header image
 

.. Baker_s Journey (17) : Inspiration ..

 

 

.

 

            เมื่อคืนกว่าหัวจะถึงหมอนก็ปาเข้าไปตีสามแล้ว 

 

           งานยังไม่เสร็จก็นอนยังไม่ได้ !! 

 

          พวกเราทำงานกันไปก็คุยกันไป ตอนที่เราลาออกจากงานแล้วคิดจะเปิดร้านกาแฟ ทำไมถึงเป็นร้านกาแฟล่ะฉันจำไม่ค่อยจะได้ จึงต้องทบทวนเสียหน่อย จำได้เลาๆตามโปรเจคที่บันทึกไว้ในสมุดเล่มเล็ก ว่าเคยอยากจะทำผักกาดดองออร์แกนิกที่ต้องลงมือปลูกผักกาดเอง หรือไม่ก็เพาะถั่วงอกขาย เนื่องจากเห็นว่าง่ายดี เพราะเคยทำตั้งแต่เรียนชั้นประถม 

 

          ฉันจำแก้วกระดาษสีแดงขาว ที่เป็นยี่ห้อน้ำอัดลมยี่ห้อหนึ่งได้ เวลาเราเพาะถั่วงอก เราเอาถั่วเขียววางบนกระดาษทิชชูที่เปียกน้ำใส่แก้วกระดาษดังกล่าว วันสองวันถั่วก็งอกแล้ว ง่ายดีแฮะ คนใกล้ตัวบอกว่า โหจะเพาะถัวงอกก็ต้องทำเป็นคอนโดถั่วงอก ฉันนั่งดูข้อมูล ดูไปดูมา เห็นท่าจะเป็นไปได้ยาก ล้มเลิกความคิดดีกว่า  

 

          ผักกาดดองออร์แกนิกก็เช่นกัน ปีนั้นนั่งดูรายการทีวีแชมเปี้ยนมากไปนิด มีชาวญี่ปุ่น เกาหลีเขาทำธุรกิจผักดงผักดอง กิมจ่งกิมจิ อะไรเทือกๆนี้ ฉันเห็นแล้วเกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา 

 

          เรื่องกาแฟคนใกล้ตัวบอกว่า คนใกล้ตัวนั่นแหละ อยากทำมาตั้งนานแล้ว สมัยเด็กๆ อาม่าเคยมีร้านกาแฟโบราณ ไปช่วยอาม่าทำแล้วอยากทำอีก ฉันนึกไม่ออกว่าจะทำอะไรในเวลานั้น ไหนๆก็ไม่อยากทำงานประจำแล้ว กาแฟเอาก็เอา 

 

 

          เป็นธรรมเนียมปฏิบัติหรืออะไรก็ไม่ทราบได้ แทบทุกคนมักจะบอกว่ากาแฟกับเบเกอรีเป็นของคู่กัน คนใดคนหนึ่งต้องไปเข้าคอร์สเบเกอรี ฉันนี่แหละที่น่าจะเหมาะสม เพราะดูเหมือนจะทำอาหารเป็น แต่ที่ไหนได้เข้าชั้นเรียนวันแรก ฉันนึกในใจเลยว่าฉันจะทำได้ไหมนี่ กลิ่นเนยฉันก็ไม่ชิน ครูสอนอะไร หลายอย่างฉันก็นึกต่อต้านอยู่ในใจ ครูบอกทำโน่น ฉันก็ทำนี่ ฯลฯ 

 

          สรุปว่า ฉันเข้าไปเรียนเบเกอรีโดยไม่มีแรงบันดาลใจอะไรล่อฉันเข้าไปเลย เพราะความจำเป็นเสียมากกว่า 

 

           แรงบันดาลใจ”…ฉันได้ยินคำนี้บ่อยมากๆแรงบันดาลใจ ที่ดูเหมือนจะสร้างสิ่งใหม่ๆให้เกิดขึ้น 

 

