header image
 

.. Baker_s Journey (9) : (ยังไงก็ไม่) ช่างมัน

 

 

-1-

.

 

 

            เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเราจำเป็นต้องทิ้งร้านไปทำธุระแถวย่านที่เราจากมาเมื่อปีกลาย 

 

           หนึ่งปีเต็มที่ไม่ได้ไปที่นั่นมีทั้งสิ่งที่เปลี่ยนไป และสิ่งที่คงสภาพเดิม เราใช้เวลาอยู่ในรถและบนท้องถนนวันละหลายๆชั่วโมง ไปโน่นมานี่ หมดวันก็หมดแรง ฉันปลอบใจตัวเองว่าดีที่เคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ไม่งั้นแค่ขับรถก็คงขับไม่ไหวแน่ๆ ทุกคนต่างรีบต่างเร่ง ระยะเวลาหนึ่งปี ที่ทำให้ชีวิตฉันดูเหมือนจะเนิบช้าลงกว่าที่เคยเป็น บางขณะที่อยู่หลังพวงมาลัย ฉันก็ถาม(ในใจ) ว่า พวกเขาจะรีบไปไหนกันนะ 

 

          ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไป เราก็พบว่าเงินมันมีปีกจริงๆ มันโบยบินไประหว่างทางที่เราไป ตลอดเวลา ยิ่งใช้ความเร็วสูงๆ เงินมันยิ่งเร่งสปีดเร็วตามด้วย (ก็บ่นไปแค่นั้นแหละ

 

          เรามีเวลาจำกัดเพียงแค่ทำธุระ เจอะเจอเพื่อนบางคน (ก็ติดต่องานอีกนั่นแหละ) เท่านั้น เสี้ยวเวลาที่ถามสารทุกข์สุกดิบ ก็พบว่าแทบทุกคนในนั้นต่างก็มีทั้งสุขทั้งทุกข์ปนกันไป เราพบ(อีก)ว่า ชีวิตเราแม้ว่าจะไม่ได้สุขสมบูรณ์ แต่ก็ยังดีกว่าอีกหลายๆคน 

 

           … 

 

 

-2-

 

 

 

          โดยปกติแล้ว ช่วงเวลานี้พวกเราควรจะเตรียมตัวเข้าพิธีรับพระราชทานปริญญาบัตร ซึ่งถูกกำหนดขึ้นในอีกวันสองวันข้างหน้า แต่ทางเดินที่เราเลือกมันเป็นอีกทางหนึ่ง ดังนั้นระยะเวลาเกือบสิบวันที่ต้องเตรียมตัว ต้องซ้อม คงไม่จำเป็นอีกต่อไป ทางเลือกอีก แวะไปหาอาจารย์ ไปนั่งคุย ถามสารทุกข์สุกดิบเลือกทางไหนก็ไปให้สุดทาง เรื่องเรียนที่ผ่านมา จบแล้วได้ความรู้แล้ว มีชื่อขึ้นทะเบียนว่าจบ ก็คงน่าจะพอ มีหลายคนถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเราตอบว่า เอาเงินไปต่อยอดซื้อของสำหรับวิชาเบเกอรี่ของเราน่าจะดีกว่า เมื่อตั้งต้นเดินไปในเส้นทางนี้ ฉันก็คิดจะเดินไปให้ถึงที่สุดเช่นเดียวกัน 

 

          แผนที่ก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับหนทางนี้ สำหรับฉันตำราเปรียบเหมือนแผนที่ ฉันเข้าร้านนั้นออกร้านนี้เป็นว่าเล่นฉันหมายถึงร้านหนังสือค่ะ ร้านหนังสือแทบทุกร้านในห้างที่ไป ฉันเป็นอันต้องเข้าไปยังชั้นวางตำราเบเกอรี หลายๆร้านมีหนังสือลักษณะเดียวกัน แต่มีบางแห่งเท่านั้นที่มีความแตกต่าง 

 

 

-3-

 

          วันก่อนวันสุดท้ายที่เราอยู่ที่เมืองหลวง ฉันตามหาหนังสือจนแทบจะขย้อนออกมา คนใกล้ตัวบอกว่าคงจดจ่ออยู่กับเรื่องเดียวมากเกินไป เนื่องจากไม่เพียงแต่หนังสือเท่านั้น อุปกรณ์ชิ้นเล็กชิ้นใหญ่ที่ตัวเองยังขาด ฉันก็ไปขนซื้อมา วัตถุทั้งดิบทั้งสุก ฉันก็ไปตามหามาจนได้ 

 

 

-4-

 

 

 

          จนกระทั่งเกือบเฮือกสุดท้าย คนใกล้ตัวบอกว่า พอเถอะ’ 

 

          … 

 

          ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเวลาทำอะไรก็ตาม คนอื่นๆเขาเป็นแบบนี้กันหรือไม่ แต่สำหรับฉัน ไม่ค่อยมีคำว่า ช่างมันในชีวิต จนกว่าจะสุดทางหรือหมดหนทางจริงๆ คำว่า ช่างมันจึงจะเข้ามาอยู่ในหัว หรือบางที ฉันคงต้องหัดพูดคำว่า ช่างมันซะบ้าง เผื่อว่าจะได้ปล่อยวางหลายๆอย่างในชีวิต 

 

           ช่างมัน!!”

