header image
 

.. เชียงใหม่ (18) : เหนื่อย ..

 

 

-1-

.

 

 

            วันนี้เป็นวันที่ฉันทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อยอีกหนึ่งวัน 

 

           ฉันถามตัวเองเหมือนกันว่า ฉันเหนื่อยกายหรือเหนื่อยใจมากกว่ากันเข้าใจว่าผู้ที่อ่านบันทึกการเดินทางของฉันในช่วงนี้ (บางท่าน) อาจรู้สึกหมั่นไส้บันทึกของฉันอยู่บ้าง อะไรจะมีความสุขเสียเหลือเกินสุขกับทุกข์มันสลับกันเข้ามาในชีวิตของเราทุกคนอยู่แล้ว แต่การนำเสนอ เราเลือกได้ว่าเราจะนำเสนอสิ่งที่สุขหรือสิ่งที่ทำให้เรารันทดมากกว่ากัน บางวันสุขมากกว่า สุขมันสามารถเบียดทุกข์ให้ตกขอบลงไปได้ แต่หากวันใดที่มีสิ่งที่รบกวนจิตใจเรามาก กำลังใจมันก็ถูกบั่นทอนลงไปเหมือนกันนะ 

 

           ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายสำหรับการเปลี่ยนเส้นทางเดิน และกระบวนการปรับตัวให้อยู่บนเส้นทางใหม่ได้ แต่ในเมื่อเกิดเป็นคนและมีอวัยวะครบสมบูรณ์ทุกประการ ทำไมเราจะทำไม่ได้ล่ะ ฉันบอกตัวเองเช่นนั้น 

 

            … 

 

           วันนี้บนพื้นราบที่เชียงใหม่อากาศร้อน แดดจ้า เราอาจจะเพลียแดดจากการไปทัวร์ทั้งวัน งานของเราแม้ไม่ได้ทำทัวร์ แต่ก็ต้องทัวร์ 

 

           วานนี้เราได้อุปกรณ์ต่างๆที่จำเป็นมาบางส่วน พอหมดแรงก็กลับมาพัก แล้วทัวร์ต่อ อุปกรณ์สำคัญที่สุดสำหรับร้านอีกชุด ก็อยู่ในครอบครองของเราแล้ว ยังมีเวลาที่ทำความคุ้นเคยกับมันไม่ว่าคนหรือสิ่งของ การทำความคุ้นเคยเป็นเรื่องจำเป็น การคบเพื่อนเรายังต้องศึกษานิสัย ดังนั้นอุปกรณ์พวกนี้เราก็จำเป็นต้องทำอย่างเดียวกัน จะอยู่กันไปด้วยดีหรือไม่ ก็อยู่ที่การปรับตัว 

 

           พนักงานขายของแต่ละเจ้า มักถามคำถามที่เหมือนๆกัน ตกแต่งร้านเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคำตอบของเราก็เป็นคำตอบเดิมๆ หาของไปด้วย ตกแต่งไปด้วย ’  กันสาดสติ๊กเกอร์ติดกระจก หรือสติ๊กเกอร์ติดสินค้าของเราก็เป็นเรื่องที่จำเป็น ฉันเองก็ไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้มาก่อนเลย เพราะงานที่ทำก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว หรือถ้าทำก็ส่งงานต่อให้คนอื่นที่ทำหน้าที่นี้ ดังนั้นพอมาลุยเอง ยอมรับว่าเหนื่อยมาก แต่บอกตัวเองว่า ถ้าไม่ทำก็คงไม่รู้ดีแค่ไหนที่รู้อะไรเพิ่มขึ้นตั้งเยอะ

 

 

-2-

 

 

          โชคดีที่พวกเรามีเพื่อนที่ดีช่วยดูและออกแบบปรับแต่งตราสัญลักษณ์สินค้าให้บอกตัวเองว่า สำหรับเราแล้วไม่มีทางตันแน่นอนหลายครั้งที่เราเริ่มหมดกำลังใจ ท้องฟ้ามักจะมีสายรุ้งปรากฏให้เราเห็นอยู่เรื่อย น่าแปลก ไม่มีฝนแต่ก็ยังมีรุ้งงามอยู่เบื้องหน้าเรา    