           คราวก่อน ตอนที่เจอกับเรื่อง ลอกเลียนแบบเครื่องหมายการค้า ฉันไม่แน่ใจว่า คนที่ทำได้แรงบันดาลใจจากการที่เห็นเครื่องหมายการค้าที่ถูกใจรึเปล่า 

 

          ฉันได้ยินน้องสาวเล่าให้ฟังเรื่องรุ่นพี่พยาบาลที่โรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่จะเปิดร้านกาแฟ & เบเกอรีที่บ้าน มาดูงานที่ร้านของฉันบอกว่า อ้าว!!ทำได้นี่ เดี๋ยวทำมั่งกรณีนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นแรงบันดาลใจให้เหมือนกัน 

 

          หลายเดือนที่ผ่านมา ครั้งที่ไปซื้อวัตถุดิบ หีบห่อ ฯลฯ พอฉันจะเอาตัวอย่างที่เคยซื้อมาให้ร้านเจ๊ ที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันดู เผื่อว่าจะได้ซื้อมาขายในร้านบ้าง พ่อบอกว่าอย่าเอามา คนสมัยนี้ถนัด copy & paste อืม!!เห็นท่าจะจริงอย่างที่พ่อว่า 

 

          … 

 

 

          ฉันไปเลือกซื้อวัตถุดิบล็อตใหญ่ราวๆเดือนละหนค่ะ แต่เลือกซื้อนั้น เลือกจริงๆ เพราะไม่ได้ซื้อในแหล่งเดียว บ่อยครั้งกว่าจะคิดเมนูออกมาแต่ละอย่าง ก็ต้องดูวัตถุดิบด้วยว่าจะมันจะสนับสนุนไอเดียที่บรรเจิดของเราได้หรือไม่ บางทีได้แต่หน้าเค้ก ตัวเค้กยังไม่รู้จะใส่อะไร เกรงจะไม่เข้ากัน เมนูนั้นก็จะเป็นต้องพับเก็บ ฯลฯ 

 

          แรงบันดาลใจของฉันช่วงหลังจึงมักจะเป็นการเดินท่อมๆ เข้าไปในแหล่งวัตถุดิบมากกว่าที่จะเป็นร้านเค้ก 

 

          … 

 

          นักเขียนหลายท่านมักจะใช้เวลาเขียนงานของตัวเองมากกว่าที่จะอ่านงานเขียนของคนอื่น เพราะโดยหลักจิตวิทยาแล้ว จิตใจบางเสี้ยวของมนุษย์มักจะไหวเอนไปตามอิทธิพลของสิ่งที่ตัวเองสัมผัสมากๆ ดังนั้น เพื่อเป็นการระงับไม่ให้ความคิดของคนอื่นมาปนเปื้อนงานที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลมน่าจะดีกว่า 

 

          … 

 

          แรงบันดาลใจคำนี้ดูมีอิทธิพล และมีพลังที่จะทำให้ใครต่อใครลุกมาทำอะไรมากมาย แต่ฉันก็ยังไม่แน่ใจนักว่า คำที่ฟังดูเลิศหรูคำนี้สรรสร้าง สิ่งใหม่ให้เกิดขึ้น จริงๆหรือ?

 

 

 

 



MusicPlaylist

MusicPlaylist at MixPod.com

~ by xanax71 on October 22, 2010 . Tagged: , , , , ,



8 Responses to “.. Baker_s Journey (17) : Inspiration ..”

  1.   xanax71 Says:

    น้องดาว…เท่านี้ถือว่าเก่งมากแล้วแหละ

    :)

  2.   xanax71 Says:

    เห็นด้วยจ้าเจี๊ยบจัง

    หายไปนานเหมือนกันนะนี่ สบายดีน๊า

  3.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ Athenaz

    ต้องเข้ามาในซอย ..แต่หาไม่ยากค่ะพี่

  4.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะคุณลีลา

    ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ
    สุขสันต์วันทำงานนะคะ

    :)

  5.   alphabet Says:

    แรงบันดาลใจของดาวมาจากคนพิเศษซะเป็นส่วนมากค่ะ
    ให้มีพลังทำอะไรแตกต่างไปจากเดิมได้มากมาย
    อย่างเรื่องเรียนต่อนี่แรงบันดาลใจมากจากตัวเอง
    แต่แรงบันดาลใจในการกัดฟันสู้จนจบนี่ต้องอาศัยคนอื่นจริง ๆ ค่ะ :)

  6.   initmate Says:

    พลังจากภายใน (ใจ) ทำให้เกิดทุกสิ่งอย่างได้อย่างง่ายดายเนอะพี่เมย์ ^^

  7.   athenaz Says:

    ขนมต่างๆของคุณเมย์ช่างน่ารับประทานจริงๆค่ะ

    พี่จะไปทานถึงแพร่แน่ค่ะ คงหาไม่ยากนะ ^^

    xxx:))

  8.   leelawadee2u Says:

    ก่อนจะไปถึงสิ่งใหม่ๆ ได้ ก็ต้องมีขั้นตอนของการทำสิ่งเก่าๆ ให้ดีแล้วซะก่อนนะคะคุณเมย์

    เราเอง กลัวการทำขนมมาก เพราะจำได้ว่า อา(ที่เสียชีวิตไปแล้ว)ทำขนมทีไร พอเราจะช่วย อาก็ไม่ให้ช่วย ทำให้เรา ไม่มั่นใจทั้งในการทำอาหาร และขนมมาแต่ไหนแต่ไรค่ะ

    แต่เราถนัดอย่างหนึ่งค่ะ ถนัดชิม อิอิ

    พอเราได้ชิมอาหารที่ไหนแล้วติดใจ เราก็จะไปเสาะหาวิธีทำ…แบบนี้ เรียกว่าเกิดแรงบันดาลใจได้มั้ยคะ อิอิ

    คงยังไม่ใช่เนาะ แต่เพราะความชอบกิน ชอบชิม แล้วอยากทำกินเองให้ได้นี่แหละ…เราก็เลยทำอาหารเป็นในที่สุด และดูเหมือน การทำอาหารเป็นเรื่องง่ายสำหรับเรา

    พอมาถึงทำขนมบ้าง แต่ก่อนก็ทำเป็นแต่ขนมไทย ๆ พื้น ๆ แต่พอมาเห็นขนมแต่ละอย่างของคุณเมย์แล้วก็ตาโต…โอ้โฮ อะไรมันจะน่ากินขนาดนั้น เห็นจากตามโรงแรมชื่อดังต่างๆ ยังไม่ให้ความรู้สึกแบบนี้เลยนะคะ

    เราจึงอยากลองหัดทำบ้าง ไปเสาะหาสูตร เลือกสูตร โชคดีที่มีสูตรอยู่บนอินเตอร์เน็ตมากมาย (โลกแห่งการเรียนรู้อยู่แค่เอื้อมจริงๆ) เราก็เลือกแบบที่เราชอบ และแอบก๊อบปี้ของเขาไปลองทำค่ะ

    แต่ใช่ว่า สิ่งที่ก๊อปปี้เค้ามา พอมาทำปุ๊บ ก็จะได้ดีแบบเค้านี่เน๊อะ เราต้องเรียนรู้อีกมากมาย เกี่ยวกับกำลังไฟของเตาแต่ละชนิดที่แตกต่างกัน ความหนักเบาของเนื้อแป้ง ความหวานของน้ำตาล แบบไหนที่หวานแหลม หวานละไม หรือหวานแบบแห้งๆ ไม่ฉ่ำชุ่ม และอะไรอีกจิปาถะฯ

    ซึ่งเราคิดว่า แรงบันดาลใจในตอนแรกก็สำคัญเหมือนกัน เพราะมันช่วยให้เราเสาะแสวงหาความพึงพอใจที่ไม่รู้ว่าจะหยุดลงเมื่อไร…ไปเรื่อยๆ ค่ะคุณเมย์

    และขอขอบคุณแรงบันดาลใจอันมาจากคุณเมย์ เกี่ยวกับการทำขนม มา ณ ตรงนี้เลยนะคะ

    ขอบคุณมากค่ะ ^___^

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.