 

 

          แล้วฉันก็เดินต่อไป       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           .. ขอบอกว่าชีวิตที่ไม่มี Central World นี่ลำบากขึ้นเหมือนกันนะนี่ เพราะแต่ละที่ก็สนองตอบความต้องการของฉันได้ไม่ดีเท่าที่นี่               

 

 



MusicPlaylist

MusicPlaylist at MixPod.com

~ by xanax71 on August 11, 2010 . Tagged: , , , ,



26 Responses to “.. Baker_s Journey (9) : (ยังไงก็ไม่) ช่างมัน”

  1.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณยุทธดนัย

    นานๆอัพทีค่ะ จะว่าไม่มีเวลาก็ไม่เชิง (แล้วแต่ช่วงอ่ะ) เดี๋ยวนี้เกมก็ไม่ค่อยได้เล่นเท่าไรแล้ว ผักเน่าหมด ดินก็ไม่ได้พรวน แหะ แหะ
    แต่ก็ยังรักการเขียนอยู่นะ น้องคนนึงเคยทักว่า พี่ยังเขียนอยู่เหรอ ไม่เบื่อเหรอ เขียนมาตั้งนาน เมย์บอกว่า ก็ชอบอ่ะ

    เวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก อย่างที่คุณยุทธดนัยว่านั่นแหละ…เรื่องเวลาก็เห็นด้วยนะคะ เพราะอะไรหลายๆอย่างต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ และแต่ละอย่างก็มีเวลาของมัน

    ขอบคุณมากค่ะ

    :)

  2.   ยุทธดนัย Says:

    สวัสดี วันอังคารครับคุณเมย์

    มาอ่านบล็อค คุณเมย์เช่นเคยครับ วันนี้ดีจังที่เปิดแล้วได้อัพเดทเรื่องราวใหม่ๆ

    ทุกสัปดาห์ ที่วันหมุนเปลี่ยนเวียนไปไวเหมือนโกหก แต่ก็เป็นความจริงแท้ที่ไม่ต้องมีคำอธิบายมากเกี่ยวกับ “เวลา” แต่จะขึ้นอยู่กับว่าในห่วงเวลานั้นจะหยิบยก หรือผ่านพ้นมาอย่างไร สุดท้ายอีกนั้นแหละ “เวลา” ก็จะเป็นเครื่องพิสูจน์ความสำเร็จให้เป็นที่ประจักษ์เองครับ

    เป็นกำลังใจเสมอครับ

  3.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะคุณmammos

    ทุกก้าวย่างมีแต่การเรียนรู้ทั้งนั้น สิ่งที่เจอที่เชียงใหม่ก็ทำให้เรามีความรู้เพิ่มขึ้น ทั้งงานทั้งคน และมันก็เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดพลังที่จะเอาชนะอุปสรรคต่างๆ ทั้งหลายทั้งปวง

    ขอบคุณที่ส่งแรงเชียร์มาค่ะ
    สำหรับน้องที่จะมา คุณmammos ลองเปิดเข้าไปหน้า FB ของเมย์นะคะ มีเบอร์โทรในนั้น หากจะถามทางมาร้านก็ ได้เลยค่ะ

    :)

  4.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะคุณเคนจิ

    ต้องรีบปฏิบัติการก่อนที่ไฟจะวอดค่ะ อิอิอิ
    ขอบคุณมากค่ะ

    :)

  5.   mammos Says:

    ดีจ้า เวลาผ่านไปปีกว่าๆ แต่ชีวิตคุณเมย์เหมือนผ่านอะไรมามากมาย มีเรื่องเปลี่ยนแปลงให้เชียร์อยู่เสมอ ช่วงที่ผ่านมาเราก็ไม่ค่อยได้เข้ามาอ่านแต่ยังตามข่าวอยู่ห่างๆ ว่าคุณเมย์ย้ายกลับแพร่แล้ว วันก่อนบอกให้น้องที่รู้จักกันเค้ากลับบ้านที่แพร่วันแม่ ให้ไปแวะหาร้านคุณเมย์ด้วยหละ แต่ไม่รู้น้องเค้าจะหาเจอหรือเปล่า น้องเค้าก็เป็นคนที่ชอบทานเบเกอรี่ เหมือนเราเลย คุณเมย์คงอยู่ที่แพร่อีกนานๆๆๆๆเลยใช่มั้ยค่ะ เราจะหาโอกาสไปแพร่ปลายปีหรือไม่ก็ต้นปีหน้าให้ได้ ปีที่แล้วไปเชียงใหม่แต่หาร้านคุณเมย์ไม่เจอยังเสียดายอยู่เลย
    จะเป็นกองเชียร์คุณเมย์เสมอนะคะ อ้ออีกอย่างหนึ่งblog วันนี้หนะ อย่างคุณเมย์เค้าเรียกว่า perfectionist หนะ55555