 

           พวกเรา ไม่มีใครเป็นสถาปนิก ไม่มีใครที่เป็นอินทีเรียดีไซเนอร์ แต่ประสบการณ์การทำงาน หรือครูพักลักจำ ก็ทำให้เราใช้สิ่งเหล่านั้นมาช่วยในเวลาที่จำเป็นได้ตลับเมตร มีติดตัว ผังร้านพวกเราก็ทำกันเอง 

 

           ไม่ใช่ว่าเราไม่มีคนรู้จักที่ทำงานพวกนี้น้องสาวที่เป็นสถาปนิกของฉันก็โทรศัพท์มาถามไถ่ เออ!!พระเจ้าช่วยให้เรามีหนทางจริงๆ ฉันคงไม่ได้พึ่งน้องเต็มกำลัง แต่ก็อุ่นใจ ติดขัดตรงไหน ก็ยังมีที่ปรึกษา

 

 

-3-

 

 

-4-

 

-5-

 

          การชิมกาแฟตามรายทาง ฉันก็ยังคงปฏิบัติอยู่เป็นปกติ มีหลายคนบอกว่า อย่าตัดสินหนังสือจากปก หนังสือปกสวยไม่ได้หมายความว่า หนังสือนั้นเป็นหนังสือที่ดีเสมอไป เช่นเดียวกับกาแฟ ร้านกาแฟสวยๆน่านั่งก็ใช่ว่ากาแฟจะอร่อยเสมอไป

 

 

-6-

 

-7-

 

          วันนี้ฉันมีโอกาสเข้าร้านกาแฟถึงสามร้านจิบได้แก้วละนิดละหน่อย อยู่ที่รสชาติจะถูกปากหรือไม่ สรุปจบลงที่สลัดและไอศกรีมเชอเบ็ท บางร้านเจ้าของร้านถึงกับงงตอนที่เราเดินออกจากร้านหลังจากที่นั่งได้ไม่นาน และกาแฟพร่องไปไม่ถึงครึ่งถ้วย บางร้านเราเดินตามหาเป็นกิโลๆ กว่าจะเจอร้าน…พอเจอแล้วก็ผิดหวังในทุกๆอย่างของร้าน –ไม่ใช่เราไม่กลัว เรากลัวว่าในอนาคตจะมีลูกค้าทำแบบนี้กับเราเหมือนกัน ครูของฉันย้ำนักย้ำหนาว่า หากชงกาแฟยังไม่ได้เรื่อง ห้ามเด็ดขาดที่จะนำกาแฟถ้วยนั้นไปให้ลูกค้าดื่ม…เรามาอยู่เชียงใหม่ เกือบหนึ่งเดือนตระเวนชิมทุกวันไปเรื่อยๆ ยังไม่ซ้ำร้าน…สรุปว่าร้านกาแฟในดวงใจของเรา ยังมีอยู่เพียงสามเจ้า

 

           ช่วงนี้ ยอมรับว่างานที่เราต้องทำนั้น หลากหลายมาก เรื่องเหนื่อยก็เป็นเรื่องธรรมดาอีกนั่นแหละ และที่โชคดีอีกอย่าง เวลาเราเหนื่อยต้นไม้ก็ช่วยเราได้ดี บางทีฉันก็เลี้ยวรถเข้าวัด เดินชมโบราณสถานที่อยู่ท่ามกลางต้นไม้เขียวๆ ช่วยให้เราเย็นใจได้มากทีเดียว ใช้เวลาไม่นานด้วย วัดโบราณมีอยู่ทั่วเชียงใหม่ มีเรื่องให้แปลกใจเช่นกัน ไม่ว่าไปวัดไหนก็มีการบูรณะหน้านี้ (หน้าฝน)

 

 

-8-

 

-9-

 

-10-

 

 

