครั้ง

ทำไมนะ เรามัวแต่รอน้ำใจจากให้คนเฮงซวยพรรค์นั้น ทั้งๆที่ “ลูกเรา เราเลี้ยงเองได้” เรารู้สึกดีและโล่งใจ ที่เราไม่ตัดสินใจทำอะไรโง่ๆลงไป ไม่ว่าจะเป็นการเอาเด็กออก หรือหนีออกจากบ้านไป เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันทำให้เรารู้ว่า….. คนที่เรารักและรักเรามากที่สุด เราก็รักเขาไม่ได้เสี้ยวหนึ่ง ที่พ่อแม่รักเรา เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่อยู่ข้างเรา ก็คือพ่อกับแม่ คนที่ไม่เคยตัดสินการกระทำของลูกเลวๆคนนี้จากสิ่งที่เห็น คนที่มีความเชื่อเสมอมาว่า ลูกของเขาเป็นคนดี ขอบคุณป๋ากับมี๊จริงๆ

จากวันนี้ ก็เป็นเราที่ต้องทำหน้าที่แม่ให้ดี ไม่ให้บกพร่อง ไม่ทำให้ลูกเราต้องเป็นกากเดนสังคมเหมือนกับพ่อของเค้า สำหรับพ่อหรอ??????? ลูกเราคงไม่ต้องการหรอก ย้ำอีกทีก็ได้ “ลูกเรา เรามีปัญญาเลี้ยง”

ว่าแล้วก็ไปกินข้าว กินยาดีกว่า มี๊เรียกแล้ว…..

——————————————————————————-

 

May 30, 2006

 

……ดีจ๊ะลูกรัก

มี๊ไปหาหมอมา ได้อัลตราซาวด์ดูลูกด้วย… ลูกแข็งแรงมากเลยนะ คุณหมอยังบอกว่าลูกดิ้นเก่งมาก ทุกอย่างปลอดภัยดีไม่มีอะไร มี๊โล่งใจมากๆเลยรู้ไหม ยายกับตาก็ตื่นเต้นกันใหญ่ที่รู้ว่าหนูเป็นผู้หญิง ยายยังแอบแซวว่าสงสัยโตมาต้องเป็นแดนเซอร์แน่ๆ เพราะทั้งชอบเต้นแล้วก็เป็นผู้หญิง โตมาก็คงจะสวยเหมือนมี๊แน่ๆ 5 5 5 (มีแม่หลงตัวเองต้องทำใจหน่อยนะจ๊ะ)

เมื่อคืนมี๊นอนแทบไม่หลับ มัวแต่คิดถึงชื่อของหนู…. คิดไปคิดมา มี๊ก็อดร้องไห้ไม่ได้ มี๊กลัวแบบบอกไม่ถูก ชีวิตมี๊เจออะไรมาเยอะมาก ทำผิดครั้งแล้วครั้งเล่า มี๊กลัวว่า หนูจะต้องเจออะไรเลวร้ายแบบที่มี๊เจอ แล้วมี๊ก็คงทนไม่ได้ที่ต้องเห็นลูกมี๊ร้องไห้แล้วก็ผิดหวัง แต่มี๊ผ่านมันมาแล้วด้วยดี เพราะมีคนเคียงข้างมี๊ คือยายและตาของหนูนั่นแหละจ๊ะ และมี๊ก็สัญญาว่า มี๊ก็จะอยู่ข้างหนูเหมือนกัน แต่หนูอย่าถามนะ ว่ามี๊เจออะไรมากบ้าง เรื่องมันยาวน่ะ…. ไว้เรามานอนคุยกันดีกว่านะ

ลูกชอบเพลงที่มี๊เปิดไหมค่ะ…… มี๊ไม่รู้ว่าหนูจะชอบแนวไหน มี๊ชอบ metal อ่ะนะ แต่จะเปิดให้หนูฟังก็คงไม่ดี craig david พอไหวไหมลูก มี๊ชอบน่ะ แล้วเพลงเค้าโยกตามสบายๆได้สนุกดี…. ลองดูแล้วกันนะลูก แต่อย่าโยกแรงมาก มี๊เจ็บ ฮิฮิฮิฮิ

มี๊พูดกับหนูทุกวัน…. ไม่รู้หนูจะจำเสียงมี๊ได้หรือยัง ลูกคงคิดว่าทำไมมีแต่เสียงมี๊ใช่ไหมลูก.. คิดถึงพ่อหรือป่าวลูก? ตอนนี้พ่อเค้าไม่อยู่น่ะ แต่ไม่เป็นไร สักวันพ่อเค้าก็จะกลับมา ไว้พ่อมา ก็ดิ้นให้พ่อดูเลยนะ จะได้รุ้ว่าหนูน่ะเก่งขนาดไหน เหมือนมี๊ไม่มีผิด 5555++