  6.   kenjionline Says:

    มาทีไรก็เห็นคุณเมย์ไฟเต็มเปี่ยมทุกที
    สู้ๆ คร้าบ

  7.   xanax71 Says:

    ขอบคุณมากค่ะคุณ jtatanan
    …ความมุ่งมั่นอยู่ที่การ’ลงมือทำ’ เนอะ

    Let’s go!!

    :)

  8.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะพี่ Athenaz

    อ่านคอมเมนต์ของพี่แล้วยิ้ม-ชื่นใจค่ะ
    ระหว่างทางมีสิ่งให้ชม ให้เก็บเกี่ยวเพียบ..จริงๆนะคะ สิ่งไม่ดี เอาไว้เป็นบทเรียนสอนเรา (จริงๆต้องขอบคุณด้วย)
    หนึ่งปีที่ผ่านมา ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆเยอะมากเลยค่ะ มีท้อบ้างเป็นบางขณะ แต่ก็มีอะไรให้ชื่นใจเหมือนกัน ยังไงก็เดินต่อค่ะ…สะสมพลังเรื่อยๆเพื่อให้เดินต่อไปได้ ดีมั้ยคะพี่

    ขอบคุณมากค่ะพี่ Athenaz

    :)

  9.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้าอ้อม

    แถวนั้นกับแถวนี้อากาศคงไม่ต่างกัน ต้นไม้เยอะ..ใช่มั้ย เต็มที่เลยกับการสูดออกซิเจนเข้าปอด..เนอะ
    พี่ทานผักเยอะขึ้นนะ มีสารพัดผัดมาให้ในจาน (แม่สรรหามาให้ อิอิ) กินผักแล้วสุขภาพดี..แนมกับเบเกอรี เป็นบางเวลา

    :)

  10.   jtatanan Says:

    มีหนังสือเล่มหนึ่งชื่อว่า .. ถึงหัวไม่ดีก็ประสบความสำเร็จได้ เขียนโดยคุณหมอชาวญี่ปุ่น ท่านเป็นคนที่มุ่งมั่นกับเป้าหมายและปลายทางที่ตั้งเอาไว้มาก ผมอ่านแล้วก็รู้สึกว่าตนเองยังขาดความมุ่งมั่นอีกเยอะ .. ช่างมันเถอะ! แล้วเดินต่อไป

    เอาใจช่วยนะครับ..

  11.   athenaz Says:

    สวัสดีค่ะคุณเมย์
    แน่ใจว่าอย่างไรเสีย คุณเมย์ก็ไม่”ช่างมันเป็นแน”

    หนทางที่เดินมีสีสันเสมอ แวะดมดอกไม้บนเส้นทางของจุดหมายที่มีปลายทางอยู่แล้วบ้างก็ OK..ใช่ไหมคะ ^^

    take acre also means take it easy..it’s already been part of yr life ka..
    beautiful town where u live.. ^^

    P’

  12.   simply_อ้อม Says:

    ชื่นชมในความตั้งใจและมุ่งมั่นของพี่ทั้งสองคนค่ะ :)
    ผลงานแต่ละชิ้นเล่นเอาน้ำลายไหลเหมือนที่ดาวว่าเลยแหล่ะค่ะ

    อ้อมห่างเมืองมาได้เจ็ดเดือน .. สัปดาห์ก่อนกลับไปประชุมสามสี่วัน
    การจราจรผิดหูผิดตามาก กว่าจะหลุดออกจากถนนแต่ละเส้นได้ แทบแย่
    ความเจริญผุดขึ้นมามากมาย central กลายเป็นแลนมาร์ค ..