          เดินชมต้นไม้รอบๆและความโบร่ำโบราณแล้ว ฉันก็ปล่อยนกให้สบายใจบอกคนขายว่า อย่าจับมาอีกเลย (ไม่รู้คนขายจะทำตามที่เราบอกหรือเปล่า

 

            … 

 

           เวลาหมดไปอีกหนึ่งวัน จบธุระตามรายทางแล้วยังมีเรื่องสำคัญ คือ ตกลงกับเจ้าของตึกเรื่องการตกแต่งร้าน เจาะนั่น ตอกนี่ เดินท่อ ติดแอร์ ทำสายไฟ ฯลฯ สรุปแล้วเจรจาสำเร็จไปเกินครึ่ง เหลือปรับผังเล็กน้อยวิชาสถาปนึกยังพอมี (ไม่ได้เขียนผิดนะคะ สถาปนึกจริงๆ

 

           ออกมาจากห้องกระจก เสียงนกร้องจิ๊บๆ หน้าร้าน ก็ทำให้เราใจชื้นคิด(เข้าข้างตัวเอง) ว่านกยังเป็นกำลังใจให้เราเลย แล้วเราล่ะหมั่นสร้างและเติมกำลังใจให้ตัวเองบ้างสิ 

 

           ถึงแม้กิจกรรมจะมากมาย ถึงแม้มันจะเหน็ดเหนื่อยกว่างานที่เคยทำ แต่เราบอกตัวเองว่า เหนื่อยนักก็พักก่อน แล้วค่อยลุยต่อในวันพรุ่งนี้ 

 

           ถ้าจะถามว่า ทำไมถึงยอมเหนื่อยคำตอบคือ ถึงแม้จะเหนื่อย แต่ถ้าระดับความสุขมันเพิ่มขึ้น 

 

 

           ฉันก็ยอมค่ะ

 

 

 

 

                ขอบคุณคุณ FOF ณ ไทยคลินิกสำหรับเพลงที่เปิดในบล็อกค่ะ

~ by xanax71 on August 24, 2009 . Tagged: , , , ,



30 Responses to “.. เชียงใหม่ (18) : เหนื่อย ..”

  1.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ dezignpu

    ขอบคุณมากนะคะ ยังไงก็จำเป็นต้องสู้ๆค่ะ

    :)

  2.   dezignpu Says:

    สู้ สู้ ครับ

  3.   xanax71 Says:

    Thanks จ้าอ้อม เดี๋ยวแจ้งทางเมลตอนที่ร้านเปิดดีกว่าเนอะ…ดีป่าว
    จะแนะนำเพื่อนๆให้จริงป่าว

    ดีจังๆๆๆๆ

    Thankssssssssssss

    :)

  4.   simply Says:

    พี่เมย์
    ตื่นเต้นแทนรู้มั๊ย อิอิ
    อยากเห็นร้านไวๆ .. อยากรู้ชื่อร้าน .. อยากแนะนำให้เพื่อนๆแวะไป

    เหนื่อยได้ .. หายเหนื่อยได้ .. กำลังใจฝากไปให้นะคะ : )

  5.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณรุ่ง

    ชอบมากค่ะ ต้นยาง…เป็นเอกลักษณ์ของถนนเชียงใหม่ไปลำพูนเลยนะคะ ไปเส้นนั้นมาแล้ว วันที่ฝนตกค่ะ เมย์ไปเส้นเลียบน้ำปิงบ่อยค่ะ

    ขอบคุณมากค่ะ..ร้าน..คิดว่าจะเปิดตุลานะคะ

    :)

  6.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณจรเข้หนุ่ม

    ขอบคุณที่แนะนำหนังสือนะคะ
    ถ้ามีโอกาสจะหามาอ่านค่ะ

    เมย์ท้อเป็นพักๆค่ะ เดี๋ยวก็ดี โชคดีที่มีธรรมชาติเยียวยาค่ะ…มีคนคอยให้กำลังใจแบบคุณจรเข้หนุ่ม คุณยุทธดนัย คุณ adhibhat น้องปอ (และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวถึง) ก็รู้สึกดีใจมากๆแล้วค่ะ