นับวันรอแทบจะไม่ไหวแล้ว……ตุลา นี้ มี๊คงจะได้กอดลูก แล้วก็หอมลูกซะที ดูแลตัวเองดีๆนะลูก มี๊เองก็ดูแลลูกเอง จะเลิกซุ่มซ่ามเด็ดขาด รักลูกมากนะค่ะ คนดี

มามี๊

 

——————————————————————————-

May 14, 2006

 

ภาคสมมติ >> อีก 15 ปี เมื่อหนูโตเป็นสาวแล้ว

 

…..”โฮปมานี่เร็วๆลูก มี๊จะผูกโบว์ให้เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะลูก”……..

เมื่อกี้เสียงมามี๊หนูเองล่ะค่ะ…. มี๊หนูอ่ะนะ เห็นเจ้าระเบียบแบบนี้นะ แต่จริงๆแล้ว ซ่าส์มากๆเลยล่ะ คุณยายกับคุณตาเล่าให้ฟัง หนูแทบไม่อยากจะเชื่อ เออ ลืมบอกไป หนูชื่อโฮปค่ะ อันนี้มี๊ตั้งให้ มาจาก Hope แหละค่ะ มี๊บอกว่าหนูเป็นความหวังของมี๊ทุกอย่าง ส่วนชื่อจริงๆก็ ชนินาถ ชื่อนี้มาจากคุณยาย ท่านว่าท่านหลับแล้วฝันถึงชื่อนี้ ฮิฮิ ชนินาถ แปลว่าที่พึ่งของแม่ โตขึ้นหนูจะได้เป็นที่พึ่งของแม่ ดูแลแม่ หนูเองก็ตั้งใจว่าอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ถึงมี๊ของหนูจะซ่าส์แค่ไหน แต่มี๊ก็ไม่เคยเหลวไหล ให้ตากับยายเสียใจเลย แล้วมี๊ก็เป็นคนเข้มแข็งมากๆเลย แม้ มี๊จะผ่านอะไรมาเยอะมาก แต่มี๊ก็ยังคงเป็นมี๊คนเดิม รวมถึงเรื่องของพ่อด้วย…..

ใช่ค่ะ มี๊เล่าให้หนูฟังทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างมี๊กับพ่อ มี๊บอกว่าพ่อเป็นคนที่มี๊รักมาก แล้วก็เกลียดมากในเวลาเดียวกัน แต่มี๊ก็ไม่เคยว่าร้ายพ่อเลย นอกจากจะกล่าวโทษตัวเอง และนั่นไม่ได้หมายความว่า หนูต้องเกลียดพ่อด้วย เมื่อไหร่ที่หนูเกิดไม่พอใจพ่อขึ้นมา มี๊จะว่าหนู เพราะแค่พ่อให้ชีวิตหนูมา หนูก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิดเกลียดพ่อ จากคำสอนของมี๊แต่เด็กๆ หนูก็ไม่เคยเกลียดพ่อเลยค่ะ อยากเจอพ่อเหมือนกัน มี๊สัญญาว่าจะพาไปเจอ ตื่นเต้นจังเลย

……..หลายครั้งที่หนูแอบเห็นมี๊ร้องไห้คนเดียว หนูคิดมี๊คงจะคิดถึงพ่อมาก หรือ ไม่ก็คิดถึงใครคนนั้น นั่นก็คือลุงดี ลุงดีเป็นเพื่อนของแม่ หรือแฟนก็ไม่รู้ ฮิฮิฮิ ลุงดีเคยขอแม่แต่งงานตั้งหลายครั้งแต่ก็ไม่ยอมแต่งสักที ทั้งๆที่ลุงดีก็น่ารัก ซื้อของมาฝากหนูประจำเลย หนูเคยถามมี๊ว่า ทำไมถึงไม่ตอบตกลงกับลุงดีล่ะคะ มี๊ตอบหนูว่า “ก็เพราะมี๊รักหนูไง อยากอยู่กับหนูตลอดไปเลยไง มี๊จะได้รักหนูคนเดียว ไม่ดีหรอ” หนูก็ไม่แน่ใจว่านั่นคือเหตุผลที่แท้จริงของมี๊ แต่ก็ช่างเถอะ มี๊รักหนูคนเดียวก็ดีแล้วนิค่ะ ฮิฮิฮิฮิ