    อยู่ที่นี่ได้เห็นภูเขา เห็นแม่น้ำ ทุกวันทุกเช้า ..
    รอบตัวเงียบๆ มีความสุขดี แต่เสียดายไม่มีเค้กอร่อยๆกิน อิอิอิ

    รักษาสุขภาพนะคะพี่ :)

  13.   xanax Says:

    เอาใจช่วยนะคะคุณ ana กาย-ใจแข็งแรง ทุกอย่างมันก็จะโอเคตาม

    เนอะ

    สุขสันต์วันนี้ค่ะ :)

  14.   ana Says:

    ตอนนี้สุขภาพกายโอเคค่ะ แต่ก็มีปัญหากวนใจจุ๊กๆจิ๊กๆ
    หวังว่าทุกอย่างจะคลี่คลายในทางที่ดี สวดมนตร์ทุกวันค่ะ อิอิ

    คุณเมย์ก็ต้องรักษาสุขภาพกายและใจให้สดชื่นแข็งแรงเสมอนะคะ

    :)))

  15.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ ana

    ขอบคุณมากๆนะคะ
    keep walking แน่นอนค่ะ

    คุณ ana สบายดีมั้ย

    :)

  16.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะ ตุ๊กตา

    พี่ขอไม่ถือน้ำได้ป่าว…เดินทางมาไกลๆ ขอยกดื่มเลย แก้วจะได้เบาๆด้วย เราจะได้มีแรงเดินต่อไง

    :)

  17.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะดาวใจ

    น้ำลายไหล ต้องหาผ้าเช็ด อิอิ

  18.   xanax71 Says:

    สวัสดีค่ะคุณ MLW

    ขอบคุณหลายๆนะคะ

  19.   xanax71 Says:

    สวัสดีจ้ะเจี๊๊ยบ

    ‘บักโกรก’ หมายความว่า เหนื่อยโคตะระ บวกกับหมดแรง ลิ้นห้อย อะไรเทือกๆนั้นแล

    แหะ แหะ

  20.   ana123 Says:

    คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

    Congratulation for your graduation!!

    Keep fighting naka..

    :)))

  21.   nelumbo Says:

    มีเพื่อนคนนึง เคยส่ง forwarded mail มาให้
    ในนั้น เขาบอกว่า ..

    น้ำหนึ่งแก้ว จะหนักเท่าใดนั้น ..
    ขึ้นอยู่กับ ระยะเวลาที่เราถือมัน ..
    ยิ่งถือนาน .. ยิ่งหนัก (ซะงั้น) อิอิ

    เห็นด้วยไหมคะ พี่เมย์ !!
    สู้ – สู้ ค่ะ ^_^

  22.   alphabet Says:

    ทุ่มเทดีจริง ๆ ค่ะพี่
    เห็นผลลัพธ์ความทุ่มเทของพี่แล้วน้ำลายไหลทุกทีเลย 5555

  23.   MLW Says:

    เอาใจช่วยนะคะ

  24.   initmate Says:

    สวัสดีค่ะ พี่เมย์

    แอบอ่านคำตอบพี่เมย์

    “บักโกรก” แปลว่าอะไรอะคะ “เหนื่อย” หรือเปล่า ^^/

    ส่งกำลังใจให้พี่เมย์นะคะ

    ทุกอย่างที่ทำ …. คือ ความสุขของพี่เมย์นินา (เนอะ)

    ทุ่ม … ไป

    ความสุข …. กลับมา

    คุ้ม ^^

  25.   xanax Says:

    สวัสดีค่ะพี่เลดี้

    เรื่องขย้อน มีอาการไม่กี่ชั่วโมงค่ะ หันไปทางอื่นแป๊บนึงเดี๋ยวก็หาย แหะ แหะ วันนั้นหาหนังสือที่ต้องการไม่เจอค่ะ ไปเดินเซ็นทรัลบางนา เข้าทั้ง B2S นายอินทร์ ซีเอ็ด แพร่พิทยา ไม่มีเลย (หาตำรา cake decorating ค่ะ)เพราะก่อนหน้านั้น ไปที่ Kino kuniya ที่สยามพารากอน (ก็ปกติเดินเป็นแต่ Central world แต่ไปคราวนี้ไม่มีให้เดินแล้วนิ) ได้ bake book มาเล่นนึงแล้ว

    ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ติดต่อไปเลยทั้งๆที่ระลึกถึงตลอด ตอนที่ไปกทม. เนื่องจากแต่ละวันไปธุระ 3 ที่ ก็บักโกรกแล้ว

    ขอบคุณมากค่ะพี่เลดี้

  26.   lady007 Says:

    คุณเมย์ เป็นคนจริงจัง มุ่งมั่น และทุ่มเท น่าดูชมเลยนะคะ เป็นสิ่งดี เป็นสิ่งน่าชื่นชม

    เพียงอย่าถึงกับมีอาการ “แทบจะขย้อน” เลยนะคะ

    ลดดีกรีของที่สุดลงมาสักหน่อย คงทำให้หายใจได้คล่องขึ้น สบายใจขึ้นไม่น้อยนะ

    รักษาสุขภาพกายใจให้ดีนะคะ

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.