    วันนี้ไปชาร์ตแบตมาอีกวันแล้วค่ะ

    ขอบคุณมากๆๆๆๆ

  7.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณadhibhat

    เหนื่อยใจก็ขึ้นไปชาร์ตแบตฯบนดอยค่ะ ต้นไม้เยอะๆช่วยเยียวยาได้
    เติมออกซิเจน-เติมพลัง โดยพึ่งต้นไม้ค่ะ วันนี้ก็ขึ้นดอยอีกแล้ว มีความสุขมากเลย

    เรื่องสถานที่ได้แล้วค่ะ คาดเดาถูกด้วยว่า กำลังอยู่ในกระบวนการตกแต่งค่ะ

    สู้ๆต่อค่ะคุณ adhibhat…ขอบคุณสำหรับยาชูกำลังนะคะ

    :)

  8.   khunrung Says:

    ในความเหนื่อยมีความสุข แล้วก็น่าสนุกนะคะ
    อยากเห็นร้านแล้วซิเนี่ย…

    ว่าง ๆ แวะผ่านถนนสายต้นยางมั่งซิคะ
    ถนนสายเนี่ย รุ่งตกหลุมรักมานานแล้วหละ
    ยังไม่มีถนนสายไหนมาเปลี่ยนใจได้เลย

    สู้ สู้ คะ

  9.   จรเข้หนุ่ม Says:

    เหนื่อยกายใจอย่าท้อครับ
    โลกนี้ยังมุมอันแสนสุข ที่ทุกข์ท้อมันบังไว้
    ถ้าอยากแสวงหาความสุข ผ่านอักษรขณะนั่งจิบกาแฟ
    ต้องนี่เลยครับ อันคือกำลังใจหรือจดหมายรักจากเบอร์ลิน
    หนังสือของ นพ.ธีระ ทองสง แว่วว่าจัดพิมพ์ใหม่แต่แบ่งเป็นเล่มเล็ก
    รับประกันว่าหลังจากอ่านแล้ว ทุกข์และท้อก็ไม่อาจบังความงามของชีวิตได้
    เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้

  10.   adhibhat Says:

    อย่าเพิ่งเหนื่แนครับ
    เพราะว่ายังมีอีกหลายคนที่คอยเป็นกำลังใจอยู่
    ถึงตอนนี้เริ่มรู้สึกดีขึ้นหรือยัง
    อย่างน้อยถึงตอนนี้ผมก็รู้แล้วว่าคุณเมย์ได้สถานที่แล้ว
    ตกแต่งอยู่
    แล้วจะหาโอกาสไปเยี่ยมเยือน

  11.   xanax71 Says:

    ขอบคุณคุณอินถวามากเลยค่ะ เราเองก็ชอบโซฟาและชุดหวายมากเลยนะคะ วันก่อนไปถาม หมื่นกว่าบาท (ที่บ้านถวายนะ) แต่เลยยั้งไปก่อน ตัดสินใจเอาชุดไม้สักไปก่อน สองชุด เพราะราคาใกล้เคียงกัน แต่ถ้าเทียบความทนทาน เห้นบอกว่าไม้สักทนกว่า หวายเดี๋ยวเจอมอด..แต่เราก็ดูๆชุดอื่นมาเสริมๆนะคะ ขอราคาย่อมเยาลงสักนิด เพราะตังค์หมดไปกับอุปกรณ์กาแฟและเบเกอรี่เยอะมาก..