…….มี๊สอนอะไรให้หนูหลายอย่าง สอนวิธีคิด วิธีใช้ชีวิต มี๊ไม่อยากให้หนูต้องไปทดลองอะไรก็แล้วแต่ เพราะมี๊ได้ทดลองมาให้หนูแล้ว มีทั้งดีและไม่ดี ที่เหลือก็อยู่ที่หนูต้องเลือกไปใช้ มี๊สอนไม่ให้อคติกับความรัก แค่เพียงมี๊มีประสบการณ์รักแบบไม่สวยหรูนัก ไม่ได้หมายความว่า ความรักของหนูจะเลวร้ายด้วย ความรักของหนูจะต้องสวยงาม แล้วก็สดใส ถ้าหนูรุ้จักที่จะรัก…… แต่หนูก็ไม่รู้ว่าหนูจะรู้จักที่จะรักได้ยังไง มี๊ก็บอกว่าสักวันหนูจะรุ้เอง

…….หนูกลัวจังเลยค่ะ กลัวว่าหนูจะต้องผิดหวัง กลัวที่จะต้องเสียใจ กลัวที่จะรักใครสักคนมากๆ แต่มี๊ก็คอยบอกหนูแบบที่มี๊เคยบอกเสมอ มี๊บอกหนูว่า “มันก็เหมือนเวลาที่เราหกล้มน่ะ อาจจะเจ็บอาจจะแสบมาก แต่พอสักพักแผลหาย ก็กลายเป็นแผลเป็นนูนขึ้นมา คราวหน้าล้มก็ไม่เจ็บแล้ว แต่ไม่ต้องกลัวนะลูก แม้มี๊จะไม่ใช่แม่ที่ดีเหมือนแม่คนอื่น แต่มี๊ก็สัญญาว่าจะอยู่กับลูก คอยซับเลือดซับหนอง ประคบประหงม ถึงแผลจะนูนก็ยังดูสวยงาม และลูกจะเดินต่อไปอย่างมีความสุข” ……………..

……..มี๊ชอบบอกว่ามี๊คงไม่ใช่แม่ที่ดีเหมือนคนอื่นๆเค้า ใครว่าล่ะค่ะ มี๊คือแม่ที่ดีสุดในโลก ในชีวิตหนูเลยค่ะ ถึงในอดีตมี๊จะเคยเป็นไม่ดี ทำสิ่งไม่ดี แต่ในปัจจุบัน มี๊คือแม่ที่ดีที่สุด และในอนาคต มี๊ก็คือคนที่จะอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของหนู มี๊คือแม่พิมพ์…เพื่อน….แม่…..คือทุกสิ่งทุกอย่างที่หนูมี และหนุก็จะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของมี๊เหมือนกัน

รักมี๊มากค่ะ ,

hope ค่ะ

——————————————————————————-

August 14, 2006

ถึง ลูกโฮป…


ตอนนี้หนูโตขึ้นมากแล้วนะ อีกไม่กี่วัน เราจะได้เจอกันแล้วนะ ตื่นเต้นไหมลูก แต่มี๊ตื่นเต้นมากๆคุณยายกับคุณตาแล้วก็มี๊ เตรียมข้าวของให้ลูกแล้วนะค่ะ มีคิตตี้เต็มไปหมด มี๊ไม่รู้ว่าหนูจะชอบหรือป่าวนะ แต่มี๊ชอบอ่ะ มันน่ารักดี ตอนเด็กๆมี๊ก็มีอะไรๆเป็นคิตตี้ไปหมด เลยเหมาว่าหนูต้องชอบเหมือนมี๊ ฮิฮิ


ตอนนี้มี๊คงต้องดูแลตัวเองมากๆ ปวดท้องบ่อยเหลือเกิน แต่นั่นไม่ใช่ความผิดหนูนะค่ะ อันที่จริงหนูก็ดิ้นเก่งจริงๆ เอาซะมี๊จุกได้เป็นวันๆยังไงก็รีบๆออกมาเร็วดิ้นข้างนอกเร็วๆนะค่ะ มี๊รออยู่


เมื่อวานพ่อโทรมาหาหนูด้วย ดีใจไหมคะลูก สารภาพเลยว่า มี๊ดีใจจนร้องไห้ ที่มี๊ได้ยินเสียงพ่อของหนู จำคำที่พ่อบอกหนูได้ไหมคะ “การที่มี๊กับพ่อไม่ได้รักกัน ไม่ได้หมายความว่าพ่อจะไม่รักลูก” จำไว้นะลูก อย่าเอาเรื่องนี้มาอ้างเป็นเหตุผลที่จะทำตัวเป็นเด็กไม่น่ารัก ถึงมี๊กับพ่อจะไม่ได้อยู่เคียงข้างกันตลอด แต่ทั้งมี๊กับพ่อก็อยู่ข้างลูกนะค่ะ อ่ออ มี๊ลืมบอกหนูอีกอย่าง พ่อเค้ามาหาลูกวันที่ลูกออกมาอยู่กับมี๊ด้วย ดีใจไหมค่ะ ที่จะได้เห็นหน้ามี๊และพ่อในเวลาเดียวกัน