    สำหรับเสน่ห์ของร้าน เห็นด้วยกับคุณอินถวานะคะ อัธยาศัยไมตรีเป็นเรื่องสำคัญไม่แพ้เรื่องอื่นๆเลย ซึ่งเราเจอหลายร้านไม่สนใจเรื่องนี้ มันทำให้รสชาติกาแฟตกไปโดยปริยาย (ผลทางจิตวิทยาค่ะ)

    สำหรับคนที่ไม่ใช่คอกาแฟ เราดูอย่างอื่นไว้ให้ด้วยนะคะ…ข่วงนี้เลือกเมนูไปด้วยน่ะค่ะ เราเองชอบอะไรที่สวยๆงามๆดังนั้น ขอเลือกที่สวยไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยๆชิมรสชาติไปด้วย…

    ถ้าร้านเปิดแล้ว จะนำเสนอผ่านบันทึกนะคะ…และถ้าคุณอินถวามาเชียงใหม่ ทางร้านยินดีต้อนรับนะคะ ไม่ได้ช่วยเพื่อน…มาสนุกสนานกับกาแฟร้านเราก็ได้นะคะ อิอิ

    ขอบคุณอีกครั้งค่า

    :)

  12.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณอินถวา

    เชียงใหม่เปลี่ยนไปมากถ้าเทียบกับตอนที่เราเรียนอยู่เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว คงเป็นเพราะถนนที่ตัดผ่านด้วย หลายย่านก็เปลี่ยนไป เมื่อก่อนที่ขายต้นไม่อยู่ที่สวนบวกหาด แต่เดี๋ยวนี้ย้ายไปตลาดคำเที่ยง ฯลฯ แต่อย่างไร เราก็ว่าเชียงใหม่น่าอยู่นะ ถึงเปลี่ยนไปบ้าง…เสน่ห์ของเมืองยังมีอยู่ค่ะ เราชอบต้นไม้ ต้นใหม่ใหญ่ๆทำให้เรามาความสุขเวลาที่เห็น น่าขอบคุณที่เขาไม่ตัดต้นไม้นะคะ

    สำหรับดอกพุดซ้อน..ชอบมาก ดอกไม้ไทยสีขาวๆเราชอบสุดๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ หอมละมุนค่ะ(จำปี จำปา ราชาวดี ปีบ แก้ว ชอบหมดเลย)สำหรับพุดซ้อน ทางเหนือเรียก เก็ด-ตะ-หวา เราก็นึกไม่ออก วันที่ไปซื้อวันแรกก็ชี้ๆเอา ตอนหลังก็บอกพุดซ้อนเพราะไปดูข้อมูลในเว็บ ดอกพุดมีหลายพุดค่ะ ซึ่งบางคั้งหลายคนก็สับสนว่าพุดไหน อิอิ

    เห็นชื่อ อินถวา ตอนแรกก็งงว่าหมายถึงอะไร เพียงแต่คุ้นเคยกับชื่อมาก แล้วพอเฉลย เราอ๋อเลย….เป็นเช่นนี้นี่เอง

  13.   อินถวา ... ว่าด้วยมุมนั่ง Says:

    ขออีกนิด:) … อ่านมาสิบกว่าตอน จำๆ ไว้ว่าจะร่วมในเรื่องไหนบ้าง ก็มีตกๆ หล่นๆ ค่ะ

    มุมนั่งในร้านกาแฟ … หากมีชุดเก้าอี้กับโซฟา เราจะเลือกนั่งโซฟา … และมักพบว่าโซฟา คนจะเลือกนั่งไปก่อนแล้ว

    เราเคยไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ จ. แพร่ ชอบชุดหวายที่ขายแถวๆ แพร่ สวยงามและราคาเยาว์กว่าที่อื่น … มีโซฟาหวาย มาตั้งปะปน อยู่ในร้าน ก็ดูสบายๆ ดีนะคะ :)

  14.   อินถวา Says:

    สวัสดีค่ะ คุณเมย์…

    ตามมาเก็บความทรงจำเก่าๆ และสะสมเรื่องราวใหม่ๆ ไล่อ่านมาจนถึงตอนที่ 18 … อยากมีช่วงเวลาสักเดือนนึงเพื่อตระเวณไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก บ้างจัง … คงจะมีสักวัน … ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆ เรื่องเล่าสบายๆ ค่ะ :)

    เราชอบดอกพุดซ้อนเหมือนกันค่ะ …. พุดซ้อน ทางเหนือ มีชื่อเรียกว่า เก็ตถะวา ส่วนอิสาน เรียกว่า อินถวา ค่ะ … คุณเมย์ดูท่าจะชอบข้าวซอยนะคะ ของเส้นทางเหนือเราเองจะชอบขนมจีนน้ำเงี้ยวเป็นที่สุด … หากเลือกได้ ข้าวซอยขอเป็นอันดับสุดท้าย :)

    อ่านแล้วก็มาย้อนคิดว่า หากมีโอกาสได้ทำกิจการเล็กๆ สักอย่าง เราจะทำอะไร … ร้านขายหนังสือแบบมีมุมนั่งอ่านเหยียดยาวสบายๆ ร้านน้ำแข็งใส-ทับทิมกรอบ เบเกอรี ก๊วยเตี๋ยว (เพลิดเพลินเวลามองการลวก หยิบจับเครื่องเครา)ฯลฯ … นึกไม่ออก !!!

    เราไม่ใช่คอกาแฟ ปกติไม่ดื่ม-จะรับเมื่อต้องการคลายง่วงจริงๆ เท่านั้น แต่เราก็ชอบเสพกลิ่นหอมกรุ่นและบรรยากาศของร้านกาแฟ ตามคอกาแฟไป แล้วเรากินโกโก้ :) … เราเองมีเพื่อนที่ฝันอยากมีร้านกาแฟ แต่ฝันสลายเพราะเพื่อนกำลังมีน้องแล้ว ฝันของเราที่จะได้ไปร่วมแต่ง-โปรยไอเดียก็เลยดับไปด้วย และที่สำคัญอดมีร้านกาแฟ (ของเพื่อน)ให้ไปร่วมนำเสนองาน (แบบว่า อยากลองชงลองเสิร์ฟค่ะ) … ว่าแต่ ทำเลที่อยู่ห่างกาดพยอมประมาณ 2 กม. นี้อยู่ใกล้อะไรค่ะ นึกๆ แต่นึกไม่ออก!! … รอบๆ มอ เปลี่ยนไปมาก รูปฝายหินที่แนบมา ก็ไม่ใช่แบบที่ชินตาและต้องใจ

    เสนห์ของร้านที่ทำให้เราอยากกลับมาเยือน คือ … บรรยากาศรวมๆ ท่าที ความใส่ใจของคนในร้านค่ะ ” น้ำใจ บทสนทนา และรอยยิ้ม ” … รอดูภาพและเรื่องเล่าจากร้านกาแฟของคุณเมย์อยู่นะคะ … โชคดีค่ะ

    ป.ล. คิดถึงเชียงใหม่มากมาย อยากไปแอ่วเมืองเหนือซะแล้ว … เชิญเล่ามาเรื่อยๆ นะคะ เจอะเจออะไรก็เอามาแบ่งปันกันได้ (โหยหาค่ะ)… จะตามติดเป็นช่วงๆ ค่ะ :)

  15.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะ Daonie

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
    ..

    มีลูกน้องช่วย ดีเนอะ..พี่ไม่มีลูกน้องเลย

    :)

  16.   daonie Says:

    แวะมาส่งกำลังใจค่ะพี่เมย์ …
    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    ต้นวีคหน้ากลับมาเหนื่อยกายอีกครั้งค่ะ
    ลูกน้องหมดสัญญา …ต้องหาคนใหม่
    ต่อไป …uhm,,,

  17.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณลุง

    เป็นเช่นนั้นจริงๆ
    บางร้านเหนื่อยในการทำให้อุณหภูมิที่สูงมาก(ในแก้ว) ให้เป็นอุณหภูมิที่ต่ำลง…บางร้านเอาเข้าไมโครเวฟ…งงมาก

    Relaxation น่าจะเป็นปณิธานสูงสุดในดวงใจของร้านกาแฟที่คิดไว้ค่ะคุณลุง ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า

  18.   sidabhai Says:

    กาแฟบางร้านจิบแล้วไม่ผ่อนคลาย
    แต่กลับ”เหนื่อย”กว่าเดิม

  19.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณยุทธดนัย

    วันนี้ขอเวลาพักอีกวันค่ะ แหะ แหะ (ทำงานหนึ่งวันพักหนึ่งวัน ช่วงนี้เป้นงี้ประจำเลย อิอิอิ)
    เมย์เห็นสายรุ้งจริงๆค่ะ…แปลกใจเหมือนกันนะคะ บ่อยครั้งที่จิตตกจากการพูดของคน (ใจเราปรุงแต่งแล้ว) แต่พอมองข้างหน้า ไม่ว่าจะผ่านหน้าต่าง หรือกลับมานั่งในรถ กำลังสตาร์ทรถ รุ้งอยู่เบื้องหน้า…นี่กระมัง สิ่งที่มนุษย์เราควบคุมไม่ได้ ก็มาปรากฏแก่เรา…เสียงนกร้องที่ต้นโมกหน้าร้านด้วยค่ะ จิ๊บๆๆๆ ทุกเย็นเลย…ที่ร้อน นกคงไม่มาอาศัยอยู่เนอะ เมย์ใช้ sense ตัวเองวัดค่ะ ในการตัดสินใจทำอะไร (บางทีมันก็ดีนะ บางทีก็ไม่ดี แต่หลายครั้ง พบว่า sense แรกดีที่สุดค่ะ)

    สำหรับเรื่องกาแฟ ทางใต้จะเป็นโรบัสต้าค่ะ ทางเหนือที่ปลูกเป็นอาราบิก้า ความเข้มข้นจะต่างกัน กาแฟสำเร็จรูปที่ขายอยู่เยอะๆ ก็เป็นโรบัสต้า…ตอนนี้เลือกอารบิก้าก่อนค่ะ

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะคุณยุทธดนัย

    ป.ล.เมฆถูกพัดออกไปแล้ว ตอนนี้ท้องฟ้าที่เชียงใหม่สีฟ้าใสเชียวค่ะ

    :)

  20.   ยุทธดนัย Says:

    สวัสดียามเช้าครับ

    เหนื่อยนักก็พักบ้างครับ เพราะการสำรวจ และตรวจสอบ กับสิ่งที่กำลังดำเนินอยู่ในกรอบแห่งเวลา เพื่อหาข้อมูลรายละเอียดเชิงลึก ถึงข้อเด่น ข้อด้อยต่างๆ อาจทำให้ใจกาย เกิดการอ่อนล้าได้ครับ การมัดควั่นไม้ ให้แข็งเกลียวนั้น บางทีต้องคลายบ้าง ก่อนจะเขม่งเกลียวถึงที่สุด

    ผมชอบวลีนี้จังครับ “หลายครั้งที่เราเริ่มหมดกำลังใจ ท้องฟ้ามักจะมีสายรุ้งปรากฏให้เราเห็นอยู่เรื่อย น่าแปลก ไม่มีฝนแต่ก็ยังมีรุ้งงามอยู่เบื้องหน้าเรา…”

    เมื่อช่วงอาทิตย์ก่อนโน้นช่วงพักจิบกาแฟกัน แม่บ้านที่ออฟฟิต คุยให้ฟังเกี่ยวกับ “กาแฟเขาทะลุ” ซึ่งมีการแพ็คซองขายที่ชุมพร และอาจจะมีขายบ้างในร้านสะดวกซื้อห้างใหญ่ แต่ผมก็ไม่เคยชิมน่ะครับ คุณเมย์เคยชิมไหมครับ??