มี๊รู้สึกเกลียดตัวเองจริงๆ มี๊มักจะบ่นอึดอัด รำคาญ หงุดหงิด ที่ต้องท้องโตแบบนี้ แต่มี๊ไม่ได้ตั้งใจนะค่ะลูก มี๊ขอโทษ ถ้าหนูพูดได้ หนูคงว่ามี๊สวนกลับมาแรงๆแล้ว มี๊ขอโทษนะลูก จริงอยู่ที่มี๊รำคาญ อึดอัดที่ต้องมาท้องแบบนี้ แต่การมีหนูอยู่ในตัวมี๊ มันก็สร้างอะไรดีๆในชีวิตมี๊มากมาย มี๊ได้มีโอกาสได้สัมผัสคำว่าชีวิตที่แท้จริง มี๊ไม่ใช่คนที่ดีอะไร ใช้ชีวิตหมดไปวันๆ โดยไม่ได้ทำประโยชน์อะไรไปมากกว่าการเปลี่ยนออกซิเจนให้เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ การได้มีหนู ทำให้มี๊รู้ว่า ชีวิต 1 ชีวิต มันมีคุณค่ามากแค่ไหน อย่างน้อยก็มีคุณค่ากับคนที่ให้กำเนิดเรามา ซึ่งมี๊อาจจะมองข้ามมันไป ตลอดเวลา 18 ปี ที่มี๊หายใจ

จำคำที่มี๊พูดกับหนูบ่อยๆนะลูก “มี๊ตั้งใจจะมีหนู หนูสมควรจะมีชีวิต สมควรจะได้เกิดมาเป็นลูกมี๊ พ่อ เป็นหลานตา ยาย และคนที่รักมี๊ เพียงแต่หนูมาเร็วเกินไปหน่อย มี๊เลยล้มทั้งยืน แต่ถึงยังไง หนูต้องมีชีวิตต่อไป หนูสมควรได้รับมันนะ คนดี”

ทุกวันนี้มี๊ภาวนาขอให้หนูเกิดมาเป็นเด็กดี มีความสุข ประสบความสำเร็จ เป็นที่รักของคนทุกคน ออกมาอยู่กับมี๊เร็วๆนะลูก ช่วยทำให้คำภาวนาของมี๊เป็นจริงด้วยนะค่ะ ลูกรัก

รักหนูเสมอ,

มามี๊ของหนู

——————————————————————————

ไม่รู้ใครเป็นยังไงนะ แต่ฉันอ่านแล้ว คิดถึง “แม่”

ภาคหน้า>>> เมื่อโฮปลืมตาดูโลก เมื่อคนเป็นแม่ใจขะขาด และสิ่งที่ไม่สามารถเรียกกลับคืนได้ตลอดกาล<<<

 

รักแม่มากมายค่ะ

Lil’ Whiney

 

 

 

 

by posted under Uncategorized | 3 Comments »    
3 Comments to

“จากใจแม่..สู่ใจลูก (Ver. Diary Online) Part1”

  1. August 10th, 2009 at 9:47 pm       whiney Says:

    ค่ะ ประมานนั้น

    แค่ในฐานะคนที่ผ่านแวะมาอ่าน เราก็ว่าเศร้ามากมาย

    แต่นี้เป็นคนที่เห็นเหตุการณ์และพบเจอ

    บอกได้เลยว่า น้ำตาท่วมจอ

    คิดถึงน้องโฮปมากค่ะ


  2. August 10th, 2009 at 2:31 pm       athenaz Says:

    Sad ending หรือคะคุณ Whiney

    หวังว่าไม่เศร้าจนเกินไป
    ความรักของแม่เป็นเช่นนี้เองค่ะ
    มีหลายอย่ามากกว่านี้ที่แม่และพ่อทำให้ลูกได้
    ลูกจะไม่มีวันรู้จนกว่าคุณได้เป็นแม่เองในวันหนึ่ง

    ขอบคุณความรักของแม่ทุกคนที่มอบแก่ลูกแร่องราวเตือนใจค่ะน้อง Whiney..


  3. August 10th, 2009 at 2:30 pm       athenaz Says:

    Sad ending หรือคะคุณ Whiney

    หวังว่าไม่เศร้าจนเกินไป
    ความรักของแม่เป็นเช่นนี้เองค่ะ
    มีหลายอย่ามากกว่านี้ที่แม่และพ่อทำให้ลูกได้
    ลูกจะไม่มีวันรู้จนกว่าคุณได้เป็นแม่เองในวันหนึ่ง

    ขอบคุณความรักของแม่ทุกคนที่มอบแก่ลูกแร่องราวเตือนใจค่ะน้อง Whiney..


You must be logged in to post a comment.