    ผมเข้าใจว่า “กาแฟหอมกรุ่น รสดี” นั้นต้องได้เมล็ดพันธุ์ดี ผ่านกระบวนการคัดสรร จัดเก็บในสภาวะที่ควบคุมความชื้น (ศัตรูตัวร้ายกาจคือความชื้น) คั่ว บด ที่ถูกต้อง และชงในน้ำอุณหภูมิควบคุม ก็จะได้กาแฟที่เป็นเสนห์ และเอกลักษณ์เฉพาะ รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ นั่นหล่ะมันเป็นข้อแตกต่างจากสิ่งที่มีอยู่ทั่วไปครับ

    สู้ สู้ ครับ

  21.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากค่ะคุณ ps123*
    สบายดีมั้ยคะ…เมย์ยังนึกถึงคุณอยู่เลยค่ะ
    ไม่น่าเชื่อเนอะ เมย์อยู่เชียงใหม่มาเกือบเดือนแล้ว

    :)

  22.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่กุ้ง

    ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจที่พี่กุ้งมีให้เสมอ
    เมย์เชื่อเช่นนั้นค่ะ…ความเชื่อทำให้เรายืนอยู่ได้ใช่มั้ยคะพี่

    สุขสันต์วันอังคารค่ะพี่กุ้ง
    วันนี้ด้านนึงของเชียงใหม่เมฆเต็มฟ้าเลย แต่อีกด้าน..สีฟ้าสีเชียวค่ะ

    :)

  23.   ps123* Says:

    เป็นกำลังใจนะคะ สู้ ๆ

  24.   pkkk2714 Says:

    พี่กุ้งเชื่อมั่น เมย์จะมีความสุข กับทุกอย่างที่กำลังบินเข้ามาในชีวิตค่ะ

  25.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากค่ะคุณ Chan
    ประสบการณ์ชีวิต เนอะ

    จริงๆเหมือนทำวิจัยเลยนะ การแสวงหาความรู้อย่างอิสระด้วยตนเอง

    :)

  26.   xanax71 Says:

    จะชิมผ่ายบล็อกรึเปล่าคะคุณเคนจิ…จินตนาการรสชาติ ก็ดีเหมือนกันนะคะ

    จะได้รสชาติแบบที่ชอบไง

    อิอิ

  27.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะน้องปอ

    ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะ…ขอบคุณที่แวะมาเจิมด้วย

    วันนี้อากาศร้อนจริงๆ เพลียแดดด้วยล่ะ
    วันนี้พี่ก็ไปนิมมานฯมาอีก (ผ่านแทบทุกวัน) ชอบสลัดที่ Salad Concept อร่อยมาก ไปมาสองรอบแล้ว…อ้อ!!มีนิทรรศการภาพถ่ายปลายเดือนนี้ด้วย ที่แมวใจดี แกลเลอรี่ พี่ยังหาๆอยู่เลยว่าพิกัดอยู่ที่ไหน อยากไป

  28.   chanpanakrit2 Says:

    wได้จดจำความสุข

    ความทรงจำดีๆ

    แม้ของผู้อื่น ก็ชุ่มชื่นแล้วละ

  29.   kenjionline Says:

    รอวันชิมครับ อิอิ

  30.   ปอ Says:

    เห็นด้วยครับกับคำว่า เหนื่อยนักก็พักก่อน

    ดูวันนี้พี่เหนื่อยจริงๆครับ อากาศที่นั่นคงร้อนน่าดูแต่วันนี้ที่นี่ฝนตกครับ
    ผมว่าเหนื่อยในวันนี้ดีกว่าเสียดายที่ไม่ได้ทำในวันนั้นนะครับ รายละเอียด
    ทุกอย่างของร้านที่หาข้อมูลและลงมือเองซะส่วนใหญ่ มันจะภูมิใจในวันที่
    เสร็จแล้วน่ะครับ ยังไงก็ตัดสินใจมาขนาดนี้แล้ว อย่าเพิ่งท้อสิครับ ยังไงสิ่งรอบตัวพี่ที่นั่นก็คงเป็นกำลังใจให้พี่สู้ต่อไปนะครับ

    อืม ที่ถ.นิมมานฯเป็นถนนศิลปะจริงๆด้วยครับ ผมไปช่วงธันวา เค้ามีงานที่ ซ.3ด้วยครับ แบบว่าปิดซอยจัดงานเลย

    ปล.วันนี้แวะมาเจิมบ้านด้วย แฮะๆ